Marcos 4

gdf (GDF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fitsa tlǝrna, ka dala Yasu da tǝghay dǝlv, ka gwidǝn farsa tsagatǝrdu tsaga tsin kǝ udakh. Dzakhava udakhe a tsarghǝrana zikǝn itar char. Wirva yana, ba da tsin da peryuwa ndzǝgan ǝmb. Dzakhava udakh daghan tsuguna ǝn ghitsǝn tǝghay gǝrdz.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 A tsagatǝrdu ad dǝgitakh zikǝn dǝ jakva lavakh. Ka niya tsitar,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Bambǝg tlim, tsǝnam tsǝn, dadak wusa a dala da tukhǝn gukh sar.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Madǝvin ǝn kwazdu khulfa, yakhaya ɓalal da tǝ ɗul, ka sa ɗikakha vaɗu itar.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Yakhaya tsuguna ɓalala da tǝ vake dǝ jajǝrkh, vake kwal dǝ khay char. Ka fǝtsawal itar kujaɗ kujaɗ, wirva vakena na khay chara bi.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Tǝvga kǝ fatsiya, ka ɓayandal ad khiyakhen, ka ghulala itar. Wirva tlǝla tara, a dagh ba da khay chara bi.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Yakhaya kǝ khulf tsuguna, ɓaldagh itar da tak. Ka ɗakala takena, ɓidzatǝrǝf. Ka yiga ba itar zǝr bi.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Yakhaya kǝ khulf tsuguna, ɓalala itar da tǝ dǝlɓ. Fǝtsawala tsitara, ka ɗakala itar, yiga itar zǝr ndǝkchiɓ. Yakhaya yige tar zǝr kulkhǝkǝrɗ kulkhǝkǝrɗ. Yakhaya tsuguna kulunkwakh kulunkwakh. Yakhaya tsuguna dǝrmǝk dǝrmǝk.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 A mbasana Yasu ad kwar lav sar dǝ kwarne, “Ɗaga ude dǝ tlǝm tsǝn lava, tsǝnin.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Madǝv Yasu ǝn ndzǝgan tukuɗa tukuɗa, furakh sar na kǝlatǝm mits, zǝ liye a tsarghǝran, ka ndiɗarwal itar ad dǝge ǝn tuku jakva lavakhen.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ka niya tsitar, “Kura a khayakurnǝfud ad tsa ɓǝghan na kǝ dǝge tǝghǝr kǝ tlǝksa Yazhigǝl. Ak yakhaye kwal nǝg ǝn kura, itsauɗa ǝn kwaratǝrǝn jakva lavud.
11 Jesus disse a eles:
12 Ki zǝɗa,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Tsuguna ka nǝv Yasu tsitar, “Ai da katlga ba kur ad dǝge ǝn tuku inana kǝ jakva lava bi, ai da katla ndar kur ad dǝge ǝn tuku tlǝrna jakva lavakhi?
13 Então Jesus perguntou:
14 Auna dǝge ǝn tuku jakva lavan. Khulfe a kwazdu dadak tukha, in lav Yazhigǝl.
14 E continuou:
15 Khulfakhe a ɓalal da tǝ ɗul, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl. Ba itar ǝn tsǝna lavana, ǝn dǝvǝn dǝva, ka sagh Shatana khutsala dǝ lave ǝn rǝvakhuɗ tar.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Khulfe a ɓalala da tǝ jajǝrkh, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl, ka chauge tar kujaɗ kujaɗ, dǝ khwaɗǝg tsugun.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Fatsiya a tsǝga ba itar ad tlǝl bi, uk da zulu da tǝ sart khǝɗikǝn itar. Da ka sagh dlaɗa awana mbakhǝl, kǝ wirva fadǝghǝro dǝ lav Yazhigǝl, ka gwiyal itar da tǝlg kujaɗ kujaɗ.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Khulfe a ɓaldagh da tak, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Ai wirva puta giɗǝn larda, zǝ valdu ghǝr gat tluwandala, zǝ nagh dǝgakh lard sikh sikh sikh, ka ɓidzanǝf ad laven. Ka na dǝge ǝn tukuwin bi.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Khulfe ɓalal ǝn tǝ vak duɓan, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl, chauge tar, mangga itar tlǝr din. Ka yige tar zǝr, kulkhǝkǝrɗ kulkhǝkǝrɗ. Yakhaya, kulunkwakh kulunkwakh. Yakhaya tsuguna, dǝrmǝk dǝrmǝk, ak khulfe a kwazduwud.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Ka zuvuk Yasu dǝ kwarne, “Ən vǝdza kara kazaz khud ka barsud ǝn kus kǝ gagaya? Awana ǝn kus kǝ pin khǝngana? Nabakhud ǝn bǝga bǝg ǝn vak bǝgan sara?
21 Jesus continuou:
22 Dǝge ɓǝghanud, da ɓadala ɓud da tǝ ɓal. Dǝge kwargud bǝghanyan, da ɓado ɓud da tǝ ɓal.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Ude dǝ tlim tsǝn lava, tsǝnin.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Ka kwara tǝrkhai tsugun kwarne, “Bamaru tlim kǝ dǝge ǝn tsǝna kur. Darame ǝn kuradakha dǝgit kǝ udakh din, din da kura kha dud. Da gwidǝn kurakha dinud mal kǝ yan.
24 Disse também:
25 Ude dina, da banargher bugud zikǝn. Ude kwal dina, ngwaɗa khǝɗike dinin, da chawarval chawud.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Ka nǝv Yasu tsugun, “Nggwaɗe na tlǝksa gharazhigǝl. Nggwaɗa ude a kwazdu khulf ǝn gukh.
26 Jesus disse:
27 Khana zǝ tǝkhul, ǝn fǝtsa khulfena ka ɗak. In tsuguna ǝn tsa ba dǝ ɗule ǝn fǝtsda khulfen zǝ ɗaka bi.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Khayen dǝ ghǝr sar ǝn bǝgan ad khulfen da fǝtsa, zǝ ɗaka, sǝkhadal ad ghǝr, ka yigan ad zǝr.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ba dǝgwayen ǝn tǝkhala tǝkh, ka da zǝɓ gidz kǝ da tsǝga tsǝg, wirva a tlala sarta tsǝg khi.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Ka nǝv Yasu tsugun, “Uɗa da kwara kiyami? Da kura dǝ uɗa kiyam ad tlǝksa Yazhigǝli? Awana, ira kǝ jakva lave da kurada kiyam mana sari?
30 Jesus continuou:
31 Nggwaɗa khulf mastad, ai khǝɗikan ǝn daghan khulfakhe ǝn tukhud ǝn lard.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Dǝmbiyanen, da tukhgud, ǝn ɗaka mal kǝ dǝgakhe ǝn wusud ǝn nggaɓ. Ən bakh gwal char, ai da tǝkha ɗikakh kǝ ndzǝgan ǝn kus kǝ sǝɗikw sar.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Dǝ khulf ina kǝ jakva lavakh zikǝn, a kwara tǝrkhai Yasu ad lava Yazhigǝl kǝ udakh. Kalkal ɗule da katlda itar.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Na dǝge a kwara tǝrkhayin kwal dǝ jakva lava bi. Ən sarte da tukuɗa tukuɗa itar zǝ furakh sar, ǝn kwaratra kwara dǝge ǝn tuku laven.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Ɓǝlga kǝ khagw fitsa yanen, ka nǝv Yasu kǝ furakh sar, “Dziyamal da tǝ yan kǝ ghǝdzǝva gadzak.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Ɗuwars itar ad dzakhava udakh, ka dagh furakh sar da peryuwe ǝn ndzǝgan Yasu ǝmb. Nǝg tlǝrna peryuwakh tsugun zitar.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ka soghǝr zikan kǝ fuɗ char ǝn yuwen, ǝn tlǝga tlǝga ghǝɗkuta yuwa ad peryuwen. Ən daks yu da peryu, tǝmga khǝɗikǝn kǝ righa righ.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Ən khǝnkhar Yasu ǝn tǝlg kǝ peryu, ka bo ad ghǝr sar ǝn tǝ dǝg ɓǝl ghǝre kurɓǝt. Ka tsiyanǝf furakh sar, ka ndiɗarwal itar kwarne, “Malǝma, na ɗangwa tsǝkha itsa ndǝkiyamu yuwa, ǝmtsǝga kiyam biya?
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Ka tsiyif ǝn khar, tavarghǝr ad di kǝ fuɗen. Ka niya kǝ ghǝɗkuta yu, “Ghitsga ghits.” Ka ghitsga fuɗen. Ka ɗiw nǝv vaken.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ka niya kǝ furakh sar, “Uɗa lava tsukur a gǝdzǝf ndǝkyani? Sakhkana na kur dǝ fadǝghǝrofǝg biya?”
40 Aí ele perguntou:
41 Ka gǝdzǝf itar char. Ka ndiɗakava tsitar kwarne, “Khulf ira kǝ ud ineni? Zǝva, fuɗa zǝ ghǝɗkutayuwa ǝn tsǝnaru tsǝn kǝ lav sari?”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.