João 8
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Zisas, ana Oriv mbɨkshɨman ndagi.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ana mɨtimanera, ana maaŋra wom khavgia vov, Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergi. Ana vergim, mba gumgi gu mbigi za ana han zi. Ana perav Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuai.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ana kim, Zudaiŋ tɨvi kaŋgiap ntan harigi ntɨɨri khɨvi gumgi gum Fherasiŋ, mbe mana tɨgi mbiga mbe, mbe ana garim, ana harigi guma mbe ndiga kegi. Mbe ana ndiga zav, mba gumgi gu mbigi nɨman fagi.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Mbe ana ndi fav, khaŋ Zisas ga nzuai, “Ndɨkndɨgir vhuuin nza khɨvi guman rum, kha mana tɨgi mbik, ana harigi guma mbe ndiga kim, mbe ana gangi.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Moses nza nɨɨŋgi tɨvi khaŋ nzuai, mba khesharigi mbik, nza ŋkɨɨar ana sɨrim, ana rimgirga. Ndu ram muuŋgi suambarar ana mbui?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Mbe khueŋ nzuav ana mparav mba nzambarar ana muuŋgi. Mbe khueŋ vuzvugi, ana buna thueŋ suaŋgirim, mbe ne suaŋv ana suaŋv suaŋgirga. Zisas mbara ŋgiav won farafen mbu nuiana kheri.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Mbe pim anan nzaa vuav kim, Zisas thav raagia thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nden rɨgar guma the tɨva mbatɨga thueŋ muuŋgi fhu, ana fharigi kɨma ndigip kha mbiga sɨri.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, taagia ŋguav won farafen mbu nuiana kheri.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Mbe mba kameŋ mbararagiap, mbe za bevbevira mba ŋaneŋ thav vegi. Mben gumgir vuri, mbe fharav vuim, mba harigi ntɨɨri, mbe fhura mbe zɨn vegi. Mbe vegim, Zisas nduara maaŋ ŋgiav kav kherim, mba mbik mbe ana ndi fagi ŋanen mbara thɨgap ki.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Zisas mbara raagiap thɨgap khaŋ mba mbiga nzuai, “Ena, kha gumgi maaŋ vegi? Ee, ndu suaŋv suanga guma the ki fhuv thi?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Mba mbik khaŋ nzuai, “Guman Rum, guma the ki fhu.” Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Gu vhɨra, gu ndu nzuav nzuai fhu. Ndu taagi ŋgɨgɨp, ndu wom tɨva mbatɨk thueŋ muuŋ thari.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Zisas taagia khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Gu nduara, gu kha nuianan shɨgi vhavar ŋaar ma. Guma na zɨn zɨrga, ana gɨngɨnan ŋgɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi vhava ŋaara ndigirga.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Mbe Fherasiŋ mba kameŋ mbararagiap, mbe khaŋ Zisas ga nzuai, “Ndu won ŋaari gum won tɨvi, ndu nduara wora bun nzuai. Maaŋ muuŋgiap ndu buni, nta fhura ki buni ma.”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Zisas mben kameŋ ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Ne guigira, gu won tɨvara bun nzuai. Gu wo bun nzuai buni, nta guigi guarira. Ne khaŋ muuŋgi, gu wo kegap zergi ŋgu, gu ana kaŋgi, gu vhɨra wo naanga ŋgu, gu ana kaŋgi. Nde nan ŋgu nɨɨŋge kaŋgi fhuvara. Gu mba ndai ŋaneŋ, nde vhɨra ne kaŋgi fhuvara.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Nde nuianan tɨvi zɨn vui gumgi mbui tɨvi garav mbe nzuav nzuai. Gu guma the mbui tɨvi garav nta nzuav ana nzuai fhuvara.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Gu maaŋ muuŋgip, guma the muuŋgi tɨvi ga suaŋv ana suanga, na buneŋ ne guigi guarara. Ne khaŋ muuŋgi, gu nduara ana muuŋgi tɨvi ga nzuav ana nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Mba na sarigim, gu zɨgi Dara, ana vhɨra na phorga ŋgarav, ana muuŋgi tɨvi ga nzuav ana nzuai.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Nden tɨvi, nta khaŋ nzuai. Guma phuni, mani maaŋ muuŋgip wani tɨgɨp mba kameŋra suanga, mani nzuai kameŋ guigi guarara.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Gu nduara won ŋaara bun nzuav, gu won tɨvira bun nzuaim, na sarigi gu zɨgi Dara, ana vhɨra nan ŋaar gum nan tɨvi bun nzuai.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Mba Fherasiŋ hegap, kha nzambarar ana muuŋgi, “Ndu mba nzuai Dara, ana maaŋ ki?”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Zisas Fhe Bakɨme Phena vhen, mbe Fhe Bakɨme ofa mbui ŋkɨɨa ndi sui ŋanen han perav kav, Fhe Bakɨme buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuav kha buni suaŋgi. Mbe guma the ana suirigi fhuvara. Ne khaŋ muuŋgi, anan tuk ntigar.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Zisas wom khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Gu ntige vui, nde na gangirga fhu. Nde muuŋgi tɨvi mbatɨgi mbara muuŋgip kɨrim, nde vhɨzgirga. Nde gu vui ŋgun ŋgegɨrga tuktɨgi fhu.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Maaŋ muuŋgiap, mbe Zudaiŋ mba kameŋ mbararagiap, mbe nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Ana ram muuŋgiap khaŋ nzuai, ‘Nde gu vui ŋgun ŋgegɨrga tuktɨgi fhuvara’? Ana nduara wo shogip rimgirie?”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde kha nɨn ki ntɨɨri ma. Gu, gu kha vun ki ne ma. Nde kha nuiana ntɨɨri ma, gu kha nuiana ne fhuvara.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Maaŋ muuŋgiap, gu nde suaŋgi, nde muuŋgi tɨvi mbatɨgi nta mbara muuŋgip nden kɨrim, nde vhɨzgirga. Gu ana ma, nde ne khothɨgɨrga fhu, nde muuŋgi tɨvi mbatɨgi mbara muuŋgip nden kɨrim, nde vhɨzgirga.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Mbe ana nzarigi, “Ndu the ma?” Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde nan nzai, gu thevi. Gu fhara guarara wo bun nde suaŋgi.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Gu nde mbui tɨvi ga suanga buni vhɨrve khar ki. Gu nde muuŋgi tɨvi ga suaŋv nde suanga guma farar muuŋgip kɨrga. Na sarigi gu zɨgi guma, anan tɨvi, nta za guigi guarara. Gu ana han mbararagi buni, gu ntara bun kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga nzuai.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Mbe khueŋ kaŋgi fhuvara, Zisas Dara bun mbe nzuai.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Maaŋ muuŋgiap, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde Fhe Bakɨme Guma Guara ndi ntorgɨrga, nde khueŋ kaŋgirga, gu ana ma. Nde vhɨra khueŋ kaŋgirga, gu nduara wo zɨn panan bigɨn thueŋ muuŋgi fhu. Zakɨra fhuvara! Gu Dara na khɨvigi bigi, gu ntara bun nzuai.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Na sarigi, gu zɨgi ne, ana na phorga ki. Ana na thagim, gu nduara ki fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana na thagi fhuv ne khaŋ muuŋgi, gu zazera ana vuzvugi bigi, gu ntara mbui.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Mba gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe Zisas mbararagim, ana mba kameŋ suaŋgim, mbe ana khothɨgi.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Zisas mbara mba ana khothɨgi gumgi gu mbigi, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde na buni vhuuiŋ zɨn ŋgɨrga, nde guigira na phorga rui gumgi guari kɨrga.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Nde maaŋ muuŋgip guigira buna guareŋ kaŋgirga, mba buna guareŋ nden muuŋgirim, nde bɨkbɨɨgirga.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Mbe ne mbararagiap ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza Abrahaman shɨga ntɨɨri ma. Nza tuga then, nza fhura guma then ŋaara gumgi khɨni kegi fhuvara. Maaŋ muuŋgiap, ndu thaŋ nzuav khaŋ nza nzuai, ‘nde bɨkbɨɨgirga?’ ”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira nde nzuai, tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi, mbe fhura tɨvir mbatɨgir ŋaara gumgi khɨni ki.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Mba ŋaara khɨna mbui guma, ana zazera phenan ki fhuvara. Phena vuavir kam, ana zazera phenan ki.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Fhe Bakɨme Kam nden muuŋgirim, nde bɨkbɨɨgirga, nde guigira bɨkbɨɨgi ntɨɨri ma.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 “Gu nde kaŋgi, nde Abraham ntɨɨri ma. Na buni nde ndavi vherir ki fhuvara. Maaŋ muuŋgiap, nde na shogirim, gu rɨmɨn za mbui.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Gu na Ndia na khɨvigi bigi, gu nta bun nzuai. Nde wari won ndia han ndigi tɨvi, nde nta mbui.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Mba Zudaiŋ Zisas suaŋgi buni mbararagiap, mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nzan nzɨgir ndia Abraham ma.” Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde guigira Abrahaman tari gu nzɨgi kɨv, nde Abraham muuŋgi tɨvir muuŋri.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Gu Fhe Bakɨme han mbararagi buni guarira, gu nta bun nde suaŋgi. Gu nta bun nde suaŋgim, nde ntigem na shogirim, gu rɨmɨn za mbui. Mba tɨv, ana Abrahaman tɨv fhuvara.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Nde wari won ndia mbui tɨvara mbui.” Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Nzan ndegmbori, mbe harigi gumgi, mbe ruarir mbe ndiav kav nza tegi fhuvara. Nza ndia bavira ki, ana Fhe Bakɨme ma.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Zisas khaŋ mbe nzuai, “Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme guigira nden ndia kɨrim, nde vhɨra na vuzvugiri. Ne khaŋ muuŋgi, gu Fhe Bakɨme han kega zergi. Gu nduara wo vuzvugara zergi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Fhe Bakɨme na sarigim, gu zergi.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 “Nde ram muuŋgiap, na buni kaŋgi fhu? Mba bigɨna nɨɨeŋ khaŋ muuŋgi. Nde na buni mbararageŋ thagi.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Nden ndia Satan, nde ana tari ma. Nde wo ndiar vuzvugi zɨn ŋgɨrgeŋ vuzvugi. Ana fhum guarara gumgi shogi guma kav ki. Ana tɨvi guari zɨn vui fhuvara. Ne khaŋ muuŋgi, tɨvi guari anan ki fhuvara. Ana fhura guiguigi buni nzuai, mba buni, nta guigira ana buni ma. Ana guiguigi buni nzuai guma ma. Ana vhɨra guigira bigi guiguigi tɨvir ndia ma.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 “Gu guigira buni guarira bun nde nzuaim, nde ne nzuav na buni khothivi fhu.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 “Nde khueŋ ndɨkndɨgi, gu tɨva mbatɨgeŋ muuŋgi thi? Nde mba ndɨkndɨgar na mbuim, nde the gu muuŋgi tɨva mbatɨgeŋ bun suaŋ. Gu maaŋ muuŋgip buna guareŋ bun nzuaim, nde ram muuŋgiap na buneŋ khothɨgi fhu?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Fhe Bakɨme tari, mbe za Fhe Bakɨme buni mbararagi. Nde Fhe Bakɨmen tari fhuvara, nde maaŋ muuŋgiap ana buni mbararagi fhu.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Mbe Zudaiŋ, mbe Zisas ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza khaŋ ndu nzuai, ndu Samaria guma ma, ŋina mbatɨk mbe ndun vhen ki. Ne guigirame?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu ŋina mbatɨk the nan vhen ki fhu. Zakɨra fhuvara! Gu won Ndiara zɨ ndiv vun kuamkuagim, nde na zɨ mbevi.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Gu wo zɨra ndiv vun kuamkuar zav gumgi ga mbui fhuvara. Na zɨ ndiv vun kuamkuargen kha gumgi vuzvugi guma mbe ki, mba guma, ana nza mbui tɨvi ga suaŋ nza suanga guma ma.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Gu guigira nde nzuai, maaŋ muuŋgip guma the na buna vhuueŋ zɨn ŋgɨrga, ana rimgirga tuktɨgi fhuvara.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Mbe Zudaiŋ khaŋ Zisas ga nzuai, “Nza ntige kaŋgi, ŋina mbatɨk ndun vhen ki. Abraham, ana rimgi, Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi, mbe vhɨra vhɨzgi. Ndu khaŋ nzuai, ‘Maaŋ muuŋgip, guma the tuituigip na buneŋ zɨn ŋgɨrga, ana rimgirga tuktɨgi fhuvara.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Ram muuŋgi? Ndu nzan nzɨga Abraham kambarav zɨ bakɨ ki thi? Ana rimgim, mba Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi, mbe vhɨra vhɨzgi. Ndu ndɨkndɨgi, ndu the?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu nduara wo zɨ ndiv vun kuamkuarga, na zɨ, ana fhura ki ne ma. Nan Ndia, ana na zɨ ndi vun kuamkuagi. Nde khaŋ ana nzuai, ana nzan Fhe Bakɨme ma.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Nde ana kaŋgi fhuvara. Gu, gu ana kaŋgi. Gu maaŋ muuŋgip khaŋ suanga, ‘Gu ana kaŋgi fhu,’ gu ndera farar muuŋgip bigi guiguigi guma kɨrga. Gu ana kaŋgiap, gu tuituigira ana buni zɨn vui.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 “Nden nzɨk Abraham, ana gu hɨgɨp kɨrga tuge ndɨkndɨgap, ana ne nzuav ndikndigi. Ana ndikndigap, ana mba tuga gangiap, ana ndav guigira nzerigi.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Mba Zudaiŋ mba kameŋ mbararagiap, mbe khaŋ Zisas ga nzuai, “Ndun mpari vov 50 thɨgi fhuvara, ndu Abraham gangire?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, gu fhum kim, Abraham zumgum kha nuianan hɨgi.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Mbe ne mbararagiap, ŋkɨɨa ndiav ana sɨr za mbui. Zisas mbara zomzora vov mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhee thav kɨrar hɨga vugi.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.