Atos 10
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Mba tugivigen, guma mbe Sisarian ŋgu bakɨmen ki. Mba guma zɨ khare, Kornirius. Kornirius, ana Roman 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan ma. Mbe kha zɨn mben kaai, mbe Itarin Ŋgu Bakɨme Fhain Ntari Ga Mbui Gɨɨtɨvi ma.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Kornirius, ana Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana phorga ana phenan ki ntɨɨri, mbe guigira Fhe Bakɨmen rɨvav, ana piin ki ntɨɨri ma. Ana vhɨra ŋkɨɨr vhɨrver mba bigi sosuagi Zudain kurkurigi guma ma.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ana raa mben ra vera vov ŋkotugur phuni khegene ndim, ana rɨma kui fara muuŋgiap, bigɨn mbe gari.
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Ana Korniriusan kamgim, Kornirius khɨrav, ana garav, guigira rivgiap, khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, khar ram muuŋgi bigeŋ khare?” Enser Kornirius phorga nzuai. (10.1)|src="HK00193C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="10.1"
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Ndu ntigem, gumgi thari ga sararim, mbe Zopan ŋgɨp, kha guman kuv zɨrga. Mba guma zɨ, Saimon, ana zɨ mbe Pita.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ana mba harigi Saimon han ana phenan ki. Ana mba han ki, Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Mba Fhe Bakɨme enser mba kamen Kornirius ga suaŋgiap vugi. Ana vugim, Kornirius mbaram won ŋaara guma phuninin kaav, mbaram won ntari ga mbui gɨmatɨva mben kamgi. Ana mba kamgi gɨmatɨv, ana vhɨra Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi zɨn vui guma ma. Ana vhɨra Kornirius phorga ki guma ma.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Kornirius mben kamgim, mbe ana han zim, ana za mba ana hɨgi bigi, ana thukhɨngira mba bigir mbe neŋgegap mbe sarigim, mbe Zopan vui.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Mbe vuav kav, tuava kuigap, mɨtimanera mbe khavgiap wari vui. Mbe vov, phɨɨŋ han mbaim, mbe Zopa ŋgun hɨr zav mbui. Mbe vov, ŋgun han mbaim, mba tugera Pita Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav phena kɨrar ndai.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Pita Fhe Bakɨme phorga nzuav kav thɨhegi. Ana thɨhegim, mbe mba tuavra kim, ana mbaram rɨma kui fara muuŋgiap bigɨn mbevi gari.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ana garim, buip fhogim, ana shaa bakɨ fhara muuŋgi bigɨna mbe garim, mbe mpiin ana khorin fegi fara muuŋgiap ana ndim mbarigim, ana zeri.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ana zerim, Pita gari, za kha nuiana ki sɨgi gum korigi gumgi pi ntɨɨri, gumgi pi fhuv ntɨɨri, nta zam mba shaar vhen ki.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Pita nta garav mbararagim, Fhe Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Pita, ndu khavgip, kha sɨgi shogɨp ntan mbɨ.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Pita mbaram Fhe Bakɨme mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, gu mbegɨrga tuktɨgi fhuvara! Gu tuga then ndu nɨman khaŋ muuŋgi sɨga mbatɨgi the mbegi fhu. Gu vhɨra khe nza mbɨrgeŋ thagi sɨgi khare.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Pita ne nzuaim, Fe Bakɨme wom phenatɨtɨgap khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme muuŋgi bigɨn the mbatɨgi fhuvara. Ndu ana muuŋgi bigi, ndu khaŋ nta suaŋ thari, ‘Nta mbatɨgi.’ ”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Mba bigi hɨrɨ mpuani khegene ga muuŋgim, Pita nta gangim, nta vhemkora taagia Hevenan ndagi.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pita mba bigi gangiap, nta nɨɨŋge nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuavra kim, mba Kornirius sarigi gumgi, mbe zav mbar hegi. Mbe hegap, Saimon phena nzuav mben nzaim, mbe Saimon phenan mbe khɨvigim, mbe vov, Saimon phena thɨmkamani thivgi.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Mbe zav thivgiap, mben nzav khaŋ mbe nzuai, “Nde kha guma Saimon, ana zɨ mbe Pita, ana khaŋ kire? Ee, fhuve?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Pita mba gangi bigi, ana nta ndɨkndɨgɨra kim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana ndɨkndɨga khavgiap, khaŋ ana nzuai, “Guma phuni khegene mbur ndu nzuav gari.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ndu khavgip, ndun ŋgirgɨp, mbe phorgɨp ŋgɨ. Ndu ndɨkndɨgi vhɨrver muun thari. Gu nduara mbe sarigim, mbe zegi.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ana mba ndɨkndɨgar Pita ndɨɨim, Pita mbaram verav, mba gumgi gangiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde nara nzuav gari, gura khare. Nde bigeŋ nzuav na ndim garire?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Pita maaŋ nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza Kornirius, mba 100 thɨgi ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan nza sarigim, nza zegi. Kornirius, ana vhɨra Fhe Bakɨme rɨvav, ana nzuai tɨvi vhuuiŋra zɨn vui guman ma. Ana vhɨra mba Zudaiŋ gumgi gu mbigi, mbe guigira ana vuzvugi guma ma. Ana Fhe Bakɨme enserar ŋaar anan hɨgap, khaŋ ana suaŋgi, ‘Ndu ana han ana phenan ŋgɨrim, ana ndu nzuai buni mbarararga.’ ”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Mbe maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram mben kov phena vhen vergim, mbe ana phorga kuigim, ana mɨtimanera khavgiap, mbe phorgap, mbe vui. Pita mbe phorga vuim, mba Zopan ana phorgav Zisas zɨn vui gumgi mbari, mbe vhɨra Pita phorga vui.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Mbe mba mɨtimanera khavgia vov, Sisarian hegi. Mbe zim, Kornirius mbe nzuav garav kav, ana mbaram za won fegutari gum won khurkhuu ga suaŋgim, mbe za vov ana phenan wari fugi.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Mbe za wari fugap kim, Pita vov, Kornirius phenan havra thagim, Kornirius vov, Pitar ndikndigap, mbaram won thɨpanani phɨrgiap Pita nɨman fagi.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Pita mbaram ana nzuaim, ana khavgia thɨgim, ana khaŋ ana nzuai, “Gu vhɨra, gu guma khɨn ma.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Pita maaŋ ana nzuav, mbaram ana phorga mani phena vhen verav, Pita mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe Kornirius phena vhen phoga vhuigap ki.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Pita khaŋ mbe nzuai, “Nde za khueŋ kaŋgi. Nza Zudaiŋ, nzan tɨv khaŋ nzuai, nza Zudaiŋ, nza harigi ŋgui ntɨɨri phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Nza vhɨra mbe phorgɨ kɨv, buni suaŋgirga tuktɨgi fhu. Gu ntigem, Fhe Bakɨme khuen na khɨvigim, gu kaŋgi. Gu ntigem khaŋ suanga fhu, harigi ŋgui ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme nɨman mbatɨgi o, gu mbe phorgɨ kegɨrga fhu. Gu maaŋ suanga tuktɨgi fhu.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Gu maaŋ muuŋgiap, nde na nzuav kama ndim mbarigim, gu nde daaŋ thav, gu nde suaŋgi kameŋ mbararagiap, gu zɨgi. Gu maaŋ muuŋgiap, gu taagia nden nzai, nde thaŋ nzuav na nzuav kama ndi mbarigim, gu zɨgi?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ana ne nzuaim, Kornirius ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ena, bigɨn mueŋ nan hɨgim, fethɨgi rari vhɨzgi. Gu ruarɨmraar wo phenan kav, ra verav phuni khegene ndim, gu kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. Gu Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, guma mbe shagi guigira hurgiap ŋgara gari, ana fhura hav, na nɨman mbar thɨgi.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Ana thɨgap khaŋ na nzuai, ‘Kornirius, Fhe Bakɨme ndu ana nzuai buni, ana nta mbararav ana vhɨra ndu mba bigi sosuagi gumgir kurkurav mbe nɨɨŋgi bigi, ana vhɨra nta gangiap, ana ndun khurkhura za mbui.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ndu Zopan kha guma ga suaŋv kama ndi mbarari. Mba guma zɨ khare, Saimon, ana zɨ mbe khare Pita. Ana kha guma han ana phenan ki. Mba guma, ana zɨ vhɨra Saimon, ana borombaga ndirar ŋgari guma ma. Ana phen mbasɨk gaara ki.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Mba Fhe Bakɨme enser maaŋ na suaŋgia thagim, gu za kha gumgi ga sarigim, mbe ndu nzuav mbar vugi. Ndu tɨvar vhuuaŋ muuŋgiap, ndu nzerara zɨgi. Nza ntigem, nza zam Fhe Bakɨme nɨman ki. Ana mba nza suanga kaman havhareŋ, ana nen ndu suaŋgi. Ndu ntigem nen nza suaŋrim, nza ne mbarararga.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Pita Kornirius suaŋgi kameŋ mbararagiap, mbaram khaŋ nzuai, “Guigi guarara, gu ntigem kaŋgi, Fhe Bakɨme tɨva bavira za kha gumgi gu mbigi ga mbui.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Ana za kha ŋgui gumgi, mba ana piin kav ana nzuai tɨvi zɨn vui gumgi, ana za tɨvar vhuuŋra mbe mbui.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Nde Fhe Bakɨme nza Isreriŋ ana nza suaŋgi kameŋ, nde ne kaŋgi. Ana mba nza suaŋgi buni vhuuiŋ khaŋ nzuai, ‘Zisas Krais, ana za kha nuianan ki gumgir Guma Bakɨme ma. Ana mbe mbuim, mbe za Fhe Bakɨme phorgap ndava bavira ki.’
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Nde mba za Zudian hɨgi bigeŋ, nde ne kaŋgi. Mba bigeŋ, Zon Gumgi Ruai Guma, ana mba Garirir mba gumgi gu mbigi, ana mba ruarga buni bun mbe suaŋgia thugim, mba bigeŋ hɨgi.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Nde kaŋgi, Fhe Bakɨme Nasaret guma Zisas farasarav, won Ŋina Ŋaarar ana ndɨɨav, vhɨra ŋkasŋka bakɨmen ana nɨɨŋgim, Zisas za tamtam kha ŋguia ruav, gumgi gu mbigir kurkurigi. Ana maaŋ mbuim, Fhe Bakɨme, ana ana phorga kav, anan kurkurigim, ana mba Satan farfagi gumgi gu mbigi, ana mbe mbuim, mbe taagia nzerigi.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nza ana mba Zudia gum Zerusareman muuŋgi bigi, nza za nta gangiap, nta bun nzuai gumgi ma. Nza mba bun nzuai guma, mbe ana ndim, khanarareŋ ga ntorgim, ana rimgi.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ana rimgim, ra phuni khegene vhɨzgim, Fhe Bakɨme taagia ana khavgiap, ana sarigim, ana wom vov mba gumgi gu mbigi nɨman hɨgim, mbe ana gangi.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ana maaŋ ana muuŋgim, ana khavgiap, ana za mba Zudain hɨgi fhuvara. Ana nza mba fhum Fhe Bakɨme wo buni vhuuiŋ bun suan zav farasarigi gumgi, ana nzara hɨgi. Ana vhɨra rimgiap taagia khavgim, nza ana garav, nza vhɨra ana phorga mbegi.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Nza ana phorga pim, ana wo buni vhuuiŋ bun suan zav kama havharar nza ndɨɨv, vhɨra khueŋ bun suan zav nza suaŋgi. Ana mba Fhe Bakɨme kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mba vhɨzgi gumgi gu mbigi, ana mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi ga suaŋv mbe suan zav farasarigi guma ma.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Mba fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi ana bun nzuav khaŋ mbe suaŋgi, gumgi gu mbigi, mbe ana zɨ mbararav, ana buni khothivɨrga, mbe ana zɨn panan, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pita Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ buna Kornirius gu mbe nzuavra kim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana mbe han zergi.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 — ausente —
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 — ausente —
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Kheiŋ nza fhara mba Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi tɨvara muuŋgiap, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ndigi. Maaŋ muuŋgip, the mbe ruargen nza thɨvɨrie?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Pita maaŋ suaŋgiap khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde Zisas zɨn panan ruagiri.” Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe ruai. Mbe ruagiap, khaŋ Pita ga nzuai, “Ndu rari thari nza phorgɨv kegɨp ŋgɨrga.”
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.