Mateus 27

gdf (GDF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pǝrta kǝdl, daghan zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ malanakhe ǝn tǝghǝr kǝ dlam, ka ɗayakavu itar dzanak kǝ kǝɗ Yasu.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ka ngwuɗana itar, bo itar ǝn tǝvuk, ɓala itar da vak Bilatus Gwumn.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Vazga kǝ Yakhud dadake sukwdu Yasu kwarne a tǝkavarna lav ǝmtsa kǝ Yasu, ka bazala rǝv tsin dǝ dǝge a mangin. Ka sa da vak zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ dlam, guyatǝrnǝf ad kwaɓ dawan kulkhǝkǝrɗǝn.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ni, “A manga ka khaip, kǝ sukwdu dadake kwal dǝ ghaz.” Ka nǝv itar, “Uɗa ɗangwundi? Ya ɗangwa yan.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ka ɗiyars ad kwaɓ dawanen ǝn Fǝta Yazhigǝl, sawala, dakavala, ka khǝrtgan ad ghǝrsar.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ka khutsanǝf zikzikan na kǝ zil kǝsakhen ad kwaɓen. Ka nǝv itar, “Kalkal ba ɗiga kwaɓ na tsud, ǝn vake ɗidud kwaɓ Fǝta Yazhigǝl bi. Wirva kwaɓ vizhinen.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ka ɗayakavu itar dzanak, ka sugwa itar vak dadake ndar dǝg ndǝr dǝ kwaɓen. Ki da nǝga tsin kǝ giɗengitl kǝstǝlakh.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Wirva yan, sakhkana ǝn ɗakha kǝ yanud ad vaken dǝ Vak Vizh.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Wirva yan, a righif lave tsa kwarga Rimi tlayang. Kwarne, “Ka ɓǝf itar kwaɓ dawan kulkhkǝrɗen, gane tsa kurga udakh ya Izrail kǝ pǝlapǝl ǝn tǝghǝr tsin.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Sukgwa itar vak dadak ndar dǝg ndǝr dǝ kwaɓen, ndǝkve tsa kwarakhai Yazhigǝl Dadzikan.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Madǝv Yasu ǝn ghitsǝn tǝvuk kǝ Bilatus Gwumn, ka ndiɗarwar Gwumn kwarne, “Kha nagh shik ya Yakhudakha?” Ka nǝv Yasu tsin, “An, kalkal a kwargakh.”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ai kwarakhga kǝ zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ dlam, ad lav ghaze a ǝntlarva itar, a mbǝɗa ba dǝ ghay bi.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ka nǝv Bilatus tsin, “A tsǝna bakha daghan lavakhan na ngatlakhvuda?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 A mbǝɗa ba Yasu ad itsauɗa bi. Itsǝn tǝghǝr kǝ kitakul kǝ lavakhe a ǝntlarva itar bi. A ndawanǝf ad Gwumn char.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ən te itsera kǝ sarta khwaɗga fuɗkǝs ɗitsa ɗits, a kuyala Gwumn ǝn ɓalars dadak khaip kitakul sǝgawal ǝn gud sal. Ai naghga dlamakh ad ɓǝlars ɓǝl.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Ən tǝ yanen kǝ sart, nǝg udanen ai tsaghud, a ɗǝmal ǝn gud sal, ɗakha sara Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Dzafkhai kǝ udakha, ka ndiɗatǝrwar Bilatus kwarne, “War na kur ɓǝlakurnars ɓǝla tsǝki? Yasu Barabase, nagha Yasu ai ǝn ɗakhdud dǝ Kristu khi?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 A ndiɗga Bilatus ad ndiɗa na ndǝkyan, wirva tsatsin kwarne, a bǝdu itar ad Yasu ǝn dǝv sar kǝ wirva shilga.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Uk yan fang bi, madǝv Bilatus ǝn ndzǝgan ǝn tǝ vij taka lav, ka ɓǝlanǝf nus sar ad ud dǝ lava kǝ kwararkhai kwara kwarne, “Ɗuwars ɗuwa kwar lav ǝn tǝghǝr kǝ dadake kwal khaipǝn. Wirva a mbaka dlaɗ char, ǝn tǝghǝr kina kǝ ud khan ǝn suwan.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Tǝkǝn zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ dlam, shakhanǝf itar udakh kǝ kwar kwarne, ɗuwars ɗuwud Barabas, ka kǝɗguɗ Yasu.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ka gwidǝn ndiɗatǝrwal Bilatus kǝ dzakhava udakh. “Warek ǝn tǝb tar ǝn nakur ɓǝlakurnars bǝla tsǝki?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ka ndiɗatǝrwal Bilatus kwarne, “Ai uɗa da mana ka dǝ Yasu ai ɗakhud dǝ Kristuwi?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ka ndiɗatǝrwar Bilatus kwarne, “Wirva uɗi? Uɗa dǝg bǝzane a mangini?” Ka sǝga ɗichaw kǝ udakh kwarne, “khǝrtǝga khǝrtud.”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Vazga kǝ Bilatus aghba dǝge tǝkhin kǝ mangan bi, tsugun a katlgan kwarne udakha ǝn tsikwva kǝ tsiya gadl. Ka ǝnkǝf ad yu, pargan ad dǝvakhsar ǝn tǝ vuk dzakhava udakh. Ka ni, “Na vizh ina kǝ ud ǝn kwindara bi. Ya ɗangur yan.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ka ngauga udakhen daghan kwarne, “Nalnǝg vizh sar ǝn kwindǝnda zǝ kwinda zarakhǝnd.”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ka ɓǝlatǝrnars ad Barabas. Ən tǝkhal kǝ ba udakh tsin kǝ wadzaru kiɓ kǝ Yasu, ka bǝdu kǝ khǝrtga khǝrt.
26 — ausente —
27 Ka ɓalɓa kǝ tlujiyakh Gwumna Bilatus ad Yasu da tǝ gǝlvagh Gwumn, daghan tlujiyakhe ǝn dakwalen tsuguna a tsarghǝr itar.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Sakhardo itar kadlang, ka talarǝm itar shalaraz, khulf katlang shikakh.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Mbusaga itar dzakw man tlǝks dǝ tak, barǝm itar ǝn ghǝr. Ka ba itar da khuta gulv man tlǝks ǝn dǝva kaf sar. Khala kǝ yana ka kalaga itar juguv ǝn tǝ vuk sar, ka tsafatsafa tsitar, ka nǝv itar, “Dǝg safagh da tǝ uragh, Shik ya Yakhudakh.”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Tafarava itar shaghwvai da tǝ vǝgh. Ka chawarvar itar yaghwat man tlǝksen, dlaghar khai itar kǝɗa din ǝn ghǝr tsǝgun.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Udzal tsitar ǝn tsafatsafa, ka sakhardu itar gabag man tlǝkse tsa talarǝm itar. Ka talarǝm itar katlangakh sar. Ka ɓǝlando itar ǝn tǝvuk, ka ɓala itar kǝ wirva khǝrta khǝrt.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Madǝv itar ǝn tǝghǝr kǝ dǝga, ka gamga itar zǝ ud ya Sayirin, ɗakha sara Siman. Ka barghǝr itar dǝ ndzǝɗ ad zǝɓ ufa khǝrte da khǝrtdud Yasu.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Sara da vake ǝn ɗakhud dǝ Golgot (dǝge ǝn tukuwina in, vak tlatl ghǝr).
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ən vin a bara itar yu inabi laɓan dǝ dǝg ɗekhɗekhan. Tapana tsina, ka kalwal kǝ khǝɓakhǝɓ.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Ən tǝkhal kǝ khǝrtǝga khǝrta tsitar ǝn tǝ ufa khǝrt, ka man tsats tsitar ki da taka gabagakh sar.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ən tǝkhal kǝ yana, ka ndzakhga itar ǝn tǝ vin kǝ ufauf.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ka tsakhga itar ad ghaza sare ǝn kwara itar, ǝn tǝ vakghǝr sar kwarne, “INA YASU, SHIK YA YAKHUDAKH.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Khǝrtga itar tsugun ad sǝnkarakh mits ǝn tǝvǝgh kǝ Yasu. Fanga ǝn tǝ dǝva kaf tsin, yan tsuguna ǝn tǝ dǝva dleɓ sar.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Udakhe ǝn dǝgal, ka tsafatsafa itar ad Yasu, ka kaɗaghǝr itar.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Ka nǝv itar, “Khai ǝn kwarne tǝkhakha kǝ khǝtana Fǝta Yazhigǝl, ka gwiɗǝn ndǝrgakhǝn tǝ khǝna khǝkǝrɗ. Ai kata dǝ ghǝragh. Da Zǝr Yazhigǝl khǝ, sodagh sǝg ǝn tǝ ufa khǝrtan.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ndǝkyan tsugun kǝ zikzikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ dlam, ka tsafatsafa tsitar kwarne,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “A katgan ad yakhai, in tsuguna a piyarwal kat ghǝr sar. Shik ya Izrail bakhini? Sodagh sǝgin ǝn tǝ ufa khǝrtana tǝkhin, ka fadǝghǝro kǝnda din.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 A bo dǝ ghǝr ǝn tǝ Yazhigǝl. Ai katga kata Yazhigǝlen tǝkhin, dǝn wayawayin. Wirva Zǝr Yazhigǝl ka ni.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ndǝkyan sǝnkarakh ai khǝrt tǝrkhai ud dagh, ghǝrtar tsuguna kwarar khai itar lav bǝzan.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Ən tǝ fatsi tǝghǝr, ka khǝɗardu ngurtl ad khaya kǝsen daghan, tangw da tǝ karfi khǝkǝrɗa khakhug.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Ən tǝ kalkala karfi khǝkǝrɗa khahughen, ka tlǝkha tsin char kwarne, “Elo, Elo, lama sabaktani?” Dǝge ǝn tukuwina in, “Yazhigǝla, Yazhigǝla, a ɗukǝdai ndar kha ndikini?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Chalǝm udakhe ǝn ghitsǝn tǝvin, tsǝna tsitar ad inen, ka nǝv itar, “Ina kǝ uda, ǝn ɗakh Ili Tlayang.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ən dǝvǝn dǝva, ka khwayala fang ǝn tǝb tar, ɓadǝghǝr ad zǝr ndǝma ndǝm, luɓanan ǝn yu Inabi kwarekrekan. Siɓau ǝn tǝ yaghwat, ka talaro kǝ Yasu kǝ ɗutsaɗuts.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ka nǝv chalǝmakh, “A ɗuwaman ndan, nǝgha nǝgha kiyam ndan patak da sǝgadagh Ili da katakat.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ka gwidǝn Yasu ǝn tlǝkha char, ka ɗi safa tsin, ɓawala safa sar.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Ən tǝ yanen kǝ sart, lǝgwit ghay gud ai ǝn Fǝta Yazhigǝla tiɗǝm mits, tsif ǝn tǝ vak ghǝr kakh da tǝ khay. Khay tsuguna a giɗikǝfkhai, tiɗakhǝm kurakh.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Ka chaɓga ngitlakha ngwarǝf itar. Zikǝn udakh ya Yazhigǝle tsa rugana, a tsayatǝrǝfud dǝ saf.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Sakhawal itar ǝn ngitlakh tar. Ən khal kǝ tsif tsiya kǝ Yasu ǝn ngitl, ka dal itar da Wurshalim, chuwaɗaɗan kǝ dlǝmda kǝs. A mǝdlawa itar kǝ udakh zikǝn.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Nǝgha kǝ zikan kǝ tluji zǝ chalǝm tlujiyakhe ǝn uf Yasu ad mbǝɗa pǝgdǝm zǝ daghan dǝgakhe dzoghǝr, a gadzǝf itar char. Ka nǝv itar. “Zǝr Yazhigǝl ina kaɗi kaɗi.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Nǝg chalǝm nughwaskh zikǝn tsugun ǝn vinen, ǝn vaza vaza kǝ bit. Liye tsa gatars kǝ Yasu gwil sǝgawal ǝn Galili, ǝn nǝgharu nǝgha itar.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Ən tǝb tara nǝg Maryam ǝn kǝs ya Magdal, zǝ Maryam bab Yakub zǝ Yusuvu, zǝ nus Zabadi.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ɓǝlga kǝ khakhug, ka sa ud ya Armati, dadak tluwadal, ɗakha sara Yusuvu. In tsuguna fura Yasu.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Ka da da vak Bilatus shik da takaɗ tluvǝgha Yasu. Ka kwara tǝrkhai Bilatus ad bara tluvǝgha Yasu tsud kǝ Yusuvu.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ka ɓǝf Yusuvu ad tluvǝgha Yasu, mbusanǝm ǝn wilwa lapin.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ka khǝnanan Yusuvu ǝn gitl sare tsa khuradalin ǝn khurzǝzǝ. Ka tlǝgaru ad kur zikan, ka tǝkaval.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Maryam ǝn kǝs ya Magdal, zǝ tlǝrne ai ɗakhdud dǝ Maryam ǝn ndzǝgan itar ǝn vin, ǝn vaza ger da tǝ ngitlen.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Tǝkǝdla sar kǝ fitsa fǝtav, ka dala zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ Farisakh da vak Bilatus.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Nǝv itar, “Dǝg safagh da tǝ uragh, a dzamana kǝnda ad sarte tsa dla dadak valdu udakh na dǝ saf, kwarne, ‘Fitsa khǝkǝrɗa da tsiya ka dǝ saf.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Wirva yan, babǝg ad udakh kǝ uf ngitlen char tangw da tǝ khǝna khǝkǝrɗ. Ki khek dǝgal kǝ furakh sar da gǝl tluvǝgh sar, kwarar khai itar kǝ udakh tsugun kwarne, ‘A tsiyif ǝn ngitl.’ Ya valdu udakhe kǝ dǝg mbas, da malamala dǝ dǝg chak kǝ bǝz.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ka nǝv Bilatus tsitar, “Khutsamǝf tlujiyakh, dam da ufaufa ad ngitlen, khalavuwa tǝkhur.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ka dǝgala itar kǝ gadlara gǝma gǝma kǝ itsawar ad ngitlen, ǝn tǝ dǝva dǝ tsakhga jakva ndzǝɗa shik ǝn tǝ kur ghay ngitlen. Tsuguna ka ba itar tlujiyakh kǝ ufauf.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.