Mateus 13

gdf (GDF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Fitsa vayanena, ka sawala Yasu ǝn mǝghen, dala ka nndzǝgan ǝn tǝ ghay dǝlv kǝ tsagardu kǝ udakh.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Dzakhava udakh zikǝn char tsarghǝr itar dingrik. Ka dagh da per yuwa nndzǝgan. Dzakhava udakh tsuguna ghitsga itar ǝn tǝ ghay dǝlv.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Ka kwara tǝr khai ad lava dǝ jakva lavakh zikǝn. Ni, “Nǝg dadak gukhen a dala da kwazdu khulf ǝn gukh sar.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Madvin ǝn kwazdu khulfa, ka ɓalala yakhay kǝ khuf ǝn tǝ ɗul, ka sa ɗikakha vaɗu itar.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Ka ɓalala yakhay kǝ khulfakh ǝn tǝ fǝraɗ vake kwal nǝg khay char. Ka fǝtsawala kujaɗ kujaɗ, wirva khayen ǝn tǝvina naba zikǝn bi.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Tǝvga kǝ fatsiya ka ɓayif itar, ka ghulala itar, wirva a dagh ba tlǝl sar char bi.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Yakhaya kǝ khulfen tsuguna a ɓalardagh da vake dǝ tak, fǝtsala tsina, ka ɗakalar zǝ tak, ka ɓidzatǝrǝf taken.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Yakhaya kǝ khulfakh tsuguna a ɓalal da vake duɓan itar. Ndǝkchiɓ yiga itar zǝr dǝrmǝk dǝrmǝk. Yakhaya kulǝnkwakh kulǝnkwakh. Yakhaya tsuguna kulkhǝkerɗ kulkhǝkǝrɗ.”
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Ka nǝv Yasu kǝ dǝg mbas, Ɗeghwa ude dǝ tlim tsǝn lava, baru bǝgin tlim.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Ka sa furakh Yasu ka nǝv itar tsin, “Uɗa lava tsǝkhǝn kwaratǝra lava tǝ dǝva dǝ jakva lavakhi?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Ka ngawa tǝrkhai kwarne, “A bakura tsǝkurud ndzǝɗa tsa dǝge ɓǝghan ǝn tǝgher kǝ tlǝksa gharazhigǝl. Ai itara a batǝra bud bi.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Wirva ɗeghwa ude dǝ digit da banarghǝr bǝgud char, ka da ndaɓai ǝn vak sar zikǝn. Ai ude kwal dǝ digit char, ka da chawarval chawud ngwaɗa khiɗike dinin.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Dǝge kǝ mangan ǝn kwara tǝra ka lava dǝ jakvakh in kwarne,
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Wirva yan lave tsa kwarga Ishay tlayang a righǝf ǝn vak tar.
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Wirva gufǝrva udakhana a ɓengɓengǝf.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Nǝg bark kǝ diyakhur wirvǝn nǝgha nǝgha kur din. Ndǝk yan tlimakhur tsugun wirvǝn tsǝna tsǝna kur din.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, zikǝn tlayangakh Yazhigǝl, zǝ li kalaliyakh, tsǝn na itar nǝgha dǝge ǝn nǝgha kur. Ai a nǝgha ba itar bi. Zǝ na tsǝna dǝge ǝn tsǝna kur. Ai a tsǝna ba itar bi.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Auna dǝge tuku jakva lav dadak kwazdu khulfen.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Da tsǝna kǝ udan ad lavǝn tǝghǝr kǝ tlǝksa gharazhigǝl, ǝn tǝ khalak yana a katlǝga bi, a nala ghila va khulfe a ɓalal ǝn tǝ ɗul. Tsǝnga kǝ udanen ad lav Yazhigǝl, ka sa Shatan, khutsala dǝ khulfe a tukhgud ǝn gufǝrva sar.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Khulfakhe balal da tǝ khayen tǝ fǝraɗ, in jakva ude benǝn tsǝna lav Yazhigǝl, ka chauga dǝ khwaɗg.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Fatsiye a dagh ba tlǝl sar da khay char bi, baga tsin ad rǝv da tǝ sart khǝɗikǝn. Tsiyif kǝ dlaɗa, zǝ mbakhǝl ǝn tǝghǝr kǝ lav Yazhigǝle tsǝnin, kujaɗ kujaɗ ka mbǝɗgan.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Khulfe ɓaldagh da vake dǝ takakh tsugun, itar jakva udakhe tsǝnga lav Yazhigǝl. Ai wirva mbakhǝl nagh dǝg lard zǝ valaval way tluwandal ǝn lard, a gadlarkhe ad ɗaka kǝ khulfen. Khulfen tsuguna a bǝdu bad zǝr bi.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Khulfe ɓalal da tǝ vak duɓan tsugun, in jakva ude tsǝnga lav Yazhigǝl katlgan tsugun. A mangan ad tlǝr din, tlǝm gǝmadu ad nuba khulfen. Yakhaya dǝrmǝk dǝrmǝk. Yakhaya kulǝnkwakh kulǝnkwakh. Yakhaya tsuguna kulkhǝkerɗ kulkhǝkǝrɗ.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Ka gwidǝn Yasu ad kwara tǝra tlǝrna jakv lav, ni, “ Tlǝksa gharazhigǝla ghila ude tukhga khulf khwaran ǝn gukh sar.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ən tǝ sarte ǝn khǝn khar udakh, ka dala dadak tlǝghum sar ka tukhgan ad khulf dlǝgh ǝn gukh lǝkamen. Ka tǝkaval sar.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Ɗakala kǝ lǝkamen yigan ad zǝr. Dlǝghen tsuguna, sawal ǝn khuɗ.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Ka sagh li man tlǝr dadak gukhen da vak sar. Ka nǝv itar tsin, ‘Dadmǝgha, atsuk khulf charan bakh tsa tukhga khǝn gukhaghena? A sawal ndar dlǝgh tsugun ǝn gukheni?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Ka niya tsitar, ‘Dadak tlughumara kǝ mangain.’ Ka nǝv zar man tlǝrsar tsin. ‘Əna nagh kha dǝgal tsǝkǝnda da ndaɗdu ndaɗa dǝ dlǝghena?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “Ka niya tsitar, ‘Au, wirva nalabin dǝ kur ǝn ndaɗdu dlǝgha, ndǝɗamado ba zǝva lǝkam tsugun bi.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 A ɗuwam, ɗaka itar dagh zǝ lǝkam, da tǝ sarte da tsǝgdud lǝkam. Ən tǝ sarten da kwaratra ka kǝ li da tsǝgatsǝg, farsafǝg itar ndaɗdu dlǝgh chak, dzanǝf itar, ngwaɗana itar, ndaghana itar. Ka dzanǝf itar lǝkam, ɗiyakdagh ud da kuvurar.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ka gwidǝn Yasu ad kwaratra tlǝrna jakv lav, ni, “Tlǝksa gharazhigǝl ngwaɗa khulf mastad, ai ɓǝf udanen ka tukhgan ǝn gukh sar.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Tsakhǝnmina in khǝɗikan ǝn khulfakh daghan. Ai da fǝtsawalina, ɗakalina, ka in da nǝga kǝ zikan ǝn tatak dǝgakhe ǝn ngaɓ. Da nǝga kǝ ufa zikan, ka da man mǝghakh ɗikakh ǝn tǝ gwalakh sar.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Ka gwidǝn batra tlǝrna jakva lava kǝ Yasu kwarne, “Tlǝksa gharazhigǝla ndǝkva yisti, ai dzǝgǝf nus khǝɗikǝn, kǝ khwaɗum ǝn khǝpi lǝkam daram khǝkǝrɗ, tlǝm tsiyif kǝ khǝpiyen.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 A kwara tǝrkhai Yasu ad dǝgakhana daghan kǝ dzakhava udakh dǝ jakva lavakh. Na bǝn kwara tra lava ndǝk yan bi, akwa dǝ jakva lav.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Dǝge a manga Yasu a righanǝf ad dǝge tsa kwarga Ishay tlayang. Avin,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Ən tǝ khal kǝ, ɗuwars dzakhava udakh kǝ Yasu, ka da da mǝgh. Ka saks kǝ furakh sar da vak sar. Nǝv itar tsin, “Kwara kǝnkhe kwara dǝge tuku jakva lav dlǝghe a fǝtsal ǝn gukh Lekam.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Ka ngawa tǝrkhai, niya tsitar, “Dadake tukhga khulf khwaran, ka Zǝr Ud.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Gukh tsuguna in Lard. Khulf khwarana itar udakhe da daks da tlǝksa Yazhigǝl. Dlǝgh tsuguna itar udakh ya Shatan.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Dadak tlughume tukhga dlǝghena in wurdu. Sarta tsǝg khiyena, in fitsa mbasa lard. Li tsǝg khiyena itar zarɓǝlakh Yazhigǝl.”
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Ndǝkve dzakhud mas kǝ ndǝgha ndǝgh, da ndǝk yan fitsa mbasa lard.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ka Zǝr Ud da ɓǝlondagh ɓǝla ka zarɓǝlakh Yazhigǝlar, kǝ dzakha dzakha tsitar daghan dǝge tsǝn bakh udakh da man khaip, zǝ daghan li tsǝn man nguɗi nguɗi digitakh. Khutstral itar dǝgal ǝn tlǝksar.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Ka tlǝvtǝrdagh itar da kara tsakai tsakai, vake da tudai tar dǝ kǝrɗ tliɗ,
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 ǝn tǝ yanen kǝ sart, da wuɗa liye kanadi ngwaɗa fatsi ǝn tlǝksa Dad tar. Ɗeghwa ude dǝ tlim tsǝn lava, baru bǝgin tlim.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Tlǝksa gharazhigǝla ghila lemane a ɓǝghanud ǝn gukh, ai mbǝladu udan, ka gwidǝn ɓǝghanan. Wirva khwaɗga, ka dala sakwdu ad dǝgakh sare dinin daghan, ka sukwgan ad yanen kǝ gukh.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Dakhkana, tlǝksa gharazhigǝla ghila zǝr kasuke ǝn gat kurakhe ndanga char.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Mbǝladu tsin khwaran na kǝ chachaɗ fang, ka dala sakwdu ad dǝgakh sare dinin daghan, ka sukwgan ad ndangan ak chachaɗ kuren.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Tsǝguna, Tlǝksa gharazhigǝla ghila sika vai kilfe ɓǝlavdagh da dǝlv, ai viyado ad kilfakh sikh sikh.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Righif tsin, ka ndǝɗado udakh da tǝ kalam gǝrdz, ndzakhgud, zaɓadalud khwarkhwaran na kǝ kilf, ɗidaghud da tughub, ka ɗiduwud dǝgal ade kwal khwar.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Da nǝga ndǝk yan fitsa mbasa lard. Da sǝgdagh zarɓǝlakh Yazhigǝl da takatak, kǝ zaɓadal nguɗi udakh sǝgawal ǝn li kanadi udakh.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Ka da tlǝvtǝrdagh tlǝva itar ad nguɗi udakhen da kara tsakai tsakai, vake da tuwda itar dǝ kǝrɗ tliɗ.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, “A katlǝga nagh kur dǝgakhan tsagduwud daghana?” Nǝv itar tsin “Əm” A katlga kǝnd.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ka niya tsitar, “Wirva yan ɗeghwa dadak tsagdu ndzikha ndzikh Mus, ai tsagarduwud kǝ nǝga kǝ zǝr ɓǝla tlǝksa gharazhigǝl, ya ghila dadak mǝghe a dzǝgadal wuliwan zǝ mughuran na kǝ lǝman ǝn vake bǝgdin dǝgakh sar.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Udzala kǝ Yasu ǝn kwarakh inakhan na kǝ jakva lavakhen, ka ɗuwars ad yanen kǝ vak.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 A do Yasu da kǝs sar. Sa tsin da vaken, ka da da gud dzakhava Yakhudakh, ka farsan ad tsaga tǝrdu tsag kǝ udakh. Ka ndawatǝrǝf kǝ liye a tsǝngan. Avitar ma, “A mbǝladu ǝn vara udan na dina kǝ kwalemlem ra? Tsǝguna a mbǝladu ǝn varin ndzǝɗa man dǝg ndawakakhani?”
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 “Zǝr dadak tsakh mǝgh na baina biya? Bab sar ba Maryam biya? Yakub, Yusuvu, Siman, zǝ Yakhud saghrakh sar baitar kina biya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Daghan dǝghaw babakh sara ǝn giɗǝn vak mar baitar biya? Ai a mbǝladu dǝvarin ad dǝgakhani?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Ka bazala rǝv tsitar, ai nǝv Yasu tsitar, “Itsa dǝvara, nǝg ndanga kǝ tlayang Yazhigǝl. Ai uk ǝn ɗudǝn ǝn kǝs sar zǝ fǝta sarud.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 A manga ba dǝ dǝg ndawakakh ǝn vin char bi, wirva kuɗ fadǝghǝro fǝga tar.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.