Lucas 18

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zisas mba buni suaŋgia thugap, mbaram zazera Fhe Bakɨme phorgɨ suaŋv vhukvhugɨ thargen wo phorga rui gumgi khɨvav, buna mueŋ vhunama sav mbe nzuai.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ana khaŋ mbe nzuai, “Ŋgu bakɨ mben bigi ndi thɨgar mbai guman pana mbe ki. Mba bigi ndi thɨgar mbai guman pan, ana Fhe Bakɨmen rɨvi fhu, ana vhɨra gumgi ga ndɨkndɨgi fhu.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Mba ŋgu bakɨmen mana rimgi mbiga mbe vhɨra ki. Mba mbik, ana kav ana zazera zav khaŋ mba bigi ndi thɨgar mbai guman pana nzuai, ‘Nan pana guma nan farfa zav mbui. Ndu nan kurav ana suaŋv suaŋri.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Mba mbik maaŋ ana nzuaim, mba bigi ndi thɨgar mbai guman pan fharav ana kurkura thagi. Ana zumgum, kha ndɨkndɨga mbui, ‘Gu Fhe Bakɨmen rɨvi fhuvara. Gu vhɨra pim gumgi ga ndɨkndɨgi ne fhuvara.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Kha mana rimgi mbik, ana ne ndɨkndɨgi fhuvara, ana zazera zav won kurkura zav na nzuav simtɨgar na ndɨɨi.’ Ana mba ndɨkndɨga muuŋgiap, mbaram khaŋ wo nzuai, ‘Mbara muuŋ, gu ana kurav ana suaŋv suanga. Gu maaŋ muuŋ tharga, ana zazera zɨv na suaŋv kɨrim, gu guigira anan vhugu rivgi.’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Zisas mba bunain mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigi ndi thɨgar mbai guman pana mbatɨk suaŋgi buneŋ, nde ne mbararagire?
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Maaŋgi Fhe Bakɨme ram mbui tɨvar muuŋgirie? Ana won mbuiav farasegi gumgi gu mbigi, mbe rari gum mbari tugɨratɨgɨv ana nzav ana nzirga. Fhe Bakɨme mben kurarga fhuv thi? Ee, ana fhura mbe mbararav tuga mpeeŋra mbe rargɨ kɨv vhemkora mben kurarga fhuve? Zakɨra fhuvara!
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Gu nde nzuai, ana vhemkora mben kurarga. Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨv kha nuianan ki gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe thari ana khothɨgɨrga, o fhu?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Gumgi mbari, mbe kha ndɨkndɨgar wari ga mbui. “Nza nduarira gumgir vhuuiŋ ma, harigi gumgi nza fara muuŋgi fhuvara, mbe gumgi mbatɨgi ma.” Zisas mba khesharigi ndɨkndɨgi ga mbui gumgi vhunama sav khaŋ nzuai.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Guma phunini, mani Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav Fhe Bakɨme Phena vui. Guma mbe, ana Fherasiŋ guma ma, mbevi ana ŋkɨɨa ndia rui guma ma.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Mba Fherasiŋ guma, ana vov thɨgap, wora nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuai, ana khaŋ nzuai, ‘O, Fhe Bakɨme, gu ndun ndikndigi, gu kha harigi gumgi fara muuŋgi fhuvara. Mbe bigi kɨɨv, tɨvi mbatɨgi ga mbui ntɨɨri ma. Mbe mba tɨvi ga mbuav, vhɨra harigi gumgir muuiŋ, mbe ruarin mbe ndi. Gu maaŋ mbui fhuvara. Gu vhɨra mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi fara muuŋgi fhuvara.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Gu vhɨra kha tɨva mbui, gu ndu ndɨkndɨgap ndu nzuav ŋaariveŋ tugɨratɨgap, raa phuninin mba thamthav ndu phorga nzuai. Gu vhɨra wo bigi ndiav, gu nta shɨga phɨkthɨgi phogir mbav, phok mbe gu ana ndu ndɨɨi.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ana maaŋ nzuaim, mba ŋkɨɨa ndia rui guma, ana vov samra thɨgap, khoga buiva ganɨ thagi. Ana thav, ŋgiav wo gor mbav, khaŋ nzuai, ‘O Fhe Bakɨme, gu tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ma. Ndu nan korar muuŋv nan kura!’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Zisas nen mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Gu nde nzuai, mba ŋkɨɨa ndia rui guma Fhe Bakɨme phorga suaŋgia thugap, taagia wo phenan vuim, Fhe Bakɨme ana garav khaŋ ana nzuai, ‘Kha guma, ana na nɨman tɨvar vhuuaŋ muuŋgi. Mba Fherasi guma, ana fhuvara.’ Ne khaŋ muuŋgi, mba nduarira wari wo zɨri ndi vun kuamkuagi gumgi, Fhe Bakɨme mbe zɨri mbevarga. Mba nduarira wari wo zɨri mbevi gumgi, Fhe Bakɨme mbe zɨri vun fegɨrga.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Gumgi gu mbigi mbari, mbe won tarir kov Zisas han zim, ana wo farven mbe sur zav, mbe mbe kov zi. Mbe mben kov zav, vhɨra tira pi tari bisarire, mbe vhɨra mbe ndiav ana han zi. Mbe maaŋ mbuim, Zisas phorga rui gumgi mbe garav, mbe vhegap, mbe nzuai.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Zisas mbaram mba tari bisarirer kav mbe nzuaim, mbe ndegi gu ndegmbori mben kov ana han zim, ana khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde mba tari bisarire thɨvɨ thari, nde fhura mbe ganɨrim, mbe na han zɨri. Kha tarire fara muuŋgi gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ntɨɨri ma.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Gu guigira nde nzuai, guma the kha tari bisarire Fhe Bakɨme khothivi tɨva mbui fhu, ana Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki, ana mbe phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Zakɨra fhuvara!”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Zisas mba bunin mbe nzuav kim, guman pana mbe hɨgap, kha nzambaran ana muuŋgi. “Guman Rum, ndu guman vhuuŋ ma, ndu khar na suaŋ. Gu ram muuŋgip zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirie?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ana maaŋ nzuaim Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndu thaŋ nzuav khaŋ na nzuai, ‘Ndu guman vhuuŋ ma?’ Fhe Bakɨme nduara guman vhuuŋ ma.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ndu Fhe Bakɨme Moses ga suaŋgi tɨvi, ndu nta kaŋgi, ‘Nde mani gu mburi wari ga rɨgi gumgi gu mbigi, nde ruarin gumgi gu mbigi ndi thari. Nde harigi gumgi gu mbigi shogɨrim, mbe vhɨzɨ thari. Nde kɨmɨ thari. Nde fhura harigi gumgi gu mbigi ga shɨshɨgɨp fhura mbe suaŋv suaŋ thari. Nde wari wo ndegi gu ndegmbori piin kɨv, mbe nzuai buni mbararav nta zɨn ŋgɨri.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ana ne nzuaim, mba guman pan khaŋ ana nzuai, “Gu taranera kegap, mba tɨvi gu nta zɨn vo zav kav ntige guma ruma muuŋgiap, nta zɨn vuavra ki.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mba kameŋ mbararagiap, khaŋ mba guman pana nzuai, “Nzerara, ndu tɨva mueŋ khegi. Ndu ŋgɨp wo bigi za nta ndi maaŋrim, mbe nta vhezgirim, ndu mba ŋkɨɨa ndiv mba bigi sosuagi gumgir nɨɨŋgiri. Ndu maaŋ muuŋgirga, ndu Hevenan bigi vhuuiŋ kɨrga. Ndu maaŋ muuŋgip zɨv na phorgɨ rurga.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Zisas maaŋ ana nzuaim, mba guman pan ne mbararagiap, ana guigira ne nzuav ndav simgi. Ana khaŋ muuŋgiap, ana guigira bigi vhɨrkɨvgi guma ma.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Zisas mba guman pana garim, ana ndav simgim, ana khaŋ nzuai, “Ŋkɨɨa kɨvgi gumgi mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ suaŋv ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Nde kemor gari. Ana shagi sai viiŋ thoon ŋgirɨ zav, ana ŋaar ki fhuvara, ana fhura veri. Ŋkɨɨa kɨvgi guma, ana Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi gari, mbe ana piin ki ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ suaŋv ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Zisas ne nzuaim, maaŋ kav ne mbararagi gumgi gu mbigi, mbe kha nzambara mbui. “Maaŋ muuŋgirga, theiŋ Fhe Bakɨme taagip mbe ndigirie?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Mbe mba nzambara mbuim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Guma muungeŋ kakagi bigɨn, Fhe Bakɨme mba bigɨnan muuŋgirga.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Zisas ne nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Nza za wari wo bigi thav ndu phorga rui.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov gaar vugap, mbe fugap khaŋ mbe nzuai, “Nde mbarara, nza ntigem Zerusareman naanga. Nza naanga, mba Fhe Bakɨme kaathoori gumgi, mbe fhum mba Fhe Bakɨme Guma Guaran hɨr za suaŋgi tɨvi, mbe nta khergim, nta Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki, mba tɨvi ntige guigira mba tegɨrga.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Nza naanga, mbe ana ndim, harigi ŋgui gumgi farve khɨngirga. Mbe ana ndi mbe farve khɨngirim, mbe ana nzɨɨ buni ana nzuav tɨvi mbatɨgir ana muuŋv, ana khoma parɨv,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 kankani ki phivɨga ndigɨ zɨv ana kharɨv, ana shogirim, ana rimgirga. Ana rimgirga, raa phuni khegene vhɨzgirga, ana taagi khavgirga.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Zisas mba bunin wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuaim, mbe mba buni nɨɨŋge kaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme mbe buni nɨɨŋge sigasarav mbe suaŋgi fhuvara. Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe ana nzuai buna thueŋ kaŋgi fhuvara.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Zisas Zerusareman ndav vov Zerikon him, rɨmani mbatɨgi guma mbe, ana mba tuav gaanin perav kav, bigi ga nzuav nzai.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ana maaŋ kav mba gumgi gu mbigi vhɨrve mbararagim, mbe dugduga vov wari ga nzuaim, ana mben nzarigi, “Nde maaŋ vov dugdugi khɨkhɨm khare?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ana mba nzambaran mbe mbuim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nasaret guma Zisas mbur zi.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Mbe nen ana nzuaim, mba rɨmani mbatɨgi guma ne mbararagiap, mbaram kaav khaŋ nzuai, “Zisas, Devitan kam, ndu na korar muuŋv nan kura.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ana maaŋ nzuaim, mba Zisas nɨman fhara ndai gumgi, mbe ana vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu wo thɨni mpɨra.” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana mbe mbararagi fhuvara, ana khaŋ tɨgap Zisasan kaav khaŋ ana nzuai, “Devitan Kam, ndu nan korar muuŋ.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana mbararagiap, mbaram thɨgap, mbaram mba rɨmani mbatɨgi guman kov wo han ŋgɨr zav mbe nzuai. Ana nen mbe nzuaim, mbe mba rɨmani mbatɨgi guman kov ana han vugim, ana anan nzarigi,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ndu, gu ram ndun muungeŋ vuzvugi?” Ana mba nzambaran ana muuŋgim, ana khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu nan rɨmani nzerarim, gu ganɨngane vuzvugi.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu rɨmani nzerari, ndu ganɨri. Ndu na khothɨgi, ndu rɨmani nzerigi.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Zisas maaŋ ana nzuavra thagim, ana rɨmani fhura ndarigim, ana bigi garav, Zisas phorga ndav Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav ndai. Ana Zisas phorga ndaim, mba gumgi gu mbigi ana gangiap, ana rɨmani nzerigi ne nzuav, mbe vhɨra Fhe Bakɨmen zɨ ndi vun kuamkuagi.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.