Marcos 4
gdf (GDF) vs NAA
1 Fitsa tlǝrna, ka dala Yasu da tǝghay dǝlv, ka gwidǝn farsa tsagatǝrdu tsaga tsin kǝ udakh. Dzakhava udakhe a tsarghǝrana zikǝn itar char. Wirva yana, ba da tsin da peryuwa ndzǝgan ǝmb. Dzakhava udakh daghan tsuguna ǝn ghitsǝn tǝghay gǝrdz.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 A tsagatǝrdu ad dǝgitakh zikǝn dǝ jakva lavakh. Ka niya tsitar,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Bambǝg tlim, tsǝnam tsǝn, dadak wusa a dala da tukhǝn gukh sar.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Madǝvin ǝn kwazdu khulfa, yakhaya ɓalal da tǝ ɗul, ka sa ɗikakha vaɗu itar.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Yakhaya tsuguna ɓalala da tǝ vake dǝ jajǝrkh, vake kwal dǝ khay char. Ka fǝtsawal itar kujaɗ kujaɗ, wirva vakena na khay chara bi.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Tǝvga kǝ fatsiya, ka ɓayandal ad khiyakhen, ka ghulala itar. Wirva tlǝla tara, a dagh ba da khay chara bi.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Yakhaya kǝ khulf tsuguna, ɓaldagh itar da tak. Ka ɗakala takena, ɓidzatǝrǝf. Ka yiga ba itar zǝr bi.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Yakhaya kǝ khulf tsuguna, ɓalala itar da tǝ dǝlɓ. Fǝtsawala tsitara, ka ɗakala itar, yiga itar zǝr ndǝkchiɓ. Yakhaya yige tar zǝr kulkhǝkǝrɗ kulkhǝkǝrɗ. Yakhaya tsuguna kulunkwakh kulunkwakh. Yakhaya tsuguna dǝrmǝk dǝrmǝk.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 A mbasana Yasu ad kwar lav sar dǝ kwarne, “Ɗaga ude dǝ tlǝm tsǝn lava, tsǝnin.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Madǝv Yasu ǝn ndzǝgan tukuɗa tukuɗa, furakh sar na kǝlatǝm mits, zǝ liye a tsarghǝran, ka ndiɗarwal itar ad dǝge ǝn tuku jakva lavakhen.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ka niya tsitar, “Kura a khayakurnǝfud ad tsa ɓǝghan na kǝ dǝge tǝghǝr kǝ tlǝksa Yazhigǝl. Ak yakhaye kwal nǝg ǝn kura, itsauɗa ǝn kwaratǝrǝn jakva lavud.
11 Jesus disse a eles:
12 Ki zǝɗa,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Tsuguna ka nǝv Yasu tsitar, “Ai da katlga ba kur ad dǝge ǝn tuku inana kǝ jakva lava bi, ai da katla ndar kur ad dǝge ǝn tuku tlǝrna jakva lavakhi?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Auna dǝge ǝn tuku jakva lavan. Khulfe a kwazdu dadak tukha, in lav Yazhigǝl.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Khulfakhe a ɓalal da tǝ ɗul, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl. Ba itar ǝn tsǝna lavana, ǝn dǝvǝn dǝva, ka sagh Shatana khutsala dǝ lave ǝn rǝvakhuɗ tar.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Khulfe a ɓalala da tǝ jajǝrkh, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl, ka chauge tar kujaɗ kujaɗ, dǝ khwaɗǝg tsugun.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Fatsiya a tsǝga ba itar ad tlǝl bi, uk da zulu da tǝ sart khǝɗikǝn itar. Da ka sagh dlaɗa awana mbakhǝl, kǝ wirva fadǝghǝro dǝ lav Yazhigǝl, ka gwiyal itar da tǝlg kujaɗ kujaɗ.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Khulfe a ɓaldagh da tak, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Ai wirva puta giɗǝn larda, zǝ valdu ghǝr gat tluwandala, zǝ nagh dǝgakh lard sikh sikh sikh, ka ɓidzanǝf ad laven. Ka na dǝge ǝn tukuwin bi.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Khulfe ɓalal ǝn tǝ vak duɓan, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl, chauge tar, mangga itar tlǝr din. Ka yige tar zǝr, kulkhǝkǝrɗ kulkhǝkǝrɗ. Yakhaya, kulunkwakh kulunkwakh. Yakhaya tsuguna, dǝrmǝk dǝrmǝk, ak khulfe a kwazduwud.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ka zuvuk Yasu dǝ kwarne, “Ən vǝdza kara kazaz khud ka barsud ǝn kus kǝ gagaya? Awana ǝn kus kǝ pin khǝngana? Nabakhud ǝn bǝga bǝg ǝn vak bǝgan sara?
21 Jesus também lhes disse:
22 Dǝge ɓǝghanud, da ɓadala ɓud da tǝ ɓal. Dǝge kwargud bǝghanyan, da ɓado ɓud da tǝ ɓal.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Ude dǝ tlim tsǝn lava, tsǝnin.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ka kwara tǝrkhai tsugun kwarne, “Bamaru tlim kǝ dǝge ǝn tsǝna kur. Darame ǝn kuradakha dǝgit kǝ udakh din, din da kura kha dud. Da gwidǝn kurakha dinud mal kǝ yan.
24 Então lhes disse:
25 Ude dina, da banargher bugud zikǝn. Ude kwal dina, ngwaɗa khǝɗike dinin, da chawarval chawud.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ka nǝv Yasu tsugun, “Nggwaɗe na tlǝksa gharazhigǝl. Nggwaɗa ude a kwazdu khulf ǝn gukh.
26 Jesus disse ainda:
27 Khana zǝ tǝkhul, ǝn fǝtsa khulfena ka ɗak. In tsuguna ǝn tsa ba dǝ ɗule ǝn fǝtsda khulfen zǝ ɗaka bi.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Khayen dǝ ghǝr sar ǝn bǝgan ad khulfen da fǝtsa, zǝ ɗaka, sǝkhadal ad ghǝr, ka yigan ad zǝr.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ba dǝgwayen ǝn tǝkhala tǝkh, ka da zǝɓ gidz kǝ da tsǝga tsǝg, wirva a tlala sarta tsǝg khi.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Ka nǝv Yasu tsugun, “Uɗa da kwara kiyami? Da kura dǝ uɗa kiyam ad tlǝksa Yazhigǝli? Awana, ira kǝ jakva lave da kurada kiyam mana sari?
30 Disse mais:
31 Nggwaɗa khulf mastad, ai khǝɗikan ǝn daghan khulfakhe ǝn tukhud ǝn lard.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Dǝmbiyanen, da tukhgud, ǝn ɗaka mal kǝ dǝgakhe ǝn wusud ǝn nggaɓ. Ən bakh gwal char, ai da tǝkha ɗikakh kǝ ndzǝgan ǝn kus kǝ sǝɗikw sar.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Dǝ khulf ina kǝ jakva lavakh zikǝn, a kwara tǝrkhai Yasu ad lava Yazhigǝl kǝ udakh. Kalkal ɗule da katlda itar.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Na dǝge a kwara tǝrkhayin kwal dǝ jakva lava bi. Ən sarte da tukuɗa tukuɗa itar zǝ furakh sar, ǝn kwaratra kwara dǝge ǝn tuku laven.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ɓǝlga kǝ khagw fitsa yanen, ka nǝv Yasu kǝ furakh sar, “Dziyamal da tǝ yan kǝ ghǝdzǝva gadzak.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ɗuwars itar ad dzakhava udakh, ka dagh furakh sar da peryuwe ǝn ndzǝgan Yasu ǝmb. Nǝg tlǝrna peryuwakh tsugun zitar.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ka soghǝr zikan kǝ fuɗ char ǝn yuwen, ǝn tlǝga tlǝga ghǝɗkuta yuwa ad peryuwen. Ən daks yu da peryu, tǝmga khǝɗikǝn kǝ righa righ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ən khǝnkhar Yasu ǝn tǝlg kǝ peryu, ka bo ad ghǝr sar ǝn tǝ dǝg ɓǝl ghǝre kurɓǝt. Ka tsiyanǝf furakh sar, ka ndiɗarwal itar kwarne, “Malǝma, na ɗangwa tsǝkha itsa ndǝkiyamu yuwa, ǝmtsǝga kiyam biya?
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ka tsiyif ǝn khar, tavarghǝr ad di kǝ fuɗen. Ka niya kǝ ghǝɗkuta yu, “Ghitsga ghits.” Ka ghitsga fuɗen. Ka ɗiw nǝv vaken.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ka niya kǝ furakh sar, “Uɗa lava tsukur a gǝdzǝf ndǝkyani? Sakhkana na kur dǝ fadǝghǝrofǝg biya?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ka gǝdzǝf itar char. Ka ndiɗakava tsitar kwarne, “Khulf ira kǝ ud ineni? Zǝva, fuɗa zǝ ghǝɗkutayuwa ǝn tsǝnaru tsǝn kǝ lav sari?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.