2 Coríntios 7
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVI
1 Nde na phorgap guigira Zisas khothɨgi gumgi, nza Fhe Bakɨme nza suaŋgi bigi, ana nta nza muuŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza mba nzan fhavi gu ntuu ga mbuim, nta Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzai tɨvi mbatɨgi, nza nta tharga. Nza kɨv rɨvɨv, guigira Fhe Bakɨme piin kɨv, guigira za warir ana nɨɨŋv, zazera tɨvir ŋaarira zɨn ŋgɨrga.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Nde wari won ndavir nzan nɨɨŋgiri. Nza tɨva mbatɨga thuen guma the muuŋgi fhuvara. Nza vhɨra guma then farfagi fhuvara. Nza vhɨra guma the guigap, ana tɨn ana bigɨn the ndigi fhuvara.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Gu kha bunin nde sɨrgeŋ vuzvugiap, kha buni nzuai fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu fhum ne suaŋgi, nza guigira wari won ndavir nde nɨɨŋgi. Nza nde vuzvugira ki. Nza vhɨzgi o, nza ŋamra ki, nza nde vuzvugira ki.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Gu kaŋgi, gu guigira khar nde nzuai. Gu bigɨn thuen nde vhagirga tuktɨgi fhuvara. Gu guigira nde nzuav ndikndigap, nan ndav guigira havhargim, gu ki. Mba nzan hi simtɨgi, nta mbar hɨ, gu zazera nde ndɨkndɨgara ki. Gu nde ndɨkndɨgap, mba ndɨkndɨk na mbuim, ndikndik guigira na ndava vhee givigi.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Nza vov, Masedonian ki tugen, nza thaneŋ vhuksuegi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nza maaŋ kim, mbarkɨrga simtɨgi zazera nzan hi. Nza kim, gumgi nza phorga vhegap, nza phorga nzuav nza daai. Nza ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbarkɨrga ndɨkndɨgi nzan him, nza rivgi.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Fhe Bakɨme ndavi simgi gumgi gu mbigi, ana mbe ndavi ga mbuim, mbe ndavi mbɨrigi. Ana maaŋ muuŋgiap Taitus ga sarigim, ana nza han zɨgi. Ana maaŋ nza muuŋgim, nza ndavi havhargi.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Fhe Bakɨme mba tuavra nzan ndavi havhari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde fharav Taitus ndava havhargim, ana nde ana muuŋgi ne bun nza suaŋgi. Mba tɨvara, Fhe Bakɨme vhɨra nzan ndavi havhargi. Taitus zav, khaŋ nza suaŋgi, nde guigira na ganɨngeŋ nzuav vuzvuk bakɨme ki. Nde vhɨra wari wo muuŋgi bigi, nde guigira nta kora muuŋgiap, nde guigira na phorgɨp ndava bavira kɨrga ndɨkndɨk guigira nden kɨvgi. Maaŋ muuŋgiap, gu guigira ne nzuav ndikndiga mbatɨga mbui.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Gu kaŋgi, gu khergi gap nde muuŋgim, nde ndavi simgi. Gu ne nzuav pim nden kora mbui fhuvara. Gu guigira fhum nden kora muuŋgi, ntige fhuvara. Gu kaŋgi, mba gap, ana tuga tɨvaneŋra ndava simtɨgar nde ndɨɨv, nde muuŋgim, nde mbergi.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Gu ntigem ndikndigi. Gu nden hɨgi ndava simtɨga nzuav ndikndigi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu mba ndava simtɨk gum memɨr nden hɨgap, nde muuŋgim, nde ndavi domdorgi, gu ne nzuav guigira ndikndigi. Gu kaŋgi, Fhe Bakɨme, ana nduara mba ndava simtɨk gum memɨrar nde nɨɨŋgi. Maaŋ muuŋgiap, nza suaŋgi buni, nta thaneŋ nden ndɨkndɨgir farfagi fhu. Zakɨra fhuvara!
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Fhe Bakɨme ndɨɨi simtɨgi gum memɨri, nta nza gumgi nza mbuim, nza ndavi domdori. Nza mba tɨva mbuim, Fhe Bakɨme taagia nza ndi. Maaŋ muuŋgiap, nza ndavi dorgine suaŋv warir korar muuŋ thari. Kha tɨvani, ndava simtɨk gum memɨr, mani kha nuiana gumgir tɨvi zɨn vui gumgir hi. Fhe Bakɨme mba tɨvani ga mbuim, ni mben hi fhuvara. Mba tɨvani, kha nuianan tɨvani ma. Mani vhɨzi tɨva ndi hiaŋ tɨgi.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Nde thukhɨngira ndɨkndɨgɨri. Mba Fhe Bakɨme nde nɨɨŋgi ndavar simtɨk, ana nde nzuav mbarkɨrga tɨvir vhuuiŋ ndiv hiaŋ tɨgi. Fhe Bakɨme mba tɨva muuŋgiap, nden kurigim, nde vhemkora wari wo buni ndiav thɨgar maangeŋ vuzvugi. Ana nde ndɨkndɨgi khavim, nde tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde ana vhegap, nde vhɨra Fhe Bakɨmen rivgi. Ana nde muuŋgim, nde guigira vhemkora na ganɨv, nan kurkurargeŋ vuzvugi. Nde mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma, nde khaŋ tɨgap havhargiap anan tɨvi ndiv thɨgar mbarigi. Ana nde mbuim, nde tɨvir vhuuiŋra mbui. Maaŋ muuŋgiap, nde bigɨn thueŋ nzuav simtɨk ki fhu.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Gu kha gava khergiap, gu mba tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ga ndɨkndɨgap, ana khergi fhuvara. Gu mba harigi guma, guma mbe tɨva mbatɨgen ana muuŋgi, gu mba guma ga ndɨrgap kha gava khergi fhuvara. Gu khueŋ vuzvugiap, kha gava khergi, nden tɨvir vhuuiŋ za kɨrar hɨgɨrga. Nde Fhe Bakɨme nɨman, nde tuituigip khueŋ kaŋgirga, nde guigira wari won ndavir nza nɨɨŋgi. Gu kha bigɨna nɨɨeŋra nzuav, gu kha gava khergiap, nde ndi mbarigi.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Maaŋ muuŋgiap, ntigem nde muuŋgi tɨvi nza muuŋgim, nzan ndavi havhargiap ki.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Gu fhum nden tɨva vhuuŋ bun Taitus ga nzuav, gu nden zɨri ndiv vun kuamkuagiap, gu ne nzuav memɨra ndigi fhu. Zakɨra fhuvara! Nza nde mbui tɨvi neŋgi buni, nta guigira buni guari ma. Maaŋ muuŋgiap, mba tɨvara ntigem Taitus kaŋgi, nza nde zɨri ndiav vun kuamkuav suaŋgi buni, nta guigi guarara.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Maaŋ muuŋgiap, Taitus zav nden hɨgim, nde ana gangiap, nde rivgiap, ninɨk nde mbuim, nde ana ndigap, ana nzuai buni mbararagi. Ana nden tɨvi ga ndɨkndɨgɨra kav, ana wo ndava vhen, ana guigira khaŋ tɨgap nde vuzvugi.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Gu ntigem guigira ndikndigi. Gu guigira khueŋ khothɨga havhargi, nde ntigem tɨvir vhuuiŋra muunga.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.