Atos 20
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARIB
1 Mba gumgi gu mbigi tuavapurgia thugim, Por mbaram, mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigir kamgim, mbe ana han zim, ana mbe fugap, mbe ndavi havhari bunin mbe suaŋgiap, mben harir suigiap, mbe thav Masedonian fhain vui.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Por vov Masedonia fhain vugap, ana maaŋ ruav, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, ana mbe ndavi havharav, mbe phorga nzua rui. Ana maaŋ mbua vov, zumgum ana vov Grik fhain vugi.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Por Grikar kim, kɨni phuni khegene vhɨzgim, ana mbaram, Siria fhain ŋgɨr za mbui. Ana ŋgɨr za mbuav mbararagim, mbe khaŋ ana nzuai, “Zudaiŋ ndu shogiri ndu rɨmɨngane nzuai.” Ana maaŋ muuŋgia mbararagia thav, khueŋ ndɨkndɨgi “Gu wom taagia Masedonian shɨrav ŋgɨrga.”
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Por taagia Masedonian vuim, Beria guma Sopater, Pirusan kam, ana ana phorga vui. Tesaronaika guma phunini, Aristarkus gu Sekundus, Derbe guma Gaius gum, Timoti, Esia guma phunini, Tikikus gu Trofimus, mbe vhɨra Por phorga vui.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Mbe fhara vov, Troasan kav, nzan rargi.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Nza Firipaira kim, mba vhuui fhuv viktuma pi tugi bakɨvi vhɨzgim, nza vui. Nza Firipai tha vuav kim, fethɨgi rari vhɨzgim, nza meeŋthɨgi ran, nza vov Troasan kav, nzan rargi gumgi, nza mben hɨgi. Nza Troasan mben hɨgap, harathɨgi rarir nza Troasan kegi.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Por Troasan kav nza Sanden Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi fugap, mbe phorga mbɨr za mbui.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Nza kav, Por mbe phorga nzuai phen, ana vundap vhu guarara ki. Ana vhen raa vhɨrve ki.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Nza mba vundavar kav, Por mbe phorga nzuai. Por mbe phorga nzuaim, tarar kama mbe, ana mba phenan bɨɨŋbɨɨŋ zi thɨmkamani ga perav ki. Ana perav kim, Por pim buni nzua vuav kim, ŋkuu Utikus ga muuŋgim, ana kuav ki. Ana kuav kav, kuiga ŋangiap, ana mba vundav phuni kambara vhu guarara ki nen kegap, daaŋgia nɨɨeŋ rɨgi. Ana daaŋgia nɨɨeŋ rɨgim, mbe verav ana garim, ana za rimgi.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Mbe ana ganɨ za verim, Por vhɨra mbe phorga verav, ana gangiap, ana vov mba tara kama tɨthogap anan suirigi. Por ana suirav, khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde kha guman kama gangip ŋgava mbatɨgar muuŋ thari. Anan bɨɨŋbɨɨŋ khar ki.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Por maaŋ mbe suaŋgiap, mbara taagia mbe mba ki vun ndagi vundavar ndav, viktuma phɨrgiap, mba gumgi gu mbigir kov, mbe ana pi. Mbe mbegap, ana wom mbe phorga Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ nzuav tuga mpeeŋra kegi. Ana mbe phorga nzuavra kim, mɨn thugim, ana mbe thav vui.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Mba maan rɨgi tarar kam, ana rimgi fhuvara. Ana nzerara kim, mbe ana ko vui. Mbe ana ko vo, guigira ndikndigap, ndavi mbɨrigi.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Por maaŋ kim, nza fhara ana thav, kema ndigap, Asos ŋgu bakɨmen vegi. Nza vegap, Asos ŋgu bakɨmen kav, Porar rargi. Ana nduara nza sarigim, nza fhara vegi, ana thɨvar zɨrgeŋ vuzvugiap, ana thɨvar zi.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Nza maaŋ kim, Por thɨvar zav Asosan nzan hɨgim, nza ana kov vov, kema ndigap, vov Mitirini ŋgu bakɨmen vegi.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Nza Mitirinin vegap, mɨtimanera Mitirinin thav vov, Kios rɨgɨkɨrigen han mbarigi. Nza mba mɨtimanera Kios rɨgɨkɨrige kambara vov, Samos ŋgu bakɨme phorgi. Nza maaŋ phorgap, mba mɨtimanera nza vov Miretus ŋgu bakɨmen vegi.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Nza vov, maaŋ vegap, Por thav khaŋ nzuai, “Gu wo ndɨkndɨk kaŋgi, gu Efesusa ŋkɨɨarga. Gu khaŋ muuŋgiap, gu Esia fhaiŋra, gu fhura won tuga vhɨzgirga ne vuzvugi fhuvara. Gu vhemkora ŋgɨr za mbui. Na vuzvuk ma, gu vuzvugirga, gu Zerusareman mba Pentikos tuga bakɨme gangirga.”
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Nza vov Miretus ŋgu bakɨmen hegap, Por mbaram, Efesusan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi gari gumgir pani ga nzuav kama ndi mbai. Ana mbe nzuav kama ndi mbarigim, mbe zav, ana gari.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ana mbe nzuav kama ndi mbarigim mbe ana han zegim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde nduarira gu fharav Esia fhain zɨgap, nde phorga kav, zazera muuŋgi bigi, nde nta kaŋgi.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Nde kaŋgi, Zudaiŋ vhɨrve, mbe zazera na mbevɨr zav wari tɨgap kaa shogi. Mbe mba tɨva mbuav, mbe ndavi simtɨgi vhɨrver na ndɨɨv, mbe vhɨra mparmpare vhɨrver na mbuim, gu tugi vhɨrvera gu nzigi. Mbe maaŋ na mbuim, gu za wo zɨ mbevav Fhe Bakɨmen ŋaara mbui.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Gu mbe khɨge rav, Fhe Bakɨme buni vhuuin nde nzuav nde kurkura thagi fhuvara. Gu mba gumgi gu mbigi phogi ga vui tugir, gu Fhe Bakɨme bunin vhuuin nde khɨvav nde nzuai. Gu vhɨra nde phenin vov, Fhe Bakɨme buni vhuuin nde khɨvav nde nzuai. Gu maaŋ nde muuŋgim, nde ne kaŋgi.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Gu zazera khaŋ tɨga havhargia Zudaiŋ gu Grikiŋ ga nzuai, mbe guigira wari wo ndavi domdorgip, Fhe Bakɨmen han ŋgɨp, nza wo Bakɨme Zisas khothɨgɨrga.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ore, nde ntige mbarara. Gu ntigem Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nduara na rugim, gu ntigem Zerusareman naan za mbui. Gu Zerusareman ndarga, thagɨna bigeŋ nan hɨgɨrie? Gu kaŋgi fhuvara.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Gu khueŋra kaŋgi. Gu kha ŋgui vhɨrve ga ruim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar khueŋra na nzuai, phena tɨvaneŋ gum simtɨgi vhɨrve ndun rarga mbur ki.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 “Ana mba suambarar na mbuim, gu won fhava ndɨkndɨgi fhu. Gu khaŋ nzuai fhu, na fhav, ana bigɨna bakɨme. Gu mba ndɨkndɨga mbuav won fhava ndi ŋgɨrŋgɨrgi fhu. Zakɨra fhuvara! Gu kha tuavar ŋgɨrgeŋ vuzvugi. Gu mba tuavar ŋgɨp, na Guma Bakɨme Zisas, gu ana han ndigi ŋaar, gu zam ana vhɨzgirga. Mba ŋaar khare, gu ruv, ana nza kora muuŋgi buni vhuuiŋ, gu za nta bun suaŋgirga.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Nde nan fegi gu ŋgugi, nde na mbarara. Gu fhum nde rɨgar kav, gu Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim mbe ana piin kɨrga, ne bun nde suaŋgi. Gu ntige kaŋgi, nde zumgum wom na khoma gangirga tuktɨgi fhuvara.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Maaŋ muuŋgiap, gu ntige tuituigia nde suan za mbui. Nden rɨgar, nde the fhɨrgirɨgɨp vhavar ŋgɨgɨrga, nen vhav na shigirga tuktɨgi fhuvara.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Gu khaŋ muuŋgiap, gu Fhe Bakɨmen ndɨkndɨgi bun nde suangeŋ thagi fhuvara.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Nde tuituigira wari ganɨv, vhɨra Fhe Bakɨmen gumgi gu mbigi ganɨri. Ana mba gumgi gu mbigi, ana won kama vɨzɨnra mbe vhezgi. Anan Ŋina Ŋaar mba gumgi gu mbigi ganɨ zav nde farasegi, nde ana sipsivi ganɨri.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Gu kaŋgi, gu nde thav ŋgɨgɨrga, ruaŋruaŋgi feiŋ mbatɨgi fara muuŋgi gumgi guarira nden rɨgar hegɨrga. Mbe nde rɨgar hegɨp, mbe ruaŋruaŋgi feiŋ mba sipsivir farfagi fara muuŋgip, nde guigira Zisas khothɨgi ndɨkndɨgar farfagirga.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Mbe maaŋ muunga, nden gumgi tharira, mbe hegɨp, tamtam Fhe Bakɨme buni vhuuin nde guiguigɨp, mbe Fhe Bakɨmen gumgi gu mbigi tuarar muuŋv mbe ŋgɨrim, mbe mbe zɨn ŋgegɨrga.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Maaŋ muuŋgiap, nde zazera tuituigira wari ganɨri. Nde vhɨra, gu muuŋgi tɨvi, nde nta ndɨkndɨk ŋanɨ thari. Gu mpari mpuveni khegntɨriven, gu rari gu mbarir ndɨkndɨgi vhuuin nden nɨɨngen vhugi fhuvara. Gu za mba bigir nde heevra, nde suaŋgi. Gu mba bigir nde khɨvav nde nzuav, na rɨma mbɨni vhɨra sia suegi.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Gu ntigem nde ndim Fhe Bakɨme farve khɨngi. Gu vhɨra khueŋ vuzvugi, nde vhɨra ana fhura guigira nde kora muuŋgi buni ga ndɨkndɨgɨri. Anan kora muumbar, ana nde ndavi havhargirga. Anan kora muumbar, vhɨra ana won mbuigi gumgi gu mbigi ga ndɨɨi bigir vhuuiŋ, ana ntan nden nɨɨnga.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Gu guma the sirva gu gor anan shagi, gu nta gangiap, nta niihegi fhu.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Nde nduarira na kaŋgi, gu won farvera wo bigi ga mbuav, ntan panan ki. Gu ntan panan kav, gu vhɨra ntan wo phorga ki gumgi gu mben kurkurigi.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Gu za mba bigi ga mbuav ntan nde khɨvigi. Nza mba tɨvar muuŋv khaŋ tɨgɨp ŋgarɨrga. Nza maaŋ muuŋv ŋgarɨv, nza mba nduarira warir kurkurarga tuktɨgi fhuv gumgi, nza mben kurkurarga. Nza vhɨra Guma Bakɨme Zisas suaŋgi kameŋ, nza ne ndɨkndɨgirga. Ana khaŋ suaŋgi, ‘Guma bigɨnan harigi guma ga nɨɨŋgi ndikndik, ana guigira guma bigɨna ndigap, wora mbuigi ndikndik, ana guigira ana kambarigi.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Por mba bunin za Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi gari gumgir pani phorga suaŋgia thugap, mbaram mbe wo thɨpani phɨrgiap fegap, ana Fhe Bakɨme phorga nzuai.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ana mbe phorgap Fhe Bakɨme suaŋgia thugim, mbe za ana nzuav nzi mbatɨga mbuav, ana fhɨre rav ana khoman mparav, ana viavi.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Mbe khueŋ nzuav guigira ana kora muuŋgiap, nzi mbatɨga mbui. Por khaŋ mbe nzuai, mbe wom ana khoma gangirga tuktɨgi fhuvara. Mbe maaŋ ana muuŋgiap, ana kov keman vui.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.