Atos 25
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NVT
1 Pestus nug wan obatak oḵai amu gumaḵunu uḏia, Sisaria daye, deḏ ewam uue nug aha, Jerusalem teum.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Pestus nug Jerusalem te amu mana meṯak danab oḵai amu iḵi danab ele ag gumidna gona, ag Paulus eheḏ heum amunu amegp̱a awona, ag g̱agaṯag inam ele ap̱ig.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 “Na ig ehanigna, danab amu aon mep̱e, ip̱a Jerusalem uḏiaḏ!” g̱agaṯag ap̱ig. Ag anam ap̱ig amge ag ib aḏan loḵumna daanna, Paulus qep̱eg mauhḵu amunu hep̱ig.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ag anam aeg amu Pestus amelagp̱a aum. “Paulus nug Sisaria ap̱a mani guiṯakp̱a daaṯe amu haen elab iiṯa da eḏue Sisaria noḵul
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 amunu iḵi danab ag da dim lamiḏp̱eg oh noḵunig. Aria danab amu nug eheḏ heum dayeb amu aria ag nug beḏup̱a nai yaaglag,” awa aum.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Pestus nug Jerusalem ag ele deḏ eblaih ewamtai iiṯa ten anam dayona, nug eḏua Sisaria noum. Deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a nug aha, heṯoḏiak abenp̱a dayeye amu nug daup nuhiḵud amelagp̱a, “Ag Paulus omalna uḏieg!” awa aum.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ag Paulus omalna doeg amu aria Juda Jerusalemnu nop̱ig amu ag dona daanna, ag nai kuḏum Paulus beḏup̱a yaan madip̱ig amge ag ahilag nai amu diig iiṯa. Ag heṯoḏiakp̱a nai hamu kuḏum Paulus beḏup̱a yaap̱ig.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Ag anam heeg amu Paulus aha, ahilag nai amu nob ma, inam aum. “Da keeke aḏitai eheḏ laa ii hemi. Da Juda dilag ḏonu amu mana meṯak lagnu amu Kaisanu ele eheḏ laa ii hemi,” awa aum.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Paulus anam awa aum amge Pestus nug Juda, ag oolag ena daaḵunu, ag oolagp̱a ya, nug Paulus amegp̱a inam aum. “Da hep̱i, ig oh Jerusalem teta, nahip heṯoḏiak ap̱a anidḵunignu elele dooṯemte?” awa aum.
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Nug anam aum amge Paulus nug aum. “Da gemu Rom dilag heṯoḏiakp̱a daaṯem amuam ena. Da eḏuen Juda dilag heṯoḏiakp̱a ii daapa. Na aaḵu doome, da Juda dilagnu eheḏ laa ii hemi.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Da mauhḵulnu keeke laa hemi dayeb amu ag hep̱eg mauhḵul amu elele, ag ena da iup̱eg mauhḵul. Amge Juda ag da heṯoḏiakp̱a meiḏna, nai madip̱ig ele amu, nai amuam genab iiṯa dayeb amu danab laa nug da ag ep̱elagp̱a meiḏḵunu amu eheḏ amunu da Rom uḵen, Kaisa top̱a tein ap̱i, nug dahil heṯoḏiak amu nug dooḵunu ool daaṯe,” awa aum.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Paulus nug anam a amu Pestus nug kaunsil danab ele tatam nai maṯiona amu nug Paulus amegp̱a aum. “Na Kaisa nug nahip heṯoḏiak dooḵunu onigp̱a eṯem amunu aria na Kaisa gumidna goḵut,” awa aum.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Am deḏ laala uue amu king Agripa amu nug ap̱inag Benaisi ele a Pestus humidḵulahnu Sisaria uḏipiḏ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 A uḏiya, deḏ nakok kuḏum Sisaria daaeheh amu Pestus nug king amu amegp̱a Paulusnu nai amu maṯia aum. “Piliks nug danab laa nug anuḵa mani guiṯakp̱a meum ina daaṯe.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Anuḵa da Jerusalem tein daaiyi, mana meṯak danab oḵai amu Juda iḵi danab ele ag nai nug beḏup̱a yaan, ag da amelp̱a nuhig eheḏ hak amu nob medaḵulnu ap̱ig.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Amge da eḏuen ag amelagp̱a inam ami. ‘Ig Rom, ihinig kobol amu ig danab laa hamu qeut ii mauhṯe. Tatam danab nug eheḏ heumtai o iiṯatai heṯoḏiakp̱a anidṯem. Nug eheḏ heum anidta amu ig nug nob meṯagnig. Iiṯa am iiṯa,’ awe ami.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ag anam heeg, da ai, ag da ele oh uḏit daamut. Amu da haen ii kakidmi. Iiṯa, deḏ amu uue wagḏe, deḏ amup̱a amu ig heṯoḏiak abenp̱a daata, danab amu omalna dooḵulagnu amelagp̱a ai, aon doeg,
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 danab ag nug beḏup̱a nai yaap̱ig ele ag ahan hip̱aidna, nug beḏup̱a nai yaap̱ig amge ag ahan, nug kobol laa eheḏ heumnu, da ag heḵulagnu dab memi bia laa ii madip̱ig. Ag anam iiṯa.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ag ahilag meṯid hak kobolnu amu danab laa onig Jesus, Nug mauhom amge Paulus nug, ‘Danab amu Nug am bau daaṯe,’ awa aṯe amu ag amunu nug ele aeg ona aeg do hep̱ig.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Ag anam maṯieg amu da nai amu ool ii maiṯe, diig dooḵulnu hemi amge da elele iiṯa, ool ii maiṯom amunu da nug oḏ meṯami. ‘Na Jerusalem gop̱e, da geha ap̱a nai nahip amu oh dooḵulnu elele dooṯemte?’ awe ami.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Da anam ami amge Paulus nug mani guiṯakp̱a dayebeb, dimp̱a Kaisa nuhig nai amu bap̱aidḵunu oo daye aum amunu da nug mani guiṯak lag oop̱a dayebeb, haen laa da nug hep̱i, Kaisa top̱a goḵunu ai, ip̱a ina daaṯe,” awa aum.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Nug anam a amu, aria king Agripa nug Pestus amegp̱a aum. “Aaḵu amu da ele, da danab amu nuhig nai dooḵulnu ool daaṯe,” awa aum. A am Pestus nug aum. “Am ena, buṯi ab dooḵut,” awa aum.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Aria deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a king Agripa nug Benaisi ele a ahai, bala meya, deḏ amup̱a amu qag mak lag oop̱a noya daaeheh, daup danab oḵai oḵai amu ab oḵai amunu iḵi danab oh ele nona daaegeg, Pestus nug he, Paulus omalna wap̱ig.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Paulus omalna waeg, Pestus nug ag daap̱ig ele amu, nug ag amelagp̱a aum. “King Agripa na aaḵu daaṯem amu danab oh ig ele daaṯem ag danab imu anṯeg! Juda danab ah oh ag Jerusalem ap̱a am ip̱a ele, ag da amelp̱a nug dimug mena, ag huana ap̱ig. ‘Na danab amu qep̱e mauhaḏ! Nug ii daama,’ aon ap̱ig.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Amge da nug keeke eheḏ heum, nug mauhḵunu amu da laa ii anidmi. Amge nug nuḵa Kaisa nug nuhig nai dooḵunu onigp̱a e amu da nug Kaisa top̱a mep̱i goḵunu ai, nug amu ameg ma daaṯe.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Amge imu ele, da nug keeke aḏi heumnu nai amu genab anṯena, uḏug yaap̱i uḵeb, ihinig Kaisa anidḵunu amu ele laa ii anidmi. Anam daaṯe amunu king Agripa na iiḵu dayeye am danab laa oh ele ag daaegeg, da danab imu omale nahipp̱a domi. Ig oh nai nuhig anidta, da nuhignu nai laa uḏugp̱a yen mep̱i goḵunu anam hemi.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Aḏinu? Da mani guiṯak danab laa nug eheḏ aḏi heum uḏugp̱a ii yen mep̱i goḵunu oolp̱a ena ii dooṯem,” awa aum.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.