Lucas 18

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zisas mba buni suaŋgia thugap, mbaram zazera Fhe Bakɨme phorgɨ suaŋv vhukvhugɨ thargen wo phorga rui gumgi khɨvav, buna mueŋ vhunama sav mbe nzuai.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Ana khaŋ mbe nzuai, “Ŋgu bakɨ mben bigi ndi thɨgar mbai guman pana mbe ki. Mba bigi ndi thɨgar mbai guman pan, ana Fhe Bakɨmen rɨvi fhu, ana vhɨra gumgi ga ndɨkndɨgi fhu.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Mba ŋgu bakɨmen mana rimgi mbiga mbe vhɨra ki. Mba mbik, ana kav ana zazera zav khaŋ mba bigi ndi thɨgar mbai guman pana nzuai, ‘Nan pana guma nan farfa zav mbui. Ndu nan kurav ana suaŋv suaŋri.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Mba mbik maaŋ ana nzuaim, mba bigi ndi thɨgar mbai guman pan fharav ana kurkura thagi. Ana zumgum, kha ndɨkndɨga mbui, ‘Gu Fhe Bakɨmen rɨvi fhuvara. Gu vhɨra pim gumgi ga ndɨkndɨgi ne fhuvara.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Kha mana rimgi mbik, ana ne ndɨkndɨgi fhuvara, ana zazera zav won kurkura zav na nzuav simtɨgar na ndɨɨi.’ Ana mba ndɨkndɨga muuŋgiap, mbaram khaŋ wo nzuai, ‘Mbara muuŋ, gu ana kurav ana suaŋv suanga. Gu maaŋ muuŋ tharga, ana zazera zɨv na suaŋv kɨrim, gu guigira anan vhugu rivgi.’ ”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Zisas mba bunain mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigi ndi thɨgar mbai guman pana mbatɨk suaŋgi buneŋ, nde ne mbararagire?
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Maaŋgi Fhe Bakɨme ram mbui tɨvar muuŋgirie? Ana won mbuiav farasegi gumgi gu mbigi, mbe rari gum mbari tugɨratɨgɨv ana nzav ana nzirga. Fhe Bakɨme mben kurarga fhuv thi? Ee, ana fhura mbe mbararav tuga mpeeŋra mbe rargɨ kɨv vhemkora mben kurarga fhuve? Zakɨra fhuvara!
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Gu nde nzuai, ana vhemkora mben kurarga. Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨv kha nuianan ki gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe thari ana khothɨgɨrga, o fhu?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Gumgi mbari, mbe kha ndɨkndɨgar wari ga mbui. “Nza nduarira gumgir vhuuiŋ ma, harigi gumgi nza fara muuŋgi fhuvara, mbe gumgi mbatɨgi ma.” Zisas mba khesharigi ndɨkndɨgi ga mbui gumgi vhunama sav khaŋ nzuai.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Guma phunini, mani Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav Fhe Bakɨme Phena vui. Guma mbe, ana Fherasiŋ guma ma, mbevi ana ŋkɨɨa ndia rui guma ma.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Mba Fherasiŋ guma, ana vov thɨgap, wora nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuai, ana khaŋ nzuai, ‘O, Fhe Bakɨme, gu ndun ndikndigi, gu kha harigi gumgi fara muuŋgi fhuvara. Mbe bigi kɨɨv, tɨvi mbatɨgi ga mbui ntɨɨri ma. Mbe mba tɨvi ga mbuav, vhɨra harigi gumgir muuiŋ, mbe ruarin mbe ndi. Gu maaŋ mbui fhuvara. Gu vhɨra mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi fara muuŋgi fhuvara.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Gu vhɨra kha tɨva mbui, gu ndu ndɨkndɨgap ndu nzuav ŋaariveŋ tugɨratɨgap, raa phuninin mba thamthav ndu phorga nzuai. Gu vhɨra wo bigi ndiav, gu nta shɨga phɨkthɨgi phogir mbav, phok mbe gu ana ndu ndɨɨi.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Ana maaŋ nzuaim, mba ŋkɨɨa ndia rui guma, ana vov samra thɨgap, khoga buiva ganɨ thagi. Ana thav, ŋgiav wo gor mbav, khaŋ nzuai, ‘O Fhe Bakɨme, gu tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ma. Ndu nan korar muuŋv nan kura!’ ”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Zisas nen mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Gu nde nzuai, mba ŋkɨɨa ndia rui guma Fhe Bakɨme phorga suaŋgia thugap, taagia wo phenan vuim, Fhe Bakɨme ana garav khaŋ ana nzuai, ‘Kha guma, ana na nɨman tɨvar vhuuaŋ muuŋgi. Mba Fherasi guma, ana fhuvara.’ Ne khaŋ muuŋgi, mba nduarira wari wo zɨri ndi vun kuamkuagi gumgi, Fhe Bakɨme mbe zɨri mbevarga. Mba nduarira wari wo zɨri mbevi gumgi, Fhe Bakɨme mbe zɨri vun fegɨrga.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Gumgi gu mbigi mbari, mbe won tarir kov Zisas han zim, ana wo farven mbe sur zav, mbe mbe kov zi. Mbe mben kov zav, vhɨra tira pi tari bisarire, mbe vhɨra mbe ndiav ana han zi. Mbe maaŋ mbuim, Zisas phorga rui gumgi mbe garav, mbe vhegap, mbe nzuai.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Zisas mbaram mba tari bisarirer kav mbe nzuaim, mbe ndegi gu ndegmbori mben kov ana han zim, ana khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde mba tari bisarire thɨvɨ thari, nde fhura mbe ganɨrim, mbe na han zɨri. Kha tarire fara muuŋgi gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ntɨɨri ma.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Gu guigira nde nzuai, guma the kha tari bisarire Fhe Bakɨme khothivi tɨva mbui fhu, ana Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki, ana mbe phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Zakɨra fhuvara!”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Zisas mba bunin mbe nzuav kim, guman pana mbe hɨgap, kha nzambaran ana muuŋgi. “Guman Rum, ndu guman vhuuŋ ma, ndu khar na suaŋ. Gu ram muuŋgip zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirie?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Ana maaŋ nzuaim Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndu thaŋ nzuav khaŋ na nzuai, ‘Ndu guman vhuuŋ ma?’ Fhe Bakɨme nduara guman vhuuŋ ma.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Ndu Fhe Bakɨme Moses ga suaŋgi tɨvi, ndu nta kaŋgi, ‘Nde mani gu mburi wari ga rɨgi gumgi gu mbigi, nde ruarin gumgi gu mbigi ndi thari. Nde harigi gumgi gu mbigi shogɨrim, mbe vhɨzɨ thari. Nde kɨmɨ thari. Nde fhura harigi gumgi gu mbigi ga shɨshɨgɨp fhura mbe suaŋv suaŋ thari. Nde wari wo ndegi gu ndegmbori piin kɨv, mbe nzuai buni mbararav nta zɨn ŋgɨri.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ana ne nzuaim, mba guman pan khaŋ ana nzuai, “Gu taranera kegap, mba tɨvi gu nta zɨn vo zav kav ntige guma ruma muuŋgiap, nta zɨn vuavra ki.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mba kameŋ mbararagiap, khaŋ mba guman pana nzuai, “Nzerara, ndu tɨva mueŋ khegi. Ndu ŋgɨp wo bigi za nta ndi maaŋrim, mbe nta vhezgirim, ndu mba ŋkɨɨa ndiv mba bigi sosuagi gumgir nɨɨŋgiri. Ndu maaŋ muuŋgirga, ndu Hevenan bigi vhuuiŋ kɨrga. Ndu maaŋ muuŋgip zɨv na phorgɨ rurga.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Zisas maaŋ ana nzuaim, mba guman pan ne mbararagiap, ana guigira ne nzuav ndav simgi. Ana khaŋ muuŋgiap, ana guigira bigi vhɨrkɨvgi guma ma.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Zisas mba guman pana garim, ana ndav simgim, ana khaŋ nzuai, “Ŋkɨɨa kɨvgi gumgi mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ suaŋv ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Nde kemor gari. Ana shagi sai viiŋ thoon ŋgirɨ zav, ana ŋaar ki fhuvara, ana fhura veri. Ŋkɨɨa kɨvgi guma, ana Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi gari, mbe ana piin ki ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ suaŋv ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Zisas ne nzuaim, maaŋ kav ne mbararagi gumgi gu mbigi, mbe kha nzambara mbui. “Maaŋ muuŋgirga, theiŋ Fhe Bakɨme taagip mbe ndigirie?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Mbe mba nzambara mbuim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Guma muungeŋ kakagi bigɨn, Fhe Bakɨme mba bigɨnan muuŋgirga.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Zisas ne nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Nza za wari wo bigi thav ndu phorga rui.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 — ausente —
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov gaar vugap, mbe fugap khaŋ mbe nzuai, “Nde mbarara, nza ntigem Zerusareman naanga. Nza naanga, mba Fhe Bakɨme kaathoori gumgi, mbe fhum mba Fhe Bakɨme Guma Guaran hɨr za suaŋgi tɨvi, mbe nta khergim, nta Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki, mba tɨvi ntige guigira mba tegɨrga.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Nza naanga, mbe ana ndim, harigi ŋgui gumgi farve khɨngirga. Mbe ana ndi mbe farve khɨngirim, mbe ana nzɨɨ buni ana nzuav tɨvi mbatɨgir ana muuŋv, ana khoma parɨv,
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 kankani ki phivɨga ndigɨ zɨv ana kharɨv, ana shogirim, ana rimgirga. Ana rimgirga, raa phuni khegene vhɨzgirga, ana taagi khavgirga.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Zisas mba bunin wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuaim, mbe mba buni nɨɨŋge kaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme mbe buni nɨɨŋge sigasarav mbe suaŋgi fhuvara. Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe ana nzuai buna thueŋ kaŋgi fhuvara.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Zisas Zerusareman ndav vov Zerikon him, rɨmani mbatɨgi guma mbe, ana mba tuav gaanin perav kav, bigi ga nzuav nzai.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Ana maaŋ kav mba gumgi gu mbigi vhɨrve mbararagim, mbe dugduga vov wari ga nzuaim, ana mben nzarigi, “Nde maaŋ vov dugdugi khɨkhɨm khare?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Ana mba nzambaran mbe mbuim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nasaret guma Zisas mbur zi.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Mbe nen ana nzuaim, mba rɨmani mbatɨgi guma ne mbararagiap, mbaram kaav khaŋ nzuai, “Zisas, Devitan kam, ndu na korar muuŋv nan kura.”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Ana maaŋ nzuaim, mba Zisas nɨman fhara ndai gumgi, mbe ana vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu wo thɨni mpɨra.” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana mbe mbararagi fhuvara, ana khaŋ tɨgap Zisasan kaav khaŋ ana nzuai, “Devitan Kam, ndu nan korar muuŋ.”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana mbararagiap, mbaram thɨgap, mbaram mba rɨmani mbatɨgi guman kov wo han ŋgɨr zav mbe nzuai. Ana nen mbe nzuaim, mbe mba rɨmani mbatɨgi guman kov ana han vugim, ana anan nzarigi,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Ndu, gu ram ndun muungeŋ vuzvugi?” Ana mba nzambaran ana muuŋgim, ana khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu nan rɨmani nzerarim, gu ganɨngane vuzvugi.”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu rɨmani nzerari, ndu ganɨri. Ndu na khothɨgi, ndu rɨmani nzerigi.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Zisas maaŋ ana nzuavra thagim, ana rɨmani fhura ndarigim, ana bigi garav, Zisas phorga ndav Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav ndai. Ana Zisas phorga ndaim, mba gumgi gu mbigi ana gangiap, ana rɨmani nzerigi ne nzuav, mbe vhɨra Fhe Bakɨmen zɨ ndi vun kuamkuagi.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.