Atos 10
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Mba tugivigen, guma mbe Sisarian ŋgu bakɨmen ki. Mba guma zɨ khare, Kornirius. Kornirius, ana Roman 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan ma. Mbe kha zɨn mben kaai, mbe Itarin Ŋgu Bakɨme Fhain Ntari Ga Mbui Gɨɨtɨvi ma.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Kornirius, ana Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana phorga ana phenan ki ntɨɨri, mbe guigira Fhe Bakɨmen rɨvav, ana piin ki ntɨɨri ma. Ana vhɨra ŋkɨɨr vhɨrver mba bigi sosuagi Zudain kurkurigi guma ma.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ana raa mben ra vera vov ŋkotugur phuni khegene ndim, ana rɨma kui fara muuŋgiap, bigɨn mbe gari.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ana Korniriusan kamgim, Kornirius khɨrav, ana garav, guigira rivgiap, khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, khar ram muuŋgi bigeŋ khare?” Enser Kornirius phorga nzuai. (10.1)|src="HK00193C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="10.1"
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ndu ntigem, gumgi thari ga sararim, mbe Zopan ŋgɨp, kha guman kuv zɨrga. Mba guma zɨ, Saimon, ana zɨ mbe Pita.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ana mba harigi Saimon han ana phenan ki. Ana mba han ki, Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Mba Fhe Bakɨme enser mba kamen Kornirius ga suaŋgiap vugi. Ana vugim, Kornirius mbaram won ŋaara guma phuninin kaav, mbaram won ntari ga mbui gɨmatɨva mben kamgi. Ana mba kamgi gɨmatɨv, ana vhɨra Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana vhɨra Kornirius phorga ki guma ma.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Kornirius mben kamgim, mbe ana han zim, ana za mba ana hɨgi bigi, ana thukhɨngira mba bigir mbe neŋgegap mbe sarigim, mbe Zopan vui.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Mbe vuav kav, tuava kuigap, mɨtimanera mbe khavgiap wari vui. Mbe vov, phɨɨŋ han mbaim, mbe Zopa ŋgun hɨr zav mbui. Mbe vov, ŋgun han mbaim, mba tugera Pita Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav phena kɨrar ndai.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Pita Fhe Bakɨme phorga nzuav kav thɨhegi. Ana thɨhegim, mbe mba tuavra kim, ana mbaram rɨma kui fara muuŋgiap bigɨn mbevi gari.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ana garim, buip fhogim, ana shaa bakɨ fhara muuŋgi bigɨna mbe garim, mbe mpiin ana khorin fegi fara muuŋgiap ana ndim mbarigim, ana zeri.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ana zerim, Pita gari, za kha nuiana ki sɨgi gum korigi gumgi pi ntɨɨri, gumgi pi fhuv ntɨɨri, nta zam mba shaar vhen ki.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Pita nta garav mbararagim, Fhe Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Pita, ndu khavgip, kha sɨgi shogɨp ntan mbɨ.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pita mbaram Fhe Bakɨme mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, gu mbegɨrga tuktɨgi fhuvara! Gu tuga then ndu nɨman khaŋ muuŋgi sɨga mbatɨgi the mbegi fhu. Gu vhɨra khe nza mbɨrgeŋ thagi sɨgi khare.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Pita ne nzuaim, Fe Bakɨme wom phenatɨtɨgap khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme muuŋgi bigɨn the mbatɨgi fhuvara. Ndu ana muuŋgi bigi, ndu khaŋ nta suaŋ thari, ‘Nta mbatɨgi.’ ”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Mba bigi hɨrɨ mpuani khegene ga muuŋgim, Pita nta gangim, nta vhemkora taagia Hevenan ndagi.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Pita mba bigi gangiap, nta nɨɨŋge nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuavra kim, mba Kornirius sarigi gumgi, mbe zav mbar hegi. Mbe hegap, Saimon phena nzuav mben nzaim, mbe Saimon phenan mbe khɨvigim, mbe vov, Saimon phena thɨmkamani thivgi.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Mbe zav thivgiap, mben nzav khaŋ mbe nzuai, “Nde kha guma Saimon, ana zɨ mbe Pita, ana khaŋ kire? Ee, fhuve?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pita mba gangi bigi, ana nta ndɨkndɨgɨra kim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana ndɨkndɨga khavgiap, khaŋ ana nzuai, “Guma phuni khegene mbur ndu nzuav gari.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ndu khavgip, ndun ŋgirgɨp, mbe phorgɨp ŋgɨ. Ndu ndɨkndɨgi vhɨrver muun thari. Gu nduara mbe sarigim, mbe zegi.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ana mba ndɨkndɨgar Pita ndɨɨim, Pita mbaram verav, mba gumgi gangiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde nara nzuav gari, gura khare. Nde bigeŋ nzuav na ndim garire?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Pita maaŋ nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Kornirius, mba 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan nza sarigim, nza zegi. Kornirius, ana vhɨra Fhe Bakɨme rɨvav, ana nzuai tɨvi vhuuiŋra zɨn vui guman ma. Ana vhɨra mba Zudaiŋ gumgi gu mbigi, mbe guigira ana vuzvugi guma ma. Ana Fhe Bakɨme enserar ŋaar anan hɨgap, khaŋ ana suaŋgi, ‘Ndu ana han ana phenan ŋgɨrim, ana ndu nzuai buni mbarararga.’ ”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Mbe maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram mben kov phena vhen vergim, mbe ana phorga kuigim, ana mɨtimanera khavgiap, mbe phorgap, mbe vui. Pita mbe phorga vuim, mba Zopan ana phorgav Zisas zɨn vui gumgi mbari, mbe vhɨra Pita phorga vui.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Mbe mba mɨtimanera khavgia vov, Sisarian hegi. Mbe zim, Kornirius mbe nzuav garav kav, ana mbaram za won fegutari gum won khurkhuu ga suaŋgim, mbe za vov ana phenan wari fugi.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Mbe za wari fugap kim, Pita vov, Kornirius phenan havra thagim, Kornirius vov, Pitar ndikndigap, mbaram won thɨpanani phɨrgiap Pita nɨman fagi.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pita mbaram ana nzuaim, ana khavgia thɨgim, ana khaŋ ana nzuai, “Gu vhɨra, gu guma khɨn ma.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Pita maaŋ ana nzuav, mbaram ana phorga mani phena vhen verav, Pita mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe Kornirius phena vhen phoga vhuigap ki.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Pita khaŋ mbe nzuai, “Nde za khueŋ kaŋgi. Nza Zudaiŋ, nzan tɨv khaŋ nzuai, nza Zudaiŋ, nza harigi ŋgui ntɨɨri phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Nza vhɨra mbe phorgɨ kɨv, buni suaŋgirga tuktɨgi fhu. Gu ntigem, Fhe Bakɨme khuen na khɨvigim, gu kaŋgi. Gu ntigem khaŋ suanga fhu, harigi ŋgui ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme nɨman mbatɨgi o, gu mbe phorgɨ kegɨrga fhu. Gu maaŋ suanga tuktɨgi fhu.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Gu maaŋ muuŋgiap, nde na nzuav kama ndim mbarigim, gu nde daaŋ thav, gu nde suaŋgi kameŋ mbararagiap, gu zɨgi. Gu maaŋ muuŋgiap, gu taagia nden nzai, nde thaŋ nzuav na nzuav kama ndi mbarigim, gu zɨgi?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ana ne nzuaim, Kornirius ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ena, bigɨn mueŋ nan hɨgim, fethɨgi rari vhɨzgi. Gu ruarɨmraar wo phenan kav, ra verav phuni khegene ndim, gu kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. Gu Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, guma mbe shagi guigira hurgiap ŋgara gari, ana fhura hav, na nɨman mbar thɨgi.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ana thɨgap khaŋ na nzuai, ‘Kornirius, Fhe Bakɨme ndu ana nzuai buni, ana nta mbararav ana vhɨra ndu mba bigi sosuagi gumgir kurkurav mbe nɨɨŋgi bigi, ana vhɨra nta gangiap, ana ndun khurkhura za mbui.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Ndu Zopan kha guma ga suaŋv kama ndi mbarari. Mba guma zɨ khare, Saimon, ana zɨ mbe khare Pita. Ana kha guma han ana phenan ki. Mba guma, ana zɨ vhɨra Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Mba Fhe Bakɨme enser maaŋ na suaŋgia thagim, gu za kha gumgi ga sarigim, mbe ndu nzuav mbar vugi. Ndu tɨvar vhuuaŋ muuŋgiap, ndu nzerara zɨgi. Nza ntigem, nza zam Fhe Bakɨme nɨman ki. Ana mba nza suanga kaman havhareŋ, ana nen ndu suaŋgi. Ndu ntigem nen nza suaŋrim, nza ne mbarararga.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pita Kornirius suaŋgi kameŋ mbararagiap, mbaram khaŋ nzuai, “Guigi guarara, gu ntigem kaŋgi, Fhe Bakɨme tɨva bavira za kha gumgi gu mbigi ga mbui.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Ana za kha ŋgui gumgi, mba ana piin kav ana nzuai tɨvi zɨn vui gumgi, ana za tɨvar vhuuŋra mbe mbui.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Nde Fhe Bakɨme nza Isreriŋ ana nza suaŋgi kameŋ, nde ne kaŋgi. Ana mba nza suaŋgi buni vhuuiŋ khaŋ nzuai, ‘Zisas Krais, ana za kha nuianan ki gumgir Guma Bakɨme ma. Ana mbe mbuim, mbe za Fhe Bakɨme phorgap ndava bavira ki.’
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nde mba za Zudian hɨgi bigeŋ, nde ne kaŋgi. Mba bigeŋ, Zon Gumgi Ruai Guma, ana mba Garirir mba gumgi gu mbigi, ana mba ruarga buni bun mbe suaŋgia thugim, mba bigeŋ hɨgi.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Nde kaŋgi, Fhe Bakɨme Nasaret guma Zisas farasarav, won Ŋina Ŋaarar ana ndɨɨav, vhɨra ŋkasŋka bakɨmen ana nɨɨŋgim, Zisas za tamtam kha ŋguia ruav, gumgi gu mbigir kurkurigi. Ana maaŋ mbuim, Fhe Bakɨme, ana ana phorga kav, anan kurkurigim, ana mba Satan farfagi gumgi gu mbigi, ana mbe mbuim, mbe taagia nzerigi.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Nza ana mba Zudia gum Zerusareman muuŋgi bigi, nza za nta gangiap, nta bun nzuai gumgi ma. Nza mba bun nzuai guma, mbe ana ndim, khanarareŋ ga ntorgim, ana rimgi.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ana rimgim, ra phuni khegene vhɨzgim, Fhe Bakɨme taagia ana khavgiap, ana sarigim, ana wom vov mba gumgi gu mbigi nɨman hɨgim, mbe ana gangi.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ana maaŋ ana muuŋgim, ana khavgiap, ana za mba Zudain hɨgi fhuvara. Ana nza mba fhum Fhe Bakɨme wo buni vhuuiŋ bun suan zav farasarigi gumgi, ana nzara hɨgi. Ana vhɨra rimgiap taagia khavgim, nza ana garav, nza vhɨra ana phorga mbegi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Nza ana phorga pim, ana wo buni vhuuiŋ bun suan zav kama havharar nza ndɨɨv, vhɨra khueŋ bun suan zav nza suaŋgi. Ana mba Fhe Bakɨme kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mba vhɨzgi gumgi gu mbigi, ana mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi ga suaŋv mbe suan zav farasarigi guma ma.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Mba fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi ana bun nzuav khaŋ mbe suaŋgi, gumgi gu mbigi, mbe ana zɨ mbararav, ana buni khothivɨrga, mbe ana zɨn panan, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pita Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ buna Kornirius gu mbe nzuavra kim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana mbe han zergi.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Kheiŋ nza fhara mba Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi tɨvara muuŋgiap, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi. Maaŋ muuŋgip, the mbe ruargen nza thɨvɨrie?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Pita maaŋ suaŋgiap khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde Zisas zɨn panan ruagiri.” Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe ruai. Mbe ruagiap, khaŋ Pita ga nzuai, “Ndu rari thari nza phorgɨv kegɨp ŋgɨrga.”
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.