Mateus 21

gdf (GDF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sa tsitar khefa dǝ Wurshalim, sara da kǝs ya Betafaji, ǝn Ghuɓa Olive. Ka ɓǝlandal Yasu ad furakh sar mits.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Niya tsitar, “Damaks da gǝdzar kǝs nǝn tǝvukur. Ba kurǝn daksa, da nǝgha nǝgha kur bab dlingw zǝ gǝlaɓa sar ngwaɗan. Vǝdamatǝrs vǝd, ka ɓakdǝghǝr kur.
2 dizendo-lhes:
3 Da kwara kurkhe udan ad tlǝrna lav, kwararkhe kur kwarne, ‘Dadzikan ǝn naghtǝran.’ Dlaɓ da wura tǝra wura zula khǝɗikǝn.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Ina kǝ dǝge dzoghǝra, a righif dǝge tsa kwarga Ishay tlayang. Ni,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Kwaramatǝra kwara kǝ udakh ya Wurshalim,”
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ka dǝgal kǝ furakh saren, manga itar ndǝkve tsa kwaratǝrkhe Yasu.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ka ɓadǝghǝr itar dlingwen zǝ zer sar. Ka ɓalakho itar gabagakh tar ǝn titar, in tsuguna dowa nndzǝgan ǝn tǝf.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Zikǝn udakhe ɓalakhga gabagakh tar ǝn tǝ ɗul. Ka kalakhga yakhaya tsugun ad tlim uf, ka ɓalakhga itar ǝn tǝ ɗul.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Udakhe ǝn tǝvuk sar zǝ liye ǝn gatars gatǝn tǝlga, ka tlǝkha tsitar kwarne,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Da kǝ Yasu da Wurshalima, ka tsiyif mǝkǝn kǝ li kǝsen daghan. Ka ndiɗakave tar kwarne, “Warinena kudra?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ka nǝv dzakhava udakhen, “ Ina Yasu tlayange ǝn Nazarat ǝn kǝs Galili.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Da kǝ Yasu da Fǝta Yazhigǝl, lakwtǝrdu kǝ li dzawa zǝ li sakw digit ǝmb. Ka khambanǝf ad vǝlenga li mbaɗu kwaɓ. Ka khambanan ad vak ndzakhgan li sakwdu takalamasar.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ka nǝv Yasu tsitar, “A vindzavan ǝn kaɗkaɗ Yazhigǝl kwarne, ‘Da ɗakh mǝgharud, mǝghe da ɗǝgawud ǝmb.’ Ai a nandala kur kǝ vak ɓǝghava sǝnkarakh.”
13 E disse-lhes:
14 Ka saks kǝ ngulfakh zǝ ghwirɗikakh da vak sar ǝn Fǝta Yazhigǝl, ka mbakhatru.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, nǝgha tsitar ad dǝg ndawakakhe a mangin. Tsuguna, tsǝna tsitar ad tlǝkh kǝ zar ǝn Fǝta Yazhigǝl kwarne, “Bark kǝ Zǝr Dod.” Ka bazala rǝv tsitar.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu, “Ən tsǝna tsǝna kha dǝge ǝn kwara zara na kina?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ka ɗuwatǝrs ǝn vin. Sawala, ka dal da kǝs ya Betani. A khǝnal ǝn vin.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Ngurga kǝ kǝs, madvin ǝn saks da Wurshalim, ka ndzikǝnǝf way.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nǝgha tsin ufa ghǝdiven ǝn tǝ kalam ɗul, ka dal da vak ufen, na dǝge mbǝladuwin ǝn tǝf bi, uk tlim sar. Ka niya kǝ ufen, “Aghba kha da yig zǝr kǝ ngǝɗa bi.” Tǝvin tǝvina ka ghulkavala ufen.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Nǝgha kǝ furakh sar ndǝk yana, ka ndawatrǝf char. “Uɗa lava kǝ ufa ghǝdivena ghulkavala gujaɗ ndǝk ini?” Nǝv itar.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ka ngawa tǝrkhai Yasu, ni, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, da nǝg kur dǝ fadǝghǝrofǝg, tsuguna a bǝga ba kur tsugu tsa khǝɗikǝn bi, da tǝkha kur kǝ mangan mal kǝ dǝge a manarkhe ka kǝ ufa ghǝdivǝn. Tsugun, da tǝkha kur kǝ kwarkhai kǝ gil zikan kwarne, ‘Tsiyin tǝvan, ɓǝlvǝdagh ɓǝla da dǝlv.’ Ka da dzoghǝr dzǝg ndǝk yan.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Da fadǝghǝro kur, ɗaga dǝge takaɗga kur ǝn vak Yazhigǝl ǝn ɗǝgau, da mbǝladu mbǝla kur.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Sa kǝ Yasu da Feta Yazhigǝl, madvin ǝn tsagdutsag, ka sasǝg kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malakh tar kǝ dlamakh da vak sar. Ka nǝv itar, “Ən mana dira kǝ ndzǝɗa kha dǝgakhani? Tsuguna war kǝ bakhena kǝ ndzǝɗi?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Ghǝrara tsugun khine da ndiɗakurwala ndiɗa kǝ. Da ngawake kur ndiɗar, ghǝrar tsuguna, da kwara kura kwara ka ad ndzǝɗakhe ǝn manakh da ka dǝgakhan.
24 Jesus respondeu:
25 A so dǝvara ndzǝɗe ǝn parada Yukhan dadak para ud ad udi? A so ǝn vak Yazhigǝle, awana a so ǝn vak ud khi?” Ka farsa tsugu tsitar ǝn tatak tar, kwarne, “Da ka ǝn vak Yazhigǝla nikiyam, ka da ndiɗa kiyamwal ndiɗa kwarne, ‘Ai uɗa lava tsukur kwal fadǝghǝro dini?’
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 “Ai daka ǝn vakuda nikiyam, ǝn gǝdza kiyam kǝ dǝge da mana kiyama udakh. Wirva a fadǝghǝro udakh daghan kwarne tlayang Yukhan.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Ka ngawarkhai itar kǝ Yasu kwarne, “Ən tsa ba kǝnda bi.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Uɗǝn ɗaya kur ǝn tǝghǝr kǝ ina kǝ lavi?” Ai ǝn kwarin kwarne, nǝg udanen mits zar ghwalvakh tsin. Ka dǝgal tsin da vak malan, niya tsin, “Zǝrara, dǝg dǝgal da mantlǝr ǝn gukh inabi khan.”
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Ka niya tsin, “ ‘Na kǝn dǝgal bi,’ Ai kǝ khala ka ɗayanan ad ghǝra, ka dǝgal tsin.”
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Dǝgal kǝ daden da vak yan kǝ zǝr sar, kwararkhai ndǝkve tsa kwarar khaiyin kǝ dǝg chak. Ka ngawarkhai zǝr saren kwarne ‘Aya dada, da dǝgal kǝ,’ Ka dal ba tsugun bi.”
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Ən tǝb tar na mitsa, war kǝ manga dǝge na dad tarni?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Wirva a sodagh Yukhan da mǝdla kura ɗul kanadi, a fadǝghǝro ba kur din bi. Ai li chau khadama zǝ garnakakh, a fadǝghǝro itar din. Tsakhǝnmin nǝgha tsǝkur ndǝk yan, a mbǝɗanǝf ba kur rǝvura ka fadǝghǝro kur din bi.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Bambǝg tlim kǝ tsǝn tlǝrna jakva lava tsugun. Nǝg udanena, a njavgan ad gukh inabi. Tsarghǝran dǝ ghǝrgh, tǝfgan ad fike da pǝrtsin ad yu inabi ǝmb. Ɗikanan ad tsǝɓana kǝ vak, ki dǝgo kǝ dadak uf chau kǝ nǝgharu kǝ gukh. Ka batrǝm ad gukh inabi ǝn dǝv kǝ yakhay, kǝ nǝgharu nǝgha tsitar. Khala kǝ yana, ka dal da tlǝrna khaye bit.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Manga kǝ sarta tsǝg zar inabi, ka ɓǝlanǝf ad zar man tlǝr sar, da vak li batrǝmin ad gukh inabi ǝn dǝv tar. Kǝ chawardǝghǝr dleva dǝg sar, ak zar inabiyen.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Tǝkǝn liye nǝgharu kǝ gukhen, ka vaitǝrkhai itar kǝ zar man tlǝr saren. Mbakǝn itar dǝ kǝɗa kǝ yan. Kǝɗga itar ad yan kǝ mǝts. Laiga itar ad yan dǝ kurakh, ka amtsǝgan.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ka gwidǝn dadak gukhen ad ɓǝla tlǝrna zar man tlǝr sar mal ke tsa chak. Ka gwidǝn manarkhai li nǝgharu kǝ gukhen, ndǝkve tsa manarkhai itar kǝ li tsa chak.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Kǝ dǝg mbasa, ka ɓǝlanǝf dadak gukhen ad zǝr sar dǝgal da vak tar. Avin, ‘Na tsugu bi, da farghǝrfǝg itar kǝ zǝrar.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Nǝgha kǝ li nǝgharu kǝ gukhen ad zǝren, ka nǝv itar ǝn tǝb tar, ‘Auna dadake da wur gukhen ǝn saks. Kǝɗyamga kǝɗ. Dǝgakhe da wurina, nǝgin kǝ dǝg mar.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Ka viga itar, tlǝvars itar da tilg lingwa gukh Inabi, kǝɗga itar.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Ka nǝv Yasu, da soghǝr dadak gukh na ma, ka uɗa da manarin kǝ li nǝgharu kǝ gukheni?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ka nǝv itar tsin, “Da khǝdztǝr khǝdza kǝ nguɗiyakhen ǝn tǝ ɗule kwal khwara kǝ vaz. Ka da bara kǝ yakhay ad nǝgharu kǝ gukhen. Liye da bakhara dlǝva dǝg sar, ak zar inabi ǝn sarta tsǝga tsǝg.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Nev Yasu Tsitar “Atsuk a taɓa bakh kur tugwado tugw ǝn vindzan na kǝ lav Yazhigǝla? Ai kwarin,
42 Então Jesus perguntou:
43 “Wirva yan, ǝn tǝkha kura tǝkha kǝ, da chawa chawud tlǝksa Yazhigǝl ǝn vakur. Da bara kǝ udakhe da man dǝg khwaranakh ai da yara zǝre da dlayaru kǝ tlǝksa Yazhigǝl.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ɗaga ude da ɓǝlo da tǝ kuren, da kala khwetl khwetl. Ude da ɓǝlo kurna da tǝf tsugun, da pǝkha pǝkha kurɗik ndǝk khǝpi.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Tsǝna kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ Farisakh ad yan kǝ jakva lavakhe kwargin, ka katlga itar kwarne ǝn kwarǝn tǝghǝr kǝ tsitar ad lavan.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 A gatga itar ɗul kǝ viyavi. Ai ǝn gǝdza itar kǝ dlamakh. Wirva a fadǝghǝro udakh daghan kwarne tlayang Yasu.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.