João 12

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mbe maaŋ suaŋgiap, mporathɨgi rari vhɨzgirim, mbe Pasova rotu mbui tugi bakɨvi hɨrga. Mba tugivigen Zisas Betanin vergi. Betani, ana Rasarusan ŋgu ma, mba guma rimgiap, mbok ga tɨgim, Zisas taagia ana khavgi.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Mbe Zisasan ndikndigap ana nzuav shama mbui. Marta mbe nzuav mba tuim, Rasarus mba Zisas phorga pi gumgi han perav ki.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Maria mbara ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ vhuuŋ guarara, ana nda bisanen ki. Mba mporiiŋ vhez guigira vun ndagi. Ana ana ndiga zav Zisas suani hɨvgiap, mbara won pana rɨgira ana suani thɨgi. Ana maaŋ mbuim, mba mporiiŋ ndɨk za mba phena phorgi.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Ana maaŋ mbuim, Zisas phorga rui guma mbe, ana zɨ Zudas Iskariot, ana zumgum Zisas ndi ana pana gumgi farve khɨngi, ana khaŋ nzuai,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Nza ram muuŋgiap mba mporiiŋ ndi maaŋrim, harigi ntɨɨri ana vhezgirgeŋ thagi? Mbe ana vhezɨrga vhez, guma phɨkthɨgi kɨnin ŋgarigim, mbe ana vhezi vheza fara muuŋgi. Nza maaŋ muuŋgi ŋkɨɨa ndigip, mba bigi sosuagi gumgir nɨɨnga.”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Zudas, ana mba bigi sosuagi gumgi ga ndɨkndɨgap nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana kɨɨi guma ma. Ana Zisas phorga rui gumgi, ana mben ŋkɨɨa gari guma ma. Ana nta garav, ana tugi vhɨrvera, ana mba ŋkɨɨar wora nzuav bigi ga vhezi.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Zisas Zudas suaŋgi kameŋ mbararagiap khaŋ nzuai, “Ndu fhura mba mbiga ganɨri. Ana mba mporiiŋ siv na fhava suav na hɨvgirim, mbe zumgum na ndigi ŋgɨp mbogar rɨgɨrga.
7 Então Jesus respondeu:
8 Mba bigi sosuagi gumgi, mbe zazera nde phorgɨ kɨrga. Gu zazera nde phorgɨ kegɨrga fhu.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Mbe Zudaiŋ vhɨrvera khueŋ kaŋgi, Zisas Betanin kim, mbe ana han zi. Mbe vhɨra Zisasra ganɨ zav zi fhuvara. Mbe kaŋgi, Zisas Rasarus rimgiap mboga tɨgim, Zisas wom ana khavgim, mbe vhɨra ana ganɨ zav zi.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani, mbe ne nzuav, vhɨra Rasarus shogirim, ana rimgir zav kama shogi.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Ne khaŋ muuŋgi, mbe Zudaiŋ vhɨrve, Zisas mba Rasarus ga muuŋgi bigeŋ, mbe ne gangiap, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani thav, mbe Zisas khothɨgi.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Gumgi gu mbigi vhɨrve guarira, mbe mba rotu mbui tuga bakɨme ganɨ za ndav Zerusareman kav, mbe mbararagim, Zisas Zerusareman nan za mbui.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Maaŋ muuŋgiap, mbe tumaraŋ nzari hargiap, anan puav tuavar veri. Mbe verav kaa khaŋ nzuai, “Nza Fhe Bakɨmen ndikndigi. Fhe Bakɨme tɨvir vhuuiŋ kha guman muuŋri. Ana Fhe Bakɨme zɨn panan zi. Fhe Bakɨme tɨvir vhuuiŋ kha guma muuŋri. Ana Isrerin ŋgui vhɨrve gari guman pan kɨrga.”
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Zisas doŋki mbe ndigap ana perigi. Ana mba Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki buna mueŋ zɨra vugi. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Nde Saion ŋgu bakɨmen ki gumgi gu mbigi, nde rɨvɨ thari. Nde ganɨ! Nden ŋgui vhɨrve gari guman pan ntige mbur zi. Ana doŋki ŋguga kama perav mbur zi.”
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Ana phorga rui gumgi, mbe farav mba buna nɨɨeŋ kaŋgi fhu. Mbe zumgum Fhe Bakɨme zɨ bakɨmen ana nɨɨŋgim, mbe mba Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki kameŋ ndɨrigi. Mbe ne ndɨrɨgap, mbe kaŋgi, mba kameŋ Zisasra nzuai. Mbe ne ndɨkndɨgap, mbe wom mba gumgi gu mbigi ana muuŋgi ne ndɨkndɨgi. Zisas doŋki mbe ndigap, ana perigi. Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap ne suaŋgi. (12.14) |src="LB00315C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="12.14"
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Rasarus rimgiap mbogar ki tugen, gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe Zisas phorga kav, ana garim, ana Rasarusan kamgiap, taagia ana khavgi. Mba gumgi gu mbigi, mbe ntigem, mbe mba Zisas muuŋgi bigeŋ bun nzuav rui.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Mba gumgi gu mbigi ana mba mirikor ga muuŋgi ne mbararagiap, mbe ana puav tuavar vui.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Mba Fherasiŋ mbe gangiap, mbe nduarira wari phorga nzuav khaŋ nzuai, “Mbur ganɨ. Nza mba muun zav nzuai bigeŋ, ne ntige hɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Kha gumgi gu mbigi za ana zɨn vui.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Mba Pasova rotu mbui tuga bakɨmen Fhe Bakɨme rotur muun zav Zerusareman ndagi gumgi gu mbigi rɨgar, mbe Grikiŋ mbari, mbe vhɨra ndagi.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Mba ndagi Grikiŋ, mbe Garirin Betsaida guma Firip han zi. Mbe zav khaŋ ana nzuai, “Guma, nza Zisas ganɨn za mbui.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Firip mbara vov Andru ga suaŋgiap, mani wani tɨga vov Zisas ga nzuai.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Mani Zisas ga nzuaim, Zisas mani buneŋ ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨ bakɨme ndirga tuk ntige hɨgi.
23 Então ele respondeu:
24 Gu guigira nde nzuai, wit vhɨk nuiana rɨgɨv vhɨzgirga fhu, ana nduara kɨrga. Ana maaŋ muuŋgip vhɨzgip, taagi thooŋgirga, ana guigira kɨvgip, vhɨgi mbararga.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Maaŋ muuŋgip, guma the won tumara ndɨkndɨgɨrga, ana tum za fhɨrgirɨgɨp, za vhɨzgirga. Guma maaŋ muuŋgip kha nuianan kɨr won tuma segɨrga, ana tuma suirarga mbara muuŋgip kɨrga.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Maaŋ muuŋgip, guma nan ŋaara muuŋv, ana na zɨn zɨri. Gu mba ki ŋaneŋ, nan ŋaara guma na phorgɨp mba ŋanen kɨrga. Guma nan ŋaara mbui, nan Ndia zɨ bakɨmen ana nɨɨnga.”
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Zisas wom khaŋ nzuai, “Ntigem, na ndav simgim, gu ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Gu ram suaŋrie? Ee, gu khaŋ suaŋrie? ‘Dara, ndu ntigem khar nan hɨr za mbui bigeŋ, ndu na tɨn ne ndigiri!’ Zakɨra fhuvara! Gu maaŋ suaŋgirga tuktɨgi fhuvara. Kha tugen nan hɨr zav mbui simtɨk, ana mbar nan hɨgɨ. Gu mba bigɨna nɨɨeŋra nzuav zergi.
27 Jesus continuou:
28 Dara, ndu won zɨn muuŋgirim, ana kɨvgiri.” Zisas mba kameŋ suaŋgim, guma kamthooŋ mbe Hevenan kega khaŋ nzuai, “Gu wo zɨ muuŋgim, ana kɨvgi, gu wom anan muuŋgirga.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Mba ana han thivgi gumgi gu mbigi, mbe mba kameŋ mbararagiap, mbe khaŋ nzuai, “Buip phɨreri.” Mbe mbari khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme enser mbe ana phorga nzuai.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Zisas mben kameŋ ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde ntigem mbararagi kameŋ, ne nde nzuav hɨgi. Ne na nzuav hɨgi kameŋ fhuvara.
30 Mas ele disse:
31 Fhe Bakɨme ntigem kha nuianan ki gumgi gu mbigi muuŋgi tɨvi ga suaŋv, mbe suanga tuk ma. Ana ntigem, kha nuiana gari guman pana vhararga.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Mbe na ndi ntorgɨrga. Gu mba tugen, gu za mba gumgi gu mbigi, ŋgɨrgɨrim, mbe na han zɨrga.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Zisas mba buni nzuav, ana wo rɨmɨnga tɨva bun nzuai.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Mba gumgi gu mbigi ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza Fhe Bakɨme Moses ga nɨɨŋgi tɨvi, nza nta mbararagim, nta khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨme mba taagi wo gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma, ana hɨgɨp, ana zazera mbara muuŋgip kɨrga.’ Ram muuŋgi kameŋ khare, ndu khaŋ nzuai, ‘Mbe Fhe Bakɨme Guma Guar, mbe ana ndi ntorgɨrga?’ Mba Fhe Bakɨme Guma Guar, ana the ma?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Tuga bisanera vhava ŋaar nde phorgɨv kegɨrga. Nde ntigem vhav ŋaar nden han khar ki, nde vhava ŋaarara ruri. Nde muuŋv kɨrim, gɨngɨn nde vhararga. Guma, ana gɨngɨna rui, ana wo vui ŋaneŋ kaŋgi fhu, ana maaŋ vui.
35 Jesus respondeu:
36 Ntigem, vhava ŋaar nde phorga kim, maaŋ muuŋgiap, nde vhava ŋaara khothɨgap, nde vhava ŋaarar tari kɨrga.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Mbe ana garim, ana mirikori vhɨrve ga muuŋgi, mbe ana khothɨgi fhuvara.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Maaŋ muuŋgiap, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia suaŋgi kameŋ guigira mba tegi. Aisaia khaŋ suaŋgi, “Guma Bakɨme, the nza buni khothɨgɨrie? The Guma Bakɨme garim, ana won ŋkasŋka bakɨme ndi khɨvigi?”
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Mbe ne nzuav Zisas khothɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Mba bigɨna nɨɨeŋra Aisaia harigi buneŋ kherav khaŋ suaŋgi,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Fhe Bakɨme mbe rɨmgi ga muuŋgi, mbe bigɨn the gangip, ana kaŋgirga tuktɨgi fhu. Ana vhɨra mbe muuŋgim, mbe pani havhargi. Ana maaŋ mben muuŋgirga, mbe bigɨn the gangip, mbe ndɨkndɨgi mba buna nɨɨŋge kaŋgirga fhu. Maaŋ muuŋgirga, mbe ne kaŋgip, ndavi dorgɨp, taagi na han zɨrim, gu mben muuŋgirim, mbe taagi nzerarga fhu.”
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Aisaia Zisasan zɨ bakɨme gum ŋkasŋka bakɨme gangiap, mba kamen Zisasra suaŋgi.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Gumgir pani vhɨrve, mbe Zisas khothɨgi. Mbe Fherasin rivgiap, mbe ana khothɨgi ndɨkndɨk, mbe ana ndi hiiŋ phɨgɨ thagi. Mbe khuen rivgi, mbe Fherasiŋ mbe thɨvarga, mbe Zudaiŋ phorgɨp rotur muuŋgirga fhu.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Mbe guigira gumgi gu mbigi mbe zɨri ndiv vun kuamkuarga ne vuzvugi. Mbe Fhe Bakɨme mbe zɨri ndi vun kuamkarga ne vuzvugi fhuvara.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Zisas kama havharar khaŋ nzuai, “Guma na khothɨgi, ana nara khothɨgi fhuvara. Ana na sarigi gu zɨgi Ndia, ana vhɨra ana khothɨgi.
44 Jesus disse bem alto:
45 Guma na gari, ana vhɨra na sarigi gu zɨgi Ndia, ana vhɨra ana gari.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Gu vhava ŋaara fara muuŋgiap kha nuianan zergi. Maaŋ muuŋgip na khothɨgi gumgi, mbe za gɨngɨnan kɨrga fhu.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Maaŋ muuŋgip, guma na buni mbararav nta zɨn ŋgɨrga fhu, gu ana suaŋv suaŋgirga fhu. Gu kha nuianan ki gumgi gu mbigi muuŋgi tɨvi ga suaŋv mbe suanga ŋaarar muun zav zergi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu taagi mbe ndir zav zergi.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Guma maaŋ muuŋgip kɨr na segɨp na buni ndi fhu, mba guma anan tɨvi ga suaŋv ana suanga buni ki. Gu kha bun nzuai bunira, ntara zumgum kha nuiana gu bigi vhɨzi tugen, mba bunira ana suaŋv suaŋgirga.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Gu wo ndɨkndɨgara kha buni nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Na sarigi gu zɨgi Ndiara, ana nduara gu bun suanga buni, ana zam ntan na nzuaim, gu nta bun nzuai.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Gu kaŋgi, Dara muun zav nzuai buni, nta zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi. Maaŋ muuŋgiap, gu nzuai buni, gu Dara nzuai bunira zɨn vov mba buni bun nzuai.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.