Marcos 4
gdf (GDF) vs ARIB
1 Fitsa tlǝrna, ka dala Yasu da tǝghay dǝlv, ka gwidǝn farsa tsagatǝrdu tsaga tsin kǝ udakh. Dzakhava udakhe a tsarghǝrana zikǝn itar char. Wirva yana, ba da tsin da peryuwa ndzǝgan ǝmb. Dzakhava udakh daghan tsuguna ǝn ghitsǝn tǝghay gǝrdz.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 A tsagatǝrdu ad dǝgitakh zikǝn dǝ jakva lavakh. Ka niya tsitar,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Bambǝg tlim, tsǝnam tsǝn, dadak wusa a dala da tukhǝn gukh sar.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Madǝvin ǝn kwazdu khulfa, yakhaya ɓalal da tǝ ɗul, ka sa ɗikakha vaɗu itar.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Yakhaya tsuguna ɓalala da tǝ vake dǝ jajǝrkh, vake kwal dǝ khay char. Ka fǝtsawal itar kujaɗ kujaɗ, wirva vakena na khay chara bi.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Tǝvga kǝ fatsiya, ka ɓayandal ad khiyakhen, ka ghulala itar. Wirva tlǝla tara, a dagh ba da khay chara bi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Yakhaya kǝ khulf tsuguna, ɓaldagh itar da tak. Ka ɗakala takena, ɓidzatǝrǝf. Ka yiga ba itar zǝr bi.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Yakhaya kǝ khulf tsuguna, ɓalala itar da tǝ dǝlɓ. Fǝtsawala tsitara, ka ɗakala itar, yiga itar zǝr ndǝkchiɓ. Yakhaya yige tar zǝr kulkhǝkǝrɗ kulkhǝkǝrɗ. Yakhaya tsuguna kulunkwakh kulunkwakh. Yakhaya tsuguna dǝrmǝk dǝrmǝk.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 A mbasana Yasu ad kwar lav sar dǝ kwarne, “Ɗaga ude dǝ tlǝm tsǝn lava, tsǝnin.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Madǝv Yasu ǝn ndzǝgan tukuɗa tukuɗa, furakh sar na kǝlatǝm mits, zǝ liye a tsarghǝran, ka ndiɗarwal itar ad dǝge ǝn tuku jakva lavakhen.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ka niya tsitar, “Kura a khayakurnǝfud ad tsa ɓǝghan na kǝ dǝge tǝghǝr kǝ tlǝksa Yazhigǝl. Ak yakhaye kwal nǝg ǝn kura, itsauɗa ǝn kwaratǝrǝn jakva lavud.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Ki zǝɗa,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Tsuguna ka nǝv Yasu tsitar, “Ai da katlga ba kur ad dǝge ǝn tuku inana kǝ jakva lava bi, ai da katla ndar kur ad dǝge ǝn tuku tlǝrna jakva lavakhi?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Auna dǝge ǝn tuku jakva lavan. Khulfe a kwazdu dadak tukha, in lav Yazhigǝl.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Khulfakhe a ɓalal da tǝ ɗul, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl. Ba itar ǝn tsǝna lavana, ǝn dǝvǝn dǝva, ka sagh Shatana khutsala dǝ lave ǝn rǝvakhuɗ tar.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Khulfe a ɓalala da tǝ jajǝrkh, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl, ka chauge tar kujaɗ kujaɗ, dǝ khwaɗǝg tsugun.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Fatsiya a tsǝga ba itar ad tlǝl bi, uk da zulu da tǝ sart khǝɗikǝn itar. Da ka sagh dlaɗa awana mbakhǝl, kǝ wirva fadǝghǝro dǝ lav Yazhigǝl, ka gwiyal itar da tǝlg kujaɗ kujaɗ.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Khulfe a ɓaldagh da tak, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Ai wirva puta giɗǝn larda, zǝ valdu ghǝr gat tluwandala, zǝ nagh dǝgakh lard sikh sikh sikh, ka ɓidzanǝf ad laven. Ka na dǝge ǝn tukuwin bi.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Khulfe ɓalal ǝn tǝ vak duɓan, ǝn mǝdla jakva udakhe a tsǝna lav Yazhigǝl, chauge tar, mangga itar tlǝr din. Ka yige tar zǝr, kulkhǝkǝrɗ kulkhǝkǝrɗ. Yakhaya, kulunkwakh kulunkwakh. Yakhaya tsuguna, dǝrmǝk dǝrmǝk, ak khulfe a kwazduwud.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Ka zuvuk Yasu dǝ kwarne, “Ən vǝdza kara kazaz khud ka barsud ǝn kus kǝ gagaya? Awana ǝn kus kǝ pin khǝngana? Nabakhud ǝn bǝga bǝg ǝn vak bǝgan sara?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Dǝge ɓǝghanud, da ɓadala ɓud da tǝ ɓal. Dǝge kwargud bǝghanyan, da ɓado ɓud da tǝ ɓal.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ude dǝ tlim tsǝn lava, tsǝnin.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ka kwara tǝrkhai tsugun kwarne, “Bamaru tlim kǝ dǝge ǝn tsǝna kur. Darame ǝn kuradakha dǝgit kǝ udakh din, din da kura kha dud. Da gwidǝn kurakha dinud mal kǝ yan.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ude dina, da banargher bugud zikǝn. Ude kwal dina, ngwaɗa khǝɗike dinin, da chawarval chawud.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Ka nǝv Yasu tsugun, “Nggwaɗe na tlǝksa gharazhigǝl. Nggwaɗa ude a kwazdu khulf ǝn gukh.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Khana zǝ tǝkhul, ǝn fǝtsa khulfena ka ɗak. In tsuguna ǝn tsa ba dǝ ɗule ǝn fǝtsda khulfen zǝ ɗaka bi.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Khayen dǝ ghǝr sar ǝn bǝgan ad khulfen da fǝtsa, zǝ ɗaka, sǝkhadal ad ghǝr, ka yigan ad zǝr.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Ba dǝgwayen ǝn tǝkhala tǝkh, ka da zǝɓ gidz kǝ da tsǝga tsǝg, wirva a tlala sarta tsǝg khi.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ka nǝv Yasu tsugun, “Uɗa da kwara kiyami? Da kura dǝ uɗa kiyam ad tlǝksa Yazhigǝli? Awana, ira kǝ jakva lave da kurada kiyam mana sari?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nggwaɗa khulf mastad, ai khǝɗikan ǝn daghan khulfakhe ǝn tukhud ǝn lard.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Dǝmbiyanen, da tukhgud, ǝn ɗaka mal kǝ dǝgakhe ǝn wusud ǝn nggaɓ. Ən bakh gwal char, ai da tǝkha ɗikakh kǝ ndzǝgan ǝn kus kǝ sǝɗikw sar.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Dǝ khulf ina kǝ jakva lavakh zikǝn, a kwara tǝrkhai Yasu ad lava Yazhigǝl kǝ udakh. Kalkal ɗule da katlda itar.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Na dǝge a kwara tǝrkhayin kwal dǝ jakva lava bi. Ən sarte da tukuɗa tukuɗa itar zǝ furakh sar, ǝn kwaratra kwara dǝge ǝn tuku laven.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ɓǝlga kǝ khagw fitsa yanen, ka nǝv Yasu kǝ furakh sar, “Dziyamal da tǝ yan kǝ ghǝdzǝva gadzak.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ɗuwars itar ad dzakhava udakh, ka dagh furakh sar da peryuwe ǝn ndzǝgan Yasu ǝmb. Nǝg tlǝrna peryuwakh tsugun zitar.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ka soghǝr zikan kǝ fuɗ char ǝn yuwen, ǝn tlǝga tlǝga ghǝɗkuta yuwa ad peryuwen. Ən daks yu da peryu, tǝmga khǝɗikǝn kǝ righa righ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Ən khǝnkhar Yasu ǝn tǝlg kǝ peryu, ka bo ad ghǝr sar ǝn tǝ dǝg ɓǝl ghǝre kurɓǝt. Ka tsiyanǝf furakh sar, ka ndiɗarwal itar kwarne, “Malǝma, na ɗangwa tsǝkha itsa ndǝkiyamu yuwa, ǝmtsǝga kiyam biya?
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ka tsiyif ǝn khar, tavarghǝr ad di kǝ fuɗen. Ka niya kǝ ghǝɗkuta yu, “Ghitsga ghits.” Ka ghitsga fuɗen. Ka ɗiw nǝv vaken.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Ka niya kǝ furakh sar, “Uɗa lava tsukur a gǝdzǝf ndǝkyani? Sakhkana na kur dǝ fadǝghǝrofǝg biya?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ka gǝdzǝf itar char. Ka ndiɗakava tsitar kwarne, “Khulf ira kǝ ud ineni? Zǝva, fuɗa zǝ ghǝɗkutayuwa ǝn tsǝnaru tsǝn kǝ lav sari?”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.