Atos 25
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NAA
1 Pestus nug wan obatak oḵai amu gumaḵunu uḏia, Sisaria daye, deḏ ewam uue nug aha, Jerusalem teum.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Pestus nug Jerusalem te amu mana meṯak danab oḵai amu iḵi danab ele ag gumidna gona, ag Paulus eheḏ heum amunu amegp̱a awona, ag g̱agaṯag inam ele ap̱ig.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 “Na ig ehanigna, danab amu aon mep̱e, ip̱a Jerusalem uḏiaḏ!” g̱agaṯag ap̱ig. Ag anam ap̱ig amge ag ib aḏan loḵumna daanna, Paulus qep̱eg mauhḵu amunu hep̱ig.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ag anam aeg amu Pestus amelagp̱a aum. “Paulus nug Sisaria ap̱a mani guiṯakp̱a daaṯe amu haen elab iiṯa da eḏue Sisaria noḵul
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 amunu iḵi danab ag da dim lamiḏp̱eg oh noḵunig. Aria danab amu nug eheḏ heum dayeb amu aria ag nug beḏup̱a nai yaaglag,” awa aum.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Pestus nug Jerusalem ag ele deḏ eblaih ewamtai iiṯa ten anam dayona, nug eḏua Sisaria noum. Deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a nug aha, heṯoḏiak abenp̱a dayeye amu nug daup nuhiḵud amelagp̱a, “Ag Paulus omalna uḏieg!” awa aum.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ag Paulus omalna doeg amu aria Juda Jerusalemnu nop̱ig amu ag dona daanna, ag nai kuḏum Paulus beḏup̱a yaan madip̱ig amge ag ahilag nai amu diig iiṯa. Ag heṯoḏiakp̱a nai hamu kuḏum Paulus beḏup̱a yaap̱ig.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ag anam heeg amu Paulus aha, ahilag nai amu nob ma, inam aum. “Da keeke aḏitai eheḏ laa ii hemi. Da Juda dilag ḏonu amu mana meṯak lagnu amu Kaisanu ele eheḏ laa ii hemi,” awa aum.
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Paulus anam awa aum amge Pestus nug Juda, ag oolag ena daaḵunu, ag oolagp̱a ya, nug Paulus amegp̱a inam aum. “Da hep̱i, ig oh Jerusalem teta, nahip heṯoḏiak ap̱a anidḵunignu elele dooṯemte?” awa aum.
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Nug anam aum amge Paulus nug aum. “Da gemu Rom dilag heṯoḏiakp̱a daaṯem amuam ena. Da eḏuen Juda dilag heṯoḏiakp̱a ii daapa. Na aaḵu doome, da Juda dilagnu eheḏ laa ii hemi.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Da mauhḵulnu keeke laa hemi dayeb amu ag hep̱eg mauhḵul amu elele, ag ena da iup̱eg mauhḵul. Amge Juda ag da heṯoḏiakp̱a meiḏna, nai madip̱ig ele amu, nai amuam genab iiṯa dayeb amu danab laa nug da ag ep̱elagp̱a meiḏḵunu amu eheḏ amunu da Rom uḵen, Kaisa top̱a tein ap̱i, nug dahil heṯoḏiak amu nug dooḵunu ool daaṯe,” awa aum.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Paulus nug anam a amu Pestus nug kaunsil danab ele tatam nai maṯiona amu nug Paulus amegp̱a aum. “Na Kaisa nug nahip heṯoḏiak dooḵunu onigp̱a eṯem amunu aria na Kaisa gumidna goḵut,” awa aum.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Am deḏ laala uue amu king Agripa amu nug ap̱inag Benaisi ele a Pestus humidḵulahnu Sisaria uḏipiḏ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 A uḏiya, deḏ nakok kuḏum Sisaria daaeheh amu Pestus nug king amu amegp̱a Paulusnu nai amu maṯia aum. “Piliks nug danab laa nug anuḵa mani guiṯakp̱a meum ina daaṯe.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Anuḵa da Jerusalem tein daaiyi, mana meṯak danab oḵai amu Juda iḵi danab ele ag nai nug beḏup̱a yaan, ag da amelp̱a nuhig eheḏ hak amu nob medaḵulnu ap̱ig.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Amge da eḏuen ag amelagp̱a inam ami. ‘Ig Rom, ihinig kobol amu ig danab laa hamu qeut ii mauhṯe. Tatam danab nug eheḏ heumtai o iiṯatai heṯoḏiakp̱a anidṯem. Nug eheḏ heum anidta amu ig nug nob meṯagnig. Iiṯa am iiṯa,’ awe ami.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ag anam heeg, da ai, ag da ele oh uḏit daamut. Amu da haen ii kakidmi. Iiṯa, deḏ amu uue wagḏe, deḏ amup̱a amu ig heṯoḏiak abenp̱a daata, danab amu omalna dooḵulagnu amelagp̱a ai, aon doeg,
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 danab ag nug beḏup̱a nai yaap̱ig ele ag ahan hip̱aidna, nug beḏup̱a nai yaap̱ig amge ag ahan, nug kobol laa eheḏ heumnu, da ag heḵulagnu dab memi bia laa ii madip̱ig. Ag anam iiṯa.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ag ahilag meṯid hak kobolnu amu danab laa onig Jesus, Nug mauhom amge Paulus nug, ‘Danab amu Nug am bau daaṯe,’ awa aṯe amu ag amunu nug ele aeg ona aeg do hep̱ig.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ag anam maṯieg amu da nai amu ool ii maiṯe, diig dooḵulnu hemi amge da elele iiṯa, ool ii maiṯom amunu da nug oḏ meṯami. ‘Na Jerusalem gop̱e, da geha ap̱a nai nahip amu oh dooḵulnu elele dooṯemte?’ awe ami.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Da anam ami amge Paulus nug mani guiṯakp̱a dayebeb, dimp̱a Kaisa nuhig nai amu bap̱aidḵunu oo daye aum amunu da nug mani guiṯak lag oop̱a dayebeb, haen laa da nug hep̱i, Kaisa top̱a goḵunu ai, ip̱a ina daaṯe,” awa aum.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Nug anam a amu, aria king Agripa nug Pestus amegp̱a aum. “Aaḵu amu da ele, da danab amu nuhig nai dooḵulnu ool daaṯe,” awa aum. A am Pestus nug aum. “Am ena, buṯi ab dooḵut,” awa aum.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Aria deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a king Agripa nug Benaisi ele a ahai, bala meya, deḏ amup̱a amu qag mak lag oop̱a noya daaeheh, daup danab oḵai oḵai amu ab oḵai amunu iḵi danab oh ele nona daaegeg, Pestus nug he, Paulus omalna wap̱ig.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Paulus omalna waeg, Pestus nug ag daap̱ig ele amu, nug ag amelagp̱a aum. “King Agripa na aaḵu daaṯem amu danab oh ig ele daaṯem ag danab imu anṯeg! Juda danab ah oh ag Jerusalem ap̱a am ip̱a ele, ag da amelp̱a nug dimug mena, ag huana ap̱ig. ‘Na danab amu qep̱e mauhaḏ! Nug ii daama,’ aon ap̱ig.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Amge da nug keeke eheḏ heum, nug mauhḵunu amu da laa ii anidmi. Amge nug nuḵa Kaisa nug nuhig nai dooḵunu onigp̱a e amu da nug Kaisa top̱a mep̱i goḵunu ai, nug amu ameg ma daaṯe.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Amge imu ele, da nug keeke aḏi heumnu nai amu genab anṯena, uḏug yaap̱i uḵeb, ihinig Kaisa anidḵunu amu ele laa ii anidmi. Anam daaṯe amunu king Agripa na iiḵu dayeye am danab laa oh ele ag daaegeg, da danab imu omale nahipp̱a domi. Ig oh nai nuhig anidta, da nuhignu nai laa uḏugp̱a yen mep̱i goḵunu anam hemi.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Aḏinu? Da mani guiṯak danab laa nug eheḏ aḏi heum uḏugp̱a ii yen mep̱i goḵunu oolp̱a ena ii dooṯem,” awa aum.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.