Marcos 7

gdf (GDF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Farisakha zǝ yakhaya kǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, ai sarawal ǝn Wurshalim. Dzafkai itar ǝn vak Yasu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ka nǝgha itar ad yakhaya kǝ furakh Yasu, ǝn zu kaf itar kwal parga tsitar ad dǝv ndǝke tsagdu dzidzakh tar.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Wirva Farisakha zǝ Yakhudakh daghan, na itar zu kaf kwal parga tsitsar dǝv ndǝke tsagatǝrdu dzidzakh tar bi. Wirvǝn tsufada ndzikha ndzikh dzidzakh tar itar.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Da sa itar ǝn kasuk, na itar ǝn zu kaf bi, akwa pardu itar dǝv ndǝke tsagatǝrdu dzidzakh tar. Ən tsufa tsufa itar ad yakhaya kǝ ndzikha ndzikh tar ai wuru itar zikǝn. Ndǝk zai pardu kwat khǝɓ yu, shakakh, zǝ shugudakhe mangud dǝ vǝrshakanvǝ, zǝ vak zu kafakh tar.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Wirva yan, ka ndiɗarwal Farisakhen zǝ li tsagdu ndzikha ndzikhen kǝ Yasu, “Uɗa lava kǝ furakhagh kwal nǝg ǝn gatars kǝ ndzikha ndzikh dzidzakhǝnd, kǝ zu kaf tsitar kwal par dǝv ndǝkve tsagdu dzidzakhǝndi?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ka nggawa tǝrkhai Yasu, ‘Kalkal lav tlayang tlayange tsa kwarga Ishay ǝn tǝghǝr kǝ tsukur kur mbaɗirakh. Ndǝke vindzanin kwarne,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ən ɗabaka buti itar,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ɗuwars kur gatars kǝ ndzikha ndzikh Yazhigǝl, ǝn gatars kǝ ndzikha ndzikh dzidzakhur kur.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ka zu vuk tsin dǝ kwar kwarne, “Nǝg kur dǝ khiɗa ɗuda ndzikha ndzikh Yazhigǝl, kǝ wirva tsuf tsagdutsagur.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Wirva kwarga Mus kwarne, ‘Fargǝrafǝg kǝ dadagha zǝ babagh, ɗaga ude kwarga lav bǝzan ǝn tǝ dad sar awana bab sar, ka kǝɗgud.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ai ǝn kwara kwara kur kwarne, da ka nǝv udan kǝ bab sar awana dad sar, dǝge tsa da mǝlakuru ka din, audzala kǝn barkhai kǝ Yazhigǝl. A manga ba dǝ khaip bi.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Wirva yan, a khayarnǝf ba kur kǝ ud ad mǝlaru kǝ dad sara zǝ bab sar bi.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tǝ dǝva dǝ yan, a nandala kur lav Yazhigǝl kǝ bat, wirva ndzikha ndzikhakh dzidzakhure ǝn tsagardu kur kǝ zarur. Ən manakha mana kur digitakh zikǝn ndǝkva dǝgakhen.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ka gwidǝn Yasu ad ɗakhga dzakhava udakh, ka ni, “Tsǝnam ka tsǝna itsawar, diyarsǝf kur ad inan.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Na dǝge ǝn ba udan da ghay sar, ai da nan kǝ kwadlamb ǝn tǝvuk kǝ Yazhigǝl bi. Akwa dǝge ǝn sǝgo ǝn khuɗ sar da nan kǝ kwadlamb, ǝn tǝvuk kǝ Yazhigǝl.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Ɗaga ude dǝ tlim tsǝn lav, tsǝnin ad lavan.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Ən tǝkhal kǝ tǝkaghǝra tsin zǝ dzakhava udakh, ka dagh da mǝgh. Ka ndiɗarwal furakh sar ad dǝge ǝn tuku jakva lavan.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ka niya tsitar, “Atsuk a katlga bakh ghǝrura? Ən tsa bakh kur kwarne dǝge ǝn ba udan da ghay sar bǝn na ud kǝ kwadlamb ǝn tǝvuk kǝ Yazhigǝl biya?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Wirvǝn nabǝn daks da rǝvakhuɗ bi ǝn dǝgdagh da khuɗ, khalakyan ka sǝgawal ǝn vǝgh. (Lav Yasu ǝn tǝ vana, a mǝdlanan kwarne, itsera kǝ dǝg zuwa chuwaɗaɗ kǝ zuwazu.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ka zu vuk tsin dǝ kwar lav kwarne, ‘Dǝge sǝgo ǝn khuɗ kǝ uda ǝn nan kǝ kwadlamb ǝn tǝvuk kǝ Yazhigǝl.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Wirvǝn rǝvakhuɗ ud ǝn sǝgo nguɗi nguɗi ɗayaghǝrakh, ai bǝgan da man dǝgakhe kwal khwar, ndǝk zai garnak, gǝl, zǝ kǝɗ safa ud.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Gwaragwar, khuwa, kǝlada, valdu ud, kuɗ bǝg zhiru, shilga, bazdu ɗakha ud, nagh ghǝr, zǝ dlǝgǝr dlag.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Daghan dǝg nguɗi nguɗiyakhan, ǝn sǝgo ǝn khuɗ kǝ ud, tsuguna in ǝn nan kǝ kwadlamb ǝn tǝvuk kǝ Yazhigǝl.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ka ɗuda Yasu ad vaken, dagh da ǝntla khaya Taya zǝ Sidon. Ka dagh da mǝghen, tsuguna ǝn nagh ba tsatsǝg ak itsawar bi, dǝmbiyanena, a ɓǝghafkhai bi.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Uk tsǝna tsǝna kǝ nuse ǝn kǝɗa shatan ad dughw sar ad lavǝn tǝghǝr kǝ Yasu, ka sagha kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Nusen tsuguna liye kwal Yakhudakh. A yavǝn Finiki ǝntla khaya ya Suri. Ka tatl Yasu tsin kǝ ɓardal wurdu sǝgawal ǝn vǝgh kǝ dughw sar.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Ka nǝv Yasu tsin, “Ɗuwaks ɗuwa bara bǝg ka dǝg zuwa kǝ zaren (Yakhudakh) ndan, wirva kalkal ba ka ɓatǝrvalud dǝg zuwa zara, ka liyarduwud kǝ ghǝdakh bi.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ka nǝv nusen, “Ai ndǝk yan Dad Zikan, ai ghǝdakha ǝn vaɗuvaɗa itar ad kwacha kafakhe a ɓalal ǝn tǝ vǝlang zu kaf zar.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ka nǝv Yasu tsin, “Wirva lavana a kwargakh, gwiya daks da mǝgh, a tǝkaghǝra wurdu zǝ dughwagh.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ka wura da mǝgh, tlarghǝr kǝ dughw sar ǝn khǝngan ǝn tǝ pin, audzala wurduwen ǝn dala dǝg ǝn vǝgh sar.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ka ɗuwars Yasu ad kǝs ya Taya, ka dal da dǝlva Galili, diwa Sidon zǝ Dikapolis (kǝsakh kǝlɗǝk).
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ka ɓardǝghǝr yakhaya kǝ udakh ad tǝnge dlakh kwar ghay tsin, ka tatl Yasu tsitar kǝ barghǝr dǝv tsin, ki mbǝga tsin.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Tǝkhal kǝ ɗakhga tsin udanen ǝn tǝb kǝ dzakhava udakh da tǝ kalam. Ka ba Yasu ad wirik dǝv sar da tlim kǝ tǝngen, ka tǝfaw ad shaghwvai ǝn tǝ zǝr dǝv sar, ka gǝman ad rikha udanen din.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ka lando Yasu ad ghǝr da gharazhigǝl, ka gǝlf niya zikzik, ka niya tsin, “Iffata” Dǝge ǝn tukuwina in kwarne “Ngurǝf ngur.”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Kwarga tsin ndǝkyan, ka ngurǝf tlim udanen. Ka tasla nǝv rikh sar a vǝdgan, ka farsa kwar lava tsin khwaraniyan.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ka ndǝɗatǝrnǝf Yasu ad tlim kwarne, kwarara ba itar kǝ itsawar ad dǝge a dzoghǝr bi. Itsera kǝ sart ǝn kwargin kwarne kwar ba itar bi, ka zu vuk dǝ kwardu laven itar.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Dǝgǝn na mangina a ndawatǝrǝf kǝ udakh char. Ka nǝv itar, “A mangan ad itsauɗa kalkal. A ba dǝ tǝngakh, da tsǝna lav. Liye kwal tǝkha kǝ kwarga lava, ka kwar lava.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.