Romanos 7
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA
1 Ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, aku nenmo gan kam ndopnande. Ne mandaibinna Tɨp Wandɨkca mataua lamŋirenanna. Na ramootta menac te, ma Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacrena, na ramootta eteacna watap eac ŋgocor, ma Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacitndai.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Na meaca laŋgoca kaŋgait mananna menac ŋgocor ndeacraŋ te, tɨp wandɨkca an meacmo aŋgɨra mana kaŋgaitap mɨkca eacrena. Na an meac, mana kaŋgaitta menac te, an tɨp wandɨkca maniŋmo aŋgɨra mɨkca eacrenanna, an tɨp wandɨkca manmo mba mac leacitndai.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Na ramootta menac ŋgocor ndeacraŋ te, mana meaca kabena ramootap ŋgo te, ma meacramootna tɨp ŋgadudukca morena tɨp kirara morina. Na meaca mana kaŋgaitta menac te, anna tɨp wandɨkca an meacmo mba mac leacitndai. Aintik an meaca kabena ramoot laŋgo te, ma meacramootna tɨp ŋgadudukca morena tɨp kirara mba mori.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Aintik aukna Iesusa rɨpacrena laiplacar, an kirar mbuŋa ne Karaisna tikca mɨkca ne manap menaca eacrena, na ne Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacreke. Mandeaca ne kabena ramootna kaŋgauk ndeacrena, an ramootta ma muk ŋgetacndiŋ mac nda ŋgepatna, aia Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋna kirarir tiŋgikca aia anna moraŋ.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 An mɨnna aia ŋgaua iro bagara raŋgairi, tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkmo ndona toŋtoŋ ŋgoreac tɨkca laruca aina tikna waŋgora muruŋa an kirarir ŋgorikca raŋgairi, aia tɨpemb ŋgorikca morina. Ri, an kirar mbuŋa memenacna kirara moa laruatna.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Aintik mandeaca aia menaca maica aia an reik mac nda utiŋna mɨnna wanaiŋ, aia mac nda mandarekrekeri. Ainda moca an Tɨp Wandɨkca aimo mac nda utiŋna mɨnna wanaiŋ. Na mandeacna mɨnna aiŋa aia morenanna, aia an Tɨp Wandɨkca mina timbigta kapca tirca eacrena kirara mba raŋgaica mba mori. Wanaiŋ. An kirar ŋgamna aiŋ mbuŋa Ŋeroŋ Ratta aina iroara moa ŋgepca aia an mbuŋa morena.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Na aia titoc ndopit? Tɨp Wandɨkca anna ma tɨp ŋgoreacna makuk ki? Wanaiŋ ŋgoin. Na Tɨp Wandɨkca aukmo otaca tɨpemb kirarir ŋgorikmo wati rapacna, titocnanna ŋgoreac eac te, aku mba wati garacitndait, na tɨp ŋgoreacna makukca ma kaina reac. Na Tɨp Wandɨkca aindopatna, “U kabena meikramtaɨrta reikmo lamnɨac mbuŋa kai wati toŋgo teac.” Na Tɨp Wandɨkca aindop ŋgocor te, aku mba garacit, na an kabena meikramtaɨrta reikmo lamnik puŋga watca toŋgorenanna, anna tɨp kirar ŋgoreac.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Ri, tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkna kam mbaraca taupembta koreca aukna iro inikmo ainta lamnɨac mbuŋa watca toŋgorena kirar tɨkca mbukatna. Na Tɨp Wandɨkca eac ŋgocor te, tɨp ŋgoreacna makukca anna gargara kocor ndeacnandet.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Na an mɨn aku Tɨp Wandɨkca lamŋi ŋgocor ndeacri, aku eteacna watap eacrina. Na iŋmbaia aku Tɨp Wandɨk ndamŋiatke, tɨp ŋgoreacna makukca ŋgepca gargar maaŋgɨrat, na aukmo mo menacatna.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Na Tɨp Wandɨkna aiŋa ma meikramtaɨrmo eteacna wat neaŋnande. Na aku Tɨp Wandɨk mbuŋa eteacna watta mba aŋgɨratke. Wanaiŋ. Na Tɨp Wandɨkca aukmo moa menacatna.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Aintik tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkna kirar ndamŋica ma taupembta koreca ma aukmo paruatna, an taup mbuŋa tɨp ŋgoreacna makukca aukmo moa menacatna.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Na karica aia an Tɨp Wandɨkmo aia titocna kam ndopit? Na an Tɨp Wandɨkca anna Raraŋ Aetaniacnan. Na an Tɨp Wandɨkca anna Raraŋ Aetaniac ndambuŋ ndiŋ nakɨpatna. Na an kambca an Tɨp Wandɨkna inik ndeacrenanna, an toca anna Raraŋ Aetaniacna reac, na anna wandoŋ gidik ŋgoin.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Na kaica? An reac laŋ, ma aukmo moa menacat ki? Wanaiŋ. Tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukmo moa menacatna. Na tɨp ŋgoreacna makukca an Tɨp Wandɨk laŋa mbukca, anna moa kurica aukmo moa menacatna. Na Raraŋ Aetaniaca ndo tɨp ŋgoreacna makukmo wattacarica ma an kirara moatna. Ma tɨp ŋgoreacna makukca moi waekeca meikramtaɨrmo anna wat rapacna moca, na tɨp ŋgoreacna makukca laŋa wanaiŋ, ma kokot ŋgaduduk ŋgoreac. An kirar mbuŋa Tɨp Wandɨkca an tɨp ŋgoreacna makukna kirarmo moi waekeca, aŋgɨri laru, raekca tɨkna moca. Mana kirarira ŋgaduduk kokot ŋgoreac ŋgoin.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Na aia lamŋirena, Tɨp Wandɨkna kirara Raraŋ Aetaniac ndambuŋ ndiŋ nakɨpatna. Na aku ndo an iro bagarap eacrena. Na aku Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋa mba raŋgaiitndai. Tɨp ŋgoreacna makukca aukmo leaca meraca aku mana aiŋ kamainda momona aiŋna nuoc ndeacnande.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Na aku mba lamŋiri, kaina mɨnɨŋna moca aku an kirarirmo aku ainda moca taŋre. Aku mo ŋgoin ndopca lamŋiekna kirarira, aku mba moitndai, na aku mo nari ŋgoin ndopekna kirarira, aku anna memetmbac ŋgoinna moraŋnande.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Na aku ndomo karirina kirarira mo nari ndop te, na aku mo te, aku aind ndamŋinandet, Tɨp Wandɨkca anna reac laŋ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Aintik aku ndo mbuŋa an tɨp ŋgoreacna makukca mba morenanna. Wanaiŋ. Tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukna iro inik ndeacreke an kirarira moa larurena.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Na aku lamŋirena, reac laŋ ianna aukna iro inikca mba eacreke. Na anna aku ndona nikinik iro bagarna ndoprenan. Na anna gidik, aku tɨp kirar laŋa mona moreke, na aku mona mɨnna wanaiŋ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Na tɨp kirar laŋa aku ndomo anna mo ndop te, aku anna mba moitndai. Na tɨp ŋgoreacna makukca aku ndomo anna mo narica morenanna, anna aku monande.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Na an tɨpna kirara aku mo narica moeknanna, anna aku mamoreke. Aintik an tɨpna kirara anna aku ndo mba morenanna, wanaiŋ, tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukna iro inik ndeacreke, ma ndo morena.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Aintik aku watta rapacarina, an tɨp ŋgoreaca aukna iro inik ndeacreke. Na aku tɨp kirar laŋa mo ndopca mo te, an tɨp ŋgoreaca taup auknanna makatacek.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Anna gidik, aukna iro inikca aku Raraŋ Aetaniacna Tɨp Wandɨkna toŋtoŋ aniac ŋgoin.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Na aku watreke, kabena tɨpemb kirarira aukna tik waŋgorta inkar ndeacrenanna. Na an tɨpna kirara ma tɨp wandɨkap ruŋrena, ma aukna iro inik ndeacrena. Na an tɨpna kirara anna tɨp ŋgoreacna makuk, na ma aukmo leaca tɨkca ma aukna tikmo muruŋa aŋgɨra bubuocrena.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Na aukmbai, an makukara aukna iro inikca kocnaia moa ŋgocraica! Mandaia ndo aukmo otaca aku an memenacna tik tɨkcarina?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Na aku Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋrina! Aina Kacoot Iesus Karaisna par mbuŋa, ma aukmo otacnandet. Ainda moca aku ndona iro inik mbuŋa muruŋa Raraŋ Aetaniacna tɨp wandɨkna kaŋgaukca eacrinan, na nikinik iro bagara aku tɨp ŋgoreacna makukna tɨp wandɨkna kaŋgaukna kirara eacrenan.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.