João 20
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA
1 Sande raa hɨgi. Makdara mbik Maria, ana maaŋra mɨn ntigar gorɨrga, ana gɨngɨn nera khavgiap, Zisas mbogar vui. Ana vov gari mba mbok thɨɨŋ khuigi kɨma bakɨme mba mbok thɨɨn ki fhu.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Maaŋ muuŋgiap, ana vhemkora khuafɨra taagia vov Saimon Pita gum mba Zisas phorga ruigi guma ana guigira won ndavar ana nɨɨŋgi ŋaara guma, ana khaŋ mani ga nzuai, “Mbe Guma Bakɨme khuma ndigi. Nza mbe ana khuma ndi tɨgi ŋaneŋ kaŋgi fhu.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Maaŋ muuŋgiap, Pita mba Zisas phorga ruigi guman kov, mani Zisas mbok taan vui.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Mani wani tɨgara khuafɨrav wani vui. Mani vov, mba Zisas phorga ruigi guma, ana Pita kambarav, fharav vov Zisas mbok taan hɨgi.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ana fharav hɨgav, ŋkuav degav, mbu mbok vhee gari. Ana garav, ana mbe Zisas khuma zigap, ana vhagi shagi vhuuiŋra gari, nta regap ki. Ana dega vhen vergi fhuvara.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Saimon Pita, ana zɨn zav, degiap, mboga vhen vergi. Ana verav, mba shagira gari, nta regap ki.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Ana nta garav, ana vhɨra garim, mba Zisas panaŋge kega kegi shaa, mba shagi phorga ki fhu. Fhuvara! Ana kha gangana muuŋgi, guma mbe ana dɨmgiap, ana ndi harigi ŋaneŋ ga tɨgi.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Mba Zisas phorga ruigi guma fharav zav mba mbok taan hɨgi, ana vhɨra vhen vergi. Ana vhɨra mba bigi gangiap, ana ne khothɨgi.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Mba tugen mbe tuituigiap Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki bunin vhuuiŋ kaŋgiap, mbe Zisas rimgip, mbogar tɨgɨp, taagi khavgirgane kaŋgi fhuvara.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Maaŋ muuŋgiap, ana phorga ruigi gumani taagia Zerusareman vui.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Maria mba mbok han kɨrar thɨgap kav, nziav ki. Ana nziavra kav ŋguav, degiav mbu mboga vhee gari.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Ana garav, ana Fhe Bakɨme enser mani garim, mani shagi huri shargi. Mani Zisas khum rɨga kegi ŋaneŋ ga perav ki. Mani mbevi, ana pan rɨga kegi fhɨge perigim, mbevi ana suani fhɨge perigi.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Mani mbara kha nzambarar Maria ga muuŋgi, “Ai, mbik, ndu thaŋ nzuav nzi.” Ana mbara khaŋ mani ga nzuai, “Mbe na Guma Bakɨme khuma ndiga mbar vugi, gu mbe ana khuma ndi tɨgi ŋaneŋ kaŋgi fhu.”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ana ne nzuav, dorga garav, Zisas gari, ana thɨgav ki. Maria Zisas gangiap, ana ana heav, ana kaŋgi fhuvara.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Zisas mbara kha nzambarar ana muuŋgi, “Mbik, ndu thaŋ nzuav nzi? Ndu the nzuav gari?” Maria khueŋ ndɨkndɨgi, “Mba mɨna gari guma thi?” Ana maaŋ muuŋgiap khaŋ ana nzuai, “Guma, ndu maaŋ muuŋgip ana khuma ndigi ŋgɨp mba ŋana thuen tɨgɨp, ndu mba ŋaneŋ bun na suaŋgirim, gu ŋgɨp ana khuma ndirga.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Maria.” Maria mbara dorgap Hibruiŋ kaman khaŋ ana nzuai, “Rabonai.” Kha kameŋ “Rabonai” ne khaŋ nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum.”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu nan suira havharɨ thari. Gu khaŋ muuŋgi, gu won Ndiar han ndagi fhuvara. Ndu na phorga ruigi gumgir han ŋgɨp khaŋ mbe suaŋri, ‘Gu won Dara gu nden Dara han ndai. Gu wo Fhe Bakɨme gum nde Fhe Bakɨme han ndai.’ ”
17 Jesus continuou:
18 Makdaran mbik Maria mbara vui, ana vov khaŋ ana phorga ruigi gumgi ga nzuai, “Gu Guma Bakɨme gangi.” Ana nen mbe nzuav vov, mba Zisas mbe suan za suaŋgi kamen mbe nzuai.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Zisas phorga ruigi gumgi, mbe Zudain gumgir pani rivgiap, wari khɨgap, vhembugum thɨma puigap wari vhen ki. Mbe Sande raar kav kim, ra verav vhɨzgim, Zisas zav mbe rɨgar mbar thɨgi. Ana thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ana maaŋ mbe nzuav, won farveni gu won kuvsɨgen mbe khɨvi. Mba Zisas phorga ruigi gumgi ana gangiap, mben ndavi vheri guigira ndikndigi.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Zisas taagia khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri. Dara na sarigi gu zɨgi, mba tɨvara gu nde sarigi nde ŋgɨri.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Ana maaŋ mbe suaŋgiap won bɨɨŋbɨɨŋ ga berigim, ana mben vui. Ana mbara khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaara ndiri.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Nde gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi, nde mbe tɨn nta vhɨzɨrga, mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi, Fhe Bakɨme vhɨra nta vhɨzgirga. Nde gumgi muuŋgi tɨvi mbatɨgi, nde mbe ntɨɨri vhɨzgirga fhu, mben tɨvi mbatɨgi mbara muuŋgip kɨrga.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Zisas wo phorga ruigi gumgir han zɨgi tugen, ana phorga ruigi 11 thɨgi guma mbe, ana mba tugen mbe phorga kegi fhuvara. Mba ana phorga ruigi guma zɨ khare, Tomas, ana zɨ mbe, Didimus.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Mba Zisas phorga ruigi gumgi mba tugen kim, Zisas mba tugen mben hɨgi, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Guma Bakɨme gangi.” Tomas khaŋ mbe nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip mbe ana faramborani ndi tɨga fukfugi thooni gangip, gu wo farafen ana fukfugi thoorir suirav, mbe fugar ana kuvsɨgeŋ dagi thooŋ, gu wo farve mba thoon rugɨrga, gu nde nzuai kameŋ khothɨgɨrga. Gu ntige nde khothɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Harathɨgi rari vhɨzgim, Zisas phorga ruigi gumgi, mbe wom wari fugap phena vhen kim, Tomas vhɨra mbe phorga ki. Mbe mba ki phen, mbe vhembugum, za ana thɨɨ puigi. Zisas hav fhura mbe rɨgagera mbar thɨgi. Ana thɨgap khaŋ nzuai, “Nde ndavi mbɨrav wari kɨri.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Ana mbara khaŋ Tomas ga nzuai, “Ndu wo farafe ndi khaŋ rugɨp, ndu na farver ganɨv, ndu vhɨra wo farver na kuvsɨgen rugɨ. Ndu na khothɨgi ndɨkndɨk phunin muuŋ thari. Ndu fhura guigira na khothɨgɨri.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Tomas mbara ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu nan Guma Bakɨme ma. Ndu nan Fhe Bakɨme ma.”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu na gangiap na khothɨgi. Mba na gangi fhuv na khothɨgi gumgi, mbe guigira ndikndigɨri.”
29 Jesus lhe disse:
30 Zisas vhɨra harigi mirikori vhɨrve ana wo phorga ruigi gumgi nɨman nta muuŋgi. Gu za ntan kha gava khergi fhuvara.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Gu kha mirikori gu bigi khergi, gu ne khergirim, nde guigira Zisas khothɨgɨrga, ana mba Fhe Bakɨme taagip won gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ma. Ana Fhe Bakɨmen Kam ma. Nde maaŋ muuŋgip ana khothɨgɨrga, nde ana zɨn panan, nde zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.