Mateus 22
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC
1 Jesus baula keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa aum.
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 “Kayaknu ḏo maḏoḏ nug am imubia. King laa nug beḵa ah aoḵunu heehe, danab oḵai amu nug e naḏi heum.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Nug e hewowa, nuhiḵud begbeg danab laala maaṯe, ag danab oḵai nug anuḵa nug awak hobulnu deḏ maaṯom ele amu, ag onilagp̱a ep̱eg, uḏin hobulp̱a daaglagnu gop̱ig. Gona onilagp̱a ep̱ig amge ag uḵaknu uup̱ig.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Danab ii uḵaeg amu danab oḵai nug begbeg danab baula ele maaṯe goḵulagnu daaegeg, nug amelagp̱a aum. ‘Ag gona, danab aun aḏi da hobulnu deḏ maṯami ele amu amelagp̱a inam ap̱eg dooglag. “Da lanaknu keeke oh bap̱aidmi. Da dahil bulmakau dawai ena titiḏak amu doḏ titiḏak laala ele aqadmi, keeke oh babaiṯak daaṯe amunu ag ah awak hobulp̱a uḏieg,” aon aig!’ awa aum.
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 King nug anam a, begbeg danab ag gona ap̱ig amge hobulp̱a uḵaknu danab ag uup̱ig. Laa nug nuhig dad uḏatp̱a uḵom, laa amu nuhig men doḏo uḏatp̱a uḵom.
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 Laala ag anam hep̱ig amge laa oh amu danab oḵainu begbeg danab aḏaladna, maḵuḏadna, aqaeg mauhp̱ig.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 Am king nug nai anam doya, op̱oḏi huanak be, nug he, nuhiḵud ban hak danab ag gona, danab ag nuhiḵud begbeg aqaeg mauhp̱ig ele amu, ag ohnab aqap̱ig, ag ap̱alag ele lop̱aḏna, manaeg ewa, iiṯa meum.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 Aria danab oḵai nug baula nuhiḵud begbeg danab amelagp̱a aum. ‘Nug awak hobulnu e oh am babaiṯak daaṯe amge danab hobul imup̱a daaglagnu deḏ maṯami ele amu ag uup̱ig
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 amunu ag gona, ib oḏe ohp̱a danab ah anadna ap̱eg, nug awak hobul imup̱a uḏieg!’ awa aum.
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 King nug anam a, begbeg danab ag ib oḏe ohp̱a gona, danab ah ena, nau ele oh anadna qag maadp̱ig. Qag maaṯeg, nug awak hobulp̱a dayak aben amu am beum.
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 Aria dimp̱a king nug danab ah qag mep̱ig amu anadḵunu noum. Noa amu danab laip̱u laa nug hobulp̱a dayaknu lamen beḏup̱a ii meum anṯom.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 King nug danab amu anṯa amu nug amegp̱a aum. ‘Lai, aṯemun na hobulnu lamen meṯami amu ii mena, lag imu oop̱a neme?’ Nug anam a amu danab amu nug nai iiṯa, to eṯa dayom.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Nug anam dayeye, king nug nuhiḵud nid amelagp̱a aum. ‘Ag aḏan, ep̱eg baeg ele hip̱alna, maop̱eg dimiṯim gatatup̱a noaḏ! Ap̱a danab ag gaanna, aelag ele kikiḏḵulag,’ awa aum.” Jesus Nug anam aum.
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Jesus Nug anam anana amu Nug nai tuḏiṯa aum. “Ao, Kayak Nug danab ah kuḏum onilagp̱a eṯe amge laip̱u laip̱u tituanadṯe.”
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Jesus Nug nai amu maṯia male, ḏo gumak danab-Parasia ag ahan, laih gona, Jesus Nug nai laa ab, ib anidna, Jesus heṯoḏiakp̱a meḵulagnu nai madip̱ig.
15 — ausente —
16 Ag anam henena, ag ahilḵad ip̱uniṯak awak danab am Herodesnu danab laala ele maaṯeg, Jesus gumidna gona ap̱ig. “Ip̱uniṯak danab, ig dooṯem na am danab tutuḵu, na nai genab amup̱aib danab ah Kayaknu kobol ip̱uanadṯem. Na danab oḵai onig ele o danab onig iiṯa amu na amu dab menan, na nai baolin, ag amelagp̱a ii madiṯem. Iiṯa. Na nai genabib madiṯem
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 amunu na keeke imu ap̱e doognig. Na aṯem dooṯem? Ig takis Kaisa meṯagnig am ena o ena iiṯa?” aon ap̱ig.
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Ag anam ap̱ig amge Jesus Nug ag eheḏ heḵulagnu hep̱ig doya, Nug aum. “Ag am ham bup̱uak danab. Aḏinu da aḏailḵulagnu heṯeb?
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Men doḏo takisnu laa ip̱uniḏp̱eg anṯei!” awa aum. Awa a, ag men doḏo laa, onig Danarius, amu aon dop̱ig.
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 Ag amu aon doeg amu Jesus ag oḏ maṯom. “Men doḏo imup̱a amu aun onig doṯog ele daaṯe?” awa aum.
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 Jesus anam a amu ag, “Kaisanu,” aon ap̱ig. Ag anam aeg amu Jesus amelagp̱a aum. “Aria ag Kaisanu keeke amu ag Kaisa meṯaglag amge Kayaknu keeke amu ag Kayak meṯeg!” awa aum.
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Ag Jesusnu nai anam doona, ag dab mak kuḏum aonna, ag Nug uuidna gop̱ig.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Deḏ amup̱aib ḏo gumak danab-Sadusi ag Jesus top̱a uḏip̱ig. Danab amu ag, “Danab mauhṯeb amu ag eḏun ii hip̱aidmana,” aon adap̱ig amunu ag Jesus oḏ meṯan ap̱ig.
23 — ausente —
24 “Ip̱uniṯak danab, Moses nug aum. ‘Danab laa nug nid iiṯa ele mauheb amu nug amag, nug awag wau aweb, nid menuglah amge a nid menuglah amu nid amuam danab amunu iiṯa, awagnu daaḵu.’ Moses nug anam yom.
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 Aria e amaḵud eblaih aḏit ele ag ig oonigp̱a daap̱ig. Ag anam daanna, awalag tatamnu nug ah awa, nug nid iiṯa dayaya mauhom. Mauhe nug amag nug awag wau awom.
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 Am nug amag amu ele anamib heum. A amalti ele oh anamib heeg uḵe, eblaih aḏit batak amu oh anamib hep̱ig.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Amu oh dimp̱a ah amu ele mauhom.
27 And last of all the woman also died.
28 Aria eamaḵud amu oh ag ah amu aaḵuib aweg, nug ag waalag dayom amunu eḏua hibaiṯak haenp̱a ah amu nug eamaḵud eblaih aḏit amu ag oolagp̱a aunnab wau daaḵu?” aon ap̱ig.
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Ag anam aeg am Jesus Nug oḏelagp̱a awa aum. “Ag am Kayak nai ii doonna, Kayaknu g̱agaṯag amu ele ag ii dooṯeb amunu ag nai augigiak, diig iiṯa madiṯeb.
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Amu eḏua hibaiṯak haenp̱a danab ag ah ii diimna, ah ele ag danab ii diimna. Iiṯa, ag engel hab aṯannu bia daaglag.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 Amge eḏua hibaiṯak amunu amu ag Kayak naip̱a, nai laa Kayak Nug ag dooglagnu Moses amegp̱a maṯie, nug yom amu ag iite eb qep̱ig. Nai amuam inam.
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 ‘Da am Abrahamnu Kayak, Isaknu Kayak amu Jakopnu Kayak ele,’ awa aum. Kayak Nug anam aum amunu ig dooṯem, danab ewam amu ag gemu daaṯeb. Ag mauhp̱ig amge ag iiṯa ii mep̱ig amunu Kayak Nug danab daaṯeb dilag Kayak daaṯe. Nug anam daaṯe amunu Nug ele heeb, ag eḏun hip̱aidḵulag,” awa aum.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Danab oh ag qag mena daap̱ig ele amu, ag Nug nai amu maṯie doona, dab mak kuḏum aop̱ig.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Aria Jesus Nug nai amup̱a ḏo gumak danab-Sadusi oḏelag qamute, ḏo gumak danab-Parasia ag amu doona, ag Jesus aḏaglagnu ib anidḵulagnu qag mep̱ig.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 Amu ag oolagp̱a laip̱u laa, nug ḏo oh doyak danab, nug Jesus oḏ meṯom.
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 “Ip̱uniṯak danab, ḏo aṯen amu ḏo oh eḏaṯak, nug oḵainab daaṯe?” awa aum.
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Nug anam a amu Jesus amegp̱a aum. “‘Naḏi amu Nug am nahip Kayak, amu na ootp̱a, na ouḏinp̱a, nahip dab makp̱a amu nahip hak ohp̱a ele nuhignu oot mauhaḏ!’
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Ḏo amu am oḵainab, nug anuqak daaṯe.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 Aria ḏo laa ele amubia daaṯe am inam. ‘Na naḵa nahipnu oot mauhṯe, amubia na danab laa dilag ele oot mauhaḏ!’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Ḏo aḏit amu a propet dilag nai amu ḏo laa oh dilag tonaṯak daaṯep,” awa aum.
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Jesus Nug anam a, ḏo gumak danab-Parasia ag qag mena daaegeg, Jesus oḏ maṯom.
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 “Ag laa Kayak tituanom, amuam Kristus, nuhignu amu ag aṯem dooṯeb? Aun beḵa amu Kristus?” awa aum. Nug anam a amu ag, “Dawit beḵa,” aon ap̱ig.
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 Anam aeg am Nug aum. “Anam dayeb amu aḏinu Dawit nug Kayak Ouḏinu ehaniṯak awa, nug, nug beḵanu, ‘Naḏi,’ awa aum?
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 Nug inam aum. ‘Naḏi Jehowa Nug dahil Naḏi amegp̱a inam aum. Na da ep̱el naḏiap̱a daap̱e uḵeb, da nahip kekeḏ na waatp̱a maadḵul.’
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Ag iiḵud anṯeg! Danab nug, nug beḵanu, ‘Naḏi,’ ii aṯe amge Dawit nug nuḵa, nug beḵanu, ‘Naḏi,’ aum amunu ig aṯemun Kristusnu, ‘Nug am Dawit beḵaib,’ aḵunig?” awa aum.
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Jesus anam oḏ maṯe amu laip̱u laa ag oolagp̱a nai amu nob meḵunu elele iiṯa doop̱ig amunu haen amup̱a dig mak ag Jesus baula oḏ ii medṯap̱ig.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.