João 20
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Sande raa hɨgi. Makdara mbik Maria, ana maaŋra mɨn ntigar gorɨrga, ana gɨngɨn nera khavgiap, Zisas mbogar vui. Ana vov gari mba mbok thɨɨŋ khuigi kɨma bakɨme mba mbok thɨɨn ki fhu.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Maaŋ muuŋgiap, ana vhemkora khuafɨra taagia vov Saimon Pita gum mba Zisas phorga ruigi guma ana guigira won ndavar ana nɨɨŋgi ŋaara guma, ana khaŋ mani ga nzuai, “Mbe Guma Bakɨme khuma ndigi. Nza mbe ana khuma ndi tɨgi ŋaneŋ kaŋgi fhu.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Maaŋ muuŋgiap, Pita mba Zisas phorga ruigi guman kov, mani Zisas mbok taan vui.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Mani wani tɨgara khuafɨrav wani vui. Mani vov, mba Zisas phorga ruigi guma, ana Pita kambarav, fharav vov Zisas mbok taan hɨgi.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ana fharav hɨgav, ŋkuav degav, mbu mbok vhee gari. Ana garav, ana mbe Zisas khuma zigap, ana vhagi shagi vhuuiŋra gari, nta regap ki. Ana dega vhen vergi fhuvara.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Saimon Pita, ana zɨn zav, degiap, mboga vhen vergi. Ana verav, mba shagira gari, nta regap ki.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Ana nta garav, ana vhɨra garim, mba Zisas panaŋge kega kegi shaa, mba shagi phorga ki fhu. Fhuvara! Ana kha gangana muuŋgi, guma mbe ana dɨmgiap, ana ndi harigi ŋaneŋ ga tɨgi.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Mba Zisas phorga ruigi guma fharav zav mba mbok taan hɨgi, ana vhɨra vhen vergi. Ana vhɨra mba bigi gangiap, ana ne khothɨgi.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Mba tugen mbe tuituigiap Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki bunin vhuuiŋ kaŋgiap, mbe Zisas rimgip, mbogar tɨgɨp, taagi khavgirgane kaŋgi fhuvara.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Maaŋ muuŋgiap, ana phorga ruigi gumani taagia Zerusareman vui.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Maria mba mbok han kɨrar thɨgap kav, nziav ki. Ana nziavra kav ŋguav, degiav mbu mboga vhee gari.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Ana garav, ana Fhe Bakɨme enser mani garim, mani shagi huri shargi. Mani Zisas khum rɨga kegi ŋaneŋ ga perav ki. Mani mbevi, ana pan rɨga kegi fhɨge perigim, mbevi ana suani fhɨge perigi.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Mani mbara kha nzambarar Maria ga muuŋgi, “Ai, mbik, ndu thaŋ nzuav nzi.” Ana mbara khaŋ mani ga nzuai, “Mbe na Guma Bakɨme khuma ndiga mbar vugi, gu mbe ana khuma ndi tɨgi ŋaneŋ kaŋgi fhu.”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Ana ne nzuav, dorga garav, Zisas gari, ana thɨgav ki. Maria Zisas gangiap, ana ana heav, ana kaŋgi fhuvara.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Zisas mbara kha nzambarar ana muuŋgi, “Mbik, ndu thaŋ nzuav nzi? Ndu the nzuav gari?” Maria khueŋ ndɨkndɨgi, “Mba mɨna gari guma thi?” Ana maaŋ muuŋgiap khaŋ ana nzuai, “Guma, ndu maaŋ muuŋgip ana khuma ndigi ŋgɨp mba ŋana thuen tɨgɨp, ndu mba ŋaneŋ bun na suaŋgirim, gu ŋgɨp ana khuma ndirga.”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Maria.” Maria mbara dorgap Hibruiŋ kaman khaŋ ana nzuai, “Rabonai.” Kha kameŋ “Rabonai” ne khaŋ nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum.”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu nan suira havharɨ thari. Gu khaŋ muuŋgi, gu won Ndiar han ndagi fhuvara. Ndu na phorga ruigi gumgir han ŋgɨp khaŋ mbe suaŋri, ‘Gu won Dara gu nden Dara han ndai. Gu wo Fhe Bakɨme gum nde Fhe Bakɨme han ndai.’ ”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Makdaran mbik Maria mbara vui, ana vov khaŋ ana phorga ruigi gumgi ga nzuai, “Gu Guma Bakɨme gangi.” Ana nen mbe nzuav vov, mba Zisas mbe suan za suaŋgi kamen mbe nzuai.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Zisas phorga ruigi gumgi, mbe Zudain gumgir pani rivgiap, wari khɨgap, vhembugum thɨma puigap wari vhen ki. Mbe Sande raar kav kim, ra verav vhɨzgim, Zisas zav mbe rɨgar mbar thɨgi. Ana thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Ana maaŋ mbe nzuav, won farveni gu won kuvsɨgen mbe khɨvi. Mba Zisas phorga ruigi gumgi ana gangiap, mben ndavi vheri guigira ndikndigi.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Zisas taagia khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri. Dara na sarigi gu zɨgi, mba tɨvara gu nde sarigi nde ŋgɨri.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ana maaŋ mbe suaŋgiap won bɨɨŋbɨɨŋ ga berigim, ana mben vui. Ana mbara khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaara ndiri.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Nde gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi, nde mbe tɨn nta vhɨzɨrga, mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi, Fhe Bakɨme vhɨra nta vhɨzgirga. Nde gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi, nde mbe ntɨɨri vhɨzgirga fhu, mben tɨvi mbatɨgi mbara muuŋgip kɨrga.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Zisas wo phorga ruigi gumgir han zɨgi tugen, ana phorga ruigi 11 thɨgi guma mbe, ana mba tugen mbe phorga kegi fhuvara. Mba ana phorga ruigi guma zɨ khare, Tomas, ana zɨ mbe, Didimus.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Mba Zisas phorga ruigi gumgi mba tugen kim, Zisas mba tugen mben hɨgi, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Guma Bakɨme gangi.” Tomas khaŋ mbe nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip mbe ana faramborani ndi tɨga fukfugi thooni gangip, gu wo farafen ana fukfugi thoorir suirav, mbe fugar ana kuvsɨgeŋ dagi thooŋ, gu wo farve mba thoon rugɨrga, gu nde nzuai kameŋ khothɨgɨrga. Gu ntige nde khothɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Harathɨgi rari vhɨzgim, Zisas phorga ruigi gumgi, mbe wom wari fugap phena vhen kim, Tomas vhɨra mbe phorga ki. Mbe mba ki phen, mbe vhembugum, za ana thɨɨ puigi. Zisas hav fhura mbe rɨgagera mbar thɨgi. Ana thɨgap khaŋ nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Ana mbara khaŋ Tomas ga nzuai, “Ndu wo farafe ndi khaŋ rugɨp, ndu na farver ganɨv, ndu vhɨra wo farver na kuvsɨgen rugɨ. Ndu na khothɨgi ndɨkndɨk phunin muuŋ thari. Ndu fhura guigira na khothɨgɨri.”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Tomas mbara ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu nan Guma Bakɨme ma. Ndu nan Fhe Bakɨme ma.”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu na gangiap na khothɨgi. Mba na gangi fhuv na khothɨgi gumgi, mbe guigira ndikndigɨri.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Zisas vhɨra harigi mirikori vhɨrve ana wo phorga ruigi gumgi nɨman nta muuŋgi. Gu za ntan kha gava khergi fhuvara.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Gu kha mirikori gu bigi khergi, gu ne khergirim, nde guigira Zisas khothɨgɨrga, ana mba Fhe Bakɨme taagip won gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ma. Ana Fhe Bakɨmen Kam ma. Nde maaŋ muuŋgip ana khothɨgɨrga, nde ana zɨn panan, nde zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.