Atos 20
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Mba gumgi gu mbigi tuavapurgia thugim, Por mbaram, mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigir kamgim, mbe ana han zim, ana mbe fugap, mbe ndavi havhari bunin mbe suaŋgiap, mben harir suigiap, mbe thav Masedonian fhain vui.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Por vov Masedonia fhain vugap, ana maaŋ ruav, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, ana mbe ndavi havharav, mbe phorga nzua rui. Ana maaŋ mbua vov, zumgum ana vov Grik fhain vugi.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Por Grikar kim, kɨni phuni khegene vhɨzgim, ana mbaram, Siria fhain ŋgɨr za mbui. Ana ŋgɨr za mbuav mbararagim, mbe khaŋ ana nzuai, “Zudaiŋ ndu shogiri ndu rɨmɨngane nzuai.” Ana maaŋ muuŋgia mbararagia thav, khueŋ ndɨkndɨgi “Gu wom taagia Masedonian shɨrav ŋgɨrga.”
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Por taagia Masedonian vuim, Beria guma Sopater, Pirusan kam, ana ana phorga vui. Tesaronaika guma phunini, Aristarkus gu Sekundus, Derbe guma Gaius gum, Timoti, Esia guma phunini, Tikikus gu Trofimus, mbe vhɨra Por phorga vui.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Mbe fhara vov, Troasan kav, nzan rargi.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Nza Firipaira kim, mba vhuui fhuv viktuma pi tugi bakɨvi vhɨzgim, nza vui. Nza Firipai tha vuav kim, fethɨgi rari vhɨzgim, nza meeŋthɨgi ran, nza vov Troasan kav, nzan rargi gumgi, nza mben hɨgi. Nza Troasan mben hɨgap, harathɨgi rarir nza Troasan kegi.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Por Troasan kav nza Sanden Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi fugap, mbe phorga mbɨr za mbui.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nza kav, Por mbe phorga nzuai phen, ana vundap vhu guarara ki. Ana vhen raa vhɨrve ki.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Nza mba vundavar kav, Por mbe phorga nzuai. Por mbe phorga nzuaim, tarar kama mbe, ana mba phenan bɨɨŋbɨɨŋ zi thɨmkamani ga perav ki. Ana perav kim, Por pim buni nzua vuav kim, ŋkuu Utikus ga muuŋgim, ana kuav ki. Ana kuav kav, kuiga ŋangiap, ana mba vundav phuni kambara vhu guarara ki nen kegap, daaŋgia nɨɨeŋ rɨgi. Ana daaŋgia nɨɨeŋ rɨgim, mbe verav ana garim, ana za rimgi.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Mbe ana ganɨ za verim, Por vhɨra mbe phorga verav, ana gangiap, ana vov mba tara kama tɨthogap anan suirigi. Por ana suirav, khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde kha guman kama gangip ŋgava mbatɨgar muuŋ thari. Anan bɨɨŋbɨɨŋ khar ki.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Por maaŋ mbe suaŋgiap, mbara taagia mbe mba ki vun ndagi vundavar ndav, viktuma phɨrgiap, mba gumgi gu mbigir kov, mbe ana pi. Mbe mbegap, ana wom mbe phorga Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ nzuav tuga mpeeŋra kegi. Ana mbe phorga nzuavra kim, mɨn thugim, ana mbe thav vui.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Mba maan rɨgi tarar kam, ana rimgi fhuvara. Ana nzerara kim, mbe ana ko vui. Mbe ana ko vo, guigira ndikndigap, ndavi mbɨrigi.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Por maaŋ kim, nza fhara ana thav, kema ndigap, Asos ŋgu bakɨmen vegi. Nza vegap, Asos ŋgu bakɨmen kav, Porar rargi. Ana nduara nza sarigim, nza fhara vegi, ana thɨvar zɨrgeŋ vuzvugiap, ana thɨvar zi.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Nza maaŋ kim, Por thɨvar zav Asosan nzan hɨgim, nza ana kov vov, kema ndigap, vov Mitirini ŋgu bakɨmen vegi.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Nza Mitirinin vegap, mɨtimanera Mitirinin thav vov, Kios rɨgɨkɨrigen han mbarigi. Nza mba mɨtimanera Kios rɨgɨkɨrige kambara vov, Samos ŋgu bakɨme phorgi. Nza maaŋ phorgap, mba mɨtimanera nza vov Miretus ŋgu bakɨmen vegi.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Nza vov, maaŋ vegap, Por thav khaŋ nzuai, “Gu wo ndɨkndɨk kaŋgi, gu Efesusa ŋkɨɨarga. Gu khaŋ muuŋgiap, gu Esia fhaiŋra, gu fhura won tuga vhɨzgirga ne vuzvugi fhuvara. Gu vhemkora ŋgɨr za mbui. Na vuzvuk ma, gu vuzvugirga, gu Zerusareman mba Pentikos tuga bakɨme gangirga.”
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Nza vov Miretus ŋgu bakɨmen hegap, Por mbaram, Efesusan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi gari gumgir pani ga nzuav kama ndi mbai. Ana mbe nzuav kama ndi mbarigim, mbe zav, ana gari.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ana mbe nzuav kama ndi mbarigim mbe ana han zegim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde nduarira gu fharav Esia fhain zɨgap, nde phorga kav, zazera muuŋgi bigi, nde nta kaŋgi.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nde kaŋgi, Zudaiŋ vhɨrve, mbe zazera na mbevɨr zav wari tɨgap kaa shogi. Mbe mba tɨva mbuav, mbe ndavi simtɨgi vhɨrver na ndɨɨv, mbe vhɨra mparmpare vhɨrver na mbuim, gu tugi vhɨrvera gu nzigi. Mbe maaŋ na mbuim, gu za wo zɨ mbevav Fhe Bakɨmen ŋaara mbui.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Gu mbe khɨge rav, Fhe Bakɨme buni vhuuin nde nzuav nde kurkura thagi fhuvara. Gu mba gumgi gu mbigi phogi ga vui tugir, gu Fhe Bakɨme bunin vhuuin nde khɨvav nde nzuai. Gu vhɨra nde phenin vov, Fhe Bakɨme buni vhuuin nde khɨvav nde nzuai. Gu maaŋ nde muuŋgim, nde ne kaŋgi.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Gu zazera khaŋ tɨga havhargia Zudaiŋ gu Grikiŋ ga nzuai, mbe guigira wari wo ndavi domdorgip, Fhe Bakɨmen han ŋgɨp, nza wo Bakɨme Zisas khothɨgɨrga.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Ore, nde ntige mbarara. Gu ntigem Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nduara na rugim, gu ntigem Zerusareman naan za mbui. Gu Zerusareman ndarga, thagɨna bigeŋ nan hɨgɨrie? Gu kaŋgi fhuvara.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Gu khueŋra kaŋgi. Gu kha ŋgui vhɨrve ga ruim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar khueŋra na nzuai, phena tɨvaneŋ gum simtɨgi vhɨrve ndun rarga mbur ki.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 “Ana mba suambarar na mbuim, gu won fhava ndɨkndɨgi fhu. Gu khaŋ nzuai fhu, na fhav, ana bigɨna bakɨme. Gu mba ndɨkndɨga mbuav won fhava ndi ŋgɨrŋgɨrgi fhu. Zakɨra fhuvara! Gu kha tuavar ŋgɨrgeŋ vuzvugi. Gu mba tuavar ŋgɨp, na Guma Bakɨme Zisas, gu ana han ndigi ŋaar, gu zam ana vhɨzgirga. Mba ŋaar khare, gu ruv, ana nza kora muuŋgi buni vhuuiŋ, gu za nta bun suaŋgirga.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Nde nan fegi gu ŋgugi, nde na mbarara. Gu fhum nde rɨgar kav, gu Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim mbe ana piin kɨrga, ne bun nde suaŋgi. Gu ntige kaŋgi, nde zumgum wom na khoma gangirga tuktɨgi fhuvara.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Maaŋ muuŋgiap, gu ntige tuituigia nde suan za mbui. Nden rɨgar, nde the fhɨrgirɨgɨp vhavar ŋgɨgɨrga, nen vhav na shigirga tuktɨgi fhuvara.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Gu khaŋ muuŋgiap, gu Fhe Bakɨmen ndɨkndɨgi bun nde suangeŋ thagi fhuvara.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Nde tuituigira wari ganɨv, vhɨra Fhe Bakɨmen gumgi gu mbigi ganɨri. Ana mba gumgi gu mbigi, ana won kama vɨzɨnra mbe vhezgi. Anan Ŋina Ŋaar mba gumgi gu mbigi ganɨ zav nde farasegi, nde ana sipsivi ganɨri.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Gu kaŋgi, gu nde thav ŋgɨgɨrga, ruaŋruaŋgi feiŋ mbatɨgi fara muuŋgi gumgi guarira nden rɨgar hegɨrga. Mbe nde rɨgar hegɨp, mbe ruaŋruaŋgi feiŋ mba sipsivir farfagi fara muuŋgip, nde guigira Zisas khothɨgi ndɨkndɨgar farfagirga.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Mbe maaŋ muunga, nden gumgi tharira, mbe hegɨp, tamtam Fhe Bakɨme buni vhuuin nde guiguigɨp, mbe Fhe Bakɨmen gumgi gu mbigi tuarar muuŋv mbe ŋgɨrim, mbe mbe zɨn ŋgegɨrga.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Maaŋ muuŋgiap, nde zazera tuituigira wari ganɨri. Nde vhɨra, gu muuŋgi tɨvi, nde nta ndɨkndɨk ŋanɨ thari. Gu mpari mpuveni khegntɨriven, gu rari gu mbarir ndɨkndɨgi vhuuin nden nɨɨngen vhugi fhuvara. Gu za mba bigir nde heevra, nde suaŋgi. Gu mba bigir nde khɨvav nde nzuav, na rɨma mbɨni vhɨra sia suegi.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Gu ntigem nde ndim Fhe Bakɨme farve khɨngi. Gu vhɨra khueŋ vuzvugi, nde vhɨra ana fhura guigira nde kora muuŋgi buni ga ndɨkndɨgɨri. Anan kora muumbar, ana nde ndavi havhargirga. Anan kora muumbar, vhɨra ana won mbuigi gumgi gu mbigi ga ndɨɨi bigir vhuuiŋ, ana ntan nden nɨɨnga.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Gu guma the sirva gu gor anan shagi, gu nta gangiap, nta niihegi fhu.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Nde nduarira na kaŋgi, gu won farvera wo bigi ga mbuav, ntan panan ki. Gu ntan panan kav, gu vhɨra ntan wo phorga ki gumgi gu mben kurkurigi.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Gu za mba bigi ga mbuav ntan nde khɨvigi. Nza mba tɨvar muuŋv khaŋ tɨgɨp ŋgarɨrga. Nza maaŋ muuŋv ŋgarɨv, nza mba nduarira warir kurkurarga tuktɨgi fhuv gumgi, nza mben kurkurarga. Nza vhɨra Guma Bakɨme Zisas suaŋgi kameŋ, nza ne ndɨkndɨgirga. Ana khaŋ suaŋgi, ‘Guma bigɨnan harigi guma ga nɨɨŋgi ndikndik, ana guigira guma bigɨna ndigap, wora mbuigi ndikndik, ana guigira ana kambarigi.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Por mba bunin za Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi gari gumgir pani phorga suaŋgia thugap, mbaram mbe wo thɨpani phɨrgiap fegap, ana Fhe Bakɨme phorga nzuai.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ana mbe phorgap Fhe Bakɨme suaŋgia thugim, mbe za ana nzuav nzi mbatɨga mbuav, ana fhɨre rav ana khoman mparav, ana viavi.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Mbe khueŋ nzuav guigira ana kora muuŋgiap, nzi mbatɨga mbui. Por khaŋ mbe nzuai, mbe wom ana khoma gangirga tuktɨgi fhuvara. Mbe maaŋ ana muuŋgiap, ana kov keman vui.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.