Apocalipse 16
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NTLH
1 Anam dayeye, da baag laa mana meṯak lag oop̱anu engel eblaih aḏit amelagp̱a aawo doomi. Nug inam aum. “Ag tap̱iḏ eblaih aḏit ele, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe, nug tap̱iḏ amup̱a daaṯe amu, ag tap̱iḏ amu aon gona, wanp̱a goḵaḏeg!” awa aum.
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Anam a amu engel namba wan amu nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu goḵaḏe, wanp̱an danab ag doḏ daḵuḏnu ep̱onak keeke aona, ag nug itotog noobp̱a gatelag qaun ona, binag meṯeb ele, amu dilagp̱a noum. No, ihilag naunab maṯe, eheḏ guaṯom.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Engel namba wan dim lamiṯak, namba tu nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu amu goḵaḏe, yup̱a no amu yu eḏua danab mauhak tiig bia daye, yup̱anu keeke bau amu ohnab mauhadp̱ig.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Mauheg amu engel namba tri nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu, lep̱a, le qep̱uḏia bak ele, amup̱a goḵaḏe no, le tiig eḏuom.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Tiig eḏue amu da lep̱an gumak engel laa nug inam Kayak amegp̱a aawo doomi. “Kayak na gemu daaṯem, anuḵa daame. Na op̱ia awaknab. Na haen imup̱a amu na danab nau hep̱ig ele, na ag epeḏiadna, tutuḵu hena, nob imu madaṯem.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Danab imu ag nahipad danab ah tutuḵu amu propet nahip ele ag tiilag aḏap̱ig amunu na tiig laḵulagnu maṯame, amup̱a na elelenab heme.” awa aum.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Anam a amu da qaḏab amup̱anu baag laa eewo doomi. Nug ewa aum. “Ao genab, Naḏi Kayak na ebehin oh ele, nahip epeḏia nob maṯak am genab, tutuḵu ele,” awa aum.
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Aria engel namba po nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu goḵaḏe, Kayak nug anam heḵunu elele a, aam gaḵaḏak, ab aḏu bia, danab ewaṯom.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Danab ag gaḵaḏak huanaknab amu ewaṯa auta awe, ag Kayak onig dap̱idna, aon aon qeṯeg, ag oolag ii eḏuom, Kayak binag ele ii mep̱ig.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Anam daaegeg amu engel namba paip nug op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu doḏ daḵuḏnu dayaknu balalp̱a goḵaḏe, gatatu laa doḏ daḵuḏ amu danab ah ag nug waap̱a daaṯeb ele amu, ag oh tonaṯom. Tonaṯe amu danab ag guiṯak huanak doona, lemaḏulag emalna daap̱ig.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ag guiṯak doona, ihilag ele aop̱ig amge ag ahilag hak nau, amunu oolag laa ii eḏuom. Iiṯa, ag tuḏidna hab aṯannu Kayak dap̱idna, aon aon qedap̱ig.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ag oolag ii eḏue amu engel namba siks nug op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu amu Yupretis lep̱a, le amu qaḏa eṯeb, aam bedep̱an king, amu dilag ib, ag gona ban heḵulagnu bap̱aidḵunu goḵaḏom.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Nug anam he amu da ouḏi nau ewam, ag oh og bia, dubuṯilḵad ahak ele, laip̱u mat naḏi oḏep̱anu, laa doḏ daḵuḏ oḏep̱anu, laa propet ham bup̱uak oḏep̱anu, anam doegeg anadmi.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ouḏi nau amu ag ep̱onak keeke, danab heḵunu elele iiṯa heṯeb. Ag wanp̱an danab ah oh dilag king diigdiig, ag Kayak, Nug g̱agaṯag oh ele amu, nuhig deḏ naḏip̱a ag Nug ele ban heḵulagnu qag madḵulagnu gop̱ig.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 — ausente —
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Aria engel namba sewen amu nug op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu goḵaḏe, ulahp̱a uḵe amu baag oḵainab laa Kayak dayaknu aben, aben amu mana meṯak lag oop̱a dayom ele amu, aben amup̱anu huanaknab e, ewak baag dimiṯim doum. Nug aum. “Iiḵu malom!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Anam a amu amemḏi oḵai oqoṯi ele awewe, haḵaḏ ele qeum, mim oḵai ele neum. Dig makp̱a uḏie uḏie danab ah ag wanp̱a daaegeg, mim oḵai laa amu bia neene ii anidp̱ig. Iiṯa! Neum imu am laa oh eḏaṯak.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Mim ne amu ab oḵai amu nug obate, maha ewam batete, aria atu atu dilag ab oḵai oḵai ag nena qep̱ig. Haen amup̱a ele amu Babilon oḵai, nug Kayak daugp̱a do, Nug hip̱uninnu bu aqak, Kayak ep̱egp̱anu uḏiṯe, hai goḵoḏp̱a grep lep̱u mua ele bia meṯe, Babilon laum.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Nud oh ele iiṯa mep̱ig, wan beḏup̱a qauko ele baula ii dayom.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Amu ais, ahilag ug anen anen amu 50 kilogram anam, habp̱anu nena, danab oh qaḏelagp̱a qeeg, danab ag nauhna autna aop̱ig amunu ag Kayak dap̱idna, aon aon qedap̱ig.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.