Lucas 8

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Haen laa dimp̱a Jesus Nug uḵa, ab oḵai ab nakok ele laalap̱a taliliaṯa oiyaya, Kayaknu ḏo maḏoḏnu Nai Ena amu mehuqa, danab ah ip̱uanaṯom. Nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab tuelp ag Nug ele oiegeg
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 amu ah laala ag ele oh gop̱ig. Anuḵa ah amu ag ena ii daap̱ig. Laa am oḏe ele, laa am ouḏi nau ele amu Jesus Nug he, ena daap̱ig. Laa, Magdala ted Maria, nug anuḵa ouḏi nau eblaih aḏit ele beḏup̱a daaegeg Jesus lamaṯom.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Laa Joana, nug amu Herodes laug gumap̱ig ele dilag oḵai onig Susa, nug wau. Amu Susana aria ah laala ele gop̱ig. Ah amu ag ahilag keekep̱a Jesus amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ehanadp̱ig.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Jesus Nug anam oiyeye, danab ah ameg naḏi ag uḏin, Jesus top̱a qag meeg amu danab ah ab oḵai ohnu ele uḏieg, Nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa inam maṯia aum.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “E ep̱ak danab nug e haḏag ebaḵunu aha, daṯa uḵa oiyaya, e haḏag taoḏom. Nug taoḏe ugeḵe, haḏag laala amu danab ib oiṯebp̱a nena qena niiegeg, danab ag tap̱aegeg, ai ag uḏin, haḏag amu lap̱ig.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 E haḏag laala ag wan men duqe uḵak ele amup̱a nena qena bep̱ig amge wan tep̱u iiṯa amunu ag diḏilag bau dayak elele iiṯanu qaḏa eṯe bunaḏp̱ig.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Aria e haḏag laala ag wan muḏi qaun elep̱a nena qeeg, muḏi qaun ele ba, naḏi ma teguaṯom.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 E haḏag laala ag wan enap̱a nena qena, ena bena, meulḵad kuḏumnab op̱ig. Wan handat, wan handat anam.” Jesus Nug anam anana Nug ewa, “Danab nug daug ele dayeb amu nug doyaḏ!” awa aum.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Aria dimp̱a nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag Jesusnu nai amu meu nuhig am aḏi amunu oḏ medap̱ig.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Oḏ meṯaeg amu Jesus Nug aum. “Ag am Kayaknu ḏo maḏoḏnu keeke diig loḵumak amu dooglagnu maṯom amunu ag dooṯeb amge danab laala ag nai, danab nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanadṯe, nai amup̱aib anidṯeb amunu Jesaia nai yom, nai amu elele medaṯe. Nai am inam. ‘Ag neegna amu ag diig tutuḵu ii anidṯeb. Ag nai daulagp̱a dooṯeb amu ag nai meu am tutuḵu ii dooṯeb,’” awa aum.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Jesus Nug anam anana amu Nug nai baula tuḏiṯa aum. “Keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqaṯen, ip̱uanaṯen maṯimi amu, nuhig meu am inam. E haḏag amu Kayaknu nai.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Amu haḏag laala ibp̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laala ag nai doop̱ig amge dimp̱a Satan nug uḏia, ag oolagp̱a noa he, Kayak nai iiṯa meṯe. Satan nug nuhig dab makp̱a, ‘Ag nai amu oolagp̱a genab doop̱eg, Kayak Nug ag eḏua diima,’ anana heṯe.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Amu e haḏag laala men duqe uḵakp̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laa ag nai doon, oolag gamalag ahehe, pahanab aoṯeb amge ahilag oop̱a genab doyak am g̱agaṯag iiṯa, haen tutuib daaṯe amunu deḏ laa ahilag oop̱a genab doyak iiṯa meḵunu ug laa be amu ag paha ahilag oop̱a genab doyak amu paḏaṯeb.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Amu e haḏag laa wan muḏi qaun elep̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab amu ag nai dooṯeb amge ag gona oiyegeg, wan imup̱a ug laala amu enub awaknu uḏat amu ameg qak kobol ele, keeke amu oh ag oolagp̱a he, Kayak nai iiṯa ma, danab tutuḵu elelenab daaḵunu meu ii oṯe.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Amge e haḏag wan enap̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laa ag nai doon, ag aona, oolagp̱a meeg, tutuḵu oolagp̱a ena dayeye, ag g̱agaṯag daanna amu ag meu oṯeb,” awa aum.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Aria Jesus Nug nai imu ele maṯiom. “Danab laa nug lam amota, tap̱iḏ waap̱a o balal waap̱a ii meṯe. Iiṯa, nug amota, balal aṯan me ewewe, danab ag lag amu oop̱a nona, ag amahlak anidṯeb.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Amubia gemu keeke laala loḵumak daaṯe amge dimp̱a miag atiglag. Keeke oh danab ag loḵump̱ig daaṯeb amu dimp̱a ag miag atip̱eg, danab oh anidḵulag.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ag nai dahil dooṯeb ele amu, ag amu dab menan dayeg! Am danab laa nug Kayak Nai aḏaṯe ele amu, dimp̱a Kayak Nug baula ele tuḏiṯa, nug medaḵu amge danab nug Kayak nai laa tutuḵu ii aḏaḏa, nug, ‘Da keeke matu aḏami,’ awa aṯe amu geha Kayak Nug amu eḏua aḏidku,” awa aum.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesus Nug anam anana dayeye amu Nug anig amaḵud ele anidḵulagnu uḏip̱ig amge danab kuḏum ag itun daap̱ig amunu ag Jesus gumidna waḵulagnu ib iiṯa.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ag uḏin daaegeg, danab laala ag Jesus amegp̱a ap̱ig. “Na anin amapad ele ag na anidḵulagnu uḏin, dimiṯim daaṯeb,” aon ap̱ig.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Aon aeg amu Jesus Nug amelagp̱a aum. “Danab ah ag Kayaknu nai doon dim lamidṯeb ele, ag amu da anil, amalad ele,” awa aum.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Deḏ laa Jesus Nug ub laa aṯan te, nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele teeg amu Nug ag amelagp̱a aum. “Ig le ameg mataḏta, laih up̱a goḵunig,” awa aum. A amu gop̱ig.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ub ugeḵe amu Jesus Nug niiom. Niieye, ulah naḏi laa laip̱un na, le amegp̱a he, le ite, ub oop̱a noa am beḵunu he, ag mauhḵulagnu hena,
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag wana, Jesus maḏ eṯan ap̱ig. “Ip̱uniṯak danab, ip̱uniṯak danab, ig mauhḵunignu heṯem!” aon ap̱ig. Aon aeg am Jesus Nug aha, ulah le koḏkoḏ qeum ele amu, Nug a amelahp̱a a anam hemayanu a amu ulah nug iiṯa me, le ele to eṯa, manin dayom, le nug baula ii uḏalom.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Aria Jesus Nug ip̱uniṯak awak danab amelagp̱a aum. “Ag ahilag oop̱a genab doyak amu adep̱a daaṯe?” awa aum. Nug anam heum amu ag nuhignu enanag doon, ag oolag ele oṯaie, ag dab mak kuḏum aona, ag aḵa aḵa maṯin ap̱ig. “Ulah le ele amu danab imu ahilahnu nai aum amu dim lamidpiḏ amunu am aṯemun? Nug am aun?” aon ap̱ig.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Dimp̱a ag el qena gona, laih Gerasa wanp̱a eeḏp̱ig. Wan amuam Galelia le ihi laih daaṯe.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Amu Jesus Nug ubp̱anu aha, honap le ihip̱a no amu danab laa ab oḵai amup̱anu Nug gumiṯa doum. Danab amu nug ouḏi nau kuḏum ele. Haen elab nug bam iiṯa oiyaya, laḵa ii daaṯom. Iiṯa, nug matmatp̱a daaṯom.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Danab amu nug Jesus anṯa, ewawa, wanp̱a Jesus baegp̱a na qa, huanaknab ewa aum. “Jesus, na Kayak Aṯannab Beḵa, na da aṯem heiḏḵut heṯem? Da na unuqidṯem. Na da guiṯak aib meḏame,” awa aum.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Am Jesus Nug matu ouḏi nau nug danab uuidḵunu aum amunu nug anam aum. Haen kuḏum ouḏi nau nug danab amu aḏeḏe, danab ag nug gumanna, senp̱a qaḵan, baegp̱a aḏaḵunu keekep̱a ele qagṯap̱ig amge nug sen keeke amu oh paḵua awe, ouḏi nau nug nug awa aḏe, laih atu taḏakp̱a goṯom.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Aria Jesus Nug oḏ meṯom. “Na onin aun?” Awa a nug aum. “Da onil amu, ‘Daup kuḏum,’” awa aum. Aḏinu? Ouḏi nau kuḏumnab nug oop̱a nona daap̱ig.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ouḏi nau ag Jesus amegp̱a, “Na aib ig lamigp̱e, Satan amu nuhiḵud daup daaṯebp̱a eḏut gomut,” aon ii daye daye unuqidp̱ig.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Amu bo ameg naḏi laa qauko nakok amup̱a e lanana daap̱ig amunu ouḏi nau ag Jesus unuqidna ap̱ig. “Na hep̱e, ig bo umu oolagp̱a gotu!” aon ap̱ig. Aon aeg aaḵu Jesus Nug he gop̱ig.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ouḏi nau ag danab amu uuidna, ag gona bo oolagp̱a noeg amu bo ag oolna, huana gona, aben oola noakp̱a nona, le amegp̱a le lana mauhp̱ig.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Amu bo gumak danab ag keeke beum, amu anidna, ag oolna gona, ag keeke amunu ab oḵaip̱a amu nuhig wan taliliak ele amup̱a keeke aḏi anidp̱ig amu aeg doop̱ig.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Maṯieg doona amu danab ah ag keeke amu anidḵulagnu Jesus gumidna gona, ag danab ouḏi nau uuidp̱ig amu anidp̱ig. Nug lamen taḵa, dab mak ena ele Jesus baegp̱a heḏep na dayeye anidp̱ig. Danab ah ag anam anidna, ag baḏap̱ig.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Danab ag anidp̱ig ele amu, ag Jesus Nug danab ouḏi nau ele amu he ena dayom, ag keeke amu ohnu madip̱ig.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Maṯieg, laih Gerasa, ap̱an danab oh ag Jesus uuaṯa gokunu unuqidp̱ig. Aḏinu? Ag huan baḏap̱ig. Aeg aaḵu Jesus Nug ub aṯan ta, Nug eḏua uḵom.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Danab ouḏi nau uuidp̱ig ele nug Jesus ele goḵulahnu ii daye daye oḏ meṯom. Nug anam aum amge Jesus Nug he, eḏua ugeḵe, amegp̱a aum.
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Na eḏun, na ap̱anp̱a gona, Kayak keeke oh nahip̱a heum amu na mehuqe!” awa aum. A amu danab amu uḵa, ab oḵai nuhigp̱a ta, danab ah oh amelagp̱a nuhigp̱a Jesus keeke oh heum amu mehuqom.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Jesus Nug Galelia le ameg heqo laihnu eḏua uḏieye, danab ah oh ag Nug uḏiom amunu gamalag ahom. Aḏinu? Ag oh Nug ameg mena daap̱ig.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Jesus uḏieye amu danab laa onig Jairas, nug Juda dilag nai doyak lag gumak danab laa, nug uḏia, Jesus noobp̱a dup noa, iḵi wan ye, Jesus Nug laugp̱a goḵununab unuqiṯom.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Aḏinu? Nug aḏeg laip̱u, maḏ 12 ele, nug mauhḵunu heum. A amu Jesus Nug ugeḵe, danab ah kuḏumnab ag talilidna daaegeg gop̱ig.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Uḵaegeg, ah laa ele ap̱a dayom amu nug kalam qak oḏe maḏ tuelp haen oh anidṯom. Iiṯa ii meṯom. Nug dokta gumaṯa uḵe babaiṯegeg, nug men doḏo nuhig iiṯa meum amge nug eḏua ena ii dayom.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Aria ah amu nug Jesus dimugp̱a doa, ep̱eg bahia, Jesusnu lamen daug nakok aḏom. Aḏe amu pahanab oḏe amu iiṯa meum.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Iiṯa me amu Jesus Nug dayaya, oḏ meum. “Aun da aḏailom?” awa aum. Oḏ me amu ag ap̱ig. “Da iiṯa, da iiṯa,” aon ap̱ig. Aon aeg, Petrus nug aum. “Ihinig oḵai, danab ah ameg naḏi talilidna daaṯeb amunu aḏinu na, ‘Aun da aḏailom?’ aon aṯem?” awa aum.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Amge Jesus Nug aum. “Da dooṯem, laip̱u laa ep̱egp̱a da aḏaele, g̱agaṯag laa uuiḏa uḵom,” awa aum.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Aria ah amu nug doya, loḵumḵunu elele iiṯa amunu nug baḏa hahaḏaḏa, danab ah oh noolagp̱a Jesus baegp̱a gateg qaun wa, nug aḏinu ep̱eg bahia Jesus aḏe, laip̱un oḏe nuhig iiṯa meum ele amunu aum.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Amu Jesus Nug ah amu amegp̱a aum. “O aḏel, na ootp̱a genab doome amunu na eḏun ena daaṯem. Na maḏoḏ ele uḵe!” awa aum.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesus Nug nai amu maṯiaya dayeye, danab laa nug iḵi danab Jarius, amu nug laugp̱anu nai awa uḏia, Jairas amegp̱a aum. “Na aḏen mauhomde amunu na ip̱uniṯak danab imu aib uḏat meṯame,” awa aum.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 A amu Jesus Nug nai amu doya, Nug Jairas amegp̱a aum. “Na aib baḏame. Iiṯa, na ootp̱a genab doye! Na anam hep̱e amu na aḏen nug eḏua bau daaḵu,” awa aum.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ag anam heegeg, Jesus Nug ag lamaṯowa, Nug nid ahin amu ep̱egp̱a aḏa aum. “Nid ahin, na ahe!” awa aum.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Amu nid ahin amu nuhig ouḏi eḏua uḏie, laip̱un bau eḏua ahom. Ahe, Jesus Nug ag e medap̱eg laḵunu amelagp̱a aum.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Nid ahin mameg anig ele a anam anidya, a oṯaiya, dab mak kuḏumnab aopiḏ amu Jesus Nug g̱agaṯag amelahp̱a aum. “A keeke imunu danab laa amegp̱a aib apiḏ,” awa aum.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.