Mateus 25
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs BKJ
1 Haen amup̱a Kayaknu ḏo maḏoḏ amu ah maḵun eblaih tanig ele, ahilag hak bia daaḵu. Amu ah maḵun amu ag ahilḵad lam aon, danab laa ah aoḵun heum ele amu, nug ameg meegeg, nug ibp̱a uḏieye, ag ahan gona, ibp̱a uḏa tena anidna omalp̱eg, ah nuhig laugp̱a goḵulagnu daap̱ig.
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Ah maḵun tanig ele amu ag dab mak iiṯa, tanig ele laa amu ag dab mak ele.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Ah maḵun dab mak iiṯa amu ahilag lam aop̱ig amge amahlaknu le amu ii aop̱ig.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Ah maḵun dab mak ele, ag amahlaknu le nip̱udp̱a mewona aḏanna, ahilḵad lam ele aon gop̱ig.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Am danab ah aoḵun heum ele nug paha ii uḏie, ag oh amelag ne niip̱ig.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 Niiegeg, tuqan tugmag baag laa ewa aum. ‘Danab nug ah bau aoḵunu heṯe ele, nug aaḵu uḏiṯe. Ag gona, nug anṯeg!’ awa aum.
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Baag laa anam doona, ah maḵun eblaih tanig ele amu ag oh ahan, lam ahilag bap̱aidp̱ig.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Bap̱aidna amu ah maḵun dab mak iiṯa ele ag ah maḵun dab mak ele amelagp̱a ap̱ig. ‘Ag amahlaknu le ahilag amu ig laa meḵeg! Ig ihinig amahlaknu le iiṯa meum,’ aon ap̱ig.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Ah maḵun dab mak iiṯa ele ag anam ap̱ig amge ah maḵun dab mak ele ag ap̱ig. ‘Iiṯa, ihinig amahlaknu le imu am ihinignu eleleib bia. Ahilagnu ele elele iiṯatai amunu ag en laḵa gona, aun nug amahlaknu le ele amu ag nuhigp̱a ahilagnu aweg!’ aon ap̱ig.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ah maḵun dab mak ele ag anam aeg amu ah maḵun dab mak iiṯa ele ag en laḵa amahlaknu le aoglagnu uḵaegeg amu danab ah aoḵun heum ele amu aaḵu uḏiom. Uḏie amu ah maḵun dab mak ele ag nug ele nug awak hobulp̱a nona malaeg, od manom.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Dimp̱a ah maḵun dab mak iiṯa ele amu ag ele uḏip̱ig. Uḏin ap̱ig. ‘Naḏi, Naḏi, od matulna meḵe!’ aon ap̱ig.
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Ag anam ap̱ig amge nug aum. ‘Da genab ag amelagp̱a aṯem, da ag ii doyadṯem,’ awa aum.” Jesus Nug anam aum.
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Jesus Nug anam anana amu Nug nai tuḏiṯa aum. “Anam daaḵu amunu ag dab menan dayeg! Aḏinu? Da eḏuen uḏiḵulnu haen amu ag deḏ haen ele ii dooṯeb,” awa aum.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Aria Jesus Nug nai anam awowa, Nug nai laa ele inam aum. “Kayaknu ḏo maḏoḏ amu danab oḵai laa nug atu laap̱a goḵunu ha, nuhiḵud uḏat danab onilagp̱a e uḏieg, nug enub amu ag ep̱elagp̱a meum amubia.
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Laa amu paip tausen kina ep̱egp̱a meum, laa tu tausen kina, laa wan tausen kina meum. Ag uḏat heḵulagnu elelep̱a maṯowa, nug uḵom.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Nug ugeḵe, laa nug men doḏo paip tausen kina awom ele amu nug pahanab awa uḵa, uḏat ha, paip tausen kina baula ele awom.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Amubiaib laa tu tausen kina awom ele amu nug ele anam ha, tu tausen kina baula ele awom.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Amge danab nug men doḏo wan tausen kina awom ele amu, nug awa uḵa, moḏ awa, nuhig oḵainu men doḏo loḵume dayom.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Amu haen elabnab uḵe, dimp̱a uḏat danab dilag oḵai nug eḏua uḏie, men doḏo ag maṯom ele amunu nai maṯin bap̱aidp̱ig.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Aria danab nug men doḏo paip tausen kina awom ele amu nug aum. ‘Naḏi, anṯe, na da paip tausen kina meḏame ele amu iiḵud anṯe! Da uḏat hein, paip tausen kina baula ele iiḵu aomi,’ awa aum.
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Anam a amu nuhig oḵai aum. ‘Na uḏat danab ena, na ham bup̱uak laa ii heme. Na keeke nakok amu dab meṯan autna aome amunu da hep̱i, na keeke kuḏum dilag oḵai daanna gumadḵut. Na dop̱e, da ele oonih gamag ahaḏ!’ awa aum.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Aria danab nug tu tausen kina awom ele nug ele doa aum. ‘Naḏi, na men doḏo tu tausen kina meḏame amu da uḏat heinne, tu tausen kina baula ele aomi,’ awa aum.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Amu nuhig oḵai nug aum. ‘Na uḏat danab ena. Na ham bup̱uak laa ii heme. Na keeke nakok amu dab meṯan autna aome amunu da hep̱i, na keeke kuḏum dilag oḵai daanna gumadḵut. Na dop̱e, da ele oonih gamag ahaḏ!’ awa aum.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Am danab nug wan tausen kina awom ele amu nug ele doa, nuhig oḵai amegp̱a aum. ‘Naḏi, da dooṯem na am danab g̱agaṯag, na ii ep̱amep̱a amu meu aoḵutnu dooṯem. Am na haḏag ii taoḏmep̱a amu ele meu aoḵutnu dooṯem.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Amunu da baḏe, men doḏo nahip meḏame amu awe uḵe, wanp̱a moḏ awe memi. Anṯe, nahip keeke iiḵu,’ awa aum.
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Nug anam a amu danab oḵai nuhig aum. ‘Na uḏat danab nau, na bahin iiṯa! Na da ii ep̱amip̱a, haḏag ii taoḏmip̱a ele meu aoṯem genabte doome?
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Anam genab daalo amu na men doḏo dahil benk danab maṯalom, ag hep̱eg, da tuḏiṯak baula ele aolom amuam ena.
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Amunu ag laip̱u nug ep̱egp̱anu amu aona, laa nug ten tausen kina ele amu meṯeg!
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Aḏinu? Danab nug keeke aḏaṯe ele amu, da baula ele medap̱i, kuḏum ele daaḵu amge danab laa nug keeke nakok tatam awom aaḵuib aḏeb amu da aḏidḵul.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Aria uḏat danab nau amu ag buḏip̱eg, dimiṯim gatatup̱a noaḏ! Ap̱a danab ag gaanna, aelag ele kikiḏḵulag,’ awa aum.” Jesus Nug ag amelagp̱a anam maṯiom.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 Jesus Nug anam anana Nug nai tuḏiṯa aum. “Dimp̱a Danab Beḵalag da, da binal ele uḏip̱i, engel oh ele uḏignig, haen amup̱a da dayak aben kobol ele dahilp̱a daaḵul.
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Da anam daap̱i, danab ah oh da noolp̱a qag meḵulag. Qag mep̱eg, da epeḏaṯen, ameg aḏit meḵul, gumak danab nug sipsip otia ameg piḏe maama amu meme otia ameg piḏe meṯe amubia.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Da sipsip amu naḏiap̱a maaṯeṯe, meme amu nanehp̱a maadḵul.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Anam maaṯoya, da king daaṯem amunu da danab ah naḏiap̱a maadmi ele amu amelagp̱a aḵul. ‘Ag inam doig! Mame Nug ag itiṯak maṯom! Da Mamel Nug ḏo maḏoḏ ahilagnu haen wan bau beebe babaiṯa maṯom.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Aḏinu? Anuḵa da enug iwe, ag e meḏap̱ig. Da le baal diie, ag le meḏap̱ig. Da ab laap̱anu danab bia daami, ag omaiḏna, ag laulagp̱a meiḏp̱ig.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Da lamen iiṯa daami, ag lamen meḏap̱ig. Da oḏe ele daami, ag da atog noiḏp̱ig. Da mani guiṯakp̱a daami, ag uḏin aniḏp̱ig,’ awe aḵul.
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Da anam ap̱i amu danab ah tutuḵu ag da oḏelp̱a aon aḵulag. ‘Naḏi, na ganeb enug niṯe, ig e meṯamut? Am na ganeb le baat diie, ig le meṯamut?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Haen adeḵup̱a na ab laa danab bia daame, ig na omaidta, launigp̱a gomut? Am haen adeḵup̱a na lamen iiṯa daame, ig na lamen meṯamut?
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Haen adeḵup̱a na oḏe ele daame, ig na atog noidmut o na mani guiṯakp̱a daame, ig gota na anidmut?’ aon aḵulag.
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Ag anam ap̱eg amu da ag oḏelagp̱a awe aḵul. ‘Da genab ag amelagp̱a aṯem. Ag keeke aḏi laa da lailad, onilag iiṯa ele, amu dilagp̱a hep̱ig amu ag dahilp̱a hep̱ig.’ awe aḵul.
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 Aria laa nanehp̱a daaṯeb ele amu amelagp̱a aḵul. ‘Ag nob nau aoglagnu daaṯeb amu ag uuiḏna uḵeg! Ag ab aḏu ii qauhṯe ele, Naḏi Nug Satan amu nuhiḵud engel ele dilag heum amu, ag amup̱a uḵeg!
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Aḏinu? Anuḵa da enug iwe am ag e ii meḏap̱ig. Da le baal diie amu ag le ii meḏap̱ig.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Da ab laa danab bia daami amu ag omaiḏna laulagp̱a ii gop̱ig. Da lamen iiṯa daami amu ag da lamen ii meḏap̱ig. Da oḏe ele daami amu ag da ii atog noiḏp̱ig. Da mani guiṯakp̱a daami amu ele ag gona ii aniḏp̱ig,’ awe aḵul.
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Anam ap̱i amu ag aḵulag. ‘Naḏi, na ganeb enug daame am ig na anidta ii ehanidmut? O na ganeb le baat diiom, o na ab laa danab bia daame, o na lamen iiṯa daame, o na oḏe daame o iiṯa na mani guiṯakp̱a daame amu ig na anidta ii ehanidmut?’ aon aḵulag.
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Ap̱eg amu da ag oḏelagp̱a awe aḵul. ‘Da genab ag amelagp̱a aṯem. Ag keeke aḏi da lailad, onilag iiṯa ele, amu dilagp̱a ii hep̱ig amu ag dahilp̱a ele ii hep̱ig,’ awe aḵul.
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Aria danab amu ag gona, guiṯak haen ohnu abenp̱a daaglag amge tutuḵu danab ag bauklel hanhannu aon daaglag,” awa aum.
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.