Marcos 5

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aria ag gona, Galelia le ameg laih Gerasa wanp̱a eeḏp̱ig.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Eeḏna amu ag ub uun, wanp̱a noegeg, danab laa, nug ouḏi nau ele, matmatp̱anu Jesus gumiṯa uḏiom.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nug hanhan matmatp̱a dayaya oiṯom amu ag danab amu muḏip̱a o senp̱a ele qaḵaglagnu elele iiṯa.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ag haen kuḏum qagap̱ig amge nug haen oh wagai ma, sen paḵua, baegp̱an aḏaknu keeke ele he aoḏṯom. Danab laa nug danab amu aḏaḵunu elele iiṯa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nug anam haaha, tuqan amun ele nug matmatp̱a oiṯom, qaukop̱a ele oiyaya gaaṯom. Nug nuḵa beḏu menp̱a ele tuqaṯom.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Anam daaṯom amunu haen amup̱a nug nakok uma dayaya, Jesus anṯa, nug Jesus gumiṯa goḵunu qaibaḏ uḵa, Jesus noobp̱a gateg qaun oum.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Aria Jesus Nug ouḏi nau oḏ meṯom. “Na onin aun?” Oḏ meṯe amu ouḏi nau nug aum. “Ig am kuḏumnab amunu da onil, ‘Daup kuḏum,’” awa aum.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Aum amunu ouḏi nau amu nug Jesus amegp̱a, “Ig wan imu uut goḵunignu aib ame,” ii daye daye unuqiṯom.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Nug anam aawo, bo kuḏumnab qaukop̱a ameg laip̱u daanna, e laegeg,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 amu ouḏi nau ag Jesus unuqidna ap̱ig. “Ig lamigḵutnu dayeb amu lamigp̱e, bo beḏulagp̱a notu!” aon ap̱ig.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ag anam aeg amu Jesus Nug, “Anam heig!’ awa a, ag danab amu uun gona, bo beḏulagp̱a nop̱ig. Noeg amu bo ag oolna, huana gona, aben oola noakp̱a Galelia le amegp̱a nona, le lanana mauhp̱ig. Bo amu, ahilag eb qak am 2000 anam.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ag mauheg amu bo gumaṯak danab ag ahan gona, ab oḵai amu nuhig wan taliliak ele amup̱a keeke aḏi anidp̱ig amu aeg doop̱ig. Doona amu ag keeke amu anidḵulagnu ahan gop̱ig.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ag gona, Jesus gumidna tena, ag danab amu dayeye anidp̱ig. Nug hanhan ouḏi nau ele dayom amge haen amup̱a nug lamen ma, dab mak ena ele to eṯa dayom. Anam dayeye anidna, ag baḏap̱ig.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Aria danab ag Jesus Nug danab ouḏi nau ele nuhignu aṯem heum amu anidp̱ig ele amu, ag amunu maṯinna, bonu ele madip̱ig.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Maṯieg, ag doona amu ag Jesus Nug ahilag wanp̱anu aha, laih goḵunu ap̱ig.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ag anam ap̱ig amunu Jesus Nug ubp̱a teete, danab ouḏi nau uuidp̱ig ele amu, nug Jesus ele oh goḵulahnu ii daye daye oḏ meṯom.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nug oḏ meṯom amge Jesus Nug aum. “Iiṯa, na eḏun, baenadp̱a gumadna gona, Naḏi nahipnu oo doye amu nahipp̱a aḏi heum ele amunu ap̱e, doyeg!” awa aum.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Jesus anam aum amunu danab amu nug eḏua uḵa, Dekapolis ap̱a ta, Jesus aḏi nuhigp̱a heum amu amelagp̱a maṯieye, ag nuhig nai doona, ag dab mak kuḏum aop̱ig.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Aria Jesus Nug ubp̱a ta, Galelia le ameg mataḏa, le laih waum. Wana, le ihip̱a dayeye, danab ah kuḏumnab gumidna gop̱ig.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ag anam daaegeg amu Juda dilag nai doyak lagnu iḵi danab laa onig Jairas, nug Jesus gumiṯa uḵa, gateg qaun wa,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 nug Jesus unuqiṯa aum. “Nid ahin dahil nug mauhḵun heṯe amunu na gona, ep̱enp̱a aḏap̱e, ena daaḵunu oḏ medaṯem,” awa aum.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nug anam a amu Jesus nug ele oh uḵaeheh, danab ah laala kuḏumnab ag Jesus hap̱utna, qataeṯan daaegeg gop̱ig.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Amu ah laa ap̱a dayom ele amu nug kalam qak oḏe maḏ tuelp oop̱a haen oh anidṯom. Iiṯa ii meṯom.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Nug dokta kuḏum gumaṯa uḵa, men doḏo oh nuhig hamu maṯom amge dokta ag nug ii ehaniṯeg, oḏe nuhig uḵa uḵa, oḵai meum aaḵuib.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Aḏe amu nuhig oḏe laip̱un iiṯa me, nug amu doye,
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesus Nug nuhig g̱agaṯag laa uḵe doya, Nug eḏua oḏ maṯom. “Aun dahil lamen aḏom?” awa aum.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Nug anam a amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag Nug amegp̱a ap̱ig. “Danab ah ameg naḏi talilidna daaṯeb amunu aḏinu na, ‘Aun aḏailom?’ aon aṯem,” aon ap̱ig.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ag anam aeg amge Jesus Nug ahilag nainu dab ii meṯom. Iiṯa, Nug neeḵa, aun heum amu anidḵunu neeḵaṯa dayom.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Dayeye amu ah nug, “Da nuhig lamen aḏami amunu Nug dahilnu aṯe,” dab makp̱a anana, nug baḏa hahaḏaḏa, Jesus noobp̱a wana, gateg qaun wa, keeke oh nuhigp̱a beum amunu oh miag Jesus amegp̱a aum.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nug anam a amu Jesus Nug aum. “O aḏel, na ootp̱a genab doome amunu na ena daaṯem. Oḏe nahip male, na ena daaṯem. Na maḏoḏ ele uḵe!” awa aum.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesus Nug anam maṯiaya dayeye, danab laala ag iḵi danab Jairas, amu nug laugp̱anu uḏin, Jairas amegp̱a ap̱ig. “Na aḏen mauhom amunu na ip̱uniṯak danab imu uḏat baula aib meṯame,” aon ap̱ig.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ag nug amegp̱a aegeg, Jesus Nug nai amu daugp̱a doya, Nug Jairas amegp̱a aum. “Na aib baḏame! Na ootp̱a genab doye!” awa aum.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nug anam anana amu Nug danab ah laa oh amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ag dim lamidmananu, “Aib,” aum. Amu oh oolagp̱anu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ewam, Petrus, Jakobus amu Johanes ele aaḵuib Jesus ele Jairas laugp̱a gop̱ig. Jakobus Johanes ele, a am eamag.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ag gona, nug laugp̱a tenana, Jesus Nug qanak baag oḵai ahilag doyaya, mahiṯak kobol laala ele heegeg anṯom.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nug anam anṯa, lag oop̱a noa amu ag amelagp̱a aum. “Aḏinu ag inam henan gaaṯeb? Nid ahin imu nug ii mauhom, nug niiṯe,” awa aum.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Nug anam aum amunu ag Nug imidp̱ig amge Nug ag oh lamaṯe, dimiṯim noeg, Nug nid ahin mameg, anig ele nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ewam ele ag aaḵuib diiaṯe, nid ahin niiomp̱a nop̱ig.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ag nona, Jesus Nug nid ahin ep̱eg aḏa, ag nailagp̱a aum. “Talita kumi.” Nai amu diig am inam. “Da aṯem, nid ahin, na ahe!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Jesus Nug anam a amu nid ahin nug pahanab aha oiyeye, danab ah ag nid ahin anidna, ag huanak oṯaina, dab mak kuḏum aop̱ig. Nug am maḏ tuelp ele.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Aria Jesus anam hewowa amu Nug ag danab laala amelagp̱a amananu, “Aib,” anana, ag nid ahin e meṯaglagnu ele aum.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.