2 Coríntios 7
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ
1 Nde na phorgap guigira Zisas khothɨgi gumgi, nza Fhe Bakɨme nza suaŋgi bigi, ana nta nza muuŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza mba nzan fhavi gu ntuu ga mbuim, nta Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzai tɨvi mbatɨgi, nza nta tharga. Nza kɨv rɨvɨv, guigira Fhe Bakɨme piin kɨv, guigira za warir ana nɨɨŋv, zazera tɨvir ŋaarira zɨn ŋgɨrga.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Nde wari won ndavir nzan nɨɨŋgiri. Nza tɨva mbatɨga thuen guma the muuŋgi fhuvara. Nza vhɨra guma then farfagi fhuvara. Nza vhɨra guma the guigap, ana tɨn ana bigɨn the ndigi fhuvara.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Gu kha bunin nde sɨrgeŋ vuzvugiap, kha buni nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu fhum ne suaŋgi, nza guigira wari won ndavir nde nɨɨŋgi. Nza nde vuzvugira ki. Nza vhɨzgi o, nza ŋamra ki, nza nde vuzvugira ki.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Gu kaŋgi, gu guigira khar nde nzuai. Gu bigɨn thuen nde vhagirga tuktɨgi fhuvara. Gu guigira nde nzuav ndikndigap, nan ndav guigira havhargim, gu ki. Mba nzan hi simtɨgi, nta mbar hɨ, gu zazera nde ndɨkndɨgara ki. Gu nde ndɨkndɨgap, mba ndɨkndɨk na mbuim, ndikndik guigira na ndava vhee givigi.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Nza vov, Masedonian ki tugen, nza thaneŋ vhuksuegi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nza maaŋ kim, mbarkɨrga simtɨgi zazera nzan hi. Nza kim, gumgi nza phorga vhegap, nza phorga nzuav nza daai. Nza ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbarkɨrga ndɨkndɨgi nzan him, nza rivgi.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Fhe Bakɨme ndavi simgi gumgi gu mbigi, ana mbe ndavi ga mbuim, mbe ndavi mbɨrigi. Ana maaŋ muuŋgiap Taitus ga sarigim, ana nza han zɨgi. Ana maaŋ nza muuŋgim, nza ndavi havhargi.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Fhe Bakɨme mba tuavra nzan ndavi havhari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde fharav Taitus ndava havhargim, ana nde ana muuŋgi ne bun nza suaŋgi. Mba tɨvara, Fhe Bakɨme vhɨra nzan ndavi havhargi. Taitus zav, khaŋ nza suaŋgi, nde guigira na ganɨngeŋ nzuav vuzvuk bakɨme ki. Nde vhɨra wari wo muuŋgi bigi, nde guigira nta kora muuŋgiap, nde guigira na phorgɨp ndava bavira kɨrga ndɨkndɨk guigira nden kɨvgi. Maaŋ muuŋgiap, gu guigira ne nzuav ndikndiga mbatɨga mbui.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Gu kaŋgi, gu khergi gap nde muuŋgim, nde ndavi simgi. Gu ne nzuav pim nden kora mbui fhuvara. Gu guigira fhum nden kora muuŋgi, ntige fhuvara. Gu kaŋgi, mba gap, ana tuga tɨvaneŋra ndava simtɨgar nde ndɨɨv, nde muuŋgim, nde mbergi.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Gu ntigem ndikndigi. Gu nden hɨgi ndava simtɨga nzuav ndikndigi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu mba ndava simtɨk gum memɨr nden hɨgap, nde muuŋgim, nde ndavi domdorgi, gu ne nzuav guigira ndikndigi. Gu kaŋgi, Fhe Bakɨme, ana nduara mba ndava simtɨk gum memɨrar nde nɨɨŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza suaŋgi buni, nta thaneŋ nden ndɨkndɨgir farfagi fhu. Zakɨra fhuvara!
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Fhe Bakɨme ndɨɨi simtɨgi gum memɨri, nta nza gumgi nza mbuim, nza ndavi domdori. Nza mba tɨva mbuim, Fhe Bakɨme taagia nza ndi. Maaŋ muuŋgiap, nza ndavi dorgine suaŋv warir korar muuŋ thari. Kha tɨvani, ndava simtɨk gum memɨr, mani kha nuiana gumgir tɨvi zɨn vui gumgir hi. Fhe Bakɨme mba tɨvani ga mbuim, ni mben hi fhuvara. Mba tɨvani, kha nuianan tɨvani ma. Mani vhɨzi tɨva ndi hiaŋ tɨgi.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Nde thukhɨngira ndɨkndɨgɨri. Mba Fhe Bakɨme nde nɨɨŋgi ndavar simtɨk, ana nde nzuav mbarkɨrga tɨvir vhuuiŋ ndiv hiaŋ tɨgi. Fhe Bakɨme mba tɨva muuŋgiap, nden kurigim, nde vhemkora wari wo buni ndiav thɨgar maangeŋ vuzvugi. Ana nde ndɨkndɨgi khavim, nde tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde ana vhegap, nde vhɨra Fhe Bakɨmen rivgi. Ana nde muuŋgim, nde guigira vhemkora na ganɨv, nan kurkurargeŋ vuzvugi. Nde mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde khaŋ tɨgap havhargiap anan tɨvi ndiv thɨgar mbarigi. Ana nde mbuim, nde tɨvir vhuuiŋra mbui. Maaŋ muuŋgiap, nde bigɨn thueŋ nzuav simtɨk ki fhu.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Gu kha gava khergiap, gu mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ga ndɨkndɨgap, ana khergi fhuvara. Gu mba harigi guma, guma mbe tɨva mbatɨgen ana muuŋgi, gu mba guma ga ndɨrgap kha gava khergi fhuvara. Gu khueŋ vuzvugiap, kha gava khergi, nden tɨvir vhuuiŋ za kɨrar hɨgɨrga. Nde Fhe Bakɨme nɨman, nde tuituigip khueŋ kaŋgirga, nde guigira wari won ndavir nza nɨɨŋgi. Gu kha bigɨna nɨɨeŋra nzuav, gu kha gava khergiap, nde ndi mbarigi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Maaŋ muuŋgiap, ntigem nde muuŋgi tɨvi nza muuŋgim, nzan ndavi havhargiap ki.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Gu fhum nden tɨva vhuuŋ bun Taitus ga nzuav, gu nden zɨri ndiv vun kuamkuagiap, gu ne nzuav memɨra ndigi fhu. Zakɨra fhuvara! Nza nde mbui tɨvi neŋgi buni, nta guigira buni guari ma. Maaŋ muuŋgiap, mba tɨvara ntigem Taitus kaŋgi, nza nde zɨri ndiav vun kuamkuav suaŋgi buni, nta guigi guarara.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Maaŋ muuŋgiap, Taitus zav nden hɨgim, nde ana gangiap, nde rivgiap, ninɨk nde mbuim, nde ana ndigap, ana nzuai buni mbararagi. Ana nden tɨvi ga ndɨkndɨgɨra kav, ana wo ndava vhen, ana guigira khaŋ tɨgap nde vuzvugi.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Gu ntigem guigira ndikndigi. Gu guigira khueŋ khothɨga havhargi, nde ntigem tɨvir vhuuiŋra muunga.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.