2 Coríntios 7

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nde na phorgap guigira Zisas khothɨgi gumgi, nza Fhe Bakɨme nza suaŋgi bigi, ana nta nza muuŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza mba nzan fhavi gu ntuu ga mbuim, nta Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzai tɨvi mbatɨgi, nza nta tharga. Nza kɨv rɨvɨv, guigira Fhe Bakɨme piin kɨv, guigira za warir ana nɨɨŋv, zazera tɨvir ŋaarira zɨn ŋgɨrga.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nde wari won ndavir nzan nɨɨŋgiri. Nza tɨva mbatɨga thuen guma the muuŋgi fhuvara. Nza vhɨra guma then farfagi fhuvara. Nza vhɨra guma the guigap, ana tɨn ana bigɨn the ndigi fhuvara.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Gu kha bunin nde sɨrgeŋ vuzvugiap, kha buni nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu fhum ne suaŋgi, nza guigira wari won ndavir nde nɨɨŋgi. Nza nde vuzvugira ki. Nza vhɨzgi o, nza ŋamra ki, nza nde vuzvugira ki.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Gu kaŋgi, gu guigira khar nde nzuai. Gu bigɨn thuen nde vhagirga tuktɨgi fhuvara. Gu guigira nde nzuav ndikndigap, nan ndav guigira havhargim, gu ki. Mba nzan hi simtɨgi, nta mbar hɨ, gu zazera nde ndɨkndɨgara ki. Gu nde ndɨkndɨgap, mba ndɨkndɨk na mbuim, ndikndik guigira na ndava vhee givigi.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nza vov, Masedonian ki tugen, nza thaneŋ vhuksuegi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nza maaŋ kim, mbarkɨrga simtɨgi zazera nzan hi. Nza kim, gumgi nza phorga vhegap, nza phorga nzuav nza daai. Nza ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbarkɨrga ndɨkndɨgi nzan him, nza rivgi.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Fhe Bakɨme ndavi simgi gumgi gu mbigi, ana mbe ndavi ga mbuim, mbe ndavi mbɨrigi. Ana maaŋ muuŋgiap Taitus ga sarigim, ana nza han zɨgi. Ana maaŋ nza muuŋgim, nza ndavi havhargi.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Fhe Bakɨme mba tuavra nzan ndavi havhari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde fharav Taitus ndava havhargim, ana nde ana muuŋgi ne bun nza suaŋgi. Mba tɨvara, Fhe Bakɨme vhɨra nzan ndavi havhargi. Taitus zav, khaŋ nza suaŋgi, nde guigira na ganɨngeŋ nzuav vuzvuk bakɨme ki. Nde vhɨra wari wo muuŋgi bigi, nde guigira nta kora muuŋgiap, nde guigira na phorgɨp ndava bavira kɨrga ndɨkndɨk guigira nden kɨvgi. Maaŋ muuŋgiap, gu guigira ne nzuav ndikndiga mbatɨga mbui.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Gu kaŋgi, gu khergi gap nde muuŋgim, nde ndavi simgi. Gu ne nzuav pim nden kora mbui fhuvara. Gu guigira fhum nden kora muuŋgi, ntige fhuvara. Gu kaŋgi, mba gap, ana tuga tɨvaneŋra ndava simtɨgar nde ndɨɨv, nde muuŋgim, nde mbergi.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Gu ntigem ndikndigi. Gu nden hɨgi ndava simtɨga nzuav ndikndigi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu mba ndava simtɨk gum memɨr nden hɨgap, nde muuŋgim, nde ndavi domdorgi, gu ne nzuav guigira ndikndigi. Gu kaŋgi, Fhe Bakɨme, ana nduara mba ndava simtɨk gum memɨrar nde nɨɨŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza suaŋgi buni, nta thaneŋ nden ndɨkndɨgir farfagi fhu. Zakɨra fhuvara!
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Fhe Bakɨme ndɨɨi simtɨgi gum memɨri, nta nza gumgi nza mbuim, nza ndavi domdori. Nza mba tɨva mbuim, Fhe Bakɨme taagia nza ndi. Maaŋ muuŋgiap, nza ndavi dorgine suaŋv warir korar muuŋ thari. Kha tɨvani, ndava simtɨk gum memɨr, mani kha nuiana gumgir tɨvi zɨn vui gumgir hi. Fhe Bakɨme mba tɨvani ga mbuim, ni mben hi fhuvara. Mba tɨvani, kha nuianan tɨvani ma. Mani vhɨzi tɨva ndi hiaŋ tɨgi.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nde thukhɨngira ndɨkndɨgɨri. Mba Fhe Bakɨme nde nɨɨŋgi ndavar simtɨk, ana nde nzuav mbarkɨrga tɨvir vhuuiŋ ndiv hiaŋ tɨgi. Fhe Bakɨme mba tɨva muuŋgiap, nden kurigim, nde vhemkora wari wo buni ndiav thɨgar maangeŋ vuzvugi. Ana nde ndɨkndɨgi khavim, nde tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde ana vhegap, nde vhɨra Fhe Bakɨmen rivgi. Ana nde muuŋgim, nde guigira vhemkora na ganɨv, nan kurkurargeŋ vuzvugi. Nde mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde khaŋ tɨgap havhargiap anan tɨvi ndiv thɨgar mbarigi. Ana nde mbuim, nde tɨvir vhuuiŋra mbui. Maaŋ muuŋgiap, nde bigɨn thueŋ nzuav simtɨk ki fhu.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Gu kha gava khergiap, gu mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ga ndɨkndɨgap, ana khergi fhuvara. Gu mba harigi guma, guma mbe tɨva mbatɨgen ana muuŋgi, gu mba guma ga ndɨrgap kha gava khergi fhuvara. Gu khueŋ vuzvugiap, kha gava khergi, nden tɨvir vhuuiŋ za kɨrar hɨgɨrga. Nde Fhe Bakɨme nɨman, nde tuituigip khueŋ kaŋgirga, nde guigira wari won ndavir nza nɨɨŋgi. Gu kha bigɨna nɨɨeŋra nzuav, gu kha gava khergiap, nde ndi mbarigi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Maaŋ muuŋgiap, ntigem nde muuŋgi tɨvi nza muuŋgim, nzan ndavi havhargiap ki.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Gu fhum nden tɨva vhuuŋ bun Taitus ga nzuav, gu nden zɨri ndiv vun kuamkuagiap, gu ne nzuav memɨra ndigi fhu. Zakɨra fhuvara! Nza nde mbui tɨvi neŋgi buni, nta guigira buni guari ma. Maaŋ muuŋgiap, mba tɨvara ntigem Taitus kaŋgi, nza nde zɨri ndiav vun kuamkuav suaŋgi buni, nta guigi guarara.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Maaŋ muuŋgiap, Taitus zav nden hɨgim, nde ana gangiap, nde rivgiap, ninɨk nde mbuim, nde ana ndigap, ana nzuai buni mbararagi. Ana nden tɨvi ga ndɨkndɨgɨra kav, ana wo ndava vhen, ana guigira khaŋ tɨgap nde vuzvugi.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Gu ntigem guigira ndikndigi. Gu guigira khueŋ khothɨga havhargi, nde ntigem tɨvir vhuuiŋra muunga.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.