João 21
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Zisas zumgum taagia Gariri mbɨ gaar wo phorga ruigi gumgir hɨgi. Mba ana mben hɨgi mbɨ, ana zɨ mbe khare, Taiberias mbɨ. Ana kha tɨva muuŋgiap mben hɨgi.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Saimon Pita, Tomas, mbe kha zɨn ana rɨgi, Didimus, Kanan Gariri guma Natanier Sebedin kamani Zisas phorga ruigi guma phuni, mbe wari tɨgap ki.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Saimon Pita khaŋ mbe nzuai, “Gu vhaaŋ sur za vui.” Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Nza vhɨra ndu phorgɨ ŋgɨrga.” Mbe maaŋ suaŋgiap, wari tɨgap fo kema mben maaŋgiap wari vui. Mbe vegap, mba maan mbe mbɨgama thaneŋ ndigi fhuvara. Zisas manera mben Gariri mbɨn taan wo farasegi gumgir kurmbɨr za mba bevahegi. (21.9) |src="LB00330C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="21.9"
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Mba mɨtimanera, ra ndaim, Zisas zav mba mbɨ taan thɨgap ki. Ana phorga ruigi gumgi, mbe khueŋ kaŋgi fhuvara ana Zisas ma.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Zisas mbara kha nzambarar mbe muuŋgi, “Ai, mba kɨvntogi, nde mbaga thari ndigire?” Mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Zakɨra fhuvara!”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ana mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde wari won keman guva haren mbarav vhaaŋ ndi khɨngip, nde mbaga thari ndigirga.” Mbe ne mbararagiap, mbe wari wo vhaaŋ ndi khɨngi. Mbe ana ndi khɨngiap, mbe mbaga vhɨrve guarira ndigap mbe nta khɨgap vhaaŋ ŋgɨrga naangen mbovaragi.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Zisas mba ana phorga ruigi guma, ana guigira wo ndavar ana nɨɨŋgi, ana khaŋ Pita ga nzuai, “Mbure, Guma Bakɨmera mbure.” Saimon Pita wo ruga hav shari shaage zorgiap kav ŋgarav ki, ana kav khueŋ mbararagiap, “Mbure, Guma Bakɨmera mbure,” ana nera mbararagiap, wo ruga hav shari shaage kegap, fega mbɨn mbarav, dia thɨvar vui.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Mba ana phorga ruigi gumgi mbari, mbe keman za phorgap, mba mbaga vhaaŋ khɨgap nta ŋgi. Mbe thɨva thav saman ki fhuvara. Mbe thɨva thav 100 mitara ki.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Mbe zav thɨva phorgap, vhava khoma mbe garim, mbɨgama mbe tuav ki. Mbe garim, viktuma mbe phorga ki.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde mba ntige ndigi mbaga, nde thari ndigɨ zɨ.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ana maaŋ nzuaim, Saimon Pita fega keman mbarav mba vhaaŋ ŋgɨrga zav thɨva ndarigi. Mba vhaan mbaga bakɨvira ana ki. Mba vhaan ki mbagar vhɨrve 153 thɨgi. Mba mbaga guigira vhɨrkɨvgi, mba vhaaŋ thaneŋ thugi fhuvara.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde zɨv mbɨ.” Mba Zisas phorga ruigi gumgi, mbe rivgiap, mbe the kha nzambarar ana muuŋgi fhuvara, “Ndu the?” Mbe kaŋgi, ana Guma Bakɨmera.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Zisas mbara vov mba vhava han vugap, mba viktuma ndiga zav mbe ndɨɨi. Ana vhɨra mba mbɨgama ndiga zav, ana phorga mbe ndɨɨi.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Khe Zisas hɨrɨ mpuanin wo phorga ruigi gumgi ga muuŋgia kegap, ana ntige wom mben hɨgi ne khare. Ana rimgia mboga tɨga kegap, khavgiap, vov mben hɨgi.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Zisas wo phorga ruigi gumgi phorga mbega thugap, Zisas kha nzambarar Saimon Pita ga muuŋgi. “Saimon, Zonan kam, ndu guigira na vuzvugirie? Ndu na vuzvugi vuzvuk guigira kha gumgi na vuzvugi vuzvuk kambarigi thi?” Pita mbara khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, Guma Bakɨme, ndu kaŋgi, gu ndu vuzvugi.” Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu nan sipsivi ŋgugi, ndu mba gu bigir mbe ganɨri.”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Zisas wom phenatɨtɨgap ana nzarigi, “Saimon, Zonan kam, ndu na vuzvugire?” Pita mbara khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, Guma Bakɨme, ndu kaŋgi, gu ndu vuzvugi.” Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu nan sipsivi ganɨri.”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Zisas nzambara mpuanin Pita ga muuŋgiap, ana wom khegenen ana mbui. Ana wom khaŋ ana nzuai, “Saimon, Zonan kam, ndu na vuzvugire?” Pita ne mbararagiap, ana Zisas nzambara mpuanin ana muuŋgiap, ana wom khegenen ana muuŋgim, Pita ne nzuav ndav simgi. Pita ndav simgiap khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, ndu za kha bigi kaŋgi. Ndu kaŋgi, gu ndu vuzvugi.” Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu mba gu bigir nan sipsivi ganɨri.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 “Gu guigira ndu nzuai, ndu guman kamara kav, ndu nduara won vhaa rɨgi rɨkava tɨgap, ndu wo vuzvugi ŋaneŋ, ndu nen vui. Ndu vurgiap, ndu farve vun fegim, harigi guma ndun kurav ndun rɨkavar ndu vhaa tɨgap, ndun kov ndu ŋgɨrgeŋ vuzvugi fhuv ŋaneŋ ana ndu ndiga mba ŋanen vui.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Zisas Pita rimgip zɨ bakɨmen Fhe Bakɨmen nɨɨnga tɨva bun ana nzuai. Ana maaŋ ana suaŋgiap, mbaram khaŋ Pita ga nzuai, “Ndu na zɨn zɨri.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pita dorgap, mba Zisas phorga ruigi guma, ana guigira wo ndavar mba guma ga nɨɨŋgi, ana mba guma garim, ana mani zɨn zi. Mba guma mbe wari tɨga piigiap mba pav, ana wo panan Zisas fheeŋ phorgap, kha nzambarar ana muuŋgi. “Guma Bakɨme, the ndu ndiv, ndun pana gumgi farve khɨngirie?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pita ana garav, kha nzambaren Zisas ga muuŋgi, “Guma Bakɨme, mbu guma ram muuŋgi?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Zisas ana kameŋ ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Na vuzvuk ma. Gu maaŋ muuŋgip vuzvugirga, ana mbara muuŋgip kɨrim, gu taagi zirgɨrga, khe ndu bigeŋ fhuvara. Ndu na zɨn zɨri.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Maaŋ muuŋgiap, mba kameŋ za mba guigira Zisas khothɨgi gumgir vugi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Kha Zisas phorga ruigi guma, ana rimgirga fhu.” Zisas ana rimgirga fhup ne nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana khaŋ suaŋgi, “Na vuzvuk ma. Gu maaŋ muuŋgip vuzvugirga, ana mbara muuŋgip kɨrim, gu taagi zirgɨrga, khe ndu bigeŋ fhuvara.”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Khe ntigem ana phorga ruigi gumara kha gava kherav, ana mba bigi bun nzuai. Khe ana nduara khergi gap khare. Nza ntige kaŋgi, ana khergi buni, nta guigira.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Zisas muuŋgi bigi vhɨrve khar ki. Mbe maaŋ muuŋgip ana muuŋgi bigi, mbe zam nta khergirga, gu ndɨkndɨgi, nzan nuian za mba gavi ndi rɨgɨrga ŋan tuktɨgi fhuvara. Kha nuian za givarga, thari ndi rɨgɨrga ŋan kɨrga fhu.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.