Mateus 21

gdf (GDF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sa tsitar khefa dǝ Wurshalim, sara da kǝs ya Betafaji, ǝn Ghuɓa Olive. Ka ɓǝlandal Yasu ad furakh sar mits.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Niya tsitar, “Damaks da gǝdzar kǝs nǝn tǝvukur. Ba kurǝn daksa, da nǝgha nǝgha kur bab dlingw zǝ gǝlaɓa sar ngwaɗan. Vǝdamatǝrs vǝd, ka ɓakdǝghǝr kur.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Da kwara kurkhe udan ad tlǝrna lav, kwararkhe kur kwarne, ‘Dadzikan ǝn naghtǝran.’ Dlaɓ da wura tǝra wura zula khǝɗikǝn.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Ina kǝ dǝge dzoghǝra, a righif dǝge tsa kwarga Ishay tlayang. Ni,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Kwaramatǝra kwara kǝ udakh ya Wurshalim,”
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ka dǝgal kǝ furakh saren, manga itar ndǝkve tsa kwaratǝrkhe Yasu.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Ka ɓadǝghǝr itar dlingwen zǝ zer sar. Ka ɓalakho itar gabagakh tar ǝn titar, in tsuguna dowa nndzǝgan ǝn tǝf.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Zikǝn udakhe ɓalakhga gabagakh tar ǝn tǝ ɗul. Ka kalakhga yakhaya tsugun ad tlim uf, ka ɓalakhga itar ǝn tǝ ɗul.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Udakhe ǝn tǝvuk sar zǝ liye ǝn gatars gatǝn tǝlga, ka tlǝkha tsitar kwarne,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Da kǝ Yasu da Wurshalima, ka tsiyif mǝkǝn kǝ li kǝsen daghan. Ka ndiɗakave tar kwarne, “Warinena kudra?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Ka nǝv dzakhava udakhen, “ Ina Yasu tlayange ǝn Nazarat ǝn kǝs Galili.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Da kǝ Yasu da Fǝta Yazhigǝl, lakwtǝrdu kǝ li dzawa zǝ li sakw digit ǝmb. Ka khambanǝf ad vǝlenga li mbaɗu kwaɓ. Ka khambanan ad vak ndzakhgan li sakwdu takalamasar.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ka nǝv Yasu tsitar, “A vindzavan ǝn kaɗkaɗ Yazhigǝl kwarne, ‘Da ɗakh mǝgharud, mǝghe da ɗǝgawud ǝmb.’ Ai a nandala kur kǝ vak ɓǝghava sǝnkarakh.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Ka saks kǝ ngulfakh zǝ ghwirɗikakh da vak sar ǝn Fǝta Yazhigǝl, ka mbakhatru.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, nǝgha tsitar ad dǝg ndawakakhe a mangin. Tsuguna, tsǝna tsitar ad tlǝkh kǝ zar ǝn Fǝta Yazhigǝl kwarne, “Bark kǝ Zǝr Dod.” Ka bazala rǝv tsitar.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu, “Ən tsǝna tsǝna kha dǝge ǝn kwara zara na kina?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Ka ɗuwatǝrs ǝn vin. Sawala, ka dal da kǝs ya Betani. A khǝnal ǝn vin.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Ngurga kǝ kǝs, madvin ǝn saks da Wurshalim, ka ndzikǝnǝf way.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Nǝgha tsin ufa ghǝdiven ǝn tǝ kalam ɗul, ka dal da vak ufen, na dǝge mbǝladuwin ǝn tǝf bi, uk tlim sar. Ka niya kǝ ufen, “Aghba kha da yig zǝr kǝ ngǝɗa bi.” Tǝvin tǝvina ka ghulkavala ufen.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Nǝgha kǝ furakh sar ndǝk yana, ka ndawatrǝf char. “Uɗa lava kǝ ufa ghǝdivena ghulkavala gujaɗ ndǝk ini?” Nǝv itar.
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Ka ngawa tǝrkhai Yasu, ni, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, da nǝg kur dǝ fadǝghǝrofǝg, tsuguna a bǝga ba kur tsugu tsa khǝɗikǝn bi, da tǝkha kur kǝ mangan mal kǝ dǝge a manarkhe ka kǝ ufa ghǝdivǝn. Tsugun, da tǝkha kur kǝ kwarkhai kǝ gil zikan kwarne, ‘Tsiyin tǝvan, ɓǝlvǝdagh ɓǝla da dǝlv.’ Ka da dzoghǝr dzǝg ndǝk yan.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Da fadǝghǝro kur, ɗaga dǝge takaɗga kur ǝn vak Yazhigǝl ǝn ɗǝgau, da mbǝladu mbǝla kur.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Sa kǝ Yasu da Feta Yazhigǝl, madvin ǝn tsagdutsag, ka sasǝg kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malakh tar kǝ dlamakh da vak sar. Ka nǝv itar, “Ən mana dira kǝ ndzǝɗa kha dǝgakhani? Tsuguna war kǝ bakhena kǝ ndzǝɗi?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Ghǝrara tsugun khine da ndiɗakurwala ndiɗa kǝ. Da ngawake kur ndiɗar, ghǝrar tsuguna, da kwara kura kwara ka ad ndzǝɗakhe ǝn manakh da ka dǝgakhan.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 A so dǝvara ndzǝɗe ǝn parada Yukhan dadak para ud ad udi? A so ǝn vak Yazhigǝle, awana a so ǝn vak ud khi?” Ka farsa tsugu tsitar ǝn tatak tar, kwarne, “Da ka ǝn vak Yazhigǝla nikiyam, ka da ndiɗa kiyamwal ndiɗa kwarne, ‘Ai uɗa lava tsukur kwal fadǝghǝro dini?’
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 “Ai daka ǝn vakuda nikiyam, ǝn gǝdza kiyam kǝ dǝge da mana kiyama udakh. Wirva a fadǝghǝro udakh daghan kwarne tlayang Yukhan.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ka ngawarkhai itar kǝ Yasu kwarne, “Ən tsa ba kǝnda bi.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Uɗǝn ɗaya kur ǝn tǝghǝr kǝ ina kǝ lavi?” Ai ǝn kwarin kwarne, nǝg udanen mits zar ghwalvakh tsin. Ka dǝgal tsin da vak malan, niya tsin, “Zǝrara, dǝg dǝgal da mantlǝr ǝn gukh inabi khan.”
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ka niya tsin, “ ‘Na kǝn dǝgal bi,’ Ai kǝ khala ka ɗayanan ad ghǝra, ka dǝgal tsin.”
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Dǝgal kǝ daden da vak yan kǝ zǝr sar, kwararkhai ndǝkve tsa kwarar khaiyin kǝ dǝg chak. Ka ngawarkhai zǝr saren kwarne ‘Aya dada, da dǝgal kǝ,’ Ka dal ba tsugun bi.”
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Ən tǝb tar na mitsa, war kǝ manga dǝge na dad tarni?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Wirva a sodagh Yukhan da mǝdla kura ɗul kanadi, a fadǝghǝro ba kur din bi. Ai li chau khadama zǝ garnakakh, a fadǝghǝro itar din. Tsakhǝnmin nǝgha tsǝkur ndǝk yan, a mbǝɗanǝf ba kur rǝvura ka fadǝghǝro kur din bi.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Bambǝg tlim kǝ tsǝn tlǝrna jakva lava tsugun. Nǝg udanena, a njavgan ad gukh inabi. Tsarghǝran dǝ ghǝrgh, tǝfgan ad fike da pǝrtsin ad yu inabi ǝmb. Ɗikanan ad tsǝɓana kǝ vak, ki dǝgo kǝ dadak uf chau kǝ nǝgharu kǝ gukh. Ka batrǝm ad gukh inabi ǝn dǝv kǝ yakhay, kǝ nǝgharu nǝgha tsitar. Khala kǝ yana, ka dal da tlǝrna khaye bit.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Manga kǝ sarta tsǝg zar inabi, ka ɓǝlanǝf ad zar man tlǝr sar, da vak li batrǝmin ad gukh inabi ǝn dǝv tar. Kǝ chawardǝghǝr dleva dǝg sar, ak zar inabiyen.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Tǝkǝn liye nǝgharu kǝ gukhen, ka vaitǝrkhai itar kǝ zar man tlǝr saren. Mbakǝn itar dǝ kǝɗa kǝ yan. Kǝɗga itar ad yan kǝ mǝts. Laiga itar ad yan dǝ kurakh, ka amtsǝgan.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ka gwidǝn dadak gukhen ad ɓǝla tlǝrna zar man tlǝr sar mal ke tsa chak. Ka gwidǝn manarkhai li nǝgharu kǝ gukhen, ndǝkve tsa manarkhai itar kǝ li tsa chak.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Kǝ dǝg mbasa, ka ɓǝlanǝf dadak gukhen ad zǝr sar dǝgal da vak tar. Avin, ‘Na tsugu bi, da farghǝrfǝg itar kǝ zǝrar.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Nǝgha kǝ li nǝgharu kǝ gukhen ad zǝren, ka nǝv itar ǝn tǝb tar, ‘Auna dadake da wur gukhen ǝn saks. Kǝɗyamga kǝɗ. Dǝgakhe da wurina, nǝgin kǝ dǝg mar.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ka viga itar, tlǝvars itar da tilg lingwa gukh Inabi, kǝɗga itar.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Ka nǝv Yasu, da soghǝr dadak gukh na ma, ka uɗa da manarin kǝ li nǝgharu kǝ gukheni?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ka nǝv itar tsin, “Da khǝdztǝr khǝdza kǝ nguɗiyakhen ǝn tǝ ɗule kwal khwara kǝ vaz. Ka da bara kǝ yakhay ad nǝgharu kǝ gukhen. Liye da bakhara dlǝva dǝg sar, ak zar inabi ǝn sarta tsǝga tsǝg.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Nev Yasu Tsitar “Atsuk a taɓa bakh kur tugwado tugw ǝn vindzan na kǝ lav Yazhigǝla? Ai kwarin,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 “Wirva yan, ǝn tǝkha kura tǝkha kǝ, da chawa chawud tlǝksa Yazhigǝl ǝn vakur. Da bara kǝ udakhe da man dǝg khwaranakh ai da yara zǝre da dlayaru kǝ tlǝksa Yazhigǝl.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ɗaga ude da ɓǝlo da tǝ kuren, da kala khwetl khwetl. Ude da ɓǝlo kurna da tǝf tsugun, da pǝkha pǝkha kurɗik ndǝk khǝpi.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Tsǝna kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ Farisakh ad yan kǝ jakva lavakhe kwargin, ka katlga itar kwarne ǝn kwarǝn tǝghǝr kǝ tsitar ad lavan.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 A gatga itar ɗul kǝ viyavi. Ai ǝn gǝdza itar kǝ dlamakh. Wirva a fadǝghǝro udakh daghan kwarne tlayang Yasu.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.