Lucas 8

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Haen laa dimp̱a Jesus Nug uḵa, ab oḵai ab nakok ele laalap̱a taliliaṯa oiyaya, Kayaknu ḏo maḏoḏnu Nai Ena amu mehuqa, danab ah ip̱uanaṯom. Nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab tuelp ag Nug ele oiegeg
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 amu ah laala ag ele oh gop̱ig. Anuḵa ah amu ag ena ii daap̱ig. Laa am oḏe ele, laa am ouḏi nau ele amu Jesus Nug he, ena daap̱ig. Laa, Magdala ted Maria, nug anuḵa ouḏi nau eblaih aḏit ele beḏup̱a daaegeg Jesus lamaṯom.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Laa Joana, nug amu Herodes laug gumap̱ig ele dilag oḵai onig Susa, nug wau. Amu Susana aria ah laala ele gop̱ig. Ah amu ag ahilag keekep̱a Jesus amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ehanadp̱ig.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Jesus Nug anam oiyeye, danab ah ameg naḏi ag uḏin, Jesus top̱a qag meeg amu danab ah ab oḵai ohnu ele uḏieg, Nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa inam maṯia aum.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “E ep̱ak danab nug e haḏag ebaḵunu aha, daṯa uḵa oiyaya, e haḏag taoḏom. Nug taoḏe ugeḵe, haḏag laala amu danab ib oiṯebp̱a nena qena niiegeg, danab ag tap̱aegeg, ai ag uḏin, haḏag amu lap̱ig.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 E haḏag laala ag wan men duqe uḵak ele amup̱a nena qena bep̱ig amge wan tep̱u iiṯa amunu ag diḏilag bau dayak elele iiṯanu qaḏa eṯe bunaḏp̱ig.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Aria e haḏag laala ag wan muḏi qaun elep̱a nena qeeg, muḏi qaun ele ba, naḏi ma teguaṯom.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 E haḏag laala ag wan enap̱a nena qena, ena bena, meulḵad kuḏumnab op̱ig. Wan handat, wan handat anam.” Jesus Nug anam anana Nug ewa, “Danab nug daug ele dayeb amu nug doyaḏ!” awa aum.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Aria dimp̱a nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag Jesusnu nai amu meu nuhig am aḏi amunu oḏ medap̱ig.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Oḏ meṯaeg amu Jesus Nug aum. “Ag am Kayaknu ḏo maḏoḏnu keeke diig loḵumak amu dooglagnu maṯom amunu ag dooṯeb amge danab laala ag nai, danab nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanadṯe, nai amup̱aib anidṯeb amunu Jesaia nai yom, nai amu elele medaṯe. Nai am inam. ‘Ag neegna amu ag diig tutuḵu ii anidṯeb. Ag nai daulagp̱a dooṯeb amu ag nai meu am tutuḵu ii dooṯeb,’” awa aum.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Jesus Nug anam anana amu Nug nai baula tuḏiṯa aum. “Keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqaṯen, ip̱uanaṯen maṯimi amu, nuhig meu am inam. E haḏag amu Kayaknu nai.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Amu haḏag laala ibp̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laala ag nai doop̱ig amge dimp̱a Satan nug uḏia, ag oolagp̱a noa he, Kayak nai iiṯa meṯe. Satan nug nuhig dab makp̱a, ‘Ag nai amu oolagp̱a genab doop̱eg, Kayak Nug ag eḏua diima,’ anana heṯe.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Amu e haḏag laala men duqe uḵakp̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laa ag nai doon, oolag gamalag ahehe, pahanab aoṯeb amge ahilag oop̱a genab doyak am g̱agaṯag iiṯa, haen tutuib daaṯe amunu deḏ laa ahilag oop̱a genab doyak iiṯa meḵunu ug laa be amu ag paha ahilag oop̱a genab doyak amu paḏaṯeb.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Amu e haḏag laa wan muḏi qaun elep̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab amu ag nai dooṯeb amge ag gona oiyegeg, wan imup̱a ug laala amu enub awaknu uḏat amu ameg qak kobol ele, keeke amu oh ag oolagp̱a he, Kayak nai iiṯa ma, danab tutuḵu elelenab daaḵunu meu ii oṯe.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Amge e haḏag wan enap̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laa ag nai doon, ag aona, oolagp̱a meeg, tutuḵu oolagp̱a ena dayeye, ag g̱agaṯag daanna amu ag meu oṯeb,” awa aum.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Aria Jesus Nug nai imu ele maṯiom. “Danab laa nug lam amota, tap̱iḏ waap̱a o balal waap̱a ii meṯe. Iiṯa, nug amota, balal aṯan me ewewe, danab ag lag amu oop̱a nona, ag amahlak anidṯeb.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Amubia gemu keeke laala loḵumak daaṯe amge dimp̱a miag atiglag. Keeke oh danab ag loḵump̱ig daaṯeb amu dimp̱a ag miag atip̱eg, danab oh anidḵulag.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ag nai dahil dooṯeb ele amu, ag amu dab menan dayeg! Am danab laa nug Kayak Nai aḏaṯe ele amu, dimp̱a Kayak Nug baula ele tuḏiṯa, nug medaḵu amge danab nug Kayak nai laa tutuḵu ii aḏaḏa, nug, ‘Da keeke matu aḏami,’ awa aṯe amu geha Kayak Nug amu eḏua aḏidku,” awa aum.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Jesus Nug anam anana dayeye amu Nug anig amaḵud ele anidḵulagnu uḏip̱ig amge danab kuḏum ag itun daap̱ig amunu ag Jesus gumidna waḵulagnu ib iiṯa.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ag uḏin daaegeg, danab laala ag Jesus amegp̱a ap̱ig. “Na anin amapad ele ag na anidḵulagnu uḏin, dimiṯim daaṯeb,” aon ap̱ig.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Aon aeg amu Jesus Nug amelagp̱a aum. “Danab ah ag Kayaknu nai doon dim lamidṯeb ele, ag amu da anil, amalad ele,” awa aum.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Deḏ laa Jesus Nug ub laa aṯan te, nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele teeg amu Nug ag amelagp̱a aum. “Ig le ameg mataḏta, laih up̱a goḵunig,” awa aum. A amu gop̱ig.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ub ugeḵe amu Jesus Nug niiom. Niieye, ulah naḏi laa laip̱un na, le amegp̱a he, le ite, ub oop̱a noa am beḵunu he, ag mauhḵulagnu hena,
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag wana, Jesus maḏ eṯan ap̱ig. “Ip̱uniṯak danab, ip̱uniṯak danab, ig mauhḵunignu heṯem!” aon ap̱ig. Aon aeg am Jesus Nug aha, ulah le koḏkoḏ qeum ele amu, Nug a amelahp̱a a anam hemayanu a amu ulah nug iiṯa me, le ele to eṯa, manin dayom, le nug baula ii uḏalom.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Aria Jesus Nug ip̱uniṯak awak danab amelagp̱a aum. “Ag ahilag oop̱a genab doyak amu adep̱a daaṯe?” awa aum. Nug anam heum amu ag nuhignu enanag doon, ag oolag ele oṯaie, ag dab mak kuḏum aona, ag aḵa aḵa maṯin ap̱ig. “Ulah le ele amu danab imu ahilahnu nai aum amu dim lamidpiḏ amunu am aṯemun? Nug am aun?” aon ap̱ig.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Dimp̱a ag el qena gona, laih Gerasa wanp̱a eeḏp̱ig. Wan amuam Galelia le ihi laih daaṯe.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Amu Jesus Nug ubp̱anu aha, honap le ihip̱a no amu danab laa ab oḵai amup̱anu Nug gumiṯa doum. Danab amu nug ouḏi nau kuḏum ele. Haen elab nug bam iiṯa oiyaya, laḵa ii daaṯom. Iiṯa, nug matmatp̱a daaṯom.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Danab amu nug Jesus anṯa, ewawa, wanp̱a Jesus baegp̱a na qa, huanaknab ewa aum. “Jesus, na Kayak Aṯannab Beḵa, na da aṯem heiḏḵut heṯem? Da na unuqidṯem. Na da guiṯak aib meḏame,” awa aum.
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Am Jesus Nug matu ouḏi nau nug danab uuidḵunu aum amunu nug anam aum. Haen kuḏum ouḏi nau nug danab amu aḏeḏe, danab ag nug gumanna, senp̱a qaḵan, baegp̱a aḏaḵunu keekep̱a ele qagṯap̱ig amge nug sen keeke amu oh paḵua awe, ouḏi nau nug nug awa aḏe, laih atu taḏakp̱a goṯom.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Aria Jesus Nug oḏ meṯom. “Na onin aun?” Awa a nug aum. “Da onil amu, ‘Daup kuḏum,’” awa aum. Aḏinu? Ouḏi nau kuḏumnab nug oop̱a nona daap̱ig.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ouḏi nau ag Jesus amegp̱a, “Na aib ig lamigp̱e, Satan amu nuhiḵud daup daaṯebp̱a eḏut gomut,” aon ii daye daye unuqidp̱ig.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Amu bo ameg naḏi laa qauko nakok amup̱a e lanana daap̱ig amunu ouḏi nau ag Jesus unuqidna ap̱ig. “Na hep̱e, ig bo umu oolagp̱a gotu!” aon ap̱ig. Aon aeg aaḵu Jesus Nug he gop̱ig.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ouḏi nau ag danab amu uuidna, ag gona bo oolagp̱a noeg amu bo ag oolna, huana gona, aben oola noakp̱a nona, le amegp̱a le lana mauhp̱ig.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Amu bo gumak danab ag keeke beum, amu anidna, ag oolna gona, ag keeke amunu ab oḵaip̱a amu nuhig wan taliliak ele amup̱a keeke aḏi anidp̱ig amu aeg doop̱ig.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Maṯieg doona amu danab ah ag keeke amu anidḵulagnu Jesus gumidna gona, ag danab ouḏi nau uuidp̱ig amu anidp̱ig. Nug lamen taḵa, dab mak ena ele Jesus baegp̱a heḏep na dayeye anidp̱ig. Danab ah ag anam anidna, ag baḏap̱ig.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Danab ag anidp̱ig ele amu, ag Jesus Nug danab ouḏi nau ele amu he ena dayom, ag keeke amu ohnu madip̱ig.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Maṯieg, laih Gerasa, ap̱an danab oh ag Jesus uuaṯa gokunu unuqidp̱ig. Aḏinu? Ag huan baḏap̱ig. Aeg aaḵu Jesus Nug ub aṯan ta, Nug eḏua uḵom.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Danab ouḏi nau uuidp̱ig ele nug Jesus ele goḵulahnu ii daye daye oḏ meṯom. Nug anam aum amge Jesus Nug he, eḏua ugeḵe, amegp̱a aum.
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Na eḏun, na ap̱anp̱a gona, Kayak keeke oh nahip̱a heum amu na mehuqe!” awa aum. A amu danab amu uḵa, ab oḵai nuhigp̱a ta, danab ah oh amelagp̱a nuhigp̱a Jesus keeke oh heum amu mehuqom.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Jesus Nug Galelia le ameg heqo laihnu eḏua uḏieye, danab ah oh ag Nug uḏiom amunu gamalag ahom. Aḏinu? Ag oh Nug ameg mena daap̱ig.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Jesus uḏieye amu danab laa onig Jairas, nug Juda dilag nai doyak lag gumak danab laa, nug uḏia, Jesus noobp̱a dup noa, iḵi wan ye, Jesus Nug laugp̱a goḵununab unuqiṯom.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Aḏinu? Nug aḏeg laip̱u, maḏ 12 ele, nug mauhḵunu heum. A amu Jesus Nug ugeḵe, danab ah kuḏumnab ag talilidna daaegeg gop̱ig.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Uḵaegeg, ah laa ele ap̱a dayom amu nug kalam qak oḏe maḏ tuelp haen oh anidṯom. Iiṯa ii meṯom. Nug dokta gumaṯa uḵe babaiṯegeg, nug men doḏo nuhig iiṯa meum amge nug eḏua ena ii dayom.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Aria ah amu nug Jesus dimugp̱a doa, ep̱eg bahia, Jesusnu lamen daug nakok aḏom. Aḏe amu pahanab oḏe amu iiṯa meum.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Iiṯa me amu Jesus Nug dayaya, oḏ meum. “Aun da aḏailom?” awa aum. Oḏ me amu ag ap̱ig. “Da iiṯa, da iiṯa,” aon ap̱ig. Aon aeg, Petrus nug aum. “Ihinig oḵai, danab ah ameg naḏi talilidna daaṯeb amunu aḏinu na, ‘Aun da aḏailom?’ aon aṯem?” awa aum.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Amge Jesus Nug aum. “Da dooṯem, laip̱u laa ep̱egp̱a da aḏaele, g̱agaṯag laa uuiḏa uḵom,” awa aum.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Aria ah amu nug doya, loḵumḵunu elele iiṯa amunu nug baḏa hahaḏaḏa, danab ah oh noolagp̱a Jesus baegp̱a gateg qaun wa, nug aḏinu ep̱eg bahia Jesus aḏe, laip̱un oḏe nuhig iiṯa meum ele amunu aum.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Amu Jesus Nug ah amu amegp̱a aum. “O aḏel, na ootp̱a genab doome amunu na eḏun ena daaṯem. Na maḏoḏ ele uḵe!” awa aum.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Jesus Nug nai amu maṯiaya dayeye, danab laa nug iḵi danab Jarius, amu nug laugp̱anu nai awa uḏia, Jairas amegp̱a aum. “Na aḏen mauhomde amunu na ip̱uniṯak danab imu aib uḏat meṯame,” awa aum.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 A amu Jesus Nug nai amu doya, Nug Jairas amegp̱a aum. “Na aib baḏame. Iiṯa, na ootp̱a genab doye! Na anam hep̱e amu na aḏen nug eḏua bau daaḵu,” awa aum.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ag anam heegeg, Jesus Nug ag lamaṯowa, Nug nid ahin amu ep̱egp̱a aḏa aum. “Nid ahin, na ahe!” awa aum.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Amu nid ahin amu nuhig ouḏi eḏua uḏie, laip̱un bau eḏua ahom. Ahe, Jesus Nug ag e medap̱eg laḵunu amelagp̱a aum.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nid ahin mameg anig ele a anam anidya, a oṯaiya, dab mak kuḏumnab aopiḏ amu Jesus Nug g̱agaṯag amelahp̱a aum. “A keeke imunu danab laa amegp̱a aib apiḏ,” awa aum.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.