Mateus 17

gdf (GDF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tǝkhal kǝ khǝna unkwakh kǝ kwarga kwara kǝ Bitrus kwarne Yasu in Masikhu, ka zǝɓǝf Yasu ad Bitrus, zǝ Yakub, zǝ Yukhan zǝrbab Yakub. Zǝɓtro da tǝ tsǝɓan na kǝ khuɓ. Uk itar kalti ǝn vin.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 A mbǝɗfǝkhe vǝgh Yasu ǝn di tsitar. Ka wuɗa vakdi sar ndǝk fatsi, tsuguna nala kadlangakh sare a talǝmin kǝ maɗakw tǝl.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ən tǝvin tǝvin, ka nǝgha kǝ zar ɓǝlakhana dǝ Mus tlayang zǝ Ili tlayang ǝn kwar lav itar zǝ Yasu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Ka nǝv Bitrus kǝ Yasu, “Dadzikan, khwaren nǝg kǝnda van. Da khayanǝfkh, da manga mana ka tsikw khǝkǝrɗ ǝn van. Fang tsǝkha, fang kǝ Mus tlayanga, fang kǝ Ili tlayang.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Madǝv Bitrus ǝn kwar lava, ka sodagh ghwike ǝn wuɗ tǝrdlǝm da tǝghǝr tsitar. Khalak yana, ka tsǝna tsǝna tsud ad kwind sǝgawal ǝn ghwiken kwarne, “Zǝraren ǝn waya kǝ, ǝn tsǝn zǝɗa sar ka char. Tsǝna maru tsǝn.”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Tsǝna kǝ furakh sar ad yanen kǝ kwinda, ka gǝdzatrǝf char, ka khǝmbga itar da khay.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Ka sa Yasu, tapa tǝrkhai avin, “Tsiyamǝf tsi, gǝdzam bi.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Kapanǝf tsitar ghǝra, aghba itsawar ǝn vin bi tǝma Yasu kitakul.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Madǝv itar ǝn sǝgadagh ǝn ghuɓen, ka ndǝɗaternǝf Yasu ad tlim kwarne, “Kwarama tra ba kǝ itsawar ad dǝge nǝgha kur bi, khekwa tsiyanǝfud ka Zǝr Ud ǝn ngitl.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Ka ndiɗarwal furakhan na kǝ Yasu kwarne, “Ai uɗa lava kǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus ǝn kwarne, barari khekwa Ili tlayang da farsa sǝgadagh ndan, kǝda sǝgadagh kǝ Masikhuwi?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Ka ngawa tǝrkhai, “Kalkal da sǝgdagh kǝ Ili tlayang, kǝda ɗika itsauɗa kǝ nǝga kalkal ndan.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, audzala Ili ǝn sodagh sǝg, a katlga ba itar kwarne in bi. A manarakhe itar dǝge ǝn nagha reva tar. Da khǝɓa ndǝk yan ka Zǝr Ud tsugun ad dlaɗ ǝn dǝva tar.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Khalak yana ka katlga zar ɓǝlakhana kwarne, atsuk ǝn kwara tra lav ǝn tǝghǝr kǝ Yukhan dadak para ud.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Sodagh tsitar ǝn tǝ khuɓen da vake dǝ dzakhava udakh, ka sasǝg kǝ udanen da vak Yasu, kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar. Ka ni,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Dadzikan, manga kwiɗkwiɗǝrva zǝraran. Nǝg fuɗ ǝn vǝgh tsin, tsuguna ǝn bara dlaɗ char. Ngǝrwa siga tsin ǝn ɓala dǝgdagh da kar zǝ yu.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 A ɓala ka da vak zar bǝlakhagha, a piyatǝrwal mbambǝg.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Ka ngawarkhai Yasu kwarne, “Kur udakh kwargǝn, li kwal dǝ fadǝghǝrofǝg, kur mbǝrshakhan. Ki da zulu pak uɗa tsǝka zǝ kuri? Ki da bǝga pak uɗa tsǝka rǝv dǝ kuri? Ɓakdǝghǝr ɓa da van, niya kǝ dad zǝren.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Ka tavarghǝr Yasu ad di kǝ wurduwen, ka sawalǝn zǝren, tǝvin tǝvina ka mbu.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Ka saks kǝ furakh Yasu da vak sar ǝn sarte tǝkuɗa sar tsin, ka ndiɗarwal itar, “A piyakǝndǝwala ndar lakwdu wurduweni?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Wirva a khǝtsa fadǝghǝrofǝgur. Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, da tsa nǝg fadǝghǝrofǝgur khǝɗikǝn ndǝk khulf mustad, tǝkha kur kǝ kwararkhe kǝ ghuɓna kwarne, ‘Tsiyin dǝgal van, da tǝ tlǝrna vak’, tsuguna ka da tsi. Na dǝge tǝkha kǝ piyakurwala bi.”
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 “Afka khulf ina kǝ sǝɗikw bǝzana tǝkh ba kǝ sawala bi, khekwa dǝ ɗǝgawa zǝ zǝɓ ndǝl da sǝgawalin.”
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Dzafkhai kǝ Yasu zǝ furakh sar ǝn ǝntla khaya Galili, ka nǝv Yasu tsitar, “A khǝrzǝgud da bǝkdu bǝg ka Zǝr Ud, da dǝva udakh.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Da kǝɗ ka kǝɗa itar. Fitsa khǝkǝrɗa ka da tsiya ka tsiyud.” Ka kǝɗatǝrkhe ad vǝgh kǝ furakhna char.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Sa kǝ Yasu zǝ furakh sar da kǝs Kafarnakhum, ka saks kǝ li chau khadama Fǝta Yazhigǝl da vak Bitrus, ka ndiɗarwal itar, “Nabakh dadak tsagdu lavur ǝn pǝl khadama Fǝta Yazhigǝla?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Ka ngawar khai Bitrus kwarne, “Ən pǝla pǝlin gǝna.”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Nǝv Bitrus tsin, “Ən vak kǝstǝlakh.”
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 “Ai khek bazatǝrdu tsǝki ad rǝva, dǝg dǝgal da tǝ ghay dǝlv, taldagh tala khilga vi kilf da dǝlv. Ka nguranǝf kha ghay kilfe a viga kha chak, da mbǝladu mbǝla kha lotus ai da tlala kǝ pǝl khadamagha zǝ dǝgar. Ɓǝfɓa, pǝla tǝrkhai pǝl.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.