João 20
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARIB
1 Sande raa hɨgi. Makdara mbik Maria, ana maaŋra mɨn ntigar gorɨrga, ana gɨngɨn nera khavgiap, Zisas mbogar vui. Ana vov gari mba mbok thɨɨŋ khuigi kɨma bakɨme mba mbok thɨɨn ki fhu.
1 No primeiro dia da semana Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora removida do sepulcro.
2 Maaŋ muuŋgiap, ana vhemkora khuafɨra taagia vov Saimon Pita gum mba Zisas phorga ruigi guma ana guigira won ndavar ana nɨɨŋgi ŋaara guma, ana khaŋ mani ga nzuai, “Mbe Guma Bakɨme khuma ndigi. Nza mbe ana khuma ndi tɨgi ŋaneŋ kaŋgi fhu.”
2 Correu, pois, e foi ter com Simão Pedro, e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Maaŋ muuŋgiap, Pita mba Zisas phorga ruigi guman kov, mani Zisas mbok taan vui.
3 Saíram então Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Mani wani tɨgara khuafɨrav wani vui. Mani vov, mba Zisas phorga ruigi guma, ana Pita kambarav, fharav vov Zisas mbok taan hɨgi.
4 Corriam os dois juntos, mas o outro discípulo correu mais ligeiro do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Ana fharav hɨgav, ŋkuav degav, mbu mbok vhee gari. Ana garav, ana mbe Zisas khuma zigap, ana vhagi shagi vhuuiŋra gari, nta regap ki. Ana dega vhen vergi fhuvara.
5 e, abaixando-se viu os panos de linho ali deixados, todavia não entrou.
6 Saimon Pita, ana zɨn zav, degiap, mboga vhen vergi. Ana verav, mba shagira gari, nta regap ki.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro e viu os panos de linho ali deixados,
7 Ana nta garav, ana vhɨra garim, mba Zisas panaŋge kega kegi shaa, mba shagi phorga ki fhu. Fhuvara! Ana kha gangana muuŋgi, guma mbe ana dɨmgiap, ana ndi harigi ŋaneŋ ga tɨgi.
7 e que o lenço, que estivera sobre a cabeça de Jesus, não estava com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Mba Zisas phorga ruigi guma fharav zav mba mbok taan hɨgi, ana vhɨra vhen vergi. Ana vhɨra mba bigi gangiap, ana ne khothɨgi.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu e creu.
9 Mba tugen mbe tuituigiap Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki bunin vhuuiŋ kaŋgiap, mbe Zisas rimgip, mbogar tɨgɨp, taagi khavgirgane kaŋgi fhuvara.
9 Porque ainda não entendiam a escritura, que era necessário que ele ressurgisse dentre os mortos.
10 Maaŋ muuŋgiap, ana phorga ruigi gumani taagia Zerusareman vui.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Maria mba mbok han kɨrar thɨgap kav, nziav ki. Ana nziavra kav ŋguav, degiav mbu mboga vhee gari.
11 Maria, porém, estava em pé, diante do sepulcro, a chorar. Enquanto chorava, abaixou-se a olhar para dentro do sepulcro,
12 Ana garav, ana Fhe Bakɨme enser mani garim, mani shagi huri shargi. Mani Zisas khum rɨga kegi ŋaneŋ ga perav ki. Mani mbevi, ana pan rɨga kegi fhɨge perigim, mbevi ana suani fhɨge perigi.
12 e viu dois anjos vestidos de branco sentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Mani mbara kha nzambarar Maria ga muuŋgi, “Ai, mbik, ndu thaŋ nzuav nzi.” Ana mbara khaŋ mani ga nzuai, “Mbe na Guma Bakɨme khuma ndiga mbar vugi, gu mbe ana khuma ndi tɨgi ŋaneŋ kaŋgi fhu.”
13 E perguntaram-lhe eles: Mulher, por que choras? Respondeu-lhes: Porque tiraram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ana ne nzuav, dorga garav, Zisas gari, ana thɨgav ki. Maria Zisas gangiap, ana ana heav, ana kaŋgi fhuvara.
14 Ao dizer isso, voltou-se para trás, e viu a Jesus ali em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Zisas mbara kha nzambarar ana muuŋgi, “Mbik, ndu thaŋ nzuav nzi? Ndu the nzuav gari?” Maria khueŋ ndɨkndɨgi, “Mba mɨna gari guma thi?” Ana maaŋ muuŋgiap khaŋ ana nzuai, “Guma, ndu maaŋ muuŋgip ana khuma ndigi ŋgɨp mba ŋana thuen tɨgɨp, ndu mba ŋaneŋ bun na suaŋgirim, gu ŋgɨp ana khuma ndirga.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, julgando que fosse o jardineiro, respondeu-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Maria.” Maria mbara dorgap Hibruiŋ kaman khaŋ ana nzuai, “Rabonai.” Kha kameŋ “Rabonai” ne khaŋ nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, virando-se, disse-lhe em hebraico: Raboni!-que quer dizer, Mestre.
17 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu nan suira havharɨ thari. Gu khaŋ muuŋgi, gu won Ndiar han ndagi fhuvara. Ndu na phorga ruigi gumgir han ŋgɨp khaŋ mbe suaŋri, ‘Gu won Dara gu nden Dara han ndai. Gu wo Fhe Bakɨme gum nde Fhe Bakɨme han ndai.’ ”
17 Disse-lhe Jesus: Deixa de me tocar, porque ainda não subi ao Pai; mas vai a meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Makdaran mbik Maria mbara vui, ana vov khaŋ ana phorga ruigi gumgi ga nzuai, “Gu Guma Bakɨme gangi.” Ana nen mbe nzuav vov, mba Zisas mbe suan za suaŋgi kamen mbe nzuai.
18 E foi Maria Madalena anunciar aos discípulos: Vi o Senhor!-e que ele lhe dissera estas coisas.
19 Zisas phorga ruigi gumgi, mbe Zudain gumgir pani rivgiap, wari khɨgap, vhembugum thɨma puigap wari vhen ki. Mbe Sande raar kav kim, ra verav vhɨzgim, Zisas zav mbe rɨgar mbar thɨgi. Ana thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri.”
19 Chegada, pois, a tarde, naquele dia, o primeiro da semana, e estando os discípulos reunidos com as portas cerradas por medo dos judeus, chegou Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Ana maaŋ mbe nzuav, won farveni gu won kuvsɨgen mbe khɨvi. Mba Zisas phorga ruigi gumgi ana gangiap, mben ndavi vheri guigira ndikndigi.
20 Dito isto, mostrou-lhes as mãos e o lado. Alegraram-se, pois, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Zisas taagia khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri. Dara na sarigi gu zɨgi, mba tɨvara gu nde sarigi nde ŋgɨri.”
21 Disse-lhes, então, Jesus segunda vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Ana maaŋ mbe suaŋgiap won bɨɨŋbɨɨŋ ga berigim, ana mben vui. Ana mbara khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaara ndiri.
22 E havendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Nde gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi, nde mbe tɨn nta vhɨzɨrga, mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi, Fhe Bakɨme vhɨra nta vhɨzgirga. Nde gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi, nde mbe ntɨɨri vhɨzgirga fhu, mben tɨvi mbatɨgi mbara muuŋgip kɨrga.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; e àqueles a quem os retiverdes, são-lhes retidos.
24 Zisas wo phorga ruigi gumgir han zɨgi tugen, ana phorga ruigi 11 thɨgi guma mbe, ana mba tugen mbe phorga kegi fhuvara. Mba ana phorga ruigi guma zɨ khare, Tomas, ana zɨ mbe, Didimus.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Mba Zisas phorga ruigi gumgi mba tugen kim, Zisas mba tugen mben hɨgi, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Guma Bakɨme gangi.” Tomas khaŋ mbe nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip mbe ana faramborani ndi tɨga fukfugi thooni gangip, gu wo farafen ana fukfugi thoorir suirav, mbe fugar ana kuvsɨgeŋ dagi thooŋ, gu wo farve mba thoon rugɨrga, gu nde nzuai kameŋ khothɨgɨrga. Gu ntige nde khothɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!”
25 Diziam-lhe, pois, ou outros discípulos: Vimos o Senhor. Ele, porém, lhes respondeu: Se eu não vir o sinal dos cravos nas mãos, e não meter a mão no seu lado, de maneira nenhuma crerei.
26 Harathɨgi rari vhɨzgim, Zisas phorga ruigi gumgi, mbe wom wari fugap phena vhen kim, Tomas vhɨra mbe phorga ki. Mbe mba ki phen, mbe vhembugum, za ana thɨɨ puigi. Zisas hav fhura mbe rɨgagera mbar thɨgi. Ana thɨgap khaŋ nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri.”
26 Oito dias depois estavam os discípulos outra vez ali reunidos, e Tomé com eles. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, pôs-se no meio deles e disse: Paz seja convosco.
27 Ana mbara khaŋ Tomas ga nzuai, “Ndu wo farafe ndi khaŋ rugɨp, ndu na farver ganɨv, ndu vhɨra wo farver na kuvsɨgen rugɨ. Ndu na khothɨgi ndɨkndɨk phunin muuŋ thari. Ndu fhura guigira na khothɨgɨri.”
27 Depois disse a Tomé: Chega aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; chega a tua mão, e mete-a no meu lado; e não mais sejas incrédulo, mas crente.
28 Tomas mbara ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu nan Guma Bakɨme ma. Ndu nan Fhe Bakɨme ma.”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu, e Deus meu!
29 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu na gangiap na khothɨgi. Mba na gangi fhuv na khothɨgi gumgi, mbe guigira ndikndigɨri.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Zisas vhɨra harigi mirikori vhɨrve ana wo phorga ruigi gumgi nɨman nta muuŋgi. Gu za ntan kha gava khergi fhuvara.
30 Jesus, na verdade, operou na presença de seus discípulos ainda muitos outros sinais que não estão escritos neste livro;
31 Gu kha mirikori gu bigi khergi, gu ne khergirim, nde guigira Zisas khothɨgɨrga, ana mba Fhe Bakɨme taagip won gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ma. Ana Fhe Bakɨmen Kam ma. Nde maaŋ muuŋgip ana khothɨgɨrga, nde ana zɨn panan, nde zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga.
31 estes, porém, estão escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.