Mateus 13
gdf (GDF) vs ARIB
1 Fitsa vayanena, ka sawala Yasu ǝn mǝghen, dala ka nndzǝgan ǝn tǝ ghay dǝlv kǝ tsagardu kǝ udakh.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Dzakhava udakh zikǝn char tsarghǝr itar dingrik. Ka dagh da per yuwa nndzǝgan. Dzakhava udakh tsuguna ghitsga itar ǝn tǝ ghay dǝlv.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Ka kwara tǝr khai ad lava dǝ jakva lavakh zikǝn. Ni, “Nǝg dadak gukhen a dala da kwazdu khulf ǝn gukh sar.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Madvin ǝn kwazdu khulfa, ka ɓalala yakhay kǝ khuf ǝn tǝ ɗul, ka sa ɗikakha vaɗu itar.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ka ɓalala yakhay kǝ khulfakh ǝn tǝ fǝraɗ vake kwal nǝg khay char. Ka fǝtsawala kujaɗ kujaɗ, wirva khayen ǝn tǝvina naba zikǝn bi.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Tǝvga kǝ fatsiya ka ɓayif itar, ka ghulala itar, wirva a dagh ba tlǝl sar char bi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Yakhaya kǝ khulfen tsuguna a ɓalardagh da vake dǝ tak, fǝtsala tsina, ka ɗakalar zǝ tak, ka ɓidzatǝrǝf taken.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Yakhaya kǝ khulfakh tsuguna a ɓalal da vake duɓan itar. Ndǝkchiɓ yiga itar zǝr dǝrmǝk dǝrmǝk. Yakhaya kulǝnkwakh kulǝnkwakh. Yakhaya tsuguna kulkhǝkerɗ kulkhǝkǝrɗ.”
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ka nǝv Yasu kǝ dǝg mbas, Ɗeghwa ude dǝ tlim tsǝn lava, baru bǝgin tlim.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Ka sa furakh Yasu ka nǝv itar tsin, “Uɗa lava tsǝkhǝn kwaratǝra lava tǝ dǝva dǝ jakva lavakhi?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ka ngawa tǝrkhai kwarne, “A bakura tsǝkurud ndzǝɗa tsa dǝge ɓǝghan ǝn tǝgher kǝ tlǝksa gharazhigǝl. Ai itara a batǝra bud bi.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Wirva ɗeghwa ude dǝ digit da banarghǝr bǝgud char, ka da ndaɓai ǝn vak sar zikǝn. Ai ude kwal dǝ digit char, ka da chawarval chawud ngwaɗa khiɗike dinin.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Dǝge kǝ mangan ǝn kwara tǝra ka lava dǝ jakvakh in kwarne,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Wirva yan lave tsa kwarga Ishay tlayang a righǝf ǝn vak tar.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Wirva gufǝrva udakhana a ɓengɓengǝf.
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Nǝg bark kǝ diyakhur wirvǝn nǝgha nǝgha kur din. Ndǝk yan tlimakhur tsugun wirvǝn tsǝna tsǝna kur din.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, zikǝn tlayangakh Yazhigǝl, zǝ li kalaliyakh, tsǝn na itar nǝgha dǝge ǝn nǝgha kur. Ai a nǝgha ba itar bi. Zǝ na tsǝna dǝge ǝn tsǝna kur. Ai a tsǝna ba itar bi.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Auna dǝge tuku jakva lav dadak kwazdu khulfen.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Da tsǝna kǝ udan ad lavǝn tǝghǝr kǝ tlǝksa gharazhigǝl, ǝn tǝ khalak yana a katlǝga bi, a nala ghila va khulfe a ɓalal ǝn tǝ ɗul. Tsǝnga kǝ udanen ad lav Yazhigǝl, ka sa Shatan, khutsala dǝ khulfe a tukhgud ǝn gufǝrva sar.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Khulfakhe balal da tǝ khayen tǝ fǝraɗ, in jakva ude benǝn tsǝna lav Yazhigǝl, ka chauga dǝ khwaɗg.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Fatsiye a dagh ba tlǝl sar da khay char bi, baga tsin ad rǝv da tǝ sart khǝɗikǝn. Tsiyif kǝ dlaɗa, zǝ mbakhǝl ǝn tǝghǝr kǝ lav Yazhigǝle tsǝnin, kujaɗ kujaɗ ka mbǝɗgan.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Khulfe ɓaldagh da vake dǝ takakh tsugun, itar jakva udakhe tsǝnga lav Yazhigǝl. Ai wirva mbakhǝl nagh dǝg lard zǝ valaval way tluwandal ǝn lard, a gadlarkhe ad ɗaka kǝ khulfen. Khulfen tsuguna a bǝdu bad zǝr bi.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Khulfe ɓalal da tǝ vak duɓan tsugun, in jakva ude tsǝnga lav Yazhigǝl katlgan tsugun. A mangan ad tlǝr din, tlǝm gǝmadu ad nuba khulfen. Yakhaya dǝrmǝk dǝrmǝk. Yakhaya kulǝnkwakh kulǝnkwakh. Yakhaya tsuguna kulkhǝkerɗ kulkhǝkǝrɗ.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ka gwidǝn Yasu ad kwara tǝra tlǝrna jakv lav, ni, “ Tlǝksa gharazhigǝla ghila ude tukhga khulf khwaran ǝn gukh sar.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ən tǝ sarte ǝn khǝn khar udakh, ka dala dadak tlǝghum sar ka tukhgan ad khulf dlǝgh ǝn gukh lǝkamen. Ka tǝkaval sar.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ɗakala kǝ lǝkamen yigan ad zǝr. Dlǝghen tsuguna, sawal ǝn khuɗ.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Ka sagh li man tlǝr dadak gukhen da vak sar. Ka nǝv itar tsin, ‘Dadmǝgha, atsuk khulf charan bakh tsa tukhga khǝn gukhaghena? A sawal ndar dlǝgh tsugun ǝn gukheni?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Ka niya tsitar, ‘Dadak tlughumara kǝ mangain.’ Ka nǝv zar man tlǝrsar tsin. ‘Əna nagh kha dǝgal tsǝkǝnda da ndaɗdu ndaɗa dǝ dlǝghena?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Ka niya tsitar, ‘Au, wirva nalabin dǝ kur ǝn ndaɗdu dlǝgha, ndǝɗamado ba zǝva lǝkam tsugun bi.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 A ɗuwam, ɗaka itar dagh zǝ lǝkam, da tǝ sarte da tsǝgdud lǝkam. Ən tǝ sarten da kwaratra ka kǝ li da tsǝgatsǝg, farsafǝg itar ndaɗdu dlǝgh chak, dzanǝf itar, ngwaɗana itar, ndaghana itar. Ka dzanǝf itar lǝkam, ɗiyakdagh ud da kuvurar.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ka gwidǝn Yasu ad kwaratra tlǝrna jakv lav, ni, “Tlǝksa gharazhigǝl ngwaɗa khulf mastad, ai ɓǝf udanen ka tukhgan ǝn gukh sar.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Tsakhǝnmina in khǝɗikan ǝn khulfakh daghan. Ai da fǝtsawalina, ɗakalina, ka in da nǝga kǝ zikan ǝn tatak dǝgakhe ǝn ngaɓ. Da nǝga kǝ ufa zikan, ka da man mǝghakh ɗikakh ǝn tǝ gwalakh sar.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ka gwidǝn batra tlǝrna jakva lava kǝ Yasu kwarne, “Tlǝksa gharazhigǝla ndǝkva yisti, ai dzǝgǝf nus khǝɗikǝn, kǝ khwaɗum ǝn khǝpi lǝkam daram khǝkǝrɗ, tlǝm tsiyif kǝ khǝpiyen.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 A kwara tǝrkhai Yasu ad dǝgakhana daghan kǝ dzakhava udakh dǝ jakva lavakh. Na bǝn kwara tra lava ndǝk yan bi, akwa dǝ jakva lav.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Dǝge a manga Yasu a righanǝf ad dǝge tsa kwarga Ishay tlayang. Avin,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Ən tǝ khal kǝ, ɗuwars dzakhava udakh kǝ Yasu, ka da da mǝgh. Ka saks kǝ furakh sar da vak sar. Nǝv itar tsin, “Kwara kǝnkhe kwara dǝge tuku jakva lav dlǝghe a fǝtsal ǝn gukh Lekam.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ka ngawa tǝrkhai, niya tsitar, “Dadake tukhga khulf khwaran, ka Zǝr Ud.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Gukh tsuguna in Lard. Khulf khwarana itar udakhe da daks da tlǝksa Yazhigǝl. Dlǝgh tsuguna itar udakh ya Shatan.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Dadak tlughume tukhga dlǝghena in wurdu. Sarta tsǝg khiyena, in fitsa mbasa lard. Li tsǝg khiyena itar zarɓǝlakh Yazhigǝl.”
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ndǝkve dzakhud mas kǝ ndǝgha ndǝgh, da ndǝk yan fitsa mbasa lard.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ka Zǝr Ud da ɓǝlondagh ɓǝla ka zarɓǝlakh Yazhigǝlar, kǝ dzakha dzakha tsitar daghan dǝge tsǝn bakh udakh da man khaip, zǝ daghan li tsǝn man nguɗi nguɗi digitakh. Khutstral itar dǝgal ǝn tlǝksar.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Ka tlǝvtǝrdagh itar da kara tsakai tsakai, vake da tudai tar dǝ kǝrɗ tliɗ,
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 ǝn tǝ yanen kǝ sart, da wuɗa liye kanadi ngwaɗa fatsi ǝn tlǝksa Dad tar. Ɗeghwa ude dǝ tlim tsǝn lava, baru bǝgin tlim.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Tlǝksa gharazhigǝla ghila lemane a ɓǝghanud ǝn gukh, ai mbǝladu udan, ka gwidǝn ɓǝghanan. Wirva khwaɗga, ka dala sakwdu ad dǝgakh sare dinin daghan, ka sukwgan ad yanen kǝ gukh.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Dakhkana, tlǝksa gharazhigǝla ghila zǝr kasuke ǝn gat kurakhe ndanga char.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Mbǝladu tsin khwaran na kǝ chachaɗ fang, ka dala sakwdu ad dǝgakh sare dinin daghan, ka sukwgan ad ndangan ak chachaɗ kuren.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Tsǝguna, Tlǝksa gharazhigǝla ghila sika vai kilfe ɓǝlavdagh da dǝlv, ai viyado ad kilfakh sikh sikh.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Righif tsin, ka ndǝɗado udakh da tǝ kalam gǝrdz, ndzakhgud, zaɓadalud khwarkhwaran na kǝ kilf, ɗidaghud da tughub, ka ɗiduwud dǝgal ade kwal khwar.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Da nǝga ndǝk yan fitsa mbasa lard. Da sǝgdagh zarɓǝlakh Yazhigǝl da takatak, kǝ zaɓadal nguɗi udakh sǝgawal ǝn li kanadi udakh.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ka da tlǝvtǝrdagh tlǝva itar ad nguɗi udakhen da kara tsakai tsakai, vake da tuwda itar dǝ kǝrɗ tliɗ.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, “A katlǝga nagh kur dǝgakhan tsagduwud daghana?” Nǝv itar tsin “Əm” A katlga kǝnd.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Ka niya tsitar, “Wirva yan ɗeghwa dadak tsagdu ndzikha ndzikh Mus, ai tsagarduwud kǝ nǝga kǝ zǝr ɓǝla tlǝksa gharazhigǝl, ya ghila dadak mǝghe a dzǝgadal wuliwan zǝ mughuran na kǝ lǝman ǝn vake bǝgdin dǝgakh sar.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Udzala kǝ Yasu ǝn kwarakh inakhan na kǝ jakva lavakhen, ka ɗuwars ad yanen kǝ vak.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 A do Yasu da kǝs sar. Sa tsin da vaken, ka da da gud dzakhava Yakhudakh, ka farsan ad tsaga tǝrdu tsag kǝ udakh. Ka ndawatǝrǝf kǝ liye a tsǝngan. Avitar ma, “A mbǝladu ǝn vara udan na dina kǝ kwalemlem ra? Tsǝguna a mbǝladu ǝn varin ndzǝɗa man dǝg ndawakakhani?”
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 “Zǝr dadak tsakh mǝgh na baina biya? Bab sar ba Maryam biya? Yakub, Yusuvu, Siman, zǝ Yakhud saghrakh sar baitar kina biya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Daghan dǝghaw babakh sara ǝn giɗǝn vak mar baitar biya? Ai a mbǝladu dǝvarin ad dǝgakhani?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ka bazala rǝv tsitar, ai nǝv Yasu tsitar, “Itsa dǝvara, nǝg ndanga kǝ tlayang Yazhigǝl. Ai uk ǝn ɗudǝn ǝn kǝs sar zǝ fǝta sarud.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 A manga ba dǝ dǝg ndawakakh ǝn vin char bi, wirva kuɗ fadǝghǝro fǝga tar.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.