Atos 5
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Mbe mba tɨva mbuim, guma mbevi, ana zɨ Ananaias, ana muuŋ zɨ khare, Safaira. Mani kav, ana man Ananaias, ana won nuiana sɨga mueŋ ndim mbaim, harigi guma mbe ne ga vhezgi.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Mba guma mba nuianeŋ ga vhezgim, ana mba ŋkɨɨa ndigap, ana mba ŋkɨɨa mbari, ana wandi nta ndigap, nta ndi mbur tɨgi. Ana maaŋ muuŋgim, ana muuŋ vhɨra ne kaŋgi. Ana maaŋ muuŋgiap, ana mba Zisas farasegi ŋaara gumgi guigap khaŋ nzuai, “Gu won nuiana sɨga mueŋ ndim mbaim, mbe ne ga vhezgim, gu za mba ŋkɨɨa ndiga zav nde ndɨɨi.”
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ana maaŋ nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Ananaias, ndu ram muuŋgiap fhura Satan garim, ana zav ndu ndava vhen vergap, ndu nzuaim, ndu Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaara guiguigi. Ndu mbarara! Ndu mba nuianeŋ ndi mbaim, mbe ne ga vhezgi ŋkɨɨa, ndu nta shɨrav wo ndi mbari ndiga zorgi.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Mbe ndu nzuaim, ndu mba nuiana sɨgeŋ ndi mbaim, harigi guma ne ga vhezgi fhuvara, ndu vuzvuk ma. Ndu ne ndi mbarav ŋkɨɨa ndigi, nta vhɨra ndun ŋkɨɨa ma, ndu ram mba ŋkɨɨar muun saŋv, ndu vuzvuk ma. Ndu ram muuŋgiap kha ndɨkndɨga mbatɨga ndigi? Ndu khueŋ ndɨkndɨgɨ thari. ‘Gu kha gumgira guiguigi.’ Zakɨra fhuvara! Ndu Fhe Bakɨmera guiguigi.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Pita nen Ananaias ga nzuaim, Ananaias ne mbararara thav, kɨgira ndarav, za rimgi. Ananaias rimgim, mba gumgi gu mbigi, mbe mba ana hɨgi bigeŋ mbararagiap, mbe guigira rivgi.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Ananaias rimgim, mba gumgir ŋkaa, mbe zav shagir ana khuma ndogiap, ana ndigap, mbogar rɨgɨr zav vui.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Mba gumgir ŋkaa, mbe Ananaias ndiga vugim, aua phuni khegene vhɨzgim, ana muuŋ zav, mba phena vhen veri. Ana wo manan hɨgi bigeŋ, ana ne kaŋgi fhuvara.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Ana zav mba phena vhen vergim, Pita khaŋ ana nzuai, “Ndu khar na suaŋ, ŋko mba won nuianeŋ ndi mbaim, mbe ne ga vhezgi ŋkɨɨa, ntara kharere?” Pita ne nzuaim, Ananaiasan muuŋ ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, ntara mbare.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ana maaŋ nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Ŋko thaŋ nzuav wani tɨgap kama shogiap, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaarar mpari? Ndu ganɨ! Ndu mana ndiga vov ana mpɨrigi gumgira mbu thɨmkamanin mbu thivgi. Mbe ntige vhɨra ndu ndigi ŋgɨgɨrga.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Pita maaŋ ana nzuavra thagim, ana kɨgira Pita ŋkarveni nɨmara ndarav, za rimgi. Ana rimgim, mba gumgir ŋkaa, mbe zerav ana khuma gangiap, ana khuma ndiga vov, ana mana mboga han ana ndim mbok ga tɨgi.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Mba bigeŋ mani man gum, manin hɨgim, mba Zisas khothɨgap ana buni vhuuiŋ zɨn vui gumgi gu mbigi, gum mba harigi gumgi gu mbigi, mbe mba bigen kameŋ mbararagiap, mbe za guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgi.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Mba Zisas farasegi ŋaara gumgi, mbe mbarkɨrga mbarkɨrga mirikori, mbe mba gumgi gu mbigi rɨgar nta mbui. Mbe maaŋ mbuav, mbe za wari tɨgap ndava bavira kav wari tɨgap Fhe Bakɨmen phena bɨna vhen verav, mbe wari tɨgap Soromon vunkamen ki.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Mbe kim, mba mbe phorga ki fhuv ntɨɨri, mbe mbe ndiv vun kuamkuagi. Mbe mbe ndiv vun kuamkuav, mbe vhɨra mben rivav, maaŋ muuŋgiap, mbe mbe phorga ki fhu.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Mbe maaŋ mbuim, gumgi gu mbigi vhɨrvera, mbe Zisas khothivav zav, ana khothivi ntɨɨri vhen veri.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Mba gumgi gu mbigi, mbe vhɨra mba Zisas farasegi ŋaara gumgi mbui mirikori kaŋgi. Mbe nta kaŋgiap, mbaram mba rɨɨi gumgi gu mbigi, mbe kaagir mbe ndia zav mba Pita rui tuav gaanin mbaim, mbe ki. Mbe khueŋ nzuav Pita mba tuavar mbur ŋgɨp khar zɨrim, ra ana shɨgɨrim, ana tum ŋgɨp mba rɨɨi gumgi vharim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzɨrga.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Mba Zerusareman han ana gaar ki ŋgui bakɨvir ki gumgi gu mbigi, mbe vhɨra zav, mbe Zisas farasegi ŋaara gumgi mbui bigi gari. Mbe vhɨra rɨɨi gumgi gu ŋiniŋgi mbatɨgi vhen dav farfagi gumgi, mbe vhɨra mben kov zi. Mbe mben kov zim, mbe vhɨra rɨmrɨɨ vhɨzav, mba ŋiniŋgi mbatɨgi ki gumgi, mba ŋiniŋgi mbatɨgi mbe thamtha vuim, mbe taagia nzezerigi.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Mbe taagia nzezerigim, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan won khurkhuu Sadusiŋ gumgi mbarir kov, mbe mba Zisas farasegi ŋaara gumgi mbui bigi gangiap, mbe guigira ndavi mbatɨgi.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Mbe ndavi mbatɨgiap, mbaram khavgiap, mba Zisas farasegi ŋaara gumgi suigiap, mbe ndim mba gumgi mbatɨgi phorgap bɨna suegi.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Mbe mbe ndim bɨna suegim, mba maan Fhe Bakɨmen enser mbe zav, mbe nzuav mba phena tɨvaneŋ thɨma fhɨrgiap, mben kov kɨrar hegi.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Ana mbe ndim kɨrar mbarav khaŋ mbe nzuai, “Nde ŋgɨp, mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen ŋgirɨ thivgip, za mba Zisas zɨn vui tɨvir ŋkaa bun mba gumgi gu mbigi ga suaŋri.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Mba Fhe Bakɨme enser maaŋ mbe suaŋgim, mɨn thugim, mbe mba ana suaŋgi kameŋ zɨn vov, mbe vov mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvi.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Mbe kama ndim mbarigim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨɨtɨvi vov mba phena tɨvanen vugap garim, mba Zisas farasegi ŋaara gumgi ki fhu. Mbe maaŋ muuŋgiap gangia thav, taagia vov khaŋ mba gumgi ruu ga nzuai,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Nza vov, mba phena tɨvaneŋ garim, ana thɨɨ za puigim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨɨtɨvi, mbe mba phena thɨɨr kaa garav thivgiav ki. Mbe thivgiap kim, mbe mba phena tɨvaneŋ thɨma fhɨrgiap, vhen verav garim, guma the mba phena vhen ki fhu.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Mbe maaŋ muuŋgiap gangiap, thav mba kameŋ bun mbe nzuaim, mba Fhe Bakɨmen phena gari gɨɨtɨvi gari guman pan gum mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani, mbe mba kameŋ mbararagiap, guigira ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav khaŋ nzuai, “Mba bigeŋ ntige ram muuŋgip hɨgɨrie?”
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Mbe maaŋ wari ga nzuav kim, guma mbe zav khaŋ mbe nzuai, “Ai, nde kaŋgire? Nde mba suigiap phena tɨvaneŋ ga suegi gumgi, mbe mbu Fhe Bakɨmen phena bɨna vhen kav, mbu gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨmen buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuav ki.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Mba guma zav maaŋ mbe suaŋgim, mba gɨɨtɨvi gari guman pan won gɨɨtɨvir kov, mbe vov mba Zisas farasegi ŋaara gumgir kov, mbe zi. Mbe mben dama mbui fhuvara, mbe mba gumgi gu mbigi ŋkɨɨa mbe segɨrim, mbe rimgirga nen rivgi.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mba gɨɨtɨvi, mbe Zisas farasegi ŋaara gumgir kov zav mbe ndim, mbe won buaadegi gumgi nɨman fegi. Mbe mbe ndim fegim, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan kha nzambarir mbe mbui,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Nza kha guma zɨ bun kha gumgi gum mbigi ga suangen guigira nde thɨvigi. Nza nde thɨvigim, nde kaadogiap, ana zɨ bun nzuavra kim, kha Zerusareman fhain ki gumgi gu mbigi, mbe zam nde nzuai buni mbararagi. Nde mba buni nzuav, ana shogi ana rimgi nen nza dagi.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Mbe ne nzuaim, Pita gum mba Zisas farasegi ŋaara gumgi mbe, mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza Fhe Bakɨme suaŋgi kameŋra zɨn ŋgɨrga. Nza guma the suaŋgi kameŋ zɨn ŋgɨgɨrga tuktɨgi fhuvara!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Nde mba shogiap, ndi khanarareŋ ga tɨgap fugim rimgi guma Zisas, nzan ndegir Fhe Bakɨme taagiap ana khavgi.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Fhe Bakɨme ana khavgiap, ana ndiga ndav, ana ndim won guva haren fagi. Ana ntigem tuavar nza khɨvi guma kav, ana vhɨra taagia nza ndi guma ki. Ana vhɨra nza Isreriŋ, ana nzan kurkurarga, nza ndavi domdorɨrga, ana nza fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ana nta vhɨzɨv, nta ndɨkndɨgɨ tharga.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Nde nza gari, nza mba Fhe Bakɨme muuŋgi bigi, nza nta gangiap, nza mba bigi bun nzuai. Nza nta bun nzuaim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar, ana vhɨra mba bigi bun nzuai. Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaarar mba wo zɨn vui gumgi gu mbigi ga nɨɨŋgi.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Pita gu mbe kha bunin mba buaadegi gumgi ga suaŋgim, mba buaadegi gumgi mba buni mbararagiap, mbe guigira ndavi shigap, mbaram mba Zisas farasegi ŋaara gumgi shogɨrim, mbe vhɨzgi zav mbui.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Mbe maaŋ mben muun za mbuim, mba buaadegi gumgi rɨgar bomadagi guma mbe ki. Ana Fherasi guma ma, ana zɨ, Gamarier. Ana Fhe Bakɨme tɨvir vhuuin mbe khɨvi guma ma. Ana maaŋ mbuim, mba gumgi gu mbigi, mbe za ana zɨ ndim vun kuamkuagi. Ana khavgia thɨgap, kama havharar khaŋ mba gumgi ga nzuai, “Nde mba Zisas farasegi ŋaara gumgi ga sararim, mbe kha buaadegi gumgi kav buni nzuai ŋaneŋ thav kɨrar hegɨp, tuga tɨvaneŋra kegɨp, taagip vhen zirɨrga.”
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Gamarier maaŋ suaŋgim, mbe mbe sarigim, mbe kɨrar hegim, Gamarier mbaram khaŋ mba harigi buaadegi gumgi ga nzuai, “Nde kha Isreriŋ gumgi, nde bigɨn thuen kha gumgir muun saŋv, nde zaaŋtuigɨp ndɨkndɨga vhuun muuŋgip bigɨn thuen mben muuŋri.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Nde kaŋgi, ruarɨmnera Tiudas hɨgap khaŋ nzuai, ‘Gu guma bakɨme ma, gu zɨ ki.’ Ana maaŋ suaŋgim, 400 gumgi ana zɨn vuav, ana nzuai buni khothivi. Mbe ana zɨn vuav kim, mbe ana shogim, ana rimgim, ana zɨn vui gumgi, mbe za ra vegim, ana mbui ŋaar fhura fhɨrgerɨgi.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ana ŋaar fhɨrgerɨgap, mbar vuim, mbe mba gumgi gu mbigi zɨri ndi tugen, Gariri guma Zudas, ana hɨgap khaŋ nzuai, ‘Gu zɨ ki.’ Ana maaŋ suaŋgiap, mbaram gumgi mbari ana mbe ndigim, mbe ana zɨn vui. Mbe ana zɨn vuim, ana hɨgap ntara khavgim, mbe ana shogim, ana rimgim, mba ana zɨn vov ana khothɨgi gumgi, mbe mbara muuŋgiap rav tamtam vegim, ana ŋaar vhɨra fhɨrgerɨgi.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Gu maaŋ muuŋgiap gangiap, gu ntige nde nzuai, nde fhumra bigɨn thuen khein muuŋ thari. Nde fhura mbe ganɨri, mbe kɨri. Mbe kha mbui ŋaar, ana guma wo ndɨkndɨgɨra, ana khavgip ana muunga, nde ganɨnga, mba ŋaar, ana mbatɨgirga.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Mbe maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme nduara mba ŋaara khavgip, mba ŋaarar mbe farve khɨngirim, mbe muunga, nde mbe thɨvarga tuktɨgi fhuvara. Nde maaŋ muunga, nde Fhe Bakɨme phorga shogi.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Mbe thav wom mba Zisas farasegi ŋaara gumgir kamgim, mbe taagia vhen verim, mbe mbe nzuaim, mbe phivɨgar mbe khargiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde wom Zisas zɨ bun suaŋ thari.” Mbe maaŋ mbe suaŋgiap, mbe sarigim, mbe kɨrar hegap, wari vui.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Mba Zisas farasegi ŋaara gumgi kɨrar hegap, wari vov Fhe Bakɨmen ndikndigi, ana kha ndɨkndɨgar mbe mbui, mbe Zisas zɨn panan memɨra ndirga tuktɨgi.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Mbe kɨrar hegap, mbe rari tugɨratɨgap, mbe Fhe Bakɨme phena bɨna vhen verap, vhɨra mba gumgi gu mbigi phenin vov, Fhe Bakɨme buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuav, Zisas bun mbe nzuav khaŋ nzuai, “Zisas, ana Fhe Bakɨme taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarav sarigi guma ma.”
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.