2 Coríntios 7
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Nde na phorgap guigira Zisas khothɨgi gumgi, nza Fhe Bakɨme nza suaŋgi bigi, ana nta nza muuŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza mba nzan fhavi gu ntuu ga mbuim, nta Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzai tɨvi mbatɨgi, nza nta tharga. Nza kɨv rɨvɨv, guigira Fhe Bakɨme piin kɨv, guigira za warir ana nɨɨŋv, zazera tɨvir ŋaarira zɨn ŋgɨrga.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Nde wari won ndavir nzan nɨɨŋgiri. Nza tɨva mbatɨga thuen guma the muuŋgi fhuvara. Nza vhɨra guma then farfagi fhuvara. Nza vhɨra guma the guigap, ana tɨn ana bigɨn the ndigi fhuvara.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Gu kha bunin nde sɨrgeŋ vuzvugiap, kha buni nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu fhum ne suaŋgi, nza guigira wari won ndavir nde nɨɨŋgi. Nza nde vuzvugira ki. Nza vhɨzgi o, nza ŋamra ki, nza nde vuzvugira ki.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Gu kaŋgi, gu guigira khar nde nzuai. Gu bigɨn thuen nde vhagirga tuktɨgi fhuvara. Gu guigira nde nzuav ndikndigap, nan ndav guigira havhargim, gu ki. Mba nzan hi simtɨgi, nta mbar hɨ, gu zazera nde ndɨkndɨgara ki. Gu nde ndɨkndɨgap, mba ndɨkndɨk na mbuim, ndikndik guigira na ndava vhee givigi.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Nza vov, Masedonian ki tugen, nza thaneŋ vhuksuegi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nza maaŋ kim, mbarkɨrga simtɨgi zazera nzan hi. Nza kim, gumgi nza phorga vhegap, nza phorga nzuav nza daai. Nza ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbarkɨrga ndɨkndɨgi nzan him, nza rivgi.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Fhe Bakɨme ndavi simgi gumgi gu mbigi, ana mbe ndavi ga mbuim, mbe ndavi mbɨrigi. Ana maaŋ muuŋgiap Taitus ga sarigim, ana nza han zɨgi. Ana maaŋ nza muuŋgim, nza ndavi havhargi.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Fhe Bakɨme mba tuavra nzan ndavi havhari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde fharav Taitus ndava havhargim, ana nde ana muuŋgi ne bun nza suaŋgi. Mba tɨvara, Fhe Bakɨme vhɨra nzan ndavi havhargi. Taitus zav, khaŋ nza suaŋgi, nde guigira na ganɨngeŋ nzuav vuzvuk bakɨme ki. Nde vhɨra wari wo muuŋgi bigi, nde guigira nta kora muuŋgiap, nde guigira na phorgɨp ndava bavira kɨrga ndɨkndɨk guigira nden kɨvgi. Maaŋ muuŋgiap, gu guigira ne nzuav ndikndiga mbatɨga mbui.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Gu kaŋgi, gu khergi gap nde muuŋgim, nde ndavi simgi. Gu ne nzuav pim nden kora mbui fhuvara. Gu guigira fhum nden kora muuŋgi, ntige fhuvara. Gu kaŋgi, mba gap, ana tuga tɨvaneŋra ndava simtɨgar nde ndɨɨv, nde muuŋgim, nde mbergi.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Gu ntigem ndikndigi. Gu nden hɨgi ndava simtɨga nzuav ndikndigi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu mba ndava simtɨk gum memɨr nden hɨgap, nde muuŋgim, nde ndavi domdorgi, gu ne nzuav guigira ndikndigi. Gu kaŋgi, Fhe Bakɨme, ana nduara mba ndava simtɨk gum memɨrar nde nɨɨŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza suaŋgi buni, nta thaneŋ nden ndɨkndɨgir farfagi fhu. Zakɨra fhuvara!
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Fhe Bakɨme ndɨɨi simtɨgi gum memɨri, nta nza gumgi nza mbuim, nza ndavi domdori. Nza mba tɨva mbuim, Fhe Bakɨme taagia nza ndi. Maaŋ muuŋgiap, nza ndavi dorgine suaŋv warir korar muuŋ thari. Kha tɨvani, ndava simtɨk gum memɨr, mani kha nuiana gumgir tɨvi zɨn vui gumgir hi. Fhe Bakɨme mba tɨvani ga mbuim, ni mben hi fhuvara. Mba tɨvani, kha nuianan tɨvani ma. Mani vhɨzi tɨva ndi hiaŋ tɨgi.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Nde thukhɨngira ndɨkndɨgɨri. Mba Fhe Bakɨme nde nɨɨŋgi ndavar simtɨk, ana nde nzuav mbarkɨrga tɨvir vhuuiŋ ndiv hiaŋ tɨgi. Fhe Bakɨme mba tɨva muuŋgiap, nden kurigim, nde vhemkora wari wo buni ndiav thɨgar maangeŋ vuzvugi. Ana nde ndɨkndɨgi khavim, nde tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde ana vhegap, nde vhɨra Fhe Bakɨmen rivgi. Ana nde muuŋgim, nde guigira vhemkora na ganɨv, nan kurkurargeŋ vuzvugi. Nde mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde khaŋ tɨgap havhargiap anan tɨvi ndiv thɨgar mbarigi. Ana nde mbuim, nde tɨvir vhuuiŋra mbui. Maaŋ muuŋgiap, nde bigɨn thueŋ nzuav simtɨk ki fhu.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Gu kha gava khergiap, gu mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ga ndɨkndɨgap, ana khergi fhuvara. Gu mba harigi guma, guma mbe tɨva mbatɨgen ana muuŋgi, gu mba guma ga ndɨrgap kha gava khergi fhuvara. Gu khueŋ vuzvugiap, kha gava khergi, nden tɨvir vhuuiŋ za kɨrar hɨgɨrga. Nde Fhe Bakɨme nɨman, nde tuituigip khueŋ kaŋgirga, nde guigira wari won ndavir nza nɨɨŋgi. Gu kha bigɨna nɨɨeŋra nzuav, gu kha gava khergiap, nde ndi mbarigi.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Maaŋ muuŋgiap, ntigem nde muuŋgi tɨvi nza muuŋgim, nzan ndavi havhargiap ki.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Gu fhum nden tɨva vhuuŋ bun Taitus ga nzuav, gu nden zɨri ndiv vun kuamkuagiap, gu ne nzuav memɨra ndigi fhu. Zakɨra fhuvara! Nza nde mbui tɨvi neŋgi buni, nta guigira buni guari ma. Maaŋ muuŋgiap, mba tɨvara ntigem Taitus kaŋgi, nza nde zɨri ndiav vun kuamkuav suaŋgi buni, nta guigi guarara.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Maaŋ muuŋgiap, Taitus zav nden hɨgim, nde ana gangiap, nde rivgiap, ninɨk nde mbuim, nde ana ndigap, ana nzuai buni mbararagi. Ana nden tɨvi ga ndɨkndɨgɨra kav, ana wo ndava vhen, ana guigira khaŋ tɨgap nde vuzvugi.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Gu ntigem guigira ndikndigi. Gu guigira khueŋ khothɨga havhargi, nde ntigem tɨvir vhuuiŋra muunga.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.