Mateus 21

gdf (GDF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sa tsitar khefa dǝ Wurshalim, sara da kǝs ya Betafaji, ǝn Ghuɓa Olive. Ka ɓǝlandal Yasu ad furakh sar mits.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Niya tsitar, “Damaks da gǝdzar kǝs nǝn tǝvukur. Ba kurǝn daksa, da nǝgha nǝgha kur bab dlingw zǝ gǝlaɓa sar ngwaɗan. Vǝdamatǝrs vǝd, ka ɓakdǝghǝr kur.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Da kwara kurkhe udan ad tlǝrna lav, kwararkhe kur kwarne, ‘Dadzikan ǝn naghtǝran.’ Dlaɓ da wura tǝra wura zula khǝɗikǝn.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Ina kǝ dǝge dzoghǝra, a righif dǝge tsa kwarga Ishay tlayang. Ni,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Kwaramatǝra kwara kǝ udakh ya Wurshalim,”
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ka dǝgal kǝ furakh saren, manga itar ndǝkve tsa kwaratǝrkhe Yasu.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ka ɓadǝghǝr itar dlingwen zǝ zer sar. Ka ɓalakho itar gabagakh tar ǝn titar, in tsuguna dowa nndzǝgan ǝn tǝf.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Zikǝn udakhe ɓalakhga gabagakh tar ǝn tǝ ɗul. Ka kalakhga yakhaya tsugun ad tlim uf, ka ɓalakhga itar ǝn tǝ ɗul.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Udakhe ǝn tǝvuk sar zǝ liye ǝn gatars gatǝn tǝlga, ka tlǝkha tsitar kwarne,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Da kǝ Yasu da Wurshalima, ka tsiyif mǝkǝn kǝ li kǝsen daghan. Ka ndiɗakave tar kwarne, “Warinena kudra?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ka nǝv dzakhava udakhen, “ Ina Yasu tlayange ǝn Nazarat ǝn kǝs Galili.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Da kǝ Yasu da Fǝta Yazhigǝl, lakwtǝrdu kǝ li dzawa zǝ li sakw digit ǝmb. Ka khambanǝf ad vǝlenga li mbaɗu kwaɓ. Ka khambanan ad vak ndzakhgan li sakwdu takalamasar.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ka nǝv Yasu tsitar, “A vindzavan ǝn kaɗkaɗ Yazhigǝl kwarne, ‘Da ɗakh mǝgharud, mǝghe da ɗǝgawud ǝmb.’ Ai a nandala kur kǝ vak ɓǝghava sǝnkarakh.”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Ka saks kǝ ngulfakh zǝ ghwirɗikakh da vak sar ǝn Fǝta Yazhigǝl, ka mbakhatru.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, nǝgha tsitar ad dǝg ndawakakhe a mangin. Tsuguna, tsǝna tsitar ad tlǝkh kǝ zar ǝn Fǝta Yazhigǝl kwarne, “Bark kǝ Zǝr Dod.” Ka bazala rǝv tsitar.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu, “Ən tsǝna tsǝna kha dǝge ǝn kwara zara na kina?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Ka ɗuwatǝrs ǝn vin. Sawala, ka dal da kǝs ya Betani. A khǝnal ǝn vin.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ngurga kǝ kǝs, madvin ǝn saks da Wurshalim, ka ndzikǝnǝf way.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Nǝgha tsin ufa ghǝdiven ǝn tǝ kalam ɗul, ka dal da vak ufen, na dǝge mbǝladuwin ǝn tǝf bi, uk tlim sar. Ka niya kǝ ufen, “Aghba kha da yig zǝr kǝ ngǝɗa bi.” Tǝvin tǝvina ka ghulkavala ufen.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Nǝgha kǝ furakh sar ndǝk yana, ka ndawatrǝf char. “Uɗa lava kǝ ufa ghǝdivena ghulkavala gujaɗ ndǝk ini?” Nǝv itar.
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Ka ngawa tǝrkhai Yasu, ni, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, da nǝg kur dǝ fadǝghǝrofǝg, tsuguna a bǝga ba kur tsugu tsa khǝɗikǝn bi, da tǝkha kur kǝ mangan mal kǝ dǝge a manarkhe ka kǝ ufa ghǝdivǝn. Tsugun, da tǝkha kur kǝ kwarkhai kǝ gil zikan kwarne, ‘Tsiyin tǝvan, ɓǝlvǝdagh ɓǝla da dǝlv.’ Ka da dzoghǝr dzǝg ndǝk yan.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Da fadǝghǝro kur, ɗaga dǝge takaɗga kur ǝn vak Yazhigǝl ǝn ɗǝgau, da mbǝladu mbǝla kur.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Sa kǝ Yasu da Feta Yazhigǝl, madvin ǝn tsagdutsag, ka sasǝg kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malakh tar kǝ dlamakh da vak sar. Ka nǝv itar, “Ən mana dira kǝ ndzǝɗa kha dǝgakhani? Tsuguna war kǝ bakhena kǝ ndzǝɗi?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Ghǝrara tsugun khine da ndiɗakurwala ndiɗa kǝ. Da ngawake kur ndiɗar, ghǝrar tsuguna, da kwara kura kwara ka ad ndzǝɗakhe ǝn manakh da ka dǝgakhan.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 A so dǝvara ndzǝɗe ǝn parada Yukhan dadak para ud ad udi? A so ǝn vak Yazhigǝle, awana a so ǝn vak ud khi?” Ka farsa tsugu tsitar ǝn tatak tar, kwarne, “Da ka ǝn vak Yazhigǝla nikiyam, ka da ndiɗa kiyamwal ndiɗa kwarne, ‘Ai uɗa lava tsukur kwal fadǝghǝro dini?’
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 “Ai daka ǝn vakuda nikiyam, ǝn gǝdza kiyam kǝ dǝge da mana kiyama udakh. Wirva a fadǝghǝro udakh daghan kwarne tlayang Yukhan.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ka ngawarkhai itar kǝ Yasu kwarne, “Ən tsa ba kǝnda bi.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Uɗǝn ɗaya kur ǝn tǝghǝr kǝ ina kǝ lavi?” Ai ǝn kwarin kwarne, nǝg udanen mits zar ghwalvakh tsin. Ka dǝgal tsin da vak malan, niya tsin, “Zǝrara, dǝg dǝgal da mantlǝr ǝn gukh inabi khan.”
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ka niya tsin, “ ‘Na kǝn dǝgal bi,’ Ai kǝ khala ka ɗayanan ad ghǝra, ka dǝgal tsin.”
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 “Dǝgal kǝ daden da vak yan kǝ zǝr sar, kwararkhai ndǝkve tsa kwarar khaiyin kǝ dǝg chak. Ka ngawarkhai zǝr saren kwarne ‘Aya dada, da dǝgal kǝ,’ Ka dal ba tsugun bi.”
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 “Ən tǝb tar na mitsa, war kǝ manga dǝge na dad tarni?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Wirva a sodagh Yukhan da mǝdla kura ɗul kanadi, a fadǝghǝro ba kur din bi. Ai li chau khadama zǝ garnakakh, a fadǝghǝro itar din. Tsakhǝnmin nǝgha tsǝkur ndǝk yan, a mbǝɗanǝf ba kur rǝvura ka fadǝghǝro kur din bi.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Bambǝg tlim kǝ tsǝn tlǝrna jakva lava tsugun. Nǝg udanena, a njavgan ad gukh inabi. Tsarghǝran dǝ ghǝrgh, tǝfgan ad fike da pǝrtsin ad yu inabi ǝmb. Ɗikanan ad tsǝɓana kǝ vak, ki dǝgo kǝ dadak uf chau kǝ nǝgharu kǝ gukh. Ka batrǝm ad gukh inabi ǝn dǝv kǝ yakhay, kǝ nǝgharu nǝgha tsitar. Khala kǝ yana, ka dal da tlǝrna khaye bit.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Manga kǝ sarta tsǝg zar inabi, ka ɓǝlanǝf ad zar man tlǝr sar, da vak li batrǝmin ad gukh inabi ǝn dǝv tar. Kǝ chawardǝghǝr dleva dǝg sar, ak zar inabiyen.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 “Tǝkǝn liye nǝgharu kǝ gukhen, ka vaitǝrkhai itar kǝ zar man tlǝr saren. Mbakǝn itar dǝ kǝɗa kǝ yan. Kǝɗga itar ad yan kǝ mǝts. Laiga itar ad yan dǝ kurakh, ka amtsǝgan.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ka gwidǝn dadak gukhen ad ɓǝla tlǝrna zar man tlǝr sar mal ke tsa chak. Ka gwidǝn manarkhai li nǝgharu kǝ gukhen, ndǝkve tsa manarkhai itar kǝ li tsa chak.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Kǝ dǝg mbasa, ka ɓǝlanǝf dadak gukhen ad zǝr sar dǝgal da vak tar. Avin, ‘Na tsugu bi, da farghǝrfǝg itar kǝ zǝrar.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 “Nǝgha kǝ li nǝgharu kǝ gukhen ad zǝren, ka nǝv itar ǝn tǝb tar, ‘Auna dadake da wur gukhen ǝn saks. Kǝɗyamga kǝɗ. Dǝgakhe da wurina, nǝgin kǝ dǝg mar.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ka viga itar, tlǝvars itar da tilg lingwa gukh Inabi, kǝɗga itar.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Ka nǝv Yasu, da soghǝr dadak gukh na ma, ka uɗa da manarin kǝ li nǝgharu kǝ gukheni?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ka nǝv itar tsin, “Da khǝdztǝr khǝdza kǝ nguɗiyakhen ǝn tǝ ɗule kwal khwara kǝ vaz. Ka da bara kǝ yakhay ad nǝgharu kǝ gukhen. Liye da bakhara dlǝva dǝg sar, ak zar inabi ǝn sarta tsǝga tsǝg.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Nev Yasu Tsitar “Atsuk a taɓa bakh kur tugwado tugw ǝn vindzan na kǝ lav Yazhigǝla? Ai kwarin,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 “Wirva yan, ǝn tǝkha kura tǝkha kǝ, da chawa chawud tlǝksa Yazhigǝl ǝn vakur. Da bara kǝ udakhe da man dǝg khwaranakh ai da yara zǝre da dlayaru kǝ tlǝksa Yazhigǝl.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Ɗaga ude da ɓǝlo da tǝ kuren, da kala khwetl khwetl. Ude da ɓǝlo kurna da tǝf tsugun, da pǝkha pǝkha kurɗik ndǝk khǝpi.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Tsǝna kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ Farisakh ad yan kǝ jakva lavakhe kwargin, ka katlga itar kwarne ǝn kwarǝn tǝghǝr kǝ tsitar ad lavan.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 A gatga itar ɗul kǝ viyavi. Ai ǝn gǝdza itar kǝ dlamakh. Wirva a fadǝghǝro udakh daghan kwarne tlayang Yasu.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.