Atos 10
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARA
1 Mba tugivigen, guma mbe Sisarian ŋgu bakɨmen ki. Mba guma zɨ khare, Kornirius. Kornirius, ana Roman 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan ma. Mbe kha zɨn mben kaai, mbe Itarin Ŋgu Bakɨme Fhain Ntari Ga Mbui Gɨɨtɨvi ma.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kornirius, ana Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana phorga ana phenan ki ntɨɨri, mbe guigira Fhe Bakɨmen rɨvav, ana piin ki ntɨɨri ma. Ana vhɨra ŋkɨɨr vhɨrver mba bigi sosuagi Zudain kurkurigi guma ma.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ana raa mben ra vera vov ŋkotugur phuni khegene ndim, ana rɨma kui fara muuŋgiap, bigɨn mbe gari.
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ana Korniriusan kamgim, Kornirius khɨrav, ana garav, guigira rivgiap, khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, khar ram muuŋgi bigeŋ khare?” Enser Kornirius phorga nzuai. (10.1)|src="HK00193C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="10.1"
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ndu ntigem, gumgi thari ga sararim, mbe Zopan ŋgɨp, kha guman kuv zɨrga. Mba guma zɨ, Saimon, ana zɨ mbe Pita.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ana mba harigi Saimon han ana phenan ki. Ana mba han ki, Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Mba Fhe Bakɨme enser mba kamen Kornirius ga suaŋgiap vugi. Ana vugim, Kornirius mbaram won ŋaara guma phuninin kaav, mbaram won ntari ga mbui gɨmatɨva mben kamgi. Ana mba kamgi gɨmatɨv, ana vhɨra Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana vhɨra Kornirius phorga ki guma ma.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Kornirius mben kamgim, mbe ana han zim, ana za mba ana hɨgi bigi, ana thukhɨngira mba bigir mbe neŋgegap mbe sarigim, mbe Zopan vui.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Mbe vuav kav, tuava kuigap, mɨtimanera mbe khavgiap wari vui. Mbe vov, phɨɨŋ han mbaim, mbe Zopa ŋgun hɨr zav mbui. Mbe vov, ŋgun han mbaim, mba tugera Pita Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav phena kɨrar ndai.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Pita Fhe Bakɨme phorga nzuav kav thɨhegi. Ana thɨhegim, mbe mba tuavra kim, ana mbaram rɨma kui fara muuŋgiap bigɨn mbevi gari.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ana garim, buip fhogim, ana shaa bakɨ fhara muuŋgi bigɨna mbe garim, mbe mpiin ana khorin fegi fara muuŋgiap ana ndim mbarigim, ana zeri.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ana zerim, Pita gari, za kha nuiana ki sɨgi gum korigi gumgi pi ntɨɨri, gumgi pi fhuv ntɨɨri, nta zam mba shaar vhen ki.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Pita nta garav mbararagim, Fhe Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Pita, ndu khavgip, kha sɨgi shogɨp ntan mbɨ.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pita mbaram Fhe Bakɨme mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, gu mbegɨrga tuktɨgi fhuvara! Gu tuga then ndu nɨman khaŋ muuŋgi sɨga mbatɨgi the mbegi fhu. Gu vhɨra khe nza mbɨrgeŋ thagi sɨgi khare.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Pita ne nzuaim, Fe Bakɨme wom phenatɨtɨgap khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme muuŋgi bigɨn the mbatɨgi fhuvara. Ndu ana muuŋgi bigi, ndu khaŋ nta suaŋ thari, ‘Nta mbatɨgi.’ ”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Mba bigi hɨrɨ mpuani khegene ga muuŋgim, Pita nta gangim, nta vhemkora taagia Hevenan ndagi.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Pita mba bigi gangiap, nta nɨɨŋge nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuavra kim, mba Kornirius sarigi gumgi, mbe zav mbar hegi. Mbe hegap, Saimon phena nzuav mben nzaim, mbe Saimon phenan mbe khɨvigim, mbe vov, Saimon phena thɨmkamani thivgi.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Mbe zav thivgiap, mben nzav khaŋ mbe nzuai, “Nde kha guma Saimon, ana zɨ mbe Pita, ana khaŋ kire? Ee, fhuve?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pita mba gangi bigi, ana nta ndɨkndɨgɨra kim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana ndɨkndɨga khavgiap, khaŋ ana nzuai, “Guma phuni khegene mbur ndu nzuav gari.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ndu khavgip, ndun ŋgirgɨp, mbe phorgɨp ŋgɨ. Ndu ndɨkndɨgi vhɨrver muun thari. Gu nduara mbe sarigim, mbe zegi.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ana mba ndɨkndɨgar Pita ndɨɨim, Pita mbaram verav, mba gumgi gangiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde nara nzuav gari, gura khare. Nde bigeŋ nzuav na ndim garire?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Pita maaŋ nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Kornirius, mba 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan nza sarigim, nza zegi. Kornirius, ana vhɨra Fhe Bakɨme rɨvav, ana nzuai tɨvi vhuuiŋra zɨn vui guman ma. Ana vhɨra mba Zudaiŋ gumgi gu mbigi, mbe guigira ana vuzvugi guma ma. Ana Fhe Bakɨme enserar ŋaar anan hɨgap, khaŋ ana suaŋgi, ‘Ndu ana han ana phenan ŋgɨrim, ana ndu nzuai buni mbarararga.’ ”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Mbe maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram mben kov phena vhen vergim, mbe ana phorga kuigim, ana mɨtimanera khavgiap, mbe phorgap, mbe vui. Pita mbe phorga vuim, mba Zopan ana phorgav Zisas zɨn vui gumgi mbari, mbe vhɨra Pita phorga vui.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Mbe mba mɨtimanera khavgia vov, Sisarian hegi. Mbe zim, Kornirius mbe nzuav garav kav, ana mbaram za won fegutari gum won khurkhuu ga suaŋgim, mbe za vov ana phenan wari fugi.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Mbe za wari fugap kim, Pita vov, Kornirius phenan havra thagim, Kornirius vov, Pitar ndikndigap, mbaram won thɨpanani phɨrgiap Pita nɨman fagi.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Pita mbaram ana nzuaim, ana khavgia thɨgim, ana khaŋ ana nzuai, “Gu vhɨra, gu guma khɨn ma.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Pita maaŋ ana nzuav, mbaram ana phorga mani phena vhen verav, Pita mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe Kornirius phena vhen phoga vhuigap ki.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Pita khaŋ mbe nzuai, “Nde za khueŋ kaŋgi. Nza Zudaiŋ, nzan tɨv khaŋ nzuai, nza Zudaiŋ, nza harigi ŋgui ntɨɨri phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Nza vhɨra mbe phorgɨ kɨv, buni suaŋgirga tuktɨgi fhu. Gu ntigem, Fhe Bakɨme khuen na khɨvigim, gu kaŋgi. Gu ntigem khaŋ suanga fhu, harigi ŋgui ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme nɨman mbatɨgi o, gu mbe phorgɨ kegɨrga fhu. Gu maaŋ suanga tuktɨgi fhu.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Gu maaŋ muuŋgiap, nde na nzuav kama ndim mbarigim, gu nde daaŋ thav, gu nde suaŋgi kameŋ mbararagiap, gu zɨgi. Gu maaŋ muuŋgiap, gu taagia nden nzai, nde thaŋ nzuav na nzuav kama ndi mbarigim, gu zɨgi?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Ana ne nzuaim, Kornirius ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ena, bigɨn mueŋ nan hɨgim, fethɨgi rari vhɨzgi. Gu ruarɨmraar wo phenan kav, ra verav phuni khegene ndim, gu kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. Gu Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, guma mbe shagi guigira hurgiap ŋgara gari, ana fhura hav, na nɨman mbar thɨgi.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Ana thɨgap khaŋ na nzuai, ‘Kornirius, Fhe Bakɨme ndu ana nzuai buni, ana nta mbararav ana vhɨra ndu mba bigi sosuagi gumgir kurkurav mbe nɨɨŋgi bigi, ana vhɨra nta gangiap, ana ndun khurkhura za mbui.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ndu Zopan kha guma ga suaŋv kama ndi mbarari. Mba guma zɨ khare, Saimon, ana zɨ mbe khare Pita. Ana kha guma han ana phenan ki. Mba guma, ana zɨ vhɨra Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Mba Fhe Bakɨme enser maaŋ na suaŋgia thagim, gu za kha gumgi ga sarigim, mbe ndu nzuav mbar vugi. Ndu tɨvar vhuuaŋ muuŋgiap, ndu nzerara zɨgi. Nza ntigem, nza zam Fhe Bakɨme nɨman ki. Ana mba nza suanga kaman havhareŋ, ana nen ndu suaŋgi. Ndu ntigem nen nza suaŋrim, nza ne mbarararga.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Pita Kornirius suaŋgi kameŋ mbararagiap, mbaram khaŋ nzuai, “Guigi guarara, gu ntigem kaŋgi, Fhe Bakɨme tɨva bavira za kha gumgi gu mbigi ga mbui.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ana za kha ŋgui gumgi, mba ana piin kav ana nzuai tɨvi zɨn vui gumgi, ana za tɨvar vhuuŋra mbe mbui.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Nde Fhe Bakɨme nza Isreriŋ ana nza suaŋgi kameŋ, nde ne kaŋgi. Ana mba nza suaŋgi buni vhuuiŋ khaŋ nzuai, ‘Zisas Krais, ana za kha nuianan ki gumgir Guma Bakɨme ma. Ana mbe mbuim, mbe za Fhe Bakɨme phorgap ndava bavira ki.’
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nde mba za Zudian hɨgi bigeŋ, nde ne kaŋgi. Mba bigeŋ, Zon Gumgi Ruai Guma, ana mba Garirir mba gumgi gu mbigi, ana mba ruarga buni bun mbe suaŋgia thugim, mba bigeŋ hɨgi.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Nde kaŋgi, Fhe Bakɨme Nasaret guma Zisas farasarav, won Ŋina Ŋaarar ana ndɨɨav, vhɨra ŋkasŋka bakɨmen ana nɨɨŋgim, Zisas za tamtam kha ŋguia ruav, gumgi gu mbigir kurkurigi. Ana maaŋ mbuim, Fhe Bakɨme, ana ana phorga kav, anan kurkurigim, ana mba Satan farfagi gumgi gu mbigi, ana mbe mbuim, mbe taagia nzerigi.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Nza ana mba Zudia gum Zerusareman muuŋgi bigi, nza za nta gangiap, nta bun nzuai gumgi ma. Nza mba bun nzuai guma, mbe ana ndim, khanarareŋ ga ntorgim, ana rimgi.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Ana rimgim, ra phuni khegene vhɨzgim, Fhe Bakɨme taagia ana khavgiap, ana sarigim, ana wom vov mba gumgi gu mbigi nɨman hɨgim, mbe ana gangi.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ana maaŋ ana muuŋgim, ana khavgiap, ana za mba Zudain hɨgi fhuvara. Ana nza mba fhum Fhe Bakɨme wo buni vhuuiŋ bun suan zav farasarigi gumgi, ana nzara hɨgi. Ana vhɨra rimgiap taagia khavgim, nza ana garav, nza vhɨra ana phorga mbegi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Nza ana phorga pim, ana wo buni vhuuiŋ bun suan zav kama havharar nza ndɨɨv, vhɨra khueŋ bun suan zav nza suaŋgi. Ana mba Fhe Bakɨme kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mba vhɨzgi gumgi gu mbigi, ana mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi ga suaŋv mbe suan zav farasarigi guma ma.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Mba fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi ana bun nzuav khaŋ mbe suaŋgi, gumgi gu mbigi, mbe ana zɨ mbararav, ana buni khothivɨrga, mbe ana zɨn panan, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ buna Kornirius gu mbe nzuavra kim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana mbe han zergi.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Kheiŋ nza fhara mba Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi tɨvara muuŋgiap, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi. Maaŋ muuŋgip, the mbe ruargen nza thɨvɨrie?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pita maaŋ suaŋgiap khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde Zisas zɨn panan ruagiri.” Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe ruai. Mbe ruagiap, khaŋ Pita ga nzuai, “Ndu rari thari nza phorgɨv kegɨp ŋgɨrga.”
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.