João 13

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pasova tuga bakɨme gurmaŋgip hɨrga, Zisas kaŋgi, ana kha nuiana thav, taagip won Ndia han naanga tuk han mbarigi. Ana gumgi gu mbigi kha nuianan ki, ana guigira wo ndavar mbe nɨɨŋgi. Ana guigira wo ndavar mbe nɨɨŋgiap, kavkav ntige rɨmɨn za mbui.
1 Ora, antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Mbe mba ŋkotuguraagen, mbe piigiap mba pav kim, Satan kha ndɨkndɨgar Saimon Iskariot kama Zudas ga nɨɨŋgi, ana Zisas ndim, ana pana gumgi farve khɨngirga.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Zisas khueŋ kaŋgi, Dara za mba bigir ana farvera khɨngi. Ana vhɨra khueŋ kaŋgi, ana Fhe Bakɨme han kegap zergap, ana vhɨra taagip Fhe Bakɨme han ndarga.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mba thav khavgiap, won fhava shaara mpeeŋ zorgiap, phara thɨgi shaa ndiga wo vhaa tɨgi.
4 levantou-se da ceia, tirou as vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ana anan wo vhaa tɨgap, mbɨ ndiav, thuuŋ mbe tɨgap, mbara hɨgap, wo phorga rui gumgi ŋkari ruav, mba won vhaa tɨgi phara thɨgi shaar mben ŋkari mbɨ thɨgi.
5 Depois, pôs água numa bacia e começou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar- lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ana maaŋ mbe mbua zav Saimon Pita han zim, Pita ana nzarigi, “Guma Bakɨme, ndu nan ŋkari ruar za mbuire?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Zisas ana buneŋ ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu khar mbui bigeŋ, ndu ntige ne kaŋgi fhuvara. Ndu zumgum ne kaŋgirga.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, não o sabes tu, agora, mas tu o saberás depois.
8 Pita mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu na ŋkari rua thari. Ndu na ŋkari ruagirga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!” Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip ndun ŋkari ruagirga fhu, ndu na phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhuvara.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Saimon Pita khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, maaŋ muuŋgip, ndu nan ŋkarira rua thari. Ndu vhɨra nan harani gu pana phorgɨ ruagiri.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Guma ruagi, ana wom thaŋ suaŋv ruarie? Ana won ŋkarira ruagirga, ana za ŋgarigi. Nde za ruagiap, ŋgarav ki. Gu za nde nzuai fhuvara.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Zisas wo ndim, won pana gumgi farve ga surga guma, ana ana kaŋgiap, ana maaŋ muuŋgiap mba kameŋ nzuai, “Nde za ŋgarav ki fhuvara.”
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Zisas mben ŋkari ruagia thugap, wom wo fhava shaa mpeeŋ sharav, vo perigi. Ana perav kha nzambarar mbe muuŋgi, “Nde gu kha nde muuŋgi bigeŋ, nde ne nɨɨeŋ kaŋgi fhuv thi?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Nde kha kakaman na mbui, ‘Ndɨkndɨgi Vhuuin Nza Khɨvi Guman Rum’ gum ‘Guma Bakɨme.’ Nde nzerara mba suambarar na mbui. Gu ana ma.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Gu nde Guma Bakɨme gum, gu Ndɨkndɨgi Vhuuin Nde Khɨvi Guman Rum ma. Gu nden ŋkari ruagi. Nde vhɨra, nde wari wo ŋkari ruari.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Gu tɨvar nde khɨvigi, nde vhɨra gu ntige nde muuŋgi tɨvara, nde mba tɨvara muuŋri.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Gu guigira khar nde nzuai, ŋaara guma, ana wo gari guma bakɨme kambarigi fhuvara. Buneŋ ndia rui guma, mba ŋaarar muun zav ana sarigi guma, ana ana kharav vun ki fhuvara.
16 Na verdade, na verdade vos digo
17 Nde ntigem gu mba ndɨkndɨga muuŋgiap muuŋgi bigeŋ, nde ntigem ne nɨɨeŋ kaŋgi. Nde maaŋ muuŋgip tuituigip ne zɨn ŋgɨrga, Fhe Bakɨme tɨvar vhuun nden muunga.
17 Se sabeis essas
18 “Gu za nde nzuai fhuvara. Gu won mbuiav farasegi gumgi, gu mbe kaŋgi. Gu mbe kaŋgiap, gu vhɨra khueŋ kaŋgi, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap suaŋgi kameŋ ne guigira hɨgɨrga. Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Na phorgap viktuma pi guma, ana panan na kegirga’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come
19 Mba bigeŋ hɨgi fhuvara, gu ntige ne bun nde nzuai. Maaŋ muuŋgip, mba bigeŋ zumgum hɨgɨrga, nde na khothɨgɨrga. Gu mba zazera mbara muuŋgiap ki guma ma.
19 Desde agora, vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Gu guigira buna guaren nde nzuai. Gu sarigi ŋaara guma, ana ndigap tɨvar vhuun ana mbui guma, ana vhɨra na ndigap tɨvar vhuun na mbui. Guma na ndigi, ana vhɨra na sarigi gu zɨgi Fhe Bakɨme, ana ana ndigi.”
20 Na verdade, na verdade vos digo que se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Zisas nen mbe suaŋgiap, ana ndav guigira anan simgi. Ana thav, khuen mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, nde thera na ndiv panan na kegi gumgi farve khɨngirga.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ana maaŋ nzuaim, ana phorga rui gumgi, mbe bevbevira phokphoga wari khoo gari. Mbe guigira ŋanŋangiap, mbe kaŋgi fhu, ana the nzuai.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, sem saberem de quem ele falava.
23 Ana mba phorga rui gumgi rɨgar, ana guigira wo ndava nɨɨŋgi guma, ana anan haa perigi.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Saimon Pita panara ana nzuai, “Ndu anan nzara, ana the nzuai.”
24 Então, Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Ana maaŋ ana nzuaim, ana won panan Zisas fheeŋ phorgap, mbarara kha nzambarar ana muuŋgi, “Guma Bakɨme, ndu the nzuai?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu viktum thueŋ ndigɨp, mbɨn vhera rugɨp, guma then nɨɨnga. Mba gumara, gu ana nzuai.” Ana ne suaŋgiap, mbara viktuma mueŋ ndigap, mbɨn vhera rugap, nen Saimon Iskariot kama Zudas ga ndɨɨi.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Zudas mba viktuma ndigim, Satan zav ana ndava vhen vergi. Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu mba muun za mbui bigeŋ, ndu vhemkora nen muuŋri.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Mba ana phorga piigiap pi gumgi, mbe za Zisas Zudas ga nzuai kameŋ mbararagi. Mbe mba kameŋ mbararagiap, mbe nen nɨɨeŋ kaŋgi fhuvara.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isso,
29 Zudas, ana mben ŋkɨɨa ki kovsɨga gari. Maaŋ muuŋgiap, mbe mbari kha ndɨkndɨga mbui, “Ana rotu bakɨmen muunga tuga bakɨme suaŋv bigi thari ga vhezɨ zav ana nzuai thi? Ana bigi tharir bigi sosuagi gumgir nɨɨn zav ana nzuai thi?”
29 porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Zudas mba viktuma ndigap, vhemkora khavgiap kɨrar hɨgim, maaŋ gɨngi.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Zudas kɨrar hɨgim, Zisas khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Guma Guar, ana wo zɨ bakɨme ndi. Fhe Bakɨme vhɨra Fhe Bakɨme Guma Guarar panan zɨ bakɨme ndi.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora, é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme ana panan zɨ bakɨme ndiv, ana vhɨra zɨ bakɨmen Fhe Bakɨmen Guma Guarara nɨɨnga. Ana vhɨra vhemkora mba tɨvar muuŋgirga.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo e logo o há de glorificar.
33 Nde nan tari, gu tuga bisanera, nde phorgɨ kegɨrga. Nde vhɨra na suaŋv ganɨnga. Gu Zudaiŋ gumgir pani ga suaŋgi, gu ntige mba kameŋra nde nzuai. ‘Nde gu vui ŋgun ŋgegɨrga tuktɨgi fhu.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, e, como tinha dito aos judeus: para onde eu vou não podeis vós ir, eu vo-lo digo também agora.
34 Gu ntigem tɨvir ŋkaar nde ndɨɨv, khaŋ nde nzuai, nde bevbevira, nde guigira wari won ndavir warir nɨɨŋri. Gu guigira won ndavar nde nɨɨŋgi. Nde vhɨra mba tɨvara, nde bevbevira, nde guigira wari won ndavir warir nɨɨŋri.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Nde bevbevira, nde maaŋ muuŋgip nan gumgi gu mbigi, nde wari won ndavir mbe nɨɨnga, mbe za nde ganɨv kaŋgirga, nde khuen mbe khɨvi, nde na phorga ruigi gumgi guari ma.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Saimon Pita kha nzambarar Zisas ga muuŋgi, “Guma Bakɨme, ndu maaŋ ŋgɨrie?” Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu vui ŋgu, ndu ntigem na zɨn mba ŋgun ŋgɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Ndu zumgum na zɨn zɨrga.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes, agora, seguir-me, mas, depois, me seguirás.
37 Pita mbara ana nzarigi, “Guma Bakɨme, gu ntige ram muuŋgiap ndu zɨn ŋgɨrga fhu? Gu won tuma fekhɨngip ndun kurarga.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu ndɨkndɨgi, ndu guigira won tuma fekhɨngip nan kurarie? Gu guigira ndu nzuai, tuar ntigar furga, ndu suambara mpuani khegenen muuŋv, na ndi zaahɨ khaŋ suanga, ‘Gu ana kaŋgi fhu.’ ”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo, enquanto me não tiveres negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.