Mateus 25

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Haen amup̱a Kayaknu ḏo maḏoḏ amu ah maḵun eblaih tanig ele, ahilag hak bia daaḵu. Amu ah maḵun amu ag ahilḵad lam aon, danab laa ah aoḵun heum ele amu, nug ameg meegeg, nug ibp̱a uḏieye, ag ahan gona, ibp̱a uḏa tena anidna omalp̱eg, ah nuhig laugp̱a goḵulagnu daap̱ig.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ah maḵun tanig ele amu ag dab mak iiṯa, tanig ele laa amu ag dab mak ele.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ah maḵun dab mak iiṯa amu ahilag lam aop̱ig amge amahlaknu le amu ii aop̱ig.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ah maḵun dab mak ele, ag amahlaknu le nip̱udp̱a mewona aḏanna, ahilḵad lam ele aon gop̱ig.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Am danab ah aoḵun heum ele nug paha ii uḏie, ag oh amelag ne niip̱ig.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Niiegeg, tuqan tugmag baag laa ewa aum. ‘Danab nug ah bau aoḵunu heṯe ele, nug aaḵu uḏiṯe. Ag gona, nug anṯeg!’ awa aum.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Baag laa anam doona, ah maḵun eblaih tanig ele amu ag oh ahan, lam ahilag bap̱aidp̱ig.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Bap̱aidna amu ah maḵun dab mak iiṯa ele ag ah maḵun dab mak ele amelagp̱a ap̱ig. ‘Ag amahlaknu le ahilag amu ig laa meḵeg! Ig ihinig amahlaknu le iiṯa meum,’ aon ap̱ig.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ah maḵun dab mak iiṯa ele ag anam ap̱ig amge ah maḵun dab mak ele ag ap̱ig. ‘Iiṯa, ihinig amahlaknu le imu am ihinignu eleleib bia. Ahilagnu ele elele iiṯatai amunu ag en laḵa gona, aun nug amahlaknu le ele amu ag nuhigp̱a ahilagnu aweg!’ aon ap̱ig.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ah maḵun dab mak ele ag anam aeg amu ah maḵun dab mak iiṯa ele ag en laḵa amahlaknu le aoglagnu uḵaegeg amu danab ah aoḵun heum ele amu aaḵu uḏiom. Uḏie amu ah maḵun dab mak ele ag nug ele nug awak hobulp̱a nona malaeg, od manom.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Dimp̱a ah maḵun dab mak iiṯa ele amu ag ele uḏip̱ig. Uḏin ap̱ig. ‘Naḏi, Naḏi, od matulna meḵe!’ aon ap̱ig.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ag anam ap̱ig amge nug aum. ‘Da genab ag amelagp̱a aṯem, da ag ii doyadṯem,’ awa aum.” Jesus Nug anam aum.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Jesus Nug anam anana amu Nug nai tuḏiṯa aum. “Anam daaḵu amunu ag dab menan dayeg! Aḏinu? Da eḏuen uḏiḵulnu haen amu ag deḏ haen ele ii dooṯeb,” awa aum.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Aria Jesus Nug nai anam awowa, Nug nai laa ele inam aum. “Kayaknu ḏo maḏoḏ amu danab oḵai laa nug atu laap̱a goḵunu ha, nuhiḵud uḏat danab onilagp̱a e uḏieg, nug enub amu ag ep̱elagp̱a meum amubia.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Laa amu paip tausen kina ep̱egp̱a meum, laa tu tausen kina, laa wan tausen kina meum. Ag uḏat heḵulagnu elelep̱a maṯowa, nug uḵom.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Nug ugeḵe, laa nug men doḏo paip tausen kina awom ele amu nug pahanab awa uḵa, uḏat ha, paip tausen kina baula ele awom.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Amubiaib laa tu tausen kina awom ele amu nug ele anam ha, tu tausen kina baula ele awom.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Amge danab nug men doḏo wan tausen kina awom ele amu, nug awa uḵa, moḏ awa, nuhig oḵainu men doḏo loḵume dayom.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Amu haen elabnab uḵe, dimp̱a uḏat danab dilag oḵai nug eḏua uḏie, men doḏo ag maṯom ele amunu nai maṯin bap̱aidp̱ig.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Aria danab nug men doḏo paip tausen kina awom ele amu nug aum. ‘Naḏi, anṯe, na da paip tausen kina meḏame ele amu iiḵud anṯe! Da uḏat hein, paip tausen kina baula ele iiḵu aomi,’ awa aum.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Anam a amu nuhig oḵai aum. ‘Na uḏat danab ena, na ham bup̱uak laa ii heme. Na keeke nakok amu dab meṯan autna aome amunu da hep̱i, na keeke kuḏum dilag oḵai daanna gumadḵut. Na dop̱e, da ele oonih gamag ahaḏ!’ awa aum.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Aria danab nug tu tausen kina awom ele nug ele doa aum. ‘Naḏi, na men doḏo tu tausen kina meḏame amu da uḏat heinne, tu tausen kina baula ele aomi,’ awa aum.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Amu nuhig oḵai nug aum. ‘Na uḏat danab ena. Na ham bup̱uak laa ii heme. Na keeke nakok amu dab meṯan autna aome amunu da hep̱i, na keeke kuḏum dilag oḵai daanna gumadḵut. Na dop̱e, da ele oonih gamag ahaḏ!’ awa aum.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Am danab nug wan tausen kina awom ele amu nug ele doa, nuhig oḵai amegp̱a aum. ‘Naḏi, da dooṯem na am danab g̱agaṯag, na ii ep̱amep̱a amu meu aoḵutnu dooṯem. Am na haḏag ii taoḏmep̱a amu ele meu aoḵutnu dooṯem.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Amunu da baḏe, men doḏo nahip meḏame amu awe uḵe, wanp̱a moḏ awe memi. Anṯe, nahip keeke iiḵu,’ awa aum.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Nug anam a amu danab oḵai nuhig aum. ‘Na uḏat danab nau, na bahin iiṯa! Na da ii ep̱amip̱a, haḏag ii taoḏmip̱a ele meu aoṯem genabte doome?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Anam genab daalo amu na men doḏo dahil benk danab maṯalom, ag hep̱eg, da tuḏiṯak baula ele aolom amuam ena.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Amunu ag laip̱u nug ep̱egp̱anu amu aona, laa nug ten tausen kina ele amu meṯeg!
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Aḏinu? Danab nug keeke aḏaṯe ele amu, da baula ele medap̱i, kuḏum ele daaḵu amge danab laa nug keeke nakok tatam awom aaḵuib aḏeb amu da aḏidḵul.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Aria uḏat danab nau amu ag buḏip̱eg, dimiṯim gatatup̱a noaḏ! Ap̱a danab ag gaanna, aelag ele kikiḏḵulag,’ awa aum.” Jesus Nug ag amelagp̱a anam maṯiom.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Jesus Nug anam anana Nug nai tuḏiṯa aum. “Dimp̱a Danab Beḵalag da, da binal ele uḏip̱i, engel oh ele uḏignig, haen amup̱a da dayak aben kobol ele dahilp̱a daaḵul.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Da anam daap̱i, danab ah oh da noolp̱a qag meḵulag. Qag mep̱eg, da epeḏaṯen, ameg aḏit meḵul, gumak danab nug sipsip otia ameg piḏe maama amu meme otia ameg piḏe meṯe amubia.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Da sipsip amu naḏiap̱a maaṯeṯe, meme amu nanehp̱a maadḵul.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Anam maaṯoya, da king daaṯem amunu da danab ah naḏiap̱a maadmi ele amu amelagp̱a aḵul. ‘Ag inam doig! Mame Nug ag itiṯak maṯom! Da Mamel Nug ḏo maḏoḏ ahilagnu haen wan bau beebe babaiṯa maṯom.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Aḏinu? Anuḵa da enug iwe, ag e meḏap̱ig. Da le baal diie, ag le meḏap̱ig. Da ab laap̱anu danab bia daami, ag omaiḏna, ag laulagp̱a meiḏp̱ig.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Da lamen iiṯa daami, ag lamen meḏap̱ig. Da oḏe ele daami, ag da atog noiḏp̱ig. Da mani guiṯakp̱a daami, ag uḏin aniḏp̱ig,’ awe aḵul.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Da anam ap̱i amu danab ah tutuḵu ag da oḏelp̱a aon aḵulag. ‘Naḏi, na ganeb enug niṯe, ig e meṯamut? Am na ganeb le baat diie, ig le meṯamut?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Haen adeḵup̱a na ab laa danab bia daame, ig na omaidta, launigp̱a gomut? Am haen adeḵup̱a na lamen iiṯa daame, ig na lamen meṯamut?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Haen adeḵup̱a na oḏe ele daame, ig na atog noidmut o na mani guiṯakp̱a daame, ig gota na anidmut?’ aon aḵulag.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Ag anam ap̱eg amu da ag oḏelagp̱a awe aḵul. ‘Da genab ag amelagp̱a aṯem. Ag keeke aḏi laa da lailad, onilag iiṯa ele, amu dilagp̱a hep̱ig amu ag dahilp̱a hep̱ig.’ awe aḵul.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Aria laa nanehp̱a daaṯeb ele amu amelagp̱a aḵul. ‘Ag nob nau aoglagnu daaṯeb amu ag uuiḏna uḵeg! Ag ab aḏu ii qauhṯe ele, Naḏi Nug Satan amu nuhiḵud engel ele dilag heum amu, ag amup̱a uḵeg!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Aḏinu? Anuḵa da enug iwe am ag e ii meḏap̱ig. Da le baal diie amu ag le ii meḏap̱ig.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Da ab laa danab bia daami amu ag omaiḏna laulagp̱a ii gop̱ig. Da lamen iiṯa daami amu ag da lamen ii meḏap̱ig. Da oḏe ele daami amu ag da ii atog noiḏp̱ig. Da mani guiṯakp̱a daami amu ele ag gona ii aniḏp̱ig,’ awe aḵul.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Anam ap̱i amu ag aḵulag. ‘Naḏi, na ganeb enug daame am ig na anidta ii ehanidmut? O na ganeb le baat diiom, o na ab laa danab bia daame, o na lamen iiṯa daame, o na oḏe daame o iiṯa na mani guiṯakp̱a daame amu ig na anidta ii ehanidmut?’ aon aḵulag.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Ap̱eg amu da ag oḏelagp̱a awe aḵul. ‘Da genab ag amelagp̱a aṯem. Ag keeke aḏi da lailad, onilag iiṯa ele, amu dilagp̱a ii hep̱ig amu ag dahilp̱a ele ii hep̱ig,’ awe aḵul.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Aria danab amu ag gona, guiṯak haen ohnu abenp̱a daaglag amge tutuḵu danab ag bauklel hanhannu aon daaglag,” awa aum.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.