Atos 25
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NTLH
1 Pestus nug wan obatak oḵai amu gumaḵunu uḏia, Sisaria daye, deḏ ewam uue nug aha, Jerusalem teum.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Pestus nug Jerusalem te amu mana meṯak danab oḵai amu iḵi danab ele ag gumidna gona, ag Paulus eheḏ heum amunu amegp̱a awona, ag g̱agaṯag inam ele ap̱ig.
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 “Na ig ehanigna, danab amu aon mep̱e, ip̱a Jerusalem uḏiaḏ!” g̱agaṯag ap̱ig. Ag anam ap̱ig amge ag ib aḏan loḵumna daanna, Paulus qep̱eg mauhḵu amunu hep̱ig.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Ag anam aeg amu Pestus amelagp̱a aum. “Paulus nug Sisaria ap̱a mani guiṯakp̱a daaṯe amu haen elab iiṯa da eḏue Sisaria noḵul
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 amunu iḵi danab ag da dim lamiḏp̱eg oh noḵunig. Aria danab amu nug eheḏ heum dayeb amu aria ag nug beḏup̱a nai yaaglag,” awa aum.
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Pestus nug Jerusalem ag ele deḏ eblaih ewamtai iiṯa ten anam dayona, nug eḏua Sisaria noum. Deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a nug aha, heṯoḏiak abenp̱a dayeye amu nug daup nuhiḵud amelagp̱a, “Ag Paulus omalna uḏieg!” awa aum.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ag Paulus omalna doeg amu aria Juda Jerusalemnu nop̱ig amu ag dona daanna, ag nai kuḏum Paulus beḏup̱a yaan madip̱ig amge ag ahilag nai amu diig iiṯa. Ag heṯoḏiakp̱a nai hamu kuḏum Paulus beḏup̱a yaap̱ig.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Ag anam heeg amu Paulus aha, ahilag nai amu nob ma, inam aum. “Da keeke aḏitai eheḏ laa ii hemi. Da Juda dilag ḏonu amu mana meṯak lagnu amu Kaisanu ele eheḏ laa ii hemi,” awa aum.
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Paulus anam awa aum amge Pestus nug Juda, ag oolag ena daaḵunu, ag oolagp̱a ya, nug Paulus amegp̱a inam aum. “Da hep̱i, ig oh Jerusalem teta, nahip heṯoḏiak ap̱a anidḵunignu elele dooṯemte?” awa aum.
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Nug anam aum amge Paulus nug aum. “Da gemu Rom dilag heṯoḏiakp̱a daaṯem amuam ena. Da eḏuen Juda dilag heṯoḏiakp̱a ii daapa. Na aaḵu doome, da Juda dilagnu eheḏ laa ii hemi.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Da mauhḵulnu keeke laa hemi dayeb amu ag hep̱eg mauhḵul amu elele, ag ena da iup̱eg mauhḵul. Amge Juda ag da heṯoḏiakp̱a meiḏna, nai madip̱ig ele amu, nai amuam genab iiṯa dayeb amu danab laa nug da ag ep̱elagp̱a meiḏḵunu amu eheḏ amunu da Rom uḵen, Kaisa top̱a tein ap̱i, nug dahil heṯoḏiak amu nug dooḵunu ool daaṯe,” awa aum.
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Paulus nug anam a amu Pestus nug kaunsil danab ele tatam nai maṯiona amu nug Paulus amegp̱a aum. “Na Kaisa nug nahip heṯoḏiak dooḵunu onigp̱a eṯem amunu aria na Kaisa gumidna goḵut,” awa aum.
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Am deḏ laala uue amu king Agripa amu nug ap̱inag Benaisi ele a Pestus humidḵulahnu Sisaria uḏipiḏ.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 A uḏiya, deḏ nakok kuḏum Sisaria daaeheh amu Pestus nug king amu amegp̱a Paulusnu nai amu maṯia aum. “Piliks nug danab laa nug anuḵa mani guiṯakp̱a meum ina daaṯe.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Anuḵa da Jerusalem tein daaiyi, mana meṯak danab oḵai amu Juda iḵi danab ele ag nai nug beḏup̱a yaan, ag da amelp̱a nuhig eheḏ hak amu nob medaḵulnu ap̱ig.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Amge da eḏuen ag amelagp̱a inam ami. ‘Ig Rom, ihinig kobol amu ig danab laa hamu qeut ii mauhṯe. Tatam danab nug eheḏ heumtai o iiṯatai heṯoḏiakp̱a anidṯem. Nug eheḏ heum anidta amu ig nug nob meṯagnig. Iiṯa am iiṯa,’ awe ami.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Ag anam heeg, da ai, ag da ele oh uḏit daamut. Amu da haen ii kakidmi. Iiṯa, deḏ amu uue wagḏe, deḏ amup̱a amu ig heṯoḏiak abenp̱a daata, danab amu omalna dooḵulagnu amelagp̱a ai, aon doeg,
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 danab ag nug beḏup̱a nai yaap̱ig ele ag ahan hip̱aidna, nug beḏup̱a nai yaap̱ig amge ag ahan, nug kobol laa eheḏ heumnu, da ag heḵulagnu dab memi bia laa ii madip̱ig. Ag anam iiṯa.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Ag ahilag meṯid hak kobolnu amu danab laa onig Jesus, Nug mauhom amge Paulus nug, ‘Danab amu Nug am bau daaṯe,’ awa aṯe amu ag amunu nug ele aeg ona aeg do hep̱ig.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Ag anam maṯieg amu da nai amu ool ii maiṯe, diig dooḵulnu hemi amge da elele iiṯa, ool ii maiṯom amunu da nug oḏ meṯami. ‘Na Jerusalem gop̱e, da geha ap̱a nai nahip amu oh dooḵulnu elele dooṯemte?’ awe ami.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Da anam ami amge Paulus nug mani guiṯakp̱a dayebeb, dimp̱a Kaisa nuhig nai amu bap̱aidḵunu oo daye aum amunu da nug mani guiṯak lag oop̱a dayebeb, haen laa da nug hep̱i, Kaisa top̱a goḵunu ai, ip̱a ina daaṯe,” awa aum.
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Nug anam a amu, aria king Agripa nug Pestus amegp̱a aum. “Aaḵu amu da ele, da danab amu nuhig nai dooḵulnu ool daaṯe,” awa aum. A am Pestus nug aum. “Am ena, buṯi ab dooḵut,” awa aum.
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Aria deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a king Agripa nug Benaisi ele a ahai, bala meya, deḏ amup̱a amu qag mak lag oop̱a noya daaeheh, daup danab oḵai oḵai amu ab oḵai amunu iḵi danab oh ele nona daaegeg, Pestus nug he, Paulus omalna wap̱ig.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Paulus omalna waeg, Pestus nug ag daap̱ig ele amu, nug ag amelagp̱a aum. “King Agripa na aaḵu daaṯem amu danab oh ig ele daaṯem ag danab imu anṯeg! Juda danab ah oh ag Jerusalem ap̱a am ip̱a ele, ag da amelp̱a nug dimug mena, ag huana ap̱ig. ‘Na danab amu qep̱e mauhaḏ! Nug ii daama,’ aon ap̱ig.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Amge da nug keeke eheḏ heum, nug mauhḵunu amu da laa ii anidmi. Amge nug nuḵa Kaisa nug nuhig nai dooḵunu onigp̱a e amu da nug Kaisa top̱a mep̱i goḵunu ai, nug amu ameg ma daaṯe.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Amge imu ele, da nug keeke aḏi heumnu nai amu genab anṯena, uḏug yaap̱i uḵeb, ihinig Kaisa anidḵunu amu ele laa ii anidmi. Anam daaṯe amunu king Agripa na iiḵu dayeye am danab laa oh ele ag daaegeg, da danab imu omale nahipp̱a domi. Ig oh nai nuhig anidta, da nuhignu nai laa uḏugp̱a yen mep̱i goḵunu anam hemi.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Aḏinu? Da mani guiṯak danab laa nug eheḏ aḏi heum uḏugp̱a ii yen mep̱i goḵunu oolp̱a ena ii dooṯem,” awa aum.
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.