Lucas 10
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARA
1 Amu dimp̱a Naḏi Nug danab 72 laa, ag aḏit aḏit anuqna, ab oḵai nakok ele ohp̱a, Nug goḵunu dab meum ele, amup̱a gop̱eg, dimp̱a Nug nuḵa ele amup̱a dim lamaṯa goḵunu otiaṯom.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Nug otiaṯa, Nug amelagp̱a aum. “Danab ah kuḏumnab ag dahilnu oolagp̱a genab ii dooṯeb amu, ag am daṯanu e bia. E amu oh oḏua malom amge uḏat danab kuḏum iiṯa amunu ag dad Mameg unuqidp̱eg, nug uḏat danab baula maaṯeb gona, e meu aḵan qag meḵulag,” awa aum.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Nug anam anana amu Nug nai baula tuḏiṯa aum. “Ag aaḵude uḵeg! Da ag maaṯi, ag sipsip naḵud wolp oolagp̱a goṯeb bia goṯeb.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ag men doḏo inaknu hogot amu baṯam, baelag gaḏa ele amu aib aop̱ig. Ag gonana, dab mak laa aona, uḏat imu aib uup̱ig.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Amu ag lag laa oop̱a nona aria ag tatam inam aḵulag. ‘Danab ah lag imup̱anu ag oolag maḏoḏ ele daaglagnu oonig daaṯe,’ aon aig!
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Amu danab laa oo maḏoḏ ele lag amup̱a dayeb amu aria nug nai amu doya gamag ahebeb awa humadḵu. Amge danab laa nug anam ele iiṯa amu aria nug nai amu doya ii humadma.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Ag lag laip̱u humadp̱ig ele, amup̱aib daanna, lanaknu keeke, e le ele madap̱eg laig! Aḏinu? Uḏat danab nug nuhig uḏatnu, nob aaḵu aoṯe. Ag lag laala ohp̱a aib daap̱ig.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Am ag gona, ab oḵai laap̱a nop̱eg, ag diiadna, laulagp̱a gona, e panin madap̱eg amu ag laig!
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ab amup̱an oḏe danab amu ag hep̱eg, ena daap̱eg, ag amelagp̱a, ‘Kayaknu ḏo maḏoḏ ahilagp̱a miag doum,’ aon aig!
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Amge ag gona, ab oḵai laap̱a nop̱eg, ap̱anu danab ag diiadna laulagp̱a ii gop̱eg amu ag gona, ab oḵai amunu ibp̱a daanna
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ag inam aon aeg! ‘Ahilag abnu gap̱ud, ig baenigp̱a teum daaṯe amu, ag eheḏ hep̱ig amu ip̱uanadḵunignu, ig gap̱ud amu iiḵu op̱iut neṯe amge ag imu dab mena autna aweg! Kayaknu ḏo maḏoḏ miag doum!’ aon aig!
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Anam aaḵu amu da ag amelagp̱a aṯem. Wan haen maleb, ab amu nug Sodom nob awom amu eḏiṯak aoḵu,” awa aum.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “O gadon Korasin, o gadon Betsaida ele! Da ahilah danab oolagp̱a oiyeye, kobol diigdiig danab heḵunu elele iiṯa hemi amu danab laa nug Taia Saidon ele, danab ap̱a daaṯeb ag am iiṯa aḏi danab amu, nug danab amu ahilagp̱a kobol amubia helo amu Taia Saidon ele dilah danab ag anuḵanab lamen nau heḏiag ele taḵan, uhuḏp̱a daanna, ag oolag eḏulo.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Amunu da ag amelagp̱a aṯem, epeḏiak haenp̱a amu Taia Saidon ele dilah danab ah, ag ug aoglag amge ag danab ah ag Korasin Betsaida ele daaṯeb amu, ag amu dilag ug eḏiṯak, ug oḵainab aoglag.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Amu Kapenaum na onin oḵai, laa oh eḏaṯak, aoḵut-te? Iiṯa! Geha na padal meḵut,” awa aum.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Jesus Nug anam anana, Nug ip̱uniṯak awak danab amelagp̱a aum. “Danab nug ahilag nai dooṯe amu nug dahil nai dooṯe. Am danab nug ag di madaṯe amu nug da di meḏaṯe. Danab nug da di meḏaṯe, nug laa Nug he, da uḏimi ele amu Nug di medṯe,” awa aum.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Dimp̱a danab 72 ag gamalag huan ahehe, eḏun uḏin ap̱ig. “Naḏi, ig na onin diiutut, ouḏi nau ag ihinig nai dim lamidp̱ig,” aon ap̱ig.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Anam aeg am Jesus Nug ag amelagp̱a aum. “Da Satan nug amemḏi bia hab aṯannu na qeeqe anidmi.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Amu doyeg! Da ag g̱agaṯag maṯai, ag mat, apiap ele tap̱adna, kekeḏnu g̱agaṯag amu oh eḏadḵulagnu elele daaṯeb. Keeke laip̱u laa heeb, ag ii nauhmana.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Amge ouḏi nau ag nai ahilag dim lamidṯeb, amunu ag oolag aib gamag ahom! Iiṯa. Kayak Nug ag onilag hab aṯan yom amunu ag gamalag ahaḏ!” awa aum.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Haen amup̱a Kayak Ouḏi Nug he, Jesus oo gamag ahe, Nug aum. “O Mame, na hab wan ele dilah Oḵai daaṯem amu, na danab dab mak ele, doyak danab ele, na amu dilagp̱a keeke imu loḵumna, nid naunau ip̱uanadme amunu da na onin humaṯem. Yo Mame, na nahip dab makp̱a amu nahip doyakp̱a ele heme,” awa aum.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Jesus Nug anam anana amu Nug nai baula tuḏiṯa aum. “Da Mamel Nug keeke oh da ep̱elp̱a meum. Amu danab laip̱u laa nug Kayak Beḵa ii dooṯe, Kayak Nug nuḵaib dooṯe. Am danab laip̱u laa nug da Mamel ele ii dooṯe. Nug Beḵa daib Nug dooṯem amu danab, da ag da Mamel ip̱uanadṯem ele, ag da Mamel dooṯeb,” awa aum.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Aria Jesus Nug nai amu oh maṯia mala, Nug eḏua, ip̱uniṯak awak danab aaḵuib amelagp̱a aum. “Ag enanag daaṯeb. Ag itiṯak aop̱ig daaṯeb. Aḏinu? Ag da amu dahil hak amu dahil nai ele iiḵu anidṯeb.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Da ag amelagp̱a aṯem. Anuḵa propet kuḏum, king ele ag keeke gemu ag anidṯeb amu anidḵulagnu oolag dayom amge ag ii anidp̱ig. Amu nai gemu ag dooṯeb amu ag dooglagnu oolag dayom amge ag ii doop̱ig,” awa aum.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Aria deḏ laa ḏo doyak danab laip̱u laa aha, nug Jesus eheḏ ab anidḵunu oḏ ma aum. “Ip̱uniṯak danab, da aṯem hein bauklel hanhan ena dayaknu aoḵul?” awa aum.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Anam a amu Jesus Nug amegp̱a aum. “Ḏop̱a, nai yak amunu aḏi daaṯe? Na ap̱a aḏi eb qeṯem?” awa aum.
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Jesus anam a, Nug oḏep̱a awa aum. “Naḏi Nug am Kayak nahip amunu na nuhignu oot mauhaḏ! Na ootp̱a, na ouḏinp̱a, nahip g̱agaṯag ohp̱a amu nahip dab mak ohp̱a ele anam he! Amu laa amu na naḵa nahipnu oot mauhṯe, amubia nahip mudip̱anu dilag ele oot mauhaḏ!” awa aum.
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Awa a amu Jesus Nug amegp̱a aum. “Na tutuḵu ame, na anam henana, na bauklel hanhannu aoḵut,” awa aum.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Nug anam aum amge ḏo doyak danab nug nuḵa onig ena daaḵunu ha, nug Jesus oḏ meṯa aum. “Am dahil mudip̱an danab am aun?” awa aum.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Awa a aria Jesus Nug oḏep̱a awa aum. “Danab laa Jerusalemnu aha, nug Jeriko goḵunu noum. Noono, yab danab ag nug ibp̱a anidna, ag nuhig keeke amu oh aḏidna, ag nug eheḏ maḵuḏp̱ig. Ag maḵuḏeg, ibp̱a anam mauhḵunu ha niieye, ag gop̱ig.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Haen amup̱a Juda dilag mana meṯak danab laa nug ele goḵunu ib amu noum. Am nug danab amu andaṯa, nug qe eḏiṯa, ib daug aiḏa, wana uḵom.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ugeḵe, Lewi buḏup̱anu laa ele nug ib amuib dim lamiṯa uḵa, nug danab amu andaṯa, qe eḏiṯa, ib daug aiḏa, wana uḵom.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Amge Samaria danab laa, Samaria Israel ele ag layam ena iiṯa amu, nug ib amup̱a uḏia, danab amu gumiṯa doa, danab amu anṯa, nug oo doyom.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Nug oo doye, gumiṯa wana, nug goḏen wain ele awa goḵaḏe, danab amu ihiudp̱a no, itom. Itowa nug danab amu huma awa, nuhig donki aṯan ma, awa uḵa, ḏo lag amup̱a ma nug gumom.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Gume uḵe, deḏ amu uue, wagḏe, deḏ amup̱a nug men doḏo deḏ aḏitnu uḏatnu nob, 10 kina bia awa, ḏo lag mameg amu medaṯa, amegp̱a aum. “Na men doḏo imup̱a danab imu dab meṯan autna awe! Na danab imu ehanidp̱e, men doḏo imu iiṯa meeb, nug ena daaḵunu, na keeke laa men doḏo nahip̱a daden meḵut dayeb amu aria dimp̱a da eḏue uḏien amu nob na medaḵul,” awa aum.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Jesus Nug anam awowa, Nug eḏua danab tatam nug amunu oḏ meṯom ele amu, nug oḏ meṯa aum. “Nahip dab mak amu aṯem daaṯe? Danab ewam amu oolagp̱a aun nug danab yab danab maḵuḏp̱ig ele amu, nuhig mudip̱an bia heum?” awa oḏ meṯom.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Anam a amu ḏonu doyak danab nug aum. “Danab nug oo gai iiṯa doya ehaniṯom ele, amu,” awa aum. A amu Jesus Nug amegp̱a aum. “Na gona amu na ele anam he!” awa aum.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Jesus Nug nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ag gonana amu Nug ab nakok laap̱a no, ah laa onig Mata, nug omalaṯa, laugp̱a uḵom.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mata nug maḵeg amu onig Maria. Jesus Nug laḵa te amu Maria nug Naḏi gumiṯa doa, baegp̱a heḏep na dayaya, Jesus nai maṯiom ele amu, nug doyom.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Amge Mata nug e hak uḏatib ha, hik qe, dab mak nuhig ib piḏe piḏe dayom amunu Mata nug Jesus gumiṯa wana aum. “Naḏi, da maḵel nug da ii ehaniḏṯe, da daḵaib e hak uḏat heṯem. Na amunu dab iite meṯem? Na amegp̱a ap̱e doa, da ehaniḏaḏ!” awa aum.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Amge Naḏi Nug oḏep̱a awa aum. “Mata, Mata, na dab mak kuḏum ootp̱a dayeye, na keeke kuḏumnu oṯaiṯem
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 amge keeke laip̱uib am oḵai daaṯe am Maria nug keeke ena amu tituanom. Keeke ena nuhig amu ig aḏidta ii aomta,” awa aum.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.