Romanos 7
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC
1 Ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, aku nenmo gan kam ndopnande. Ne mandaibinna Tɨp Wandɨkca mataua lamŋirenanna. Na ramootta menac te, ma Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacrena, na ramootta eteacna watap eac ŋgocor, ma Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacitndai.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Na meaca laŋgoca kaŋgait mananna menac ŋgocor ndeacraŋ te, tɨp wandɨkca an meacmo aŋgɨra mana kaŋgaitap mɨkca eacrena. Na an meac, mana kaŋgaitta menac te, an tɨp wandɨkca maniŋmo aŋgɨra mɨkca eacrenanna, an tɨp wandɨkca manmo mba mac leacitndai.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Na ramootta menac ŋgocor ndeacraŋ te, mana meaca kabena ramootap ŋgo te, ma meacramootna tɨp ŋgadudukca morena tɨp kirara morina. Na meaca mana kaŋgaitta menac te, anna tɨp wandɨkca an meacmo mba mac leacitndai. Aintik an meaca kabena ramoot laŋgo te, ma meacramootna tɨp ŋgadudukca morena tɨp kirara mba mori.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Aintik aukna Iesusa rɨpacrena laiplacar, an kirar mbuŋa ne Karaisna tikca mɨkca ne manap menaca eacrena, na ne Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacreke. Mandeaca ne kabena ramootna kaŋgauk ndeacrena, an ramootta ma muk ŋgetacndiŋ mac nda ŋgepatna, aia Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋna kirarir tiŋgikca aia anna moraŋ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 An mɨnna aia ŋgaua iro bagara raŋgairi, tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkmo ndona toŋtoŋ ŋgoreac tɨkca laruca aina tikna waŋgora muruŋa an kirarir ŋgorikca raŋgairi, aia tɨpemb ŋgorikca morina. Ri, an kirar mbuŋa memenacna kirara moa laruatna.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Aintik mandeaca aia menaca maica aia an reik mac nda utiŋna mɨnna wanaiŋ, aia mac nda mandarekrekeri. Ainda moca an Tɨp Wandɨkca aimo mac nda utiŋna mɨnna wanaiŋ. Na mandeacna mɨnna aiŋa aia morenanna, aia an Tɨp Wandɨkca mina timbigta kapca tirca eacrena kirara mba raŋgaica mba mori. Wanaiŋ. An kirar ŋgamna aiŋ mbuŋa Ŋeroŋ Ratta aina iroara moa ŋgepca aia an mbuŋa morena.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Na aia titoc ndopit? Tɨp Wandɨkca anna ma tɨp ŋgoreacna makuk ki? Wanaiŋ ŋgoin. Na Tɨp Wandɨkca aukmo otaca tɨpemb kirarir ŋgorikmo wati rapacna, titocnanna ŋgoreac eac te, aku mba wati garacitndait, na tɨp ŋgoreacna makukca ma kaina reac. Na Tɨp Wandɨkca aindopatna, “U kabena meikramtaɨrta reikmo lamnɨac mbuŋa kai wati toŋgo teac.” Na Tɨp Wandɨkca aindop ŋgocor te, aku mba garacit, na an kabena meikramtaɨrta reikmo lamnik puŋga watca toŋgorenanna, anna tɨp kirar ŋgoreac.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ri, tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkna kam mbaraca taupembta koreca aukna iro inikmo ainta lamnɨac mbuŋa watca toŋgorena kirar tɨkca mbukatna. Na Tɨp Wandɨkca eac ŋgocor te, tɨp ŋgoreacna makukca anna gargara kocor ndeacnandet.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Na an mɨn aku Tɨp Wandɨkca lamŋi ŋgocor ndeacri, aku eteacna watap eacrina. Na iŋmbaia aku Tɨp Wandɨk ndamŋiatke, tɨp ŋgoreacna makukca ŋgepca gargar maaŋgɨrat, na aukmo mo menacatna.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Na Tɨp Wandɨkna aiŋa ma meikramtaɨrmo eteacna wat neaŋnande. Na aku Tɨp Wandɨk mbuŋa eteacna watta mba aŋgɨratke. Wanaiŋ. Na Tɨp Wandɨkca aukmo moa menacatna.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Aintik tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkna kirar ndamŋica ma taupembta koreca ma aukmo paruatna, an taup mbuŋa tɨp ŋgoreacna makukca aukmo moa menacatna.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Na karica aia an Tɨp Wandɨkmo aia titocna kam ndopit? Na an Tɨp Wandɨkca anna Raraŋ Aetaniacnan. Na an Tɨp Wandɨkca anna Raraŋ Aetaniac ndambuŋ ndiŋ nakɨpatna. Na an kambca an Tɨp Wandɨkna inik ndeacrenanna, an toca anna Raraŋ Aetaniacna reac, na anna wandoŋ gidik ŋgoin.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Na kaica? An reac laŋ, ma aukmo moa menacat ki? Wanaiŋ. Tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukmo moa menacatna. Na tɨp ŋgoreacna makukca an Tɨp Wandɨk laŋa mbukca, anna moa kurica aukmo moa menacatna. Na Raraŋ Aetaniaca ndo tɨp ŋgoreacna makukmo wattacarica ma an kirara moatna. Ma tɨp ŋgoreacna makukca moi waekeca meikramtaɨrmo anna wat rapacna moca, na tɨp ŋgoreacna makukca laŋa wanaiŋ, ma kokot ŋgaduduk ŋgoreac. An kirar mbuŋa Tɨp Wandɨkca an tɨp ŋgoreacna makukna kirarmo moi waekeca, aŋgɨri laru, raekca tɨkna moca. Mana kirarira ŋgaduduk kokot ŋgoreac ŋgoin.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Na aia lamŋirena, Tɨp Wandɨkna kirara Raraŋ Aetaniac ndambuŋ ndiŋ nakɨpatna. Na aku ndo an iro bagarap eacrena. Na aku Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋa mba raŋgaiitndai. Tɨp ŋgoreacna makukca aukmo leaca meraca aku mana aiŋ kamainda momona aiŋna nuoc ndeacnande.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Na aku mba lamŋiri, kaina mɨnɨŋna moca aku an kirarirmo aku ainda moca taŋre. Aku mo ŋgoin ndopca lamŋiekna kirarira, aku mba moitndai, na aku mo nari ŋgoin ndopekna kirarira, aku anna memetmbac ŋgoinna moraŋnande.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Na aku ndomo karirina kirarira mo nari ndop te, na aku mo te, aku aind ndamŋinandet, Tɨp Wandɨkca anna reac laŋ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Aintik aku ndo mbuŋa an tɨp ŋgoreacna makukca mba morenanna. Wanaiŋ. Tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukna iro inik ndeacreke an kirarira moa larurena.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Na aku lamŋirena, reac laŋ ianna aukna iro inikca mba eacreke. Na anna aku ndona nikinik iro bagarna ndoprenan. Na anna gidik, aku tɨp kirar laŋa mona moreke, na aku mona mɨnna wanaiŋ.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Na tɨp kirar laŋa aku ndomo anna mo ndop te, aku anna mba moitndai. Na tɨp ŋgoreacna makukca aku ndomo anna mo narica morenanna, anna aku monande.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Na an tɨpna kirara aku mo narica moeknanna, anna aku mamoreke. Aintik an tɨpna kirara anna aku ndo mba morenanna, wanaiŋ, tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukna iro inik ndeacreke, ma ndo morena.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Aintik aku watta rapacarina, an tɨp ŋgoreaca aukna iro inik ndeacreke. Na aku tɨp kirar laŋa mo ndopca mo te, an tɨp ŋgoreaca taup auknanna makatacek.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Anna gidik, aukna iro inikca aku Raraŋ Aetaniacna Tɨp Wandɨkna toŋtoŋ aniac ŋgoin.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Na aku watreke, kabena tɨpemb kirarira aukna tik waŋgorta inkar ndeacrenanna. Na an tɨpna kirara ma tɨp wandɨkap ruŋrena, ma aukna iro inik ndeacrena. Na an tɨpna kirara anna tɨp ŋgoreacna makuk, na ma aukmo leaca tɨkca ma aukna tikmo muruŋa aŋgɨra bubuocrena.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Na aukmbai, an makukara aukna iro inikca kocnaia moa ŋgocraica! Mandaia ndo aukmo otaca aku an memenacna tik tɨkcarina?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Na aku Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋrina! Aina Kacoot Iesus Karaisna par mbuŋa, ma aukmo otacnandet. Ainda moca aku ndona iro inik mbuŋa muruŋa Raraŋ Aetaniacna tɨp wandɨkna kaŋgaukca eacrinan, na nikinik iro bagara aku tɨp ŋgoreacna makukna tɨp wandɨkna kaŋgaukna kirara eacrenan.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.