João 13

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pasova tuga bakɨme gurmaŋgip hɨrga, Zisas kaŋgi, ana kha nuiana thav, taagip won Ndia han naanga tuk han mbarigi. Ana gumgi gu mbigi kha nuianan ki, ana guigira wo ndavar mbe nɨɨŋgi. Ana guigira wo ndavar mbe nɨɨŋgiap, kavkav ntige rɨmɨn za mbui.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Mbe mba ŋkotuguraagen, mbe piigiap mba pav kim, Satan kha ndɨkndɨgar Saimon Iskariot kama Zudas ga nɨɨŋgi, ana Zisas ndim, ana pana gumgi farve khɨngirga.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Zisas khueŋ kaŋgi, Dara za mba bigir ana farvera khɨngi. Ana vhɨra khueŋ kaŋgi, ana Fhe Bakɨme han kegap zergap, ana vhɨra taagip Fhe Bakɨme han ndarga.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mba thav khavgiap, won fhava shaara mpeeŋ zorgiap, phara thɨgi shaa ndiga wo vhaa tɨgi.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ana anan wo vhaa tɨgap, mbɨ ndiav, thuuŋ mbe tɨgap, mbara hɨgap, wo phorga rui gumgi ŋkari ruav, mba won vhaa tɨgi phara thɨgi shaar mben ŋkari mbɨ thɨgi.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ana maaŋ mbe mbua zav Saimon Pita han zim, Pita ana nzarigi, “Guma Bakɨme, ndu nan ŋkari ruar za mbuire?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Zisas ana buneŋ ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu khar mbui bigeŋ, ndu ntige ne kaŋgi fhuvara. Ndu zumgum ne kaŋgirga.”
7 Jesus respondeu:
8 Pita mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu na ŋkari rua thari. Ndu na ŋkari ruagirga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!” Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip ndun ŋkari ruagirga fhu, ndu na phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhuvara.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Saimon Pita khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, maaŋ muuŋgip, ndu nan ŋkarira rua thari. Ndu vhɨra nan harani gu pana phorgɨ ruagiri.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Guma ruagi, ana wom thaŋ suaŋv ruarie? Ana won ŋkarira ruagirga, ana za ŋgarigi. Nde za ruagiap, ŋgarav ki. Gu za nde nzuai fhuvara.”
10 Jesus respondeu:
11 Zisas wo ndim, won pana gumgi farve ga surga guma, ana ana kaŋgiap, ana maaŋ muuŋgiap mba kameŋ nzuai, “Nde za ŋgarav ki fhuvara.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Zisas mben ŋkari ruagia thugap, wom wo fhava shaa mpeeŋ sharav, vo perigi. Ana perav kha nzambarar mbe muuŋgi, “Nde gu kha nde muuŋgi bigeŋ, nde ne nɨɨeŋ kaŋgi fhuv thi?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Nde kha kakaman na mbui, ‘Ndɨkndɨgi Vhuuin Nza Khɨvi Guman Rum’ gum ‘Guma Bakɨme.’ Nde nzerara mba suambarar na mbui. Gu ana ma.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Gu nde Guma Bakɨme gum, gu Ndɨkndɨgi Vhuuin Nde Khɨvi Guman Rum ma. Gu nden ŋkari ruagi. Nde vhɨra, nde wari wo ŋkari ruari.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Gu tɨvar nde khɨvigi, nde vhɨra gu ntige nde muuŋgi tɨvara, nde mba tɨvara muuŋri.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Gu guigira khar nde nzuai, ŋaara guma, ana wo gari guma bakɨme kambarigi fhuvara. Buneŋ ndia rui guma, mba ŋaarar muun zav ana sarigi guma, ana ana kharav vun ki fhuvara.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Nde ntigem gu mba ndɨkndɨga muuŋgiap muuŋgi bigeŋ, nde ntigem ne nɨɨeŋ kaŋgi. Nde maaŋ muuŋgip tuituigip ne zɨn ŋgɨrga, Fhe Bakɨme tɨvar vhuun nden muunga.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Gu za nde nzuai fhuvara. Gu won mbuiav farasegi gumgi, gu mbe kaŋgi. Gu mbe kaŋgiap, gu vhɨra khueŋ kaŋgi, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap suaŋgi kameŋ ne guigira hɨgɨrga. Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Na phorgap viktuma pi guma, ana panan na kegirga’
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Mba bigeŋ hɨgi fhuvara, gu ntige ne bun nde nzuai. Maaŋ muuŋgip, mba bigeŋ zumgum hɨgɨrga, nde na khothɨgɨrga. Gu mba zazera mbara muuŋgiap ki guma ma.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Gu guigira buna guaren nde nzuai. Gu sarigi ŋaara guma, ana ndigap tɨvar vhuun ana mbui guma, ana vhɨra na ndigap tɨvar vhuun na mbui. Guma na ndigi, ana vhɨra na sarigi gu zɨgi Fhe Bakɨme, ana ana ndigi.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Zisas nen mbe suaŋgiap, ana ndav guigira anan simgi. Ana thav, khuen mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, nde thera na ndiv panan na kegi gumgi farve khɨngirga.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Ana maaŋ nzuaim, ana phorga rui gumgi, mbe bevbevira phokphoga wari khoo gari. Mbe guigira ŋanŋangiap, mbe kaŋgi fhu, ana the nzuai.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ana mba phorga rui gumgi rɨgar, ana guigira wo ndava nɨɨŋgi guma, ana anan haa perigi.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Saimon Pita panara ana nzuai, “Ndu anan nzara, ana the nzuai.”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ana maaŋ ana nzuaim, ana won panan Zisas fheeŋ phorgap, mbarara kha nzambarar ana muuŋgi, “Guma Bakɨme, ndu the nzuai?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu viktum thueŋ ndigɨp, mbɨn vhera rugɨp, guma then nɨɨnga. Mba gumara, gu ana nzuai.” Ana ne suaŋgiap, mbara viktuma mueŋ ndigap, mbɨn vhera rugap, nen Saimon Iskariot kama Zudas ga ndɨɨi.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Zudas mba viktuma ndigim, Satan zav ana ndava vhen vergi. Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu mba muun za mbui bigeŋ, ndu vhemkora nen muuŋri.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mba ana phorga piigiap pi gumgi, mbe za Zisas Zudas ga nzuai kameŋ mbararagi. Mbe mba kameŋ mbararagiap, mbe nen nɨɨeŋ kaŋgi fhuvara.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Zudas, ana mben ŋkɨɨa ki kovsɨga gari. Maaŋ muuŋgiap, mbe mbari kha ndɨkndɨga mbui, “Ana rotu bakɨmen muunga tuga bakɨme suaŋv bigi thari ga vhezɨ zav ana nzuai thi? Ana bigi tharir bigi sosuagi gumgir nɨɨn zav ana nzuai thi?”
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Zudas mba viktuma ndigap, vhemkora khavgiap kɨrar hɨgim, maaŋ gɨngi.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Zudas kɨrar hɨgim, Zisas khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Guma Guar, ana wo zɨ bakɨme ndi. Fhe Bakɨme vhɨra Fhe Bakɨme Guma Guarar panan zɨ bakɨme ndi.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme ana panan zɨ bakɨme ndiv, ana vhɨra zɨ bakɨmen Fhe Bakɨmen Guma Guarara nɨɨnga. Ana vhɨra vhemkora mba tɨvar muuŋgirga.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Nde nan tari, gu tuga bisanera, nde phorgɨ kegɨrga. Nde vhɨra na suaŋv ganɨnga. Gu Zudaiŋ gumgir pani ga suaŋgi, gu ntige mba kameŋra nde nzuai. ‘Nde gu vui ŋgun ŋgegɨrga tuktɨgi fhu.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Gu ntigem tɨvir ŋkaar nde ndɨɨv, khaŋ nde nzuai, nde bevbevira, nde guigira wari won ndavir warir nɨɨŋri. Gu guigira won ndavar nde nɨɨŋgi. Nde vhɨra mba tɨvara, nde bevbevira, nde guigira wari won ndavir warir nɨɨŋri.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Nde bevbevira, nde maaŋ muuŋgip nan gumgi gu mbigi, nde wari won ndavir mbe nɨɨnga, mbe za nde ganɨv kaŋgirga, nde khuen mbe khɨvi, nde na phorga ruigi gumgi guari ma.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Saimon Pita kha nzambarar Zisas ga muuŋgi, “Guma Bakɨme, ndu maaŋ ŋgɨrie?” Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu vui ŋgu, ndu ntigem na zɨn mba ŋgun ŋgɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Ndu zumgum na zɨn zɨrga.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pita mbara ana nzarigi, “Guma Bakɨme, gu ntige ram muuŋgiap ndu zɨn ŋgɨrga fhu? Gu won tuma fekhɨngip ndun kurarga.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu ndɨkndɨgi, ndu guigira won tuma fekhɨngip nan kurarie? Gu guigira ndu nzuai, tuar ntigar furga, ndu suambara mpuani khegenen muuŋv, na ndi zaahɨ khaŋ suanga, ‘Gu ana kaŋgi fhu.’ ”
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.