Lucas 13

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zisas Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi ga suaŋgia thugim, gumgi mbari maaŋ kav, mbe Gariri gumgir hɨgi bigen ana neŋgi. Mbe mba bigen ana neŋgap khaŋ ana nzuai, “Gariri gumgi mbari, mbe Fhe Bakɨme nzuav sɨgi shogav shama mbuav kim, Pairat won ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga sarigim, mbe vov, mbe shogi, mbe vɨzi siav, mba Fhe Bakɨme nzuav shogi sɨgi vɨzi tɨ suagi.”
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Nde ndɨkndɨgi, mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi, mba harigi Gariri gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi kambarigim, mbe nen vheza ndiav, mbe mba tɨva mbatɨgar mbe muuŋgire?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Gu guigira nde nzuai, Zakɨra fhuvara! Nde vhɨra nde ndavi domdorgirga fhu, mba tɨv vhɨra za nden hɨgɨrga.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Nde vhɨra mba fhum mba Siroaman mba phena bakɨme phɨrgia rav mba phɨk bavira sɨgarathɨgi gumgi shogim, mbe vhɨzgi. Nde kha ndɨkndɨgar mbe mbuire, mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi za kha Zerusareman ki gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi kambarigi?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Zakɨra fhuvara! Gu guigira nde nzuai, nde vhɨra nde ndavi domdorgirga fhu, mba tɨv vhɨra za nden hɨgɨrga.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Ana mbaram bigɨna mueŋ vhunama dav khaŋ mbe nzuai, “Guma mbe fik kha mbige ndim won wain mɨnan mpɨrigi. Ana ana mpɨrigim, ana vhuuŋgim, ana zumgum zav mba fik khagen vhɨgi korɨ zav niŋge gari. Ana zav niŋge garim, niŋge vhɨgi mbai fhu.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Ana thav khaŋ mba wain mɨna gari guma ga nzuai, ‘Ai, gu mpari mpuveni khegntɨriven, gu zav kha fik khage garim, niŋge vɨga the mbarigi fhu, ndu niŋge kegɨ nɨɨ khɨnik! Niŋge thaŋ suaŋv fhura khaŋ kɨv, kha nuiana mba vhɨzɨrie?’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Ana ne nzuaim, mba ŋaara guma ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, ‘Guma rum, ndu ntige ana kɨ thari, ndu rargɨri. Gu ntige kha mpari bavira mparav nuiana khov, ana degan vhov, tor daa buari ndi zɨv, ana dega suegɨp, ana ganɨnga.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ana mbu zɨn mpariven vhɨgi maanga thi, fhuv thi? Ana maaŋ muuŋgip vhɨgi maanga fhu, ndu ana kegɨri.’ ”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Sabat raa mbevin Zisas vov Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen vhergap, Fhe Bakɨmen buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Mba gumgi gu mbigi rɨgar, ŋina mbatɨk mbe vhen ndav kɨr phɨrgerɨga rui rɨmrɨman nɨɨŋgi mbiga mbe, mbe phorga mba phena vhen ki. Mba ŋina mbatɨk mba rɨmrɨman ana nɨɨŋgim, ana mbara muuŋgiap kɨr phɨrgerɨga ruav kim, phɨk bavira sɨgarathɨgi mpari vhɨzgi. Ana ragia thɨgɨ ruigirga tuktɨgi fhu.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Zisas ana gangiap, ana kamgim, ana ana han zim, ana khaŋ ana nzuai, “Ena, gu ntigem ndun rɨmrɨm vhɨzgi.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Ana maaŋ ana suaŋgiap, mbaram wo farven ana suirigi. Ana wo farven ana suigavra thagim, mba mbik vhemkora ragia thɨgap, Fhe Bakɨme zɨ ndim vun kuamkuagi.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Zisas Sabatar mba mbigar kurigi ne nzuav mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena gari guman pan ne nzuav guigira Zisas ga nzuav ndav shigap, khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nza ŋaari ga mbui rari mporathɨgi, nde mba raa then zɨv wari won rɨmrɨɨ vhɨzɨ. Nde thaŋ nzuav zav Sabatar mba ŋaara khavgi?”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Nde bigi guiguigi gumgi ma! Nde buni nzuav, nde mbui tɨvi mba buni zɨn vui fhuvara. Nde vhɨra Sabatar kha tɨvi ga mbui. Nde vov wari wo tor daa bɨnin vegap, nta thɨɨ fhɨrim, nta kɨrar him, nde ntan ko vuim, nta phara pi.
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Nde kha mbiga gari, ana harigi mbik fhuvara. Ana vhɨra Abrahaman shɨga mbiga mbe ma. Nde ana garim, Satan kha simtɨgar ana nɨɨŋgim, ana mba simtɨk ana kegim, ana ndiav kim, phɨk bavira sɨgarathɨgi mpari vhɨzgi. Gu maaŋ muuŋgip ana tɨn mba simtɨga gorɨ saŋv, gu Sabat ga suaŋv ana tɨn mba simtɨga gorɨrgeŋ tharie?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Ana ne nzuaim, mba panan ana kegi gumgi, mbe ne mbararagiap, guigira memɨra mbatɨga muuŋgi. Mbe nen mberim, mba gumgi gu mbigi za ana mbui bigir vhuuiŋ ga nzuav ndikndigi.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom mben nzarigi, “Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tɨv ram mbui khesharigi? Gu ana vhunama sɨv ram mbui suambarar nden muuŋrie?
18 Jesus disse:
19 Ana kha mpamparan vhɨga fara muuŋgi. Mba mpampara zɨ khare, mastet. Guma mbe mastet vhɨga ndiga vov won mɨnan mpɨrigi. Ana zumgum kha fara muuŋgiap, vhuuŋgip, kɨvgiap, ŋgagi shɨgim, korigi zav ana ŋgagi ga piigi.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Zisas nen mbe suaŋgiap wom mben nzarigi, “Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tɨv ram mbui khesharigi? Gu ana vhunama sɨv ram mbui suambarar nden muuŋrie?
20 Disse mais:
21 Ana is fara muuŋgi, mbiga mbe is ndigap parawa phorga digi. Ana nta digim, mba parawa zumgum kav vhuuŋgia ndagi.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Zisas mba bunin mbe suaŋgia thugav, mbaram khavgia Zerusareman ndai. Ana ndav vov, mba ŋgui bakɨvi gum ŋgui bisarire shɨgav ndav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuav ndai.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ana mba bunin mbe nzuav ndaim, guma mbe ana nzarigi, “Guma Bakɨme, Fhe Bakɨme gumgi gu mbigi vhɨrve, ana taagi mbe ndigirga fhup thi?” Ana ana nzarigim, ana khaŋ mbe nzuai,
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Gu khar za nde nzuai, nde nduarira ŋkasŋkagip khaŋ tɨgɨp, nde mba tuav bisaneŋ thɨgɨp ŋgɨp mba ŋgun vhen ŋgirgɨrga. Gu nde nzuai, gumgi gu mbigi vhɨrvera, mbe mba tuav bisaneŋ thɨgɨp ŋgɨp mba ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ nzuav mbui. Mbe ŋgirɨr za mbuav mbe tuktɨgi fhuvara.
24 Jesus respondeu:
25 Mbe mbara muuŋv kɨrim, mba ŋgu namkam khavgip wo ŋgun vhen veri thɨmkamani puigirga. Ana wo ŋgun vhen veri thɨmkamani puigirim, nde zɨv ana ŋgun thɨmkamani thivgip, anan kamɨnga. Nde ana kamɨv khaŋ ana suanga, ‘Guma Rum, Guma Rum, ndu nza ndi thɨma fhɨrik!’ Nde maaŋ suanga, ana nde ŋgarkarav khaŋ nde suanga, ‘Gu nde kaŋgi fhuvara, gu vhɨra nde kega zegi ŋgu kaŋgi fhu.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Ana maaŋ nde suanga, nde khaŋ suanga, ‘Nza ndu phorga mbegi ntɨɨri ma. Ndu nza ŋgu shɨra veri tuavi rɨksɨgivigen kav Fhe Bakɨme buni vhuuin nza khɨvav nza suaŋgi.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Nde maaŋ ana suanga, ana khaŋ nde suanga, ‘Gu nde kaŋgi fhuvara, gu vhɨra nde kega zegi ŋgu kaŋgi fhu. Nde tɨvi mbatɨgi ga mbui ntɨɨri ma, nde na thav sari.’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Ana maaŋ nde suaŋgirim, nde nzi mbatɨgar muuŋv tari ndɨɨri phɨrɨrga. Nde maaŋ muuŋv kɨv, Abraham gu Aisak, Zekop, mba fhum kegi Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi, nde mbe ganɨnga, mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ŋgun vhen kɨrga. Nde, Fhe Bakɨme nde fuasuegi, nde kɨrar ki.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Mba ra ndai fhain ki ŋguir ki gumgi gu mbigi gum mba ra veri fhain ki ŋguir ki gumgi gu mbigi, mbe zɨv Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ŋgun wari wo ŋani ndigip ana phorgɨp ana shama bakɨme mbɨrga.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Nde mbarara! Ntige fhara ki gumgi gu mbigi thari, mbe zumgum zɨn kɨrga. Ntige zɨn ki gumgi gu mbigi thari, mbe zumgum fhararga.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Zisas mba buni nzuai tugera, Fherasiŋ mbari, mbe Zisas han zav khaŋ Zisas ga nzuai, “Ndu ntigera kha ŋgu thav harigi ŋanen ŋgɨri. Herot ndu shogiri ndu rɨmɨn za nzuai.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Ndu ŋgɨp khaŋ mba ruaŋruaŋgi fiaŋ ga suaŋri, ‘Ndu mbarara! Ntige gum gurmaŋgip, gu gumgi gu mbigi tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharav, mben kurkurav mben rɨmrɨɨ vhɨzɨrga. Gu raa phuni khegenen, gu won ŋaara vhɨzɨrga.’
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Gu maaŋ muuŋgip ntige ŋgɨp kɨv, gurmaŋgip ŋgɨp kɨv, vermaŋgip gu Zerusareman hɨgɨrga. Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma harigi ŋgu then kɨrim, mbe ana shogirim, ana rimgirga fhu. Fhuvara. Mbe Zerusaremra ana shogirim, ana rimgirga.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “O Zerusaremiŋ, Zerusaremiŋ, nde kha Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi, ndu mbe shogim, mbe vhɨzim, ndu kha Fhe Bakɨme sasarigi ndun han zi gumgi, ndu ŋkɨɨr mbe sav, mbe shogim, mbe vhɨzi ne ma. Gu tugi vhɨrvera, gu ndun tari, gu mbe fugɨp, tuara meeŋ won ŋgugi fugap won vhɨganin mbe vharigi tɨvar ndun tarir muun za mbuim, mbe thagi.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Nde mbarara! Nde ŋgu ntigem mbatɨgip fhura kɨrga. Gu guigira khar nde nzuai, nde wom na gangirga fhu. Nde fhura kɨv kɨv, nde khaŋ suanga, ‘Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuuŋra mba Guma Bakɨme zɨ muuŋgia zi guman muuŋri!’ Nde maaŋ suanga, nde taagi na ganɨnga.”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.