João 13

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pasova tuga bakɨme gurmaŋgip hɨrga, Zisas kaŋgi, ana kha nuiana thav, taagip won Ndia han naanga tuk han mbarigi. Ana gumgi gu mbigi kha nuianan ki, ana guigira wo ndavar mbe nɨɨŋgi. Ana guigira wo ndavar mbe nɨɨŋgiap, kavkav ntige rɨmɨn za mbui.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Mbe mba ŋkotuguraagen, mbe piigiap mba pav kim, Satan kha ndɨkndɨgar Saimon Iskariot kama Zudas ga nɨɨŋgi, ana Zisas ndim, ana pana gumgi farve khɨngirga.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Zisas khueŋ kaŋgi, Dara za mba bigir ana farvera khɨngi. Ana vhɨra khueŋ kaŋgi, ana Fhe Bakɨme han kegap zergap, ana vhɨra taagip Fhe Bakɨme han ndarga.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mba thav khavgiap, won fhava shaara mpeeŋ zorgiap, phara thɨgi shaa ndiga wo vhaa tɨgi.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ana anan wo vhaa tɨgap, mbɨ ndiav, thuuŋ mbe tɨgap, mbara hɨgap, wo phorga rui gumgi ŋkari ruav, mba won vhaa tɨgi phara thɨgi shaar mben ŋkari mbɨ thɨgi.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ana maaŋ mbe mbua zav Saimon Pita han zim, Pita ana nzarigi, “Guma Bakɨme, ndu nan ŋkari ruar za mbuire?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Zisas ana buneŋ ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu khar mbui bigeŋ, ndu ntige ne kaŋgi fhuvara. Ndu zumgum ne kaŋgirga.”
7 Jesus respondeu:
8 Pita mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu na ŋkari rua thari. Ndu na ŋkari ruagirga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!” Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip ndun ŋkari ruagirga fhu, ndu na phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhuvara.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Saimon Pita khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, maaŋ muuŋgip, ndu nan ŋkarira rua thari. Ndu vhɨra nan harani gu pana phorgɨ ruagiri.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Guma ruagi, ana wom thaŋ suaŋv ruarie? Ana won ŋkarira ruagirga, ana za ŋgarigi. Nde za ruagiap, ŋgarav ki. Gu za nde nzuai fhuvara.”
10 Aí Jesus disse:
11 Zisas wo ndim, won pana gumgi farve ga surga guma, ana ana kaŋgiap, ana maaŋ muuŋgiap mba kameŋ nzuai, “Nde za ŋgarav ki fhuvara.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Zisas mben ŋkari ruagia thugap, wom wo fhava shaa mpeeŋ sharav, vo perigi. Ana perav kha nzambarar mbe muuŋgi, “Nde gu kha nde muuŋgi bigeŋ, nde ne nɨɨeŋ kaŋgi fhuv thi?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Nde kha kakaman na mbui, ‘Ndɨkndɨgi Vhuuin Nza Khɨvi Guman Rum’ gum ‘Guma Bakɨme.’ Nde nzerara mba suambarar na mbui. Gu ana ma.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Gu nde Guma Bakɨme gum, gu Ndɨkndɨgi Vhuuin Nde Khɨvi Guman Rum ma. Gu nden ŋkari ruagi. Nde vhɨra, nde wari wo ŋkari ruari.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Gu tɨvar nde khɨvigi, nde vhɨra gu ntige nde muuŋgi tɨvara, nde mba tɨvara muuŋri.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Gu guigira khar nde nzuai, ŋaara guma, ana wo gari guma bakɨme kambarigi fhuvara. Buneŋ ndia rui guma, mba ŋaarar muun zav ana sarigi guma, ana ana kharav vun ki fhuvara.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nde ntigem gu mba ndɨkndɨga muuŋgiap muuŋgi bigeŋ, nde ntigem ne nɨɨeŋ kaŋgi. Nde maaŋ muuŋgip tuituigip ne zɨn ŋgɨrga, Fhe Bakɨme tɨvar vhuun nden muunga.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Gu za nde nzuai fhuvara. Gu won mbuiav farasegi gumgi, gu mbe kaŋgi. Gu mbe kaŋgiap, gu vhɨra khueŋ kaŋgi, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap suaŋgi kameŋ ne guigira hɨgɨrga. Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Na phorgap viktuma pi guma, ana panan na kegirga’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mba bigeŋ hɨgi fhuvara, gu ntige ne bun nde nzuai. Maaŋ muuŋgip, mba bigeŋ zumgum hɨgɨrga, nde na khothɨgɨrga. Gu mba zazera mbara muuŋgiap ki guma ma.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Gu guigira buna guaren nde nzuai. Gu sarigi ŋaara guma, ana ndigap tɨvar vhuun ana mbui guma, ana vhɨra na ndigap tɨvar vhuun na mbui. Guma na ndigi, ana vhɨra na sarigi gu zɨgi Fhe Bakɨme, ana ana ndigi.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Zisas nen mbe suaŋgiap, ana ndav guigira anan simgi. Ana thav, khuen mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, nde thera na ndiv panan na kegi gumgi farve khɨngirga.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ana maaŋ nzuaim, ana phorga rui gumgi, mbe bevbevira phokphoga wari khoo gari. Mbe guigira ŋanŋangiap, mbe kaŋgi fhu, ana the nzuai.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ana mba phorga rui gumgi rɨgar, ana guigira wo ndava nɨɨŋgi guma, ana anan haa perigi.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Saimon Pita panara ana nzuai, “Ndu anan nzara, ana the nzuai.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ana maaŋ ana nzuaim, ana won panan Zisas fheeŋ phorgap, mbarara kha nzambarar ana muuŋgi, “Guma Bakɨme, ndu the nzuai?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu viktum thueŋ ndigɨp, mbɨn vhera rugɨp, guma then nɨɨnga. Mba gumara, gu ana nzuai.” Ana ne suaŋgiap, mbara viktuma mueŋ ndigap, mbɨn vhera rugap, nen Saimon Iskariot kama Zudas ga ndɨɨi.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Zudas mba viktuma ndigim, Satan zav ana ndava vhen vergi. Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu mba muun za mbui bigeŋ, ndu vhemkora nen muuŋri.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mba ana phorga piigiap pi gumgi, mbe za Zisas Zudas ga nzuai kameŋ mbararagi. Mbe mba kameŋ mbararagiap, mbe nen nɨɨeŋ kaŋgi fhuvara.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Zudas, ana mben ŋkɨɨa ki kovsɨga gari. Maaŋ muuŋgiap, mbe mbari kha ndɨkndɨga mbui, “Ana rotu bakɨmen muunga tuga bakɨme suaŋv bigi thari ga vhezɨ zav ana nzuai thi? Ana bigi tharir bigi sosuagi gumgir nɨɨn zav ana nzuai thi?”
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Zudas mba viktuma ndigap, vhemkora khavgiap kɨrar hɨgim, maaŋ gɨngi.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Zudas kɨrar hɨgim, Zisas khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Guma Guar, ana wo zɨ bakɨme ndi. Fhe Bakɨme vhɨra Fhe Bakɨme Guma Guarar panan zɨ bakɨme ndi.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme ana panan zɨ bakɨme ndiv, ana vhɨra zɨ bakɨmen Fhe Bakɨmen Guma Guarara nɨɨnga. Ana vhɨra vhemkora mba tɨvar muuŋgirga.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Nde nan tari, gu tuga bisanera, nde phorgɨ kegɨrga. Nde vhɨra na suaŋv ganɨnga. Gu Zudaiŋ gumgir pani ga suaŋgi, gu ntige mba kameŋra nde nzuai. ‘Nde gu vui ŋgun ŋgegɨrga tuktɨgi fhu.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Gu ntigem tɨvir ŋkaar nde ndɨɨv, khaŋ nde nzuai, nde bevbevira, nde guigira wari won ndavir warir nɨɨŋri. Gu guigira won ndavar nde nɨɨŋgi. Nde vhɨra mba tɨvara, nde bevbevira, nde guigira wari won ndavir warir nɨɨŋri.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Nde bevbevira, nde maaŋ muuŋgip nan gumgi gu mbigi, nde wari won ndavir mbe nɨɨnga, mbe za nde ganɨv kaŋgirga, nde khuen mbe khɨvi, nde na phorga ruigi gumgi guari ma.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Saimon Pita kha nzambarar Zisas ga muuŋgi, “Guma Bakɨme, ndu maaŋ ŋgɨrie?” Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu vui ŋgu, ndu ntigem na zɨn mba ŋgun ŋgɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Ndu zumgum na zɨn zɨrga.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pita mbara ana nzarigi, “Guma Bakɨme, gu ntige ram muuŋgiap ndu zɨn ŋgɨrga fhu? Gu won tuma fekhɨngip ndun kurarga.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu ndɨkndɨgi, ndu guigira won tuma fekhɨngip nan kurarie? Gu guigira ndu nzuai, tuar ntigar furga, ndu suambara mpuani khegenen muuŋv, na ndi zaahɨ khaŋ suanga, ‘Gu ana kaŋgi fhu.’ ”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.