Marcos 5

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aria ag gona, Galelia le ameg laih Gerasa wanp̱a eeḏp̱ig.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Eeḏna amu ag ub uun, wanp̱a noegeg, danab laa, nug ouḏi nau ele, matmatp̱anu Jesus gumiṯa uḏiom.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Nug hanhan matmatp̱a dayaya oiṯom amu ag danab amu muḏip̱a o senp̱a ele qaḵaglagnu elele iiṯa.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Ag haen kuḏum qagap̱ig amge nug haen oh wagai ma, sen paḵua, baegp̱an aḏaknu keeke ele he aoḏṯom. Danab laa nug danab amu aḏaḵunu elele iiṯa.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Nug anam haaha, tuqan amun ele nug matmatp̱a oiṯom, qaukop̱a ele oiyaya gaaṯom. Nug nuḵa beḏu menp̱a ele tuqaṯom.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Anam daaṯom amunu haen amup̱a nug nakok uma dayaya, Jesus anṯa, nug Jesus gumiṯa goḵunu qaibaḏ uḵa, Jesus noobp̱a gateg qaun oum.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Aria Jesus Nug ouḏi nau oḏ meṯom. “Na onin aun?” Oḏ meṯe amu ouḏi nau nug aum. “Ig am kuḏumnab amunu da onil, ‘Daup kuḏum,’” awa aum.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Aum amunu ouḏi nau amu nug Jesus amegp̱a, “Ig wan imu uut goḵunignu aib ame,” ii daye daye unuqiṯom.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Nug anam aawo, bo kuḏumnab qaukop̱a ameg laip̱u daanna, e laegeg,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 amu ouḏi nau ag Jesus unuqidna ap̱ig. “Ig lamigḵutnu dayeb amu lamigp̱e, bo beḏulagp̱a notu!” aon ap̱ig.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ag anam aeg amu Jesus Nug, “Anam heig!’ awa a, ag danab amu uun gona, bo beḏulagp̱a nop̱ig. Noeg amu bo ag oolna, huana gona, aben oola noakp̱a Galelia le amegp̱a nona, le lanana mauhp̱ig. Bo amu, ahilag eb qak am 2000 anam.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ag mauheg amu bo gumaṯak danab ag ahan gona, ab oḵai amu nuhig wan taliliak ele amup̱a keeke aḏi anidp̱ig amu aeg doop̱ig. Doona amu ag keeke amu anidḵulagnu ahan gop̱ig.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ag gona, Jesus gumidna tena, ag danab amu dayeye anidp̱ig. Nug hanhan ouḏi nau ele dayom amge haen amup̱a nug lamen ma, dab mak ena ele to eṯa dayom. Anam dayeye anidna, ag baḏap̱ig.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Aria danab ag Jesus Nug danab ouḏi nau ele nuhignu aṯem heum amu anidp̱ig ele amu, ag amunu maṯinna, bonu ele madip̱ig.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Maṯieg, ag doona amu ag Jesus Nug ahilag wanp̱anu aha, laih goḵunu ap̱ig.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Ag anam ap̱ig amunu Jesus Nug ubp̱a teete, danab ouḏi nau uuidp̱ig ele amu, nug Jesus ele oh goḵulahnu ii daye daye oḏ meṯom.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nug oḏ meṯom amge Jesus Nug aum. “Iiṯa, na eḏun, baenadp̱a gumadna gona, Naḏi nahipnu oo doye amu nahipp̱a aḏi heum ele amunu ap̱e, doyeg!” awa aum.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Jesus anam aum amunu danab amu nug eḏua uḵa, Dekapolis ap̱a ta, Jesus aḏi nuhigp̱a heum amu amelagp̱a maṯieye, ag nuhig nai doona, ag dab mak kuḏum aop̱ig.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Aria Jesus Nug ubp̱a ta, Galelia le ameg mataḏa, le laih waum. Wana, le ihip̱a dayeye, danab ah kuḏumnab gumidna gop̱ig.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ag anam daaegeg amu Juda dilag nai doyak lagnu iḵi danab laa onig Jairas, nug Jesus gumiṯa uḵa, gateg qaun wa,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 nug Jesus unuqiṯa aum. “Nid ahin dahil nug mauhḵun heṯe amunu na gona, ep̱enp̱a aḏap̱e, ena daaḵunu oḏ medaṯem,” awa aum.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Nug anam a amu Jesus nug ele oh uḵaeheh, danab ah laala kuḏumnab ag Jesus hap̱utna, qataeṯan daaegeg gop̱ig.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Amu ah laa ap̱a dayom ele amu nug kalam qak oḏe maḏ tuelp oop̱a haen oh anidṯom. Iiṯa ii meṯom.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Nug dokta kuḏum gumaṯa uḵa, men doḏo oh nuhig hamu maṯom amge dokta ag nug ii ehaniṯeg, oḏe nuhig uḵa uḵa, oḵai meum aaḵuib.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Aḏe amu nuhig oḏe laip̱un iiṯa me, nug amu doye,
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jesus Nug nuhig g̱agaṯag laa uḵe doya, Nug eḏua oḏ maṯom. “Aun dahil lamen aḏom?” awa aum.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nug anam a amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag Nug amegp̱a ap̱ig. “Danab ah ameg naḏi talilidna daaṯeb amunu aḏinu na, ‘Aun aḏailom?’ aon aṯem,” aon ap̱ig.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ag anam aeg amge Jesus Nug ahilag nainu dab ii meṯom. Iiṯa, Nug neeḵa, aun heum amu anidḵunu neeḵaṯa dayom.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Dayeye amu ah nug, “Da nuhig lamen aḏami amunu Nug dahilnu aṯe,” dab makp̱a anana, nug baḏa hahaḏaḏa, Jesus noobp̱a wana, gateg qaun wa, keeke oh nuhigp̱a beum amunu oh miag Jesus amegp̱a aum.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nug anam a amu Jesus Nug aum. “O aḏel, na ootp̱a genab doome amunu na ena daaṯem. Oḏe nahip male, na ena daaṯem. Na maḏoḏ ele uḵe!” awa aum.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Jesus Nug anam maṯiaya dayeye, danab laala ag iḵi danab Jairas, amu nug laugp̱anu uḏin, Jairas amegp̱a ap̱ig. “Na aḏen mauhom amunu na ip̱uniṯak danab imu uḏat baula aib meṯame,” aon ap̱ig.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ag nug amegp̱a aegeg, Jesus Nug nai amu daugp̱a doya, Nug Jairas amegp̱a aum. “Na aib baḏame! Na ootp̱a genab doye!” awa aum.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nug anam anana amu Nug danab ah laa oh amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ag dim lamidmananu, “Aib,” aum. Amu oh oolagp̱anu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ewam, Petrus, Jakobus amu Johanes ele aaḵuib Jesus ele Jairas laugp̱a gop̱ig. Jakobus Johanes ele, a am eamag.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ag gona, nug laugp̱a tenana, Jesus Nug qanak baag oḵai ahilag doyaya, mahiṯak kobol laala ele heegeg anṯom.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Nug anam anṯa, lag oop̱a noa amu ag amelagp̱a aum. “Aḏinu ag inam henan gaaṯeb? Nid ahin imu nug ii mauhom, nug niiṯe,” awa aum.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nug anam aum amunu ag Nug imidp̱ig amge Nug ag oh lamaṯe, dimiṯim noeg, Nug nid ahin mameg, anig ele nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ewam ele ag aaḵuib diiaṯe, nid ahin niiomp̱a nop̱ig.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ag nona, Jesus Nug nid ahin ep̱eg aḏa, ag nailagp̱a aum. “Talita kumi.” Nai amu diig am inam. “Da aṯem, nid ahin, na ahe!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Jesus Nug anam a amu nid ahin nug pahanab aha oiyeye, danab ah ag nid ahin anidna, ag huanak oṯaina, dab mak kuḏum aop̱ig. Nug am maḏ tuelp ele.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Aria Jesus anam hewowa amu Nug ag danab laala amelagp̱a amananu, “Aib,” anana, ag nid ahin e meṯaglagnu ele aum.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.