Atos 10

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mba tugivigen, guma mbe Sisarian ŋgu bakɨmen ki. Mba guma zɨ khare, Kornirius. Kornirius, ana Roman 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan ma. Mbe kha zɨn mben kaai, mbe Itarin Ŋgu Bakɨme Fhain Ntari Ga Mbui Gɨɨtɨvi ma.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Kornirius, ana Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana phorga ana phenan ki ntɨɨri, mbe guigira Fhe Bakɨmen rɨvav, ana piin ki ntɨɨri ma. Ana vhɨra ŋkɨɨr vhɨrver mba bigi sosuagi Zudain kurkurigi guma ma.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Ana raa mben ra vera vov ŋkotugur phuni khegene ndim, ana rɨma kui fara muuŋgiap, bigɨn mbe gari.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ana Korniriusan kamgim, Kornirius khɨrav, ana garav, guigira rivgiap, khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, khar ram muuŋgi bigeŋ khare?” Enser Kornirius phorga nzuai. (10.1)|src="HK00193C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="10.1"
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ndu ntigem, gumgi thari ga sararim, mbe Zopan ŋgɨp, kha guman kuv zɨrga. Mba guma zɨ, Saimon, ana zɨ mbe Pita.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ana mba harigi Saimon han ana phenan ki. Ana mba han ki, Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Mba Fhe Bakɨme enser mba kamen Kornirius ga suaŋgiap vugi. Ana vugim, Kornirius mbaram won ŋaara guma phuninin kaav, mbaram won ntari ga mbui gɨmatɨva mben kamgi. Ana mba kamgi gɨmatɨv, ana vhɨra Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana vhɨra Kornirius phorga ki guma ma.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Kornirius mben kamgim, mbe ana han zim, ana za mba ana hɨgi bigi, ana thukhɨngira mba bigir mbe neŋgegap mbe sarigim, mbe Zopan vui.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Mbe vuav kav, tuava kuigap, mɨtimanera mbe khavgiap wari vui. Mbe vov, phɨɨŋ han mbaim, mbe Zopa ŋgun hɨr zav mbui. Mbe vov, ŋgun han mbaim, mba tugera Pita Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav phena kɨrar ndai.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Pita Fhe Bakɨme phorga nzuav kav thɨhegi. Ana thɨhegim, mbe mba tuavra kim, ana mbaram rɨma kui fara muuŋgiap bigɨn mbevi gari.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Ana garim, buip fhogim, ana shaa bakɨ fhara muuŋgi bigɨna mbe garim, mbe mpiin ana khorin fegi fara muuŋgiap ana ndim mbarigim, ana zeri.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ana zerim, Pita gari, za kha nuiana ki sɨgi gum korigi gumgi pi ntɨɨri, gumgi pi fhuv ntɨɨri, nta zam mba shaar vhen ki.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Pita nta garav mbararagim, Fhe Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Pita, ndu khavgip, kha sɨgi shogɨp ntan mbɨ.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Pita mbaram Fhe Bakɨme mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, gu mbegɨrga tuktɨgi fhuvara! Gu tuga then ndu nɨman khaŋ muuŋgi sɨga mbatɨgi the mbegi fhu. Gu vhɨra khe nza mbɨrgeŋ thagi sɨgi khare.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Pita ne nzuaim, Fe Bakɨme wom phenatɨtɨgap khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme muuŋgi bigɨn the mbatɨgi fhuvara. Ndu ana muuŋgi bigi, ndu khaŋ nta suaŋ thari, ‘Nta mbatɨgi.’ ”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Mba bigi hɨrɨ mpuani khegene ga muuŋgim, Pita nta gangim, nta vhemkora taagia Hevenan ndagi.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Pita mba bigi gangiap, nta nɨɨŋge nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuavra kim, mba Kornirius sarigi gumgi, mbe zav mbar hegi. Mbe hegap, Saimon phena nzuav mben nzaim, mbe Saimon phenan mbe khɨvigim, mbe vov, Saimon phena thɨmkamani thivgi.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Mbe zav thivgiap, mben nzav khaŋ mbe nzuai, “Nde kha guma Saimon, ana zɨ mbe Pita, ana khaŋ kire? Ee, fhuve?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Pita mba gangi bigi, ana nta ndɨkndɨgɨra kim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana ndɨkndɨga khavgiap, khaŋ ana nzuai, “Guma phuni khegene mbur ndu nzuav gari.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ndu khavgip, ndun ŋgirgɨp, mbe phorgɨp ŋgɨ. Ndu ndɨkndɨgi vhɨrver muun thari. Gu nduara mbe sarigim, mbe zegi.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ana mba ndɨkndɨgar Pita ndɨɨim, Pita mbaram verav, mba gumgi gangiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde nara nzuav gari, gura khare. Nde bigeŋ nzuav na ndim garire?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Pita maaŋ nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Kornirius, mba 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan nza sarigim, nza zegi. Kornirius, ana vhɨra Fhe Bakɨme rɨvav, ana nzuai tɨvi vhuuiŋra zɨn vui guman ma. Ana vhɨra mba Zudaiŋ gumgi gu mbigi, mbe guigira ana vuzvugi guma ma. Ana Fhe Bakɨme enserar ŋaar anan hɨgap, khaŋ ana suaŋgi, ‘Ndu ana han ana phenan ŋgɨrim, ana ndu nzuai buni mbarararga.’ ”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Mbe maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram mben kov phena vhen vergim, mbe ana phorga kuigim, ana mɨtimanera khavgiap, mbe phorgap, mbe vui. Pita mbe phorga vuim, mba Zopan ana phorgav Zisas zɨn vui gumgi mbari, mbe vhɨra Pita phorga vui.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Mbe mba mɨtimanera khavgia vov, Sisarian hegi. Mbe zim, Kornirius mbe nzuav garav kav, ana mbaram za won fegutari gum won khurkhuu ga suaŋgim, mbe za vov ana phenan wari fugi.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Mbe za wari fugap kim, Pita vov, Kornirius phenan havra thagim, Kornirius vov, Pitar ndikndigap, mbaram won thɨpanani phɨrgiap Pita nɨman fagi.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Pita mbaram ana nzuaim, ana khavgia thɨgim, ana khaŋ ana nzuai, “Gu vhɨra, gu guma khɨn ma.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Pita maaŋ ana nzuav, mbaram ana phorga mani phena vhen verav, Pita mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe Kornirius phena vhen phoga vhuigap ki.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Pita khaŋ mbe nzuai, “Nde za khueŋ kaŋgi. Nza Zudaiŋ, nzan tɨv khaŋ nzuai, nza Zudaiŋ, nza harigi ŋgui ntɨɨri phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Nza vhɨra mbe phorgɨ kɨv, buni suaŋgirga tuktɨgi fhu. Gu ntigem, Fhe Bakɨme khuen na khɨvigim, gu kaŋgi. Gu ntigem khaŋ suanga fhu, harigi ŋgui ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme nɨman mbatɨgi o, gu mbe phorgɨ kegɨrga fhu. Gu maaŋ suanga tuktɨgi fhu.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Gu maaŋ muuŋgiap, nde na nzuav kama ndim mbarigim, gu nde daaŋ thav, gu nde suaŋgi kameŋ mbararagiap, gu zɨgi. Gu maaŋ muuŋgiap, gu taagia nden nzai, nde thaŋ nzuav na nzuav kama ndi mbarigim, gu zɨgi?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Ana ne nzuaim, Kornirius ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ena, bigɨn mueŋ nan hɨgim, fethɨgi rari vhɨzgi. Gu ruarɨmraar wo phenan kav, ra verav phuni khegene ndim, gu kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. Gu Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, guma mbe shagi guigira hurgiap ŋgara gari, ana fhura hav, na nɨman mbar thɨgi.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Ana thɨgap khaŋ na nzuai, ‘Kornirius, Fhe Bakɨme ndu ana nzuai buni, ana nta mbararav ana vhɨra ndu mba bigi sosuagi gumgir kurkurav mbe nɨɨŋgi bigi, ana vhɨra nta gangiap, ana ndun khurkhura za mbui.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Ndu Zopan kha guma ga suaŋv kama ndi mbarari. Mba guma zɨ khare, Saimon, ana zɨ mbe khare Pita. Ana kha guma han ana phenan ki. Mba guma, ana zɨ vhɨra Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Mba Fhe Bakɨme enser maaŋ na suaŋgia thagim, gu za kha gumgi ga sarigim, mbe ndu nzuav mbar vugi. Ndu tɨvar vhuuaŋ muuŋgiap, ndu nzerara zɨgi. Nza ntigem, nza zam Fhe Bakɨme nɨman ki. Ana mba nza suanga kaman havhareŋ, ana nen ndu suaŋgi. Ndu ntigem nen nza suaŋrim, nza ne mbarararga.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Pita Kornirius suaŋgi kameŋ mbararagiap, mbaram khaŋ nzuai, “Guigi guarara, gu ntigem kaŋgi, Fhe Bakɨme tɨva bavira za kha gumgi gu mbigi ga mbui.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ana za kha ŋgui gumgi, mba ana piin kav ana nzuai tɨvi zɨn vui gumgi, ana za tɨvar vhuuŋra mbe mbui.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Nde Fhe Bakɨme nza Isreriŋ ana nza suaŋgi kameŋ, nde ne kaŋgi. Ana mba nza suaŋgi buni vhuuiŋ khaŋ nzuai, ‘Zisas Krais, ana za kha nuianan ki gumgir Guma Bakɨme ma. Ana mbe mbuim, mbe za Fhe Bakɨme phorgap ndava bavira ki.’
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Nde mba za Zudian hɨgi bigeŋ, nde ne kaŋgi. Mba bigeŋ, Zon Gumgi Ruai Guma, ana mba Garirir mba gumgi gu mbigi, ana mba ruarga buni bun mbe suaŋgia thugim, mba bigeŋ hɨgi.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Nde kaŋgi, Fhe Bakɨme Nasaret guma Zisas farasarav, won Ŋina Ŋaarar ana ndɨɨav, vhɨra ŋkasŋka bakɨmen ana nɨɨŋgim, Zisas za tamtam kha ŋguia ruav, gumgi gu mbigir kurkurigi. Ana maaŋ mbuim, Fhe Bakɨme, ana ana phorga kav, anan kurkurigim, ana mba Satan farfagi gumgi gu mbigi, ana mbe mbuim, mbe taagia nzerigi.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nza ana mba Zudia gum Zerusareman muuŋgi bigi, nza za nta gangiap, nta bun nzuai gumgi ma. Nza mba bun nzuai guma, mbe ana ndim, khanarareŋ ga ntorgim, ana rimgi.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ana rimgim, ra phuni khegene vhɨzgim, Fhe Bakɨme taagia ana khavgiap, ana sarigim, ana wom vov mba gumgi gu mbigi nɨman hɨgim, mbe ana gangi.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ana maaŋ ana muuŋgim, ana khavgiap, ana za mba Zudain hɨgi fhuvara. Ana nza mba fhum Fhe Bakɨme wo buni vhuuiŋ bun suan zav farasarigi gumgi, ana nzara hɨgi. Ana vhɨra rimgiap taagia khavgim, nza ana garav, nza vhɨra ana phorga mbegi.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Nza ana phorga pim, ana wo buni vhuuiŋ bun suan zav kama havharar nza ndɨɨv, vhɨra khueŋ bun suan zav nza suaŋgi. Ana mba Fhe Bakɨme kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mba vhɨzgi gumgi gu mbigi, ana mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi ga suaŋv mbe suan zav farasarigi guma ma.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Mba fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi ana bun nzuav khaŋ mbe suaŋgi, gumgi gu mbigi, mbe ana zɨ mbararav, ana buni khothivɨrga, mbe ana zɨn panan, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Pita Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ buna Kornirius gu mbe nzuavra kim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana mbe han zergi.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 — ausente —
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Kheiŋ nza fhara mba Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi tɨvara muuŋgiap, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi. Maaŋ muuŋgip, the mbe ruargen nza thɨvɨrie?”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Pita maaŋ suaŋgiap khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde Zisas zɨn panan ruagiri.” Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe ruai. Mbe ruagiap, khaŋ Pita ga nzuai, “Ndu rari thari nza phorgɨv kegɨp ŋgɨrga.”
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.