Atos 25
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ACF
1 Pestus nug wan obatak oḵai amu gumaḵunu uḏia, Sisaria daye, deḏ ewam uue nug aha, Jerusalem teum.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Pestus nug Jerusalem te amu mana meṯak danab oḵai amu iḵi danab ele ag gumidna gona, ag Paulus eheḏ heum amunu amegp̱a awona, ag g̱agaṯag inam ele ap̱ig.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 “Na ig ehanigna, danab amu aon mep̱e, ip̱a Jerusalem uḏiaḏ!” g̱agaṯag ap̱ig. Ag anam ap̱ig amge ag ib aḏan loḵumna daanna, Paulus qep̱eg mauhḵu amunu hep̱ig.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Ag anam aeg amu Pestus amelagp̱a aum. “Paulus nug Sisaria ap̱a mani guiṯakp̱a daaṯe amu haen elab iiṯa da eḏue Sisaria noḵul
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 amunu iḵi danab ag da dim lamiḏp̱eg oh noḵunig. Aria danab amu nug eheḏ heum dayeb amu aria ag nug beḏup̱a nai yaaglag,” awa aum.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Pestus nug Jerusalem ag ele deḏ eblaih ewamtai iiṯa ten anam dayona, nug eḏua Sisaria noum. Deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a nug aha, heṯoḏiak abenp̱a dayeye amu nug daup nuhiḵud amelagp̱a, “Ag Paulus omalna uḏieg!” awa aum.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Ag Paulus omalna doeg amu aria Juda Jerusalemnu nop̱ig amu ag dona daanna, ag nai kuḏum Paulus beḏup̱a yaan madip̱ig amge ag ahilag nai amu diig iiṯa. Ag heṯoḏiakp̱a nai hamu kuḏum Paulus beḏup̱a yaap̱ig.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ag anam heeg amu Paulus aha, ahilag nai amu nob ma, inam aum. “Da keeke aḏitai eheḏ laa ii hemi. Da Juda dilag ḏonu amu mana meṯak lagnu amu Kaisanu ele eheḏ laa ii hemi,” awa aum.
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Paulus anam awa aum amge Pestus nug Juda, ag oolag ena daaḵunu, ag oolagp̱a ya, nug Paulus amegp̱a inam aum. “Da hep̱i, ig oh Jerusalem teta, nahip heṯoḏiak ap̱a anidḵunignu elele dooṯemte?” awa aum.
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Nug anam aum amge Paulus nug aum. “Da gemu Rom dilag heṯoḏiakp̱a daaṯem amuam ena. Da eḏuen Juda dilag heṯoḏiakp̱a ii daapa. Na aaḵu doome, da Juda dilagnu eheḏ laa ii hemi.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Da mauhḵulnu keeke laa hemi dayeb amu ag hep̱eg mauhḵul amu elele, ag ena da iup̱eg mauhḵul. Amge Juda ag da heṯoḏiakp̱a meiḏna, nai madip̱ig ele amu, nai amuam genab iiṯa dayeb amu danab laa nug da ag ep̱elagp̱a meiḏḵunu amu eheḏ amunu da Rom uḵen, Kaisa top̱a tein ap̱i, nug dahil heṯoḏiak amu nug dooḵunu ool daaṯe,” awa aum.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Paulus nug anam a amu Pestus nug kaunsil danab ele tatam nai maṯiona amu nug Paulus amegp̱a aum. “Na Kaisa nug nahip heṯoḏiak dooḵunu onigp̱a eṯem amunu aria na Kaisa gumidna goḵut,” awa aum.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Am deḏ laala uue amu king Agripa amu nug ap̱inag Benaisi ele a Pestus humidḵulahnu Sisaria uḏipiḏ.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 A uḏiya, deḏ nakok kuḏum Sisaria daaeheh amu Pestus nug king amu amegp̱a Paulusnu nai amu maṯia aum. “Piliks nug danab laa nug anuḵa mani guiṯakp̱a meum ina daaṯe.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Anuḵa da Jerusalem tein daaiyi, mana meṯak danab oḵai amu Juda iḵi danab ele ag nai nug beḏup̱a yaan, ag da amelp̱a nuhig eheḏ hak amu nob medaḵulnu ap̱ig.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Amge da eḏuen ag amelagp̱a inam ami. ‘Ig Rom, ihinig kobol amu ig danab laa hamu qeut ii mauhṯe. Tatam danab nug eheḏ heumtai o iiṯatai heṯoḏiakp̱a anidṯem. Nug eheḏ heum anidta amu ig nug nob meṯagnig. Iiṯa am iiṯa,’ awe ami.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Ag anam heeg, da ai, ag da ele oh uḏit daamut. Amu da haen ii kakidmi. Iiṯa, deḏ amu uue wagḏe, deḏ amup̱a amu ig heṯoḏiak abenp̱a daata, danab amu omalna dooḵulagnu amelagp̱a ai, aon doeg,
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 danab ag nug beḏup̱a nai yaap̱ig ele ag ahan hip̱aidna, nug beḏup̱a nai yaap̱ig amge ag ahan, nug kobol laa eheḏ heumnu, da ag heḵulagnu dab memi bia laa ii madip̱ig. Ag anam iiṯa.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Ag ahilag meṯid hak kobolnu amu danab laa onig Jesus, Nug mauhom amge Paulus nug, ‘Danab amu Nug am bau daaṯe,’ awa aṯe amu ag amunu nug ele aeg ona aeg do hep̱ig.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Ag anam maṯieg amu da nai amu ool ii maiṯe, diig dooḵulnu hemi amge da elele iiṯa, ool ii maiṯom amunu da nug oḏ meṯami. ‘Na Jerusalem gop̱e, da geha ap̱a nai nahip amu oh dooḵulnu elele dooṯemte?’ awe ami.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Da anam ami amge Paulus nug mani guiṯakp̱a dayebeb, dimp̱a Kaisa nuhig nai amu bap̱aidḵunu oo daye aum amunu da nug mani guiṯak lag oop̱a dayebeb, haen laa da nug hep̱i, Kaisa top̱a goḵunu ai, ip̱a ina daaṯe,” awa aum.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Nug anam a amu, aria king Agripa nug Pestus amegp̱a aum. “Aaḵu amu da ele, da danab amu nuhig nai dooḵulnu ool daaṯe,” awa aum. A am Pestus nug aum. “Am ena, buṯi ab dooḵut,” awa aum.
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Aria deḏ amu uue, wagḏe deḏ amup̱a king Agripa nug Benaisi ele a ahai, bala meya, deḏ amup̱a amu qag mak lag oop̱a noya daaeheh, daup danab oḵai oḵai amu ab oḵai amunu iḵi danab oh ele nona daaegeg, Pestus nug he, Paulus omalna wap̱ig.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Paulus omalna waeg, Pestus nug ag daap̱ig ele amu, nug ag amelagp̱a aum. “King Agripa na aaḵu daaṯem amu danab oh ig ele daaṯem ag danab imu anṯeg! Juda danab ah oh ag Jerusalem ap̱a am ip̱a ele, ag da amelp̱a nug dimug mena, ag huana ap̱ig. ‘Na danab amu qep̱e mauhaḏ! Nug ii daama,’ aon ap̱ig.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Amge da nug keeke eheḏ heum, nug mauhḵunu amu da laa ii anidmi. Amge nug nuḵa Kaisa nug nuhig nai dooḵunu onigp̱a e amu da nug Kaisa top̱a mep̱i goḵunu ai, nug amu ameg ma daaṯe.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Amge imu ele, da nug keeke aḏi heumnu nai amu genab anṯena, uḏug yaap̱i uḵeb, ihinig Kaisa anidḵunu amu ele laa ii anidmi. Anam daaṯe amunu king Agripa na iiḵu dayeye am danab laa oh ele ag daaegeg, da danab imu omale nahipp̱a domi. Ig oh nai nuhig anidta, da nuhignu nai laa uḏugp̱a yen mep̱i goḵunu anam hemi.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Aḏinu? Da mani guiṯak danab laa nug eheḏ aḏi heum uḏugp̱a ii yen mep̱i goḵunu oolp̱a ena ii dooṯem,” awa aum.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.