Apocalipse 16
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARA
1 Anam dayeye, da baag laa mana meṯak lag oop̱anu engel eblaih aḏit amelagp̱a aawo doomi. Nug inam aum. “Ag tap̱iḏ eblaih aḏit ele, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe, nug tap̱iḏ amup̱a daaṯe amu, ag tap̱iḏ amu aon gona, wanp̱a goḵaḏeg!” awa aum.
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Anam a amu engel namba wan amu nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu goḵaḏe, wanp̱an danab ag doḏ daḵuḏnu ep̱onak keeke aona, ag nug itotog noobp̱a gatelag qaun ona, binag meṯeb ele, amu dilagp̱a noum. No, ihilag naunab maṯe, eheḏ guaṯom.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Engel namba wan dim lamiṯak, namba tu nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu amu goḵaḏe, yup̱a no amu yu eḏua danab mauhak tiig bia daye, yup̱anu keeke bau amu ohnab mauhadp̱ig.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Mauheg amu engel namba tri nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu, lep̱a, le qep̱uḏia bak ele, amup̱a goḵaḏe no, le tiig eḏuom.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Tiig eḏue amu da lep̱an gumak engel laa nug inam Kayak amegp̱a aawo doomi. “Kayak na gemu daaṯem, anuḵa daame. Na op̱ia awaknab. Na haen imup̱a amu na danab nau hep̱ig ele, na ag epeḏiadna, tutuḵu hena, nob imu madaṯem.
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Danab imu ag nahipad danab ah tutuḵu amu propet nahip ele ag tiilag aḏap̱ig amunu na tiig laḵulagnu maṯame, amup̱a na elelenab heme.” awa aum.
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Anam a amu da qaḏab amup̱anu baag laa eewo doomi. Nug ewa aum. “Ao genab, Naḏi Kayak na ebehin oh ele, nahip epeḏia nob maṯak am genab, tutuḵu ele,” awa aum.
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Aria engel namba po nug wana, op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu goḵaḏe, Kayak nug anam heḵunu elele a, aam gaḵaḏak, ab aḏu bia, danab ewaṯom.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Danab ag gaḵaḏak huanaknab amu ewaṯa auta awe, ag Kayak onig dap̱idna, aon aon qeṯeg, ag oolag ii eḏuom, Kayak binag ele ii mep̱ig.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Anam daaegeg amu engel namba paip nug op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu doḏ daḵuḏnu dayaknu balalp̱a goḵaḏe, gatatu laa doḏ daḵuḏ amu danab ah ag nug waap̱a daaṯeb ele amu, ag oh tonaṯom. Tonaṯe amu danab ag guiṯak huanak doona, lemaḏulag emalna daap̱ig.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ag guiṯak doona, ihilag ele aop̱ig amge ag ahilag hak nau, amunu oolag laa ii eḏuom. Iiṯa, ag tuḏidna hab aṯannu Kayak dap̱idna, aon aon qedap̱ig.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Ag oolag ii eḏue amu engel namba siks nug op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu amu Yupretis lep̱a, le amu qaḏa eṯeb, aam bedep̱an king, amu dilag ib, ag gona ban heḵulagnu bap̱aidḵunu goḵaḏom.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Nug anam he amu da ouḏi nau ewam, ag oh og bia, dubuṯilḵad ahak ele, laip̱u mat naḏi oḏep̱anu, laa doḏ daḵuḏ oḏep̱anu, laa propet ham bup̱uak oḏep̱anu, anam doegeg anadmi.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ouḏi nau amu ag ep̱onak keeke, danab heḵunu elele iiṯa heṯeb. Ag wanp̱an danab ah oh dilag king diigdiig, ag Kayak, Nug g̱agaṯag oh ele amu, nuhig deḏ naḏip̱a ag Nug ele ban heḵulagnu qag madḵulagnu gop̱ig.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 — ausente —
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Aria engel namba sewen amu nug op̱oḏi bak, Kayak Nug danab dilag hip̱uninnu dooṯe amu, op̱oḏi bak amu tap̱iḏ nuhigp̱anu goḵaḏe, ulahp̱a uḵe amu baag oḵainab laa Kayak dayaknu aben, aben amu mana meṯak lag oop̱a dayom ele amu, aben amup̱anu huanaknab e, ewak baag dimiṯim doum. Nug aum. “Iiḵu malom!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Anam a amu amemḏi oḵai oqoṯi ele awewe, haḵaḏ ele qeum, mim oḵai ele neum. Dig makp̱a uḏie uḏie danab ah ag wanp̱a daaegeg, mim oḵai laa amu bia neene ii anidp̱ig. Iiṯa! Neum imu am laa oh eḏaṯak.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Mim ne amu ab oḵai amu nug obate, maha ewam batete, aria atu atu dilag ab oḵai oḵai ag nena qep̱ig. Haen amup̱a ele amu Babilon oḵai, nug Kayak daugp̱a do, Nug hip̱uninnu bu aqak, Kayak ep̱egp̱anu uḏiṯe, hai goḵoḏp̱a grep lep̱u mua ele bia meṯe, Babilon laum.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Nud oh ele iiṯa mep̱ig, wan beḏup̱a qauko ele baula ii dayom.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Amu ais, ahilag ug anen anen amu 50 kilogram anam, habp̱anu nena, danab oh qaḏelagp̱a qeeg, danab ag nauhna autna aop̱ig amunu ag Kayak dap̱idna, aon aon qedap̱ig.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.